Χαρακτηρισμός του οικονομικού ρομαντισμού

by Vladimir Lenin

Ο Σισμόντι και οι οπαδοί του στη χώρα μας.

Το έργο αυτό γράφτηκε το 1897.

Ο Λένιν αναδεικνύει τον αναπόφευκτο χαρακτήρα των οικονομικών κρίσεων στον καπιταλισμό ως αποτέλεσμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης και όξυνσης των αντιφάσεων που τη συνοδεύουν.

Ο Λένιν δίνει απάντηση τους σύγχρονούς του που αναπαρήγαγαν τις θεωρητικές αναλύσεις του Ζ. Σισμόντι (1773-1842). Ο Σισμόντι αναγνώριζε τα δεινά του καπιταλισμού και υποστήριζε ότι η υποκατανάλωση είναι που φέρνει τις κρίσεις, ενώ ως λύση πρότεινε την επιστροφή σε παλιότερες μορφές οργάνωσης της παραγωγής σε μικρότερη κλίμακα. Ταυτόχρονα υποστήριζε την αναδιανομή του εισοδήματος ως μέσο αποφυγής της κρίσης και μείωσης της φτώχειας των εργαζομένων. Ο Λένιν τονίζει τον ουτοπικό χαρακτήρα της επιθυμίας για ρύθμιση της καπιταλιστικής οικονομίας με τρόπο που θα έφερνε ευημερία για τους εργαζόμενους και μακροημέρευση για τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής – αναδεικνύει την αναγκαιότητα ριζικής ανατροπής του.

Η ανάγνωση αυτού του έργου μας αποκαλύπτει πόσο παμπάλαιες είναι οι ανάλογες οικονομικές θεωρήσεις που σήμερα λανσάρονται ως νέα σκέψη. Έτσι αυτό το έργο αποτελεί όχι μόνο την αποτύπωση μιας ιστορικής οικονομικής συζήτησης αλλά ένα χρήσιμο εργαλείο για την προσέγγιση της σύγχρονης οικονομικής συζήτησης.

Genres: Economics

216 pages, Paperback

First published January 1, 1897

About the author

Vladimir Ilyich Ulyanov, better known as Vladimir Lenin, was a Russian revolutionary, leader of the Russian Social Democratic Labour Party (Bolsheviks), statesman and political theorist. After the October Revolution he served as the first and founding head of government of Soviet Russia from 1917 until his death in 1924 and of the Soviet Union from 1922 until his death in 1924.

Reviews

[Suryashekhar Biswas · Rating 5 out of 5]

“The two theories of which we are speaking give totally different explanations of crises. The first theory explains crises by the contradiction between production and consumption by the working class; the second explains them by the contradiction between the social character of production and the private character of appropriation.

Consequently, the former sees the root of the phenomenon outside of production (..); the latter sees it precisely in the conditions of production.

To put it more briefly, the former explains crises, by underconsumption, the latter by the anarchy of production.Thus, while both theories explain crises by a contradiction in the economic system itself, they differ entirely on the nature of the contradiction.

But the question is: does the second theory deny the fact of a contradiction between production and consumption, does it deny the fact of underconsumption? Of course not. It fully recognises this fact, but puts it in its proper, subordinate, place as a fact that only relates to one department of the whole of capitalist production. It teaches us that this fact cannot explain crises, which are called forth by another and more profound contradiction that is fundamental in the present economic system, namely, the contradiction between the social character of production and the private character of appropriation.”

- V.I Lenin, A Characterisation of Economic Romanticism (Chapter 7)

[A L]

Reactionary petty bourgeois economic theory, not only in the sense of representing a reactionary social class, but measuring the present by a past yardstick.

[Iñigo · Rating 4 out of 5]

Lenin critica las posiciones populistas de Rusia explicando sus similitudes con las posiciones románticas mantenidas por Sismondi. Explica cómo estos análisis resultan superficiales y exponen los deseos del autor más que ir a la realidad material y al análisis de las contradicciones existentes. Caracteriza las posiciones románticas de pequeñoburguesas, reaccionarias y explica los principales errores de su análisis.

[Al Capwned · Rating 4 out of 5]

Lenin criticising economic romanticism from a marxist point of view of course. At first, it looks as if this conflict is completely outdated but thinking more carefully, you'll notice that there are plenty of political organisations that embrace some points of economic romanticism, in order to become more appealing.