What do you think?
Rate this book
Samera
Kādā vasaras dienā, drīz pēc savas deviņpadsmitās dzimšanas dienas, pazūd Samera. Pēdējā aina, ko visi atceras, – jauna, gaišmataina sieviete draiskojas pļavā. Vai viņa izgaisusi vējā, kokos, ūdenī? Vai varbūt viņa ir kaut kur pavisam citur?
Divdesmit četrus gadus vēlāk Benžamēnu, kuram tagad ir jau 38 gadi, vēl aizvien vajā atmiņas. Samera iezogas viņa sapņos kā gracioza, bet spokaina parādība, atmodinot sen noklusētus ģimenes noslēpumus, jo cik gan ilgi kāds spēj sadzīvot ar nakts murgiem...
“Samera” ir romantiskākais no Monikas Sabolo līdz šim sarakstītajiem darbiem. Tas vienlaikus apbur un kāpina spriedzi, pārņemot lasītājus savā varā.
Monika Sabolo, franču rakstniece un žurnāliste, par savu pirmo romānu saņēmusi Prix de Flore balvu (2013), kuru iedibinājis Frederiks Beigbeders. Romāns “Samera” nominēts vairākām literārajām balvām, tostarp prestižajai Prix Goncourt, un ticis iekļauts Gonkūra garajā sarakstā. Romāns tulkots un izdots jau vairāk nekā 9 valstīs.
Divdesmit četrus gadus vēlāk Benžamēnu, kuram tagad ir jau 38 gadi, vēl aizvien vajā atmiņas. Samera iezogas viņa sapņos kā gracioza, bet spokaina parādība, atmodinot sen noklusētus ģimenes noslēpumus, jo cik gan ilgi kāds spēj sadzīvot ar nakts murgiem...
“Samera” ir romantiskākais no Monikas Sabolo līdz šim sarakstītajiem darbiem. Tas vienlaikus apbur un kāpina spriedzi, pārņemot lasītājus savā varā.
Monika Sabolo, franču rakstniece un žurnāliste, par savu pirmo romānu saņēmusi Prix de Flore balvu (2013), kuru iedibinājis Frederiks Beigbeders. Romāns “Samera” nominēts vairākām literārajām balvām, tostarp prestižajai Prix Goncourt, un ticis iekļauts Gonkūra garajā sarakstā. Romāns tulkots un izdots jau vairāk nekā 9 valstīs.
224 pages, Hardcover
First published August 23, 2017
20 people are currently reading
402 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 107 reviews
June 28, 2024
The title of the book, Summer, has nothing to do with the summer season. It is in fact the name of the girl co-protagonist of the plot, where the protagonist, who tells the story in first person, is her brother Benjamin. The story takes place in Geneva and the key event takes place on the shores of Lake Geneva, where nineteen-year-old Summer, on a beautiful day, mysteriously disappears and it is not known whether she has been kidnapped, whether she has drowned or whether she committed suicide. The whole plot revolves around this mystery and is told in the first person by Benjamin, with whom we therefore experience all his emotions directly. Telling too much about this book would totally ruin the pleasure of reading, because the whole book is based on waiting for something to happen. At the beginning I had an idea, and until halfway through the book I remained with that idea, then after halfway I began to doubt whether my idea was correct and in fact, towards the last 20 pages (a good 25 years after Summer's disappearance) there was a twist, which I really wasn't expecting. It must therefore be said that the author was very good at deceiving the reader with clever stratagems, taking him/her into the thoughts and memories of Benjamin, destroyed in his soul, and trying to describe the events and moods of all the characters of the novel. The story is very engaging, and being told directly by Benjamin, it makes us understand all his pain as a destroyed boy, desperate for the disappearance of his sister and the void left by her, even after twenty-five years. A very dramatic but at the same time intriguing novel. All in all therefore a good book, sometimes psychological, sometimes sentimental, sometimes thriller. A book that absolutely won't bore you and deserves three full stars.
November 19, 2019
Zaudējuma smelgoņa, nodevīgās atmiņas, modificējušās sapņos, un maucīgā vientulība. (Par pēdējo autortiesības pieder "Pēcjēzus vecuma sviesta" autoram).
Ir grāmatas, kas jālasa vienā piegājienā (ok, šeit der divi), lai nesadrumstalotu noskaņu.
Man ļoti patika kā nolasās ģimenes ainas no Benžamēna bērnības atmiņu uzplaiksnījumiem – ak, šī skaistā, veiksmīgā, bagātā, populārā u.t.t. ģimene un viņu draugi, un atšķirīgais puika Benžamēns (nē, nē, nepadomājiet, ar orientāciju viņam viss ir kārtībā). Jā, atmiņu uzplaiksnījumi, jo atmiņu nepārtrauktību un kopainu viņš ir paslēpis dziļi jo dziļi. Pēc divdesmit četriem gadiem viņš beidzot atsevišķas atmiņu ainas ierauga pieauguša cilvēka acīm, tam palīdz arī sarunas ar viņam īpašiem cilvēkiem. Samera bija pazudusi, bet izrādās, neviens viņu nemaz tā nebija meklējis.
Atsevišķi sajūtu uzplaiksnījumi sasaucās ar Olivjē Burdo "Gaidot Bodžanglu" un Benedikta Velsa "Vientulības galu".
Vai tas ir trileris? Diezin vai.
Ir grāmatas, kas jālasa vienā piegājienā (ok, šeit der divi), lai nesadrumstalotu noskaņu.
Man ļoti patika kā nolasās ģimenes ainas no Benžamēna bērnības atmiņu uzplaiksnījumiem – ak, šī skaistā, veiksmīgā, bagātā, populārā u.t.t. ģimene un viņu draugi, un atšķirīgais puika Benžamēns (nē, nē, nepadomājiet, ar orientāciju viņam viss ir kārtībā). Jā, atmiņu uzplaiksnījumi, jo atmiņu nepārtrauktību un kopainu viņš ir paslēpis dziļi jo dziļi. Pēc divdesmit četriem gadiem viņš beidzot atsevišķas atmiņu ainas ierauga pieauguša cilvēka acīm, tam palīdz arī sarunas ar viņam īpašiem cilvēkiem. Samera bija pazudusi, bet izrādās, neviens viņu nemaz tā nebija meklējis.
Atsevišķi sajūtu uzplaiksnījumi sasaucās ar Olivjē Burdo "Gaidot Bodžanglu" un Benedikta Velsa "Vientulības galu".
Vai tas ir trileris? Diezin vai.
May 25, 2020
Volevo leggere questo libro sin da quando è uscito, attratta dal magnetismo sprigionato dalla copertina, ma c'era sempre qualcos'altro di più urgente da leggere. L'ho ripescato per un motivo ben preciso, attraverso l'audiolibro prima, per poi passare alla lettura del libro: è tradotto da Sergio Claudio Perroni.
La storia è un po' nera: la protagonista è una giovane donna di diciannove anni, Summer Wassner, che scompare misteriosamente. Il fratello Benjamin, per venticinque anni, non si rassegna alla scomparsa della sorella e non rinuncia a cercarla. Perché Summer è scomparsa? Dove ha vissuto in questi venticinquenni? Da chi stava fuggendo? E se era facile trovarla, perché a Benjamin nessuno ha mai detto niente? E quali dettagli, Benjamin ha rimosso dai suoi ricordi? "Mia madre torna a sedersi davanti a me, svuota il bicchiere. Ha le guance rosse. “E quando ci ha chiamato quell’ispettore... Ha detto che l’aveva ritrovata, e che non voleva che sapessimo dov’era! Ti rendi conto, Benjamin?” Inspira a fondo, con una mano sul petto, alzando gli occhi verso il soffitto. “E tu... Tu eri già così turbato. Che senso aveva dirtelo? Per farti ancora più male? Per farti capire che neanche tu contavi qualcosa per lei? Che, come sempre, pensava solo a se stessa?”
Non è solo un thriller psicologico che mozza il fiato, ma sono tanti i temi trattati, dai delicati equilibri che tengono insieme una famiglia, alle violenze che silenziosamente avvengono tra le quattro mura domestiche.
Ci sono interi periodi che dal punto di vista stilistico sono meravigliosi!
E credo che molto sia alla penna di Sergio Claudio Perroni.
In ogni caso, romanzo e scrittrice meritano. Anche l’audiolibro letto da Fabio Zulli merita.
Nota a margine: curioso che certe scrittrici molto brave non se le fili nessuno, solo perché sono pubblicate da alcune case editrici, invece che da altre.
“Tra Le vergini suicide di Jeffrey Eugenides e Le ragazze di Emma Cline, un romanzo potente sull’adolescenza e la forza travolgente dei segreti.”
Lire
Ho letto "Le ragazze" di Emma Cline, super pompato, e la scrittura di Monica Sabolo è di gran lunga superiore a quella di Emma Cline, e azzardo che lo sia al netto di Sergio Claudio Perroni.
Tra 4 e 5 stelle.
La storia è un po' nera: la protagonista è una giovane donna di diciannove anni, Summer Wassner, che scompare misteriosamente. Il fratello Benjamin, per venticinque anni, non si rassegna alla scomparsa della sorella e non rinuncia a cercarla. Perché Summer è scomparsa? Dove ha vissuto in questi venticinquenni? Da chi stava fuggendo? E se era facile trovarla, perché a Benjamin nessuno ha mai detto niente? E quali dettagli, Benjamin ha rimosso dai suoi ricordi? "Mia madre torna a sedersi davanti a me, svuota il bicchiere. Ha le guance rosse. “E quando ci ha chiamato quell’ispettore... Ha detto che l’aveva ritrovata, e che non voleva che sapessimo dov’era! Ti rendi conto, Benjamin?” Inspira a fondo, con una mano sul petto, alzando gli occhi verso il soffitto. “E tu... Tu eri già così turbato. Che senso aveva dirtelo? Per farti ancora più male? Per farti capire che neanche tu contavi qualcosa per lei? Che, come sempre, pensava solo a se stessa?”
Non è solo un thriller psicologico che mozza il fiato, ma sono tanti i temi trattati, dai delicati equilibri che tengono insieme una famiglia, alle violenze che silenziosamente avvengono tra le quattro mura domestiche.
Ci sono interi periodi che dal punto di vista stilistico sono meravigliosi!
E credo che molto sia alla penna di Sergio Claudio Perroni.
In ogni caso, romanzo e scrittrice meritano. Anche l’audiolibro letto da Fabio Zulli merita.
Nota a margine: curioso che certe scrittrici molto brave non se le fili nessuno, solo perché sono pubblicate da alcune case editrici, invece che da altre.
“Tra Le vergini suicide di Jeffrey Eugenides e Le ragazze di Emma Cline, un romanzo potente sull’adolescenza e la forza travolgente dei segreti.”
Lire
Ho letto "Le ragazze" di Emma Cline, super pompato, e la scrittura di Monica Sabolo è di gran lunga superiore a quella di Emma Cline, e azzardo che lo sia al netto di Sergio Claudio Perroni.
Tra 4 e 5 stelle.
July 25, 2022
Wie ein Kaleidoskop setzt Monica Sabolo das Bild einer dysfunktionalen Familie zusammen, die nach dem Verschwinden der 19-jährigen Tochter endgültig zerbricht. Leider bleiben die Charaktere ungreifbar, die Story an sich ist nicht besonders originell und die überwältigende Menge von Adjektiven und mehr oder weniger sinnhaften Wortbildern eher ermüdend. Leider nicht mein Geschmack.
October 4, 2020
Lago Lemano, Svizzera.
Summer, bella, affascinante, provocante, scompare nel nulla nell'estate dei suoi diciannove anni: si allontana sorridente dal picnic che sta facendo con le sue amiche e svanisce fra i fili d’erba del prato, come inghiottita da una nebbia improvvisa. Nessuno ne saprà più niente, un’assenza che tormenterà per sempre l’esistenza dei genitori e del fratello Benjamin, narratore in prima persona. Costui ne conserverà un ricordo quasi mitico, la sua sagoma che si tuffa in piscina o nelle acqua del lago, il suo sorriso, a tratti misterioso e tratti malizioso, la sua bellezza inconfondibile, giovanile, fresca ma non innocente, lo strano rapporto col padre, certe frasi sussurrate e mai completamente afferrate e capite, le sue numerose frequentazioni. E crescerà con un dubbio che non lo lascerà più: è morta, Summer? O è ancora viva? E in tal caso, cosa le è davvero accaduto? Possibile che sia svanita così ne nulla, a pochi metri dalle sue amiche, senza che nessuno l’abbia più vista?
Altolà. Non è un thriller, come sarebbe facile pensare. Ma questo l’avevo già intuito leggendo la trama e qualche recensione. C’è un mistero e una rivelazione finale, con quel senso tra lo sbalordivo e l’amaro in bocca, ma non c’è un’indagine, un indizio, un assassino. No. Tutto rimane nell'ambito dell’atmosfera intima degli amici più cari e soprattutto della famiglia, di cui si indagano i rapporti fragili e pericolosi. Il tono è drammatico e la narrazione incalzante, sospesa in un’atmosfera “acquatica” che, tra il lago onnipresente e la piscina in cui emergono i ricordi di Summer, fa da sfondo a tutto il libro. E la scrittura di Monica Sabolo, autrice a me prima completamente sconosciuta, è una vera perla, elegante ma non pomposa, ricca di metafore, introspettiva.
E' in definitiva un romanzo bellissimo, che mette a nudo la potenza travolgente dei segreti e i difficili equilibri dell’adolescenza. Mi sorprendo che sia così poco conosciuto.
Summer, bella, affascinante, provocante, scompare nel nulla nell'estate dei suoi diciannove anni: si allontana sorridente dal picnic che sta facendo con le sue amiche e svanisce fra i fili d’erba del prato, come inghiottita da una nebbia improvvisa. Nessuno ne saprà più niente, un’assenza che tormenterà per sempre l’esistenza dei genitori e del fratello Benjamin, narratore in prima persona. Costui ne conserverà un ricordo quasi mitico, la sua sagoma che si tuffa in piscina o nelle acqua del lago, il suo sorriso, a tratti misterioso e tratti malizioso, la sua bellezza inconfondibile, giovanile, fresca ma non innocente, lo strano rapporto col padre, certe frasi sussurrate e mai completamente afferrate e capite, le sue numerose frequentazioni. E crescerà con un dubbio che non lo lascerà più: è morta, Summer? O è ancora viva? E in tal caso, cosa le è davvero accaduto? Possibile che sia svanita così ne nulla, a pochi metri dalle sue amiche, senza che nessuno l’abbia più vista?
Altolà. Non è un thriller, come sarebbe facile pensare. Ma questo l’avevo già intuito leggendo la trama e qualche recensione. C’è un mistero e una rivelazione finale, con quel senso tra lo sbalordivo e l’amaro in bocca, ma non c’è un’indagine, un indizio, un assassino. No. Tutto rimane nell'ambito dell’atmosfera intima degli amici più cari e soprattutto della famiglia, di cui si indagano i rapporti fragili e pericolosi. Il tono è drammatico e la narrazione incalzante, sospesa in un’atmosfera “acquatica” che, tra il lago onnipresente e la piscina in cui emergono i ricordi di Summer, fa da sfondo a tutto il libro. E la scrittura di Monica Sabolo, autrice a me prima completamente sconosciuta, è una vera perla, elegante ma non pomposa, ricca di metafore, introspettiva.
E' in definitiva un romanzo bellissimo, che mette a nudo la potenza travolgente dei segreti e i difficili equilibri dell’adolescenza. Mi sorprendo che sia così poco conosciuto.
August 27, 2021
This was about Summer a young girl who goes missing and her little brother Benjamin trying to deal with it 24 years after. Not as an engaging read as I had hoped or as beautiful writing I had thought. But an okay read anywho
September 27, 2017
J'aime l'écriture mais je n'ai pas vraiment réussi à rentrer dans l'histoire. J'ai bien aimé la fin qui lui vaut sa 3ème étoile. :-)
August 21, 2017
Un des titres de la rentrée littéraire qui m’attirait le plus, sans être un coup de cœur j’ai apprécié ma lecture.
Nous ne sommes pas dans un thriller comme pourrait le laisser suggérer la quatrième de couverture, mais dans un roman immersif, introspectif.
Benjamin, le frère de Summer disparue un soir d’été au bord du lac Léman, 24 ans après est en pleine dépression.
Il est suivi par un psychiatre, peu à peu il se souvient de choses, d’événements qu’il avait complètement occultés.
La narration, avec le personnage de Benjamin est parfois déstabilisante, car il revit à la fois des événements de son enfance avant la disparition de Summer, l’après disparition avec cette famille devenue encore plus bancale qu’elle ne l’était avant, Benjamin vit sa vie d’ado seul, avec une colère et une souffrance qu’il ne parvient pas à exprimer, il y a aussi les rêves, les songes qu’il fait imaginant Summer au milieu de ce lac qu’il l’appelle, et enfin ses rendez-vous avec le docteur Straub.
Des changements de temporalité en plein chapitre qui peuvent être déstabilisants à certains moments.
Malgré tout, j’ai aimé suivre Benjamin, ses questionnements, les réponses qu’il va trouver.
Les mots qu’il va réussir à mettre sur ses maux alors que jusqu’à présent il avait tout enfoui sûrement pour ne plus souffrir.
Parmi les autres protagonistes il y a bien sûr les parents, des êtres que j’ai trouvé égoïstes et que je ne suis pas parvenue à plaindre, quand arrive la fin on comprend pourquoi.
Un livre qui met en exergue ce que les non-dits, les secrets peuvent faire comme désastre sur l’enfant devenu adulte.
On suit Benjamin en pleine crise de dépression, la culpabilité qu’il porte, la sensation de ne jamais avoir fait partie de cette famille jusqu’à ce qu’il reprenne pied peu à peu et comprend tout.
Le dénouement de l’intrigue tient en quelques phrases, mais des phrases-chocs qui traitent d’un sujet tabou encore aujourd’hui.
Un livre qui pourra plaire si l’on ne s’attend pas à de l’action et des rebondissements, c’est un roman d’ambiance, un roman qui met le point sur ce que ressent la famille quand un membre de celle-ci disparaît, comment chacun réagit ou pas.
Une ambiance portée par la très jolie écriture de Monica Sabolo, un suspens sur l’énigme de Summer maintenu jusqu’au bout et qui montre que les apparences sont bien souvent trompeuses.
Nous ne sommes pas dans un thriller comme pourrait le laisser suggérer la quatrième de couverture, mais dans un roman immersif, introspectif.
Benjamin, le frère de Summer disparue un soir d’été au bord du lac Léman, 24 ans après est en pleine dépression.
Il est suivi par un psychiatre, peu à peu il se souvient de choses, d’événements qu’il avait complètement occultés.
La narration, avec le personnage de Benjamin est parfois déstabilisante, car il revit à la fois des événements de son enfance avant la disparition de Summer, l’après disparition avec cette famille devenue encore plus bancale qu’elle ne l’était avant, Benjamin vit sa vie d’ado seul, avec une colère et une souffrance qu’il ne parvient pas à exprimer, il y a aussi les rêves, les songes qu’il fait imaginant Summer au milieu de ce lac qu’il l’appelle, et enfin ses rendez-vous avec le docteur Straub.
Des changements de temporalité en plein chapitre qui peuvent être déstabilisants à certains moments.
Malgré tout, j’ai aimé suivre Benjamin, ses questionnements, les réponses qu’il va trouver.
Les mots qu’il va réussir à mettre sur ses maux alors que jusqu’à présent il avait tout enfoui sûrement pour ne plus souffrir.
Parmi les autres protagonistes il y a bien sûr les parents, des êtres que j’ai trouvé égoïstes et que je ne suis pas parvenue à plaindre, quand arrive la fin on comprend pourquoi.
Un livre qui met en exergue ce que les non-dits, les secrets peuvent faire comme désastre sur l’enfant devenu adulte.
On suit Benjamin en pleine crise de dépression, la culpabilité qu’il porte, la sensation de ne jamais avoir fait partie de cette famille jusqu’à ce qu’il reprenne pied peu à peu et comprend tout.
Le dénouement de l’intrigue tient en quelques phrases, mais des phrases-chocs qui traitent d’un sujet tabou encore aujourd’hui.
Un livre qui pourra plaire si l’on ne s’attend pas à de l’action et des rebondissements, c’est un roman d’ambiance, un roman qui met le point sur ce que ressent la famille quand un membre de celle-ci disparaît, comment chacun réagit ou pas.
Une ambiance portée par la très jolie écriture de Monica Sabolo, un suspens sur l’énigme de Summer maintenu jusqu’au bout et qui montre que les apparences sont bien souvent trompeuses.
July 10, 2019
Psiholoģisks ģimenes krimiķis, drāma, kas aizraus ik lappusē ne tikai stāsta dēļ, bet pat vairāk valodas izteiksmes dēļ. Ja neņemtu vērā traģēdiju - jaunas sievietes pēkšņo pazušanu -, tad šo varētu dēvēt par lirisku romānu, turklāt tam ir pavisam negaidīts noslēgums. Monika Sabolo apliecina, ka spriedzi var radīt arī bez asinis stindzinošiem skatiem un līķu kaudzēm, jo patiesībā visvarenākais ierocis ir tieši vārds.
November 12, 2022
4.5/5 c’était vraiment très triste et très beau. Jamais rien lu de tel, l’écriture est fluide et à la fois dure… j’adore l’ambiance qui régnait
February 8, 2021
Skaista forma.
non-terminé
October 12, 2017Quel ennui!!!
J'ai entendu les chroniqueurs de France Culture en faire l'éloge dans la Dispute. Il parlait d'un ouvrage entre roman traditionnel et thriller avec une fin surprenante et déroutante... Encore faut il aller jusqu’à la fin, puisque pour moi cela n'a pas été possible. Je me suis ennuyé d'une force!!! soporifique!!! je n'ai pas accroché avec l'histoire et les personnages, et surtout l'ambiance est malsaine, avec ce frère qui pleure la disparition de sa sœur mais qui surtout, on le comprend assez vite, éprouve un désir pervers pour celle ci. Je n'ai pas eu envie de découvrir la fin où j'ai peur de découvrir que le héros est impliqué...
Bref no comment...
J'ai entendu les chroniqueurs de France Culture en faire l'éloge dans la Dispute. Il parlait d'un ouvrage entre roman traditionnel et thriller avec une fin surprenante et déroutante... Encore faut il aller jusqu’à la fin, puisque pour moi cela n'a pas été possible. Je me suis ennuyé d'une force!!! soporifique!!! je n'ai pas accroché avec l'histoire et les personnages, et surtout l'ambiance est malsaine, avec ce frère qui pleure la disparition de sa sœur mais qui surtout, on le comprend assez vite, éprouve un désir pervers pour celle ci. Je n'ai pas eu envie de découvrir la fin où j'ai peur de découvrir que le héros est impliqué...
Bref no comment...
October 5, 2017
TW violences.
Je n'ai pas du tout accroché à l'écriture, à la thématique, j'ai manqué me noyer d'ennui et les personnages sont tous plus antipathiques les uns que les autres (mais ne suscitent aucune autre émotion à part le rejet et le dégoût). On accumule les clichés (jeunes filles minces, blondes, belles, parfaites, décrites en détail comme des objets de désir et rien d'autre, leur beauté n'est que ce qui intéresse le narrateur, qui est pathétique, complètement éthéré...).
Et puis, non. Non, quoi. Pas d'écriture poétique et vaporeuse et légère pour te sortir dans les 10 dernières pages, des révélations violentes. Personnellement, je ne m'attendais pas à ce genre de fin ni de révélation (sans doute trop naïve) et je suis un peu dégoûtée là.
Bref, soyez prévenu.e.s avant d'entamer votre lecture.
Je n'ai pas du tout accroché à l'écriture, à la thématique, j'ai manqué me noyer d'ennui et les personnages sont tous plus antipathiques les uns que les autres (mais ne suscitent aucune autre émotion à part le rejet et le dégoût). On accumule les clichés (jeunes filles minces, blondes, belles, parfaites, décrites en détail comme des objets de désir et rien d'autre, leur beauté n'est que ce qui intéresse le narrateur, qui est pathétique, complètement éthéré...).
Et puis, non. Non, quoi. Pas d'écriture poétique et vaporeuse et légère pour te sortir dans les 10 dernières pages, des révélations violentes. Personnellement, je ne m'attendais pas à ce genre de fin ni de révélation (sans doute trop naïve) et je suis un peu dégoûtée là.
Bref, soyez prévenu.e.s avant d'entamer votre lecture.
October 13, 2017
Tu veux du récit éclaté?
Tu veux un récit exxxxtremement bien écrit?
Summer c'est l'histoire d'une perte. La disparition d'une soeur, d'une enfant; la perte d'une partie de soi au final.
Tu vas naviguer dans les états d'âme de Benjamin, couler dans une ambiance familiale particulière et ébréchée.
Et... te noyer dans ta lecture.
Une descente aux enfers, un accident psychologique suite à l'absence de communication de parents défaillants. Et donc la construction au final, bancale, d'une vie kidnappée par le silence.
Allez, on se retrouve au prochain roman?
(N'oublie pas de manger 5 fruits et légumes par jour pendant ce temps-là...)
Tu veux un récit exxxxtremement bien écrit?
Summer c'est l'histoire d'une perte. La disparition d'une soeur, d'une enfant; la perte d'une partie de soi au final.
Tu vas naviguer dans les états d'âme de Benjamin, couler dans une ambiance familiale particulière et ébréchée.
Et... te noyer dans ta lecture.
Une descente aux enfers, un accident psychologique suite à l'absence de communication de parents défaillants. Et donc la construction au final, bancale, d'une vie kidnappée par le silence.
Allez, on se retrouve au prochain roman?
(N'oublie pas de manger 5 fruits et légumes par jour pendant ce temps-là...)
July 25, 2019
Un grande Meh. Racconto un po’ patetico e sconclusionato della scomparsa di una ragazza, Summer, durante un picnic estivo con le amiche. Un po’ Picnic a Hanging Rock, un po’ Le vergini suicide, peccato però che il tutto sia stato sviluppato in maniera un po’ noiosa. Un po’ troppo. La vicenda è raccontata secondo il punto di vista del fratello minore, un punto di vista parziale, imperfetto. Un fratello che pensa di sapere, ma che invece scopre alla fine tutto quello che la sua famiglia gli ha sempre tenuto nascosto.
Peccato, perché la vicenda poteva essere raccontata in maniera più interessante e invece si è trascinato tutto con piattezza, noia e stanchezza.
Non proprio consigliato.
Peccato, perché la vicenda poteva essere raccontata in maniera più interessante e invece si è trascinato tutto con piattezza, noia e stanchezza.
Non proprio consigliato.
July 25, 2018
Sjunde boken i SOMMAR-temat.
Titeln är ju egentligen ett namn men...:
"Sjön finns alltid med i mina drömmar. Sommaren när det hände, den där sommaren som jag inte har några minnen av, bara enstaka bilder, blanka och skarpa som fotografier, hela den där julimånaden som för alltid förändrade våra liv, då var det så hett att fiskarna i Genèvesjön sökte sig upp från djupen."
Slöseri med tid.
Trodde alla böcker från SEKWA var läsvärda men så är det tydligen inte.
Titeln är ju egentligen ett namn men...:
"Sjön finns alltid med i mina drömmar. Sommaren när det hände, den där sommaren som jag inte har några minnen av, bara enstaka bilder, blanka och skarpa som fotografier, hela den där julimånaden som för alltid förändrade våra liv, då var det så hett att fiskarna i Genèvesjön sökte sig upp från djupen."
Slöseri med tid.
Trodde alla böcker från SEKWA var läsvärda men så är det tydligen inte.
January 6, 2021
Pozitīvā atziņa: Ir vajadzīga drosme, lai uzdotu jautājumus, bet ir vajadzīga vēl lielāka drosme, lai dzirdētu atbildi.
Kopumā man šķita pārāk samudžināts darbs- Benžamēna atmiņas, depresīvā dzīve un sarežģītās attiecības ar sevi un apkārtējiem neļāva izbaudīt stāstu. Līdzinās kaut kāda veida 'vieglajam krimiķim', kurā pazūd persona un galu galā atrodas.
Kopumā man šķita pārāk samudžināts darbs- Benžamēna atmiņas, depresīvā dzīve un sarežģītās attiecības ar sevi un apkārtējiem neļāva izbaudīt stāstu. Līdzinās kaut kāda veida 'vieglajam krimiķim', kurā pazūd persona un galu galā atrodas.
March 27, 2021
Darbs manī raisīja elēģiski skumjas izjūtas un pārdomas par to, cik maz mēs zinām par cilvēkiem sev blakus, pat par pašiem tuvākajiem... Nepiepildīti sapņi, klusēšana tad, kad vajadzētu izrunāt, meli... Un pāri visam apjukušā un savā grūstošajā pasaulē grimstošā Sameras brāļa Benžamēna izmisums, skumjas, neziņa. Man patika. Drūma noskaņa ar gaismiņu tuneļa galā romāna beigās.
February 4, 2018
un 3,5 presque 4.
February 1, 2021
I will start by saying that this book is best enjoyed slowly. The amount of imaginative means of expression is something to get used to and build tolerance towards, and I was at first discouraged by the many reviews stating this as the one major setback of this book. But once you get in the hang of actually digesting the similes and metaphors that express the depths of what we all tend to feel as a human beings and even give your own imagination and self-reflection a go, the book is to be devoured in a couple of sittings.
However, I rated it with 3 stars for several reasons. First, as I myself swung in the rhythm of the book and appreciated it as something else than a "mysterious disappearance" novel that always gives a fixed answer to question "what really happened?", I was disappointed. Because it did give an answer, right at the point when I had fallen in love with the story as something ethereal, right on the edge of known and unknown. Secondly, the ending felt very much rushed for the build-up that happened throughout most of the book. The grand finale was flavorless in contrary to the saturated writing up until that point in the story.
An aching story that will unearth something within you that you yourself had tucked away safely.
However, I rated it with 3 stars for several reasons. First, as I myself swung in the rhythm of the book and appreciated it as something else than a "mysterious disappearance" novel that always gives a fixed answer to question "what really happened?", I was disappointed. Because it did give an answer, right at the point when I had fallen in love with the story as something ethereal, right on the edge of known and unknown. Secondly, the ending felt very much rushed for the build-up that happened throughout most of the book. The grand finale was flavorless in contrary to the saturated writing up until that point in the story.
An aching story that will unearth something within you that you yourself had tucked away safely.
August 23, 2017
Ca se passe en Suisse, j'ai forcément été tentée mais mon avis reste pourtant mitigé.
Le style est excellent. La plume glisse toute seule et les descriptifs sont fabuleux. Des tranches de vie avant et après la disparition de Summer au travers de l'esprit tourmenté de Benjamin, son frère.
Un récit vif sur le regard des autres, le qu'en dira-t-on propre à toute situation qui donne à pipeletter. La vie d'une ado entachée où tout devient matière à discussion, à tergiversation, à critiques mais aussi la découverte, au travers de ces récits, de ce qu'est devenu ce dit ado. Un enfant que l'on ne connaît plus vraiment.
Des révélations, des secrets de famille. Un frère brisé par cette disparition qui s'interroge encore et encore. Un acte qui a bouleversé sa vie et la bouleverse encore 24 ans après.
Tout est bien ficelé et surtout, comme je l'ai déjà dit, admirablement bien écrit mais c'est long, lent et répétitif. Une sensation en dent de scie...Je n'ai donc pas vraiment adhéré.
Comme toujours, ce n'est que mon humble avis et le vôtre sera de toute façon plus juste 🙂
Merci aux éditions JC Lattès et au réseau Netgalley pour leur confiance
Le style est excellent. La plume glisse toute seule et les descriptifs sont fabuleux. Des tranches de vie avant et après la disparition de Summer au travers de l'esprit tourmenté de Benjamin, son frère.
Un récit vif sur le regard des autres, le qu'en dira-t-on propre à toute situation qui donne à pipeletter. La vie d'une ado entachée où tout devient matière à discussion, à tergiversation, à critiques mais aussi la découverte, au travers de ces récits, de ce qu'est devenu ce dit ado. Un enfant que l'on ne connaît plus vraiment.
Des révélations, des secrets de famille. Un frère brisé par cette disparition qui s'interroge encore et encore. Un acte qui a bouleversé sa vie et la bouleverse encore 24 ans après.
Tout est bien ficelé et surtout, comme je l'ai déjà dit, admirablement bien écrit mais c'est long, lent et répétitif. Une sensation en dent de scie...Je n'ai donc pas vraiment adhéré.
Comme toujours, ce n'est que mon humble avis et le vôtre sera de toute façon plus juste 🙂
Merci aux éditions JC Lattès et au réseau Netgalley pour leur confiance
April 23, 2021
Un roman-clișeu, alcătuit din alte mici clișee, metafore acvatice ce par copiate dintr-un imaginar “Dicționar de metafore și comparații pentru bacalaureat”, scris conform unui rețetar despre care autoarea pare să fi fost bine informată (asigurată) că nu va da greș.
Niciodată o astfel de proză n-ar fi primit nominalizare la americanul National Book Award. Totuși, a fost nominalizată la Goncourt. Ceea ce spune multe despre nivelul premiului Goncourt.
Scriitoarea are acum în jur de 50 de ani. Cât timp nu va renunța la rețeta ei de-un lirism liceal, nu-și va putea produce opera magna (dacă și-o fi dorind asta). Apropos de scrisul cu “anvergură” de liceu, “Summer” a primit Premiul Goncourt al liceenilor...
În rest, e bună ca lectură facilă de plajă, de stat pe leagănul din curtea casei. De călătorit cu trenul (cu condiția să fi pus și un volum de rezervă cu tine, altfel există riscul să sari tu - sau, best case, să arunci cartea - din tren).
M-am învățat minte să nu mai dau ascultare, de acum înainte, recenziilor semnate în “22” de SERENELA GHITEANU (din cauza distinsei am cumpărat cartea).
Niciodată o astfel de proză n-ar fi primit nominalizare la americanul National Book Award. Totuși, a fost nominalizată la Goncourt. Ceea ce spune multe despre nivelul premiului Goncourt.
Scriitoarea are acum în jur de 50 de ani. Cât timp nu va renunța la rețeta ei de-un lirism liceal, nu-și va putea produce opera magna (dacă și-o fi dorind asta). Apropos de scrisul cu “anvergură” de liceu, “Summer” a primit Premiul Goncourt al liceenilor...
În rest, e bună ca lectură facilă de plajă, de stat pe leagănul din curtea casei. De călătorit cu trenul (cu condiția să fi pus și un volum de rezervă cu tine, altfel există riscul să sari tu - sau, best case, să arunci cartea - din tren).
M-am învățat minte să nu mai dau ascultare, de acum înainte, recenziilor semnate în “22” de SERENELA GHITEANU (din cauza distinsei am cumpărat cartea).
January 21, 2018
Une adolescente, Summer, disparaît lors d’un pique-nique. Son frère cadet, Benjamin, passe le reste de sa vie entre essayant de ne pas penser à sa sœur ou de trop penser à elle, surtout dans ses rêves, bizarres et révélateurs.
Une famille de haut standing à Genève ; école privée pour les enfants, père avocat, mère sophistiquée et élégante. Le fils aime sa famille et la protège, inconsciemment. En même temps, la disparition de la sœur, les tics bizarres du fils, la manière peu sympa du père, le comportement difficile à expliquer de la mère jettent une ombre sur l’image parfaite de cette famille.
Benjamin réussi malgré tout sa vie plus ou moins bien, jusqu’au jour où une simple odeur bouscule tout. En arrêt maladie prolongée, Benjamin doit encore une fois se rendre chez un psychologue, et encore une fois rien n’est accompli. « Les réponses sont parfois plus difficiles que les questions », et Benjamin n’est pas encore prêt à les trouver.
Mais quelque chose en lui a quand même été lancée, et une fois pour tout, il commence une recherche profonde vers le passé. Il rencontre des amis, des amoureux et des connaissances de l’époque de la disparition de Summer – et découvre une vérité encore plus menaçante que toutes les idées qu’il a portées en lui toutes ces années.
Un récit sombre et prenant qui permet de comprendre comment un jeune adolescent arrive à contourner les faits réels afin de survivre lui-même, afin de ne pas devoir réagir à une situation qui dépasse tous ses moyens.
Des indices donnés assez tôt dans le texte mènent à une révélation du coup pas totalement surprenante, mais tout de même choquante.
« Il est tellement difficile de savoir ce qui a eu lieu, ce qui n’était qu’un rêve. »
Une famille de haut standing à Genève ; école privée pour les enfants, père avocat, mère sophistiquée et élégante. Le fils aime sa famille et la protège, inconsciemment. En même temps, la disparition de la sœur, les tics bizarres du fils, la manière peu sympa du père, le comportement difficile à expliquer de la mère jettent une ombre sur l’image parfaite de cette famille.
Benjamin réussi malgré tout sa vie plus ou moins bien, jusqu’au jour où une simple odeur bouscule tout. En arrêt maladie prolongée, Benjamin doit encore une fois se rendre chez un psychologue, et encore une fois rien n’est accompli. « Les réponses sont parfois plus difficiles que les questions », et Benjamin n’est pas encore prêt à les trouver.
Mais quelque chose en lui a quand même été lancée, et une fois pour tout, il commence une recherche profonde vers le passé. Il rencontre des amis, des amoureux et des connaissances de l’époque de la disparition de Summer – et découvre une vérité encore plus menaçante que toutes les idées qu’il a portées en lui toutes ces années.
Un récit sombre et prenant qui permet de comprendre comment un jeune adolescent arrive à contourner les faits réels afin de survivre lui-même, afin de ne pas devoir réagir à une situation qui dépasse tous ses moyens.
Des indices donnés assez tôt dans le texte mènent à une révélation du coup pas totalement surprenante, mais tout de même choquante.
« Il est tellement difficile de savoir ce qui a eu lieu, ce qui n’était qu’un rêve. »
July 29, 2020
"Man bija sajūta, ka piedalos kādā sirdi plosošā rituālā, it kā māte dāvinātu meitai savu jaunību un skaistumu.."
"Samera" nudien ir tāds saules pieliets vasaras vakars, kad sēdi terasē un veries plašumos kaut kur laukos Francijā un fonā skan "Adieu mon homme"- gribas ļauties skumjām, neskaitāmas reizes ļaut uzplaiksnīties dzīves ainiņām un izdzert neskaitāmas vīna pudeles.
"Samera" ieskanas patētiskā poētismā un, kad gribas vērt jau ciet vai gaidīt, kad lappuses ieskriesies jaunai elpai, vajag saņemties un ļauties grāmatai līdz pašam pēdējam teikumam, jo šis ir tas gadījums, kad pilna kopaina paveras tikai pabeidzot grāmatu.
Stāsts ir par brāli, kuram māsas pazušana bērnībā ir bijusi tik traumatiska, ka viņš nespēj atbrīvoties no pārdzīvojuma un ainas no kopā piedzīvotā pārskata arvien no jauna, ik reiz sevi sāpinot un turpinot urķēties pagātnē. Viss nav tik vienkārši kā izliekas un stāsts arvien dziļāk ierokas ģimenes preperēšanā. Interesantā veidā uzrakstīts it kā jau zināms stāsts, bet šī perspektīva vēl nebija lasīta.
3.9
"Samera" nudien ir tāds saules pieliets vasaras vakars, kad sēdi terasē un veries plašumos kaut kur laukos Francijā un fonā skan "Adieu mon homme"- gribas ļauties skumjām, neskaitāmas reizes ļaut uzplaiksnīties dzīves ainiņām un izdzert neskaitāmas vīna pudeles.
"Samera" ieskanas patētiskā poētismā un, kad gribas vērt jau ciet vai gaidīt, kad lappuses ieskriesies jaunai elpai, vajag saņemties un ļauties grāmatai līdz pašam pēdējam teikumam, jo šis ir tas gadījums, kad pilna kopaina paveras tikai pabeidzot grāmatu.
Stāsts ir par brāli, kuram māsas pazušana bērnībā ir bijusi tik traumatiska, ka viņš nespēj atbrīvoties no pārdzīvojuma un ainas no kopā piedzīvotā pārskata arvien no jauna, ik reiz sevi sāpinot un turpinot urķēties pagātnē. Viss nav tik vienkārši kā izliekas un stāsts arvien dziļāk ierokas ģimenes preperēšanā. Interesantā veidā uzrakstīts it kā jau zināms stāsts, bet šī perspektīva vēl nebija lasīta.
3.9
September 3, 2017
Je ne connaissais pas cette auteure et ai eu un peu de mal à rentrer dans l'histoire...probablement que les silences et les tabous (répétés à chaque chapitre) font trop stagner la progression dans le livre.
Pourtant l'écriture est belle et une empathie pour Benjamin se créée vite. On comprend que ses névroses sont démultipliées par la relation quasi-absente de ses parents. Le poids des secrets que traîne sa famille l'oppresse et le fait sombrer au rythme lent et sourd que l'on ressent quand l'eau nous recouvre.
De jolies métaphores et des sentiments bien transcrits pour une histoire qui aurait mérité un déroulement plus mystérieux.
3* pour l'histoire et 4* pour l'écriture
Pourtant l'écriture est belle et une empathie pour Benjamin se créée vite. On comprend que ses névroses sont démultipliées par la relation quasi-absente de ses parents. Le poids des secrets que traîne sa famille l'oppresse et le fait sombrer au rythme lent et sourd que l'on ressent quand l'eau nous recouvre.
De jolies métaphores et des sentiments bien transcrits pour une histoire qui aurait mérité un déroulement plus mystérieux.
3* pour l'histoire et 4* pour l'écriture
February 13, 2018
Histoire de disparition et de famille dysfonctionnelle. À un certain moment, j'ai commencé à trouver que ça s'étirait un peu, mais ça valait la peine de persévérer pour connaître la fin.
Read
December 6, 2022Nostalgique, bouleversant, poignant !
June 11, 2025
“‘Je weet nooit echt hoe mensen zijn, toch?’”
”We weten niet waarom de mensen de dingen doen die ze doen.”
We lezen over een milieu van Zwitserse luxe en excellentie. En van leugens. Fotoboeken vol plaatjes van perfecte gelukkige mensen en gezin. De vader van hoofdpersoon werkt als succesvolle advocaat van prominente misdadigers en politici. Hij is lid van een clubje mannen die een geheim broederschap hebben met slogans en codes in het Latijn, ze zijn sportief en stoer, hebben vrouwen die allemaal prachtig, slank, zongebruind en verzorgd zijn en naar hun succesvolle mannen opkijken. “Er gebeurde nooit iets ongepasts, het bleef allemaal beschaafd en gezellig. Alle echtparen maakten een verliefde indruk, gingen voorkomend met elkaar om, en ik kan me niet herinneren dat er ook maar iemand ging scheiden of verdriet had.” Hun kinderen zitten op dure privéscholen en gaan vooral met elkaar om, zijn intelligent, mooi, goed gemanierd, competitief en gaan samen skiën of zeilen op het meer van Genève. Een wereld, kortom, als een sprookje en met grote belangen. De vader vertelt als advocaat aan cliënten dat het erom gaat de ene illusie door de andere te vervangen. Hij wordt neergezet als een professionele leugenaar. Hoofdpersoon voelt zich niet thuis in dit milieu, voelt zich anders: “(…) het was vooral de manier waarop ze zich gedroegen, de wereld achteloos om hun vinger leken te winden, die haaks stond op mijn onvermogen om mezelf te zijn.” Summer is het talentvolste kind van het gezin Wassner: “briljant, sportief en onvoorstelbaar goed gemanierd”. “(…) misschien is het in het wereldje van mijn ouders wel altijd zo geweest: het dunne laagje vernis van de beleefde omgang verstikt de emoties, als insecten gevangen in een glazen fles.” Het huis van de Wassners: “(…) ons huis, waar alles wel een strijd lijkt tegen het verval, de viezigheid of de dood, maar dat uiteindelijk de dood zelve is.”
Aantekeningen voor mezelf gemaakt. Eén grote spoiler.
Hoofdpersoon Benjamin is een wrak als hij dit verhaal vertelt. “Sinds ik die angstremmers slik en overdag de ene joint na de andere rook, me ‘s ochtends niet meer aankleed of alleen even een trainingspak en sloffen aanschiet zodat ik eruit zie als een tbs’er op verlof (…). ziekteverlof, geen contact met de buitenwereld, niet in staat om de straat op te gaan, of alleen om mijn psychiater te bezoeken of om sigaretten te kopen in mijn joggingpak, verslaafd aan antidepressiva.” Hij komt uit een gladgestreken maar angstig milieu. Zijn moeder: “perfect opgemaakt, lichtroze lippenstift, perzikkleurige blush, kasjmier trui, schoonheid die met de jaren aan élégance heeft gewonnen, volmaakte manieren waarmee ze elke emotie op afstand houdt, een Italiaanse sigaret in de hand om haar ongerustheid te verbergen. Ze is bang, zo ontzettend bang dat ik iets ga zeggen.”
Kaartenhuis
Hoofdpersoon Benjamin beschrijft zichzelf als jongere als “een onooglijke puber - schriel bovenlijf, lange spillebenen, vettig donker haar” met allemaal tics, “dat krampachtige schokschouderen en nu ook nog dat bezeten ophalen van zijn wenkbrauwen en, erger nog, zijn kaak die opeens uit de kom schoot, alsof hij vreselijke jeuk had.” Hij drinkt veel sterke drank en rookt joints. Hij heeft twee zussen die weer twee vriendinnen hebben. Ze trekken als jongeren veel met zijn vijven op. Als ze op een dag in het bos verstoppertje spelen raakt Summer zoek. Als de drie meiden paniekerig aan het zoeken slaan, verstijft hoofdpersoon en denkt “dat het moment was gekomen dat ik altijd al had verwacht: de ineenstorting van het kaartenhuis dat ons leven was.”
Benjamin is achtendertig als hij dit verhaal vertelt.
Suggestie
Er wordt lang vanalles gesuggereerd rondom de verdwijning van Summer. Benjamin vertelt op enig moment aan zijn psychiater dat hij Summer misschien wel haatte omdat zij zo mooi, succesvol en populair was, en hijzelf niet. Er worden hints geheven naar puberale seksuele handelingen zoals zoenen onder de vriendinnen en Benjamin. Vriendin Jill stak er qua zoentechniek bovenuit. Zou Benjamin Summer om één van deze redenen hebben vermoord en laten verdwijnen? We lezen over geheimzinnige ruzies tussen een verdwijnende moeder (wordt steeds dunner, stiller en nerveuzer) en een dominante elitaire alphaman van een vader. Ook lezen we hints naar intimiteit tussen het kind Summer en haar vader. Zou die intimiteit ook seksueel geladen zijn, is er sprake van misbruik? Kan dat reden zijn voor zelfdoding, moord of een ongeluk door stress? En we lezen over rivaliteit tussen moeder en dochter, onder andere gesuggereerd in rivaliteit over een sjaal: “Mijn moeder en mijn zus hadden er jarenlang een stille strijd om gevoerd.” De moeder en de puberdochter lijken in strijd met elkaar: “‘Het meisje dat je geworden bent staat me niet aan.’” Is er sprake van jaloezie? En kan die reden zijn van de verdwijning van Summer? Dan Summer zelf. Er wordt meermalen gesuggereerd dat zij er als puber een wild nachtleven op na zou hebben gehouden. Maar wat dan, drank, drugs, seks, misdaad…? Ligt de reden van haar verdwijning in dit nachtleven, of in de verveling in het opgepoetste eliteleven van haar ouders? Tenslotte een vriend van Benjamin, evenals hij een buitenbeentje in het kakkersmilieu van de school waar ze opgroeien. Alletwee niet sportief of succesvol op school, lang haar, alletwee heftig aan de wiet en hasj. “Matthias voelde zich aangetrokken tot de dood, het was bijna iets seksueels.” Op een avond stelt die vriend dat hij zeker weet dat Summer dood is. Hoe weet hij dit zo zeker? Weet hij meer van de verdwijning af? Er is sprake van een geweldsuitbarsting tussen Benjamin en deze vriend. Dit alles tegen de achtergrond van een geheimzinnig leven van de ouders. Vader vaak en lang weg voor zijn werk, humeurig en gespannen als hij thuis is. Op een bepaald moment zijn beide ouders vaak weg. De verteller heeft geen idee wat er aan de hand is. “Papa was altijd de deur uit, want hij ‘vocht voor onze goede naam en onze familie ‘, zei hij op een avond aan tafel tegen mijn moeder en mij (…).”
Wendingen
De eerste wending komt op tweederde als we horen dat Summer een andere biologische vader heeft dan Benjamin en zijn andere zus. De tweede als Benjamin vijfentwintig jaar na de verdwijning opnieuw langsgaat bij de politie en van de rechercheur van destijds te horen krijgt dat ze Summer twee jaar na haar verdwijning hebben gevonden maar dat zij niet gevonden wilde worden, en dat dat haar wettelijke recht was. En dat de rechercheur het aan Benjamins ouders heeft verteld, maar zij dus niet aan hem… Als hij zijn moeder hiermee confronteert, vertelt zij haar verhaal. Dat ze als 21-jarige zwanger raakte van een getrouwde vriend van haar ouders, en daarom wel moest trouwen - het werd met de vader van Benjamin. Dat zij haar leven lang spijt had dat ze niet een ander leven heeft geleid en dat ze Summer daarvan de schuld geeft. Benjamin bedenkt dat zijn moeder haar leven lang is gedreven door dromen over een fictief leven. Over Summer vertelt ze dat die egoïstisch was (reactie op moeders afwijzing?) en als puber zich tegen haar ouders keerde door alle getrouwde mannelijke vrienden van haar ouders te verleiden, ook de man met wie wordt gesuggereerd dat de moeder een verhouding heeft of wil. Toen haar vader (stiefvader dus eigenlijk) haar betrapte met één van haar tienervrienden, naakt seksend op de bank in hun woonkamer, werd hij gewelddadig. Een paar dagen later liep Summer weg. Ze hadden niets tegen Benjamin gezegd omdat die toch al zo in de war was - en uiteindelijk meer dan 20 jaar gezwegen.
Liegen
Dit boek gaat erg over liegen. Iedereen lijkt te liegen tegen iedereen, niets is zoals het lijkt. De moeder speelt een mooie aangepaste madam, maar vreet zichzelf inwendig op over een leven dat ze niet heeft en wijst haar dochter op een harde en kille manier af. De vader is als advocaat een professionele leugenaar, speelt de nobele elitaire man maar misbruikt zijn stiefkind en is liefdeloos en egoïstisch naar zijn zoon. Summer is de meest talentvolle en aangepaste maar verbergt het misbruik door de vader en de kille afwijzing door haar moeder. Benjamin ziet zichzelf als misfit maar ontkent zijn eigen rol met zijn slechte gedrag en vluchten in verdovende middelen en weglopen van moeilijke situaties. Jill lijkt haar hartsvriendin te willen zoeken op de plaats van het verdwijnen maar weet al die tijd van het weglopen van Summer en waarschijnlijk ook van het misbruik (wat ze Benjamin heeft willen vertellen, maar die het niet wilde horen). Vooral liegt iedereen in dit verhaal tegen zichzelf met hun onoprechte levens.
Ontknoping
Komt er een ontknoping? Soort van. Het lijkt erop dat iedereen rondom Benjamin van de geheimen van Summer wist, maar niet van alle… Ook de mooie Jill, één van de elitaire hartsvriendinnen van Summer, met wie Benjamin op latere leeftijd een relatie krijgt die hij uit jaloezie abrupt beëindigt (waarop Jill hem ervan beschuldigt net zo erg te zijn als Summer qua weglopen voor situaties). Maar niets van dit alles verklaart waaróm Summer is weggelopen. Totdat Benjamin zich een scene herinnert waarin Summer op schoot zit bij haar vader, ze kijken samen naar de vissen in het aquarium, en Benjamin de hand van vader tussen de benen van de jonge Summer ziet. Dus toch. Op het eind krijgt Benjamin het adres van Summer in Parijs van de rechercheur. Ze blijkt nog steeds met haar tienerliefde (die van de betrapte scene op de bank) te zijn, ze hebben een kind. Misschien was Summer al die tijd de enige die met liegen is gestopt en een liefdevol leven is gaan leiden. Misschien was de enige mogelijkheid daartoe om radicaal met het kille spinneweb van de Zwitserse elite te breken.
”We weten niet waarom de mensen de dingen doen die ze doen.”
We lezen over een milieu van Zwitserse luxe en excellentie. En van leugens. Fotoboeken vol plaatjes van perfecte gelukkige mensen en gezin. De vader van hoofdpersoon werkt als succesvolle advocaat van prominente misdadigers en politici. Hij is lid van een clubje mannen die een geheim broederschap hebben met slogans en codes in het Latijn, ze zijn sportief en stoer, hebben vrouwen die allemaal prachtig, slank, zongebruind en verzorgd zijn en naar hun succesvolle mannen opkijken. “Er gebeurde nooit iets ongepasts, het bleef allemaal beschaafd en gezellig. Alle echtparen maakten een verliefde indruk, gingen voorkomend met elkaar om, en ik kan me niet herinneren dat er ook maar iemand ging scheiden of verdriet had.” Hun kinderen zitten op dure privéscholen en gaan vooral met elkaar om, zijn intelligent, mooi, goed gemanierd, competitief en gaan samen skiën of zeilen op het meer van Genève. Een wereld, kortom, als een sprookje en met grote belangen. De vader vertelt als advocaat aan cliënten dat het erom gaat de ene illusie door de andere te vervangen. Hij wordt neergezet als een professionele leugenaar. Hoofdpersoon voelt zich niet thuis in dit milieu, voelt zich anders: “(…) het was vooral de manier waarop ze zich gedroegen, de wereld achteloos om hun vinger leken te winden, die haaks stond op mijn onvermogen om mezelf te zijn.” Summer is het talentvolste kind van het gezin Wassner: “briljant, sportief en onvoorstelbaar goed gemanierd”. “(…) misschien is het in het wereldje van mijn ouders wel altijd zo geweest: het dunne laagje vernis van de beleefde omgang verstikt de emoties, als insecten gevangen in een glazen fles.” Het huis van de Wassners: “(…) ons huis, waar alles wel een strijd lijkt tegen het verval, de viezigheid of de dood, maar dat uiteindelijk de dood zelve is.”
Aantekeningen voor mezelf gemaakt. Eén grote spoiler.
Hoofdpersoon Benjamin is een wrak als hij dit verhaal vertelt. “Sinds ik die angstremmers slik en overdag de ene joint na de andere rook, me ‘s ochtends niet meer aankleed of alleen even een trainingspak en sloffen aanschiet zodat ik eruit zie als een tbs’er op verlof (…). ziekteverlof, geen contact met de buitenwereld, niet in staat om de straat op te gaan, of alleen om mijn psychiater te bezoeken of om sigaretten te kopen in mijn joggingpak, verslaafd aan antidepressiva.” Hij komt uit een gladgestreken maar angstig milieu. Zijn moeder: “perfect opgemaakt, lichtroze lippenstift, perzikkleurige blush, kasjmier trui, schoonheid die met de jaren aan élégance heeft gewonnen, volmaakte manieren waarmee ze elke emotie op afstand houdt, een Italiaanse sigaret in de hand om haar ongerustheid te verbergen. Ze is bang, zo ontzettend bang dat ik iets ga zeggen.”
Kaartenhuis
Hoofdpersoon Benjamin beschrijft zichzelf als jongere als “een onooglijke puber - schriel bovenlijf, lange spillebenen, vettig donker haar” met allemaal tics, “dat krampachtige schokschouderen en nu ook nog dat bezeten ophalen van zijn wenkbrauwen en, erger nog, zijn kaak die opeens uit de kom schoot, alsof hij vreselijke jeuk had.” Hij drinkt veel sterke drank en rookt joints. Hij heeft twee zussen die weer twee vriendinnen hebben. Ze trekken als jongeren veel met zijn vijven op. Als ze op een dag in het bos verstoppertje spelen raakt Summer zoek. Als de drie meiden paniekerig aan het zoeken slaan, verstijft hoofdpersoon en denkt “dat het moment was gekomen dat ik altijd al had verwacht: de ineenstorting van het kaartenhuis dat ons leven was.”
Benjamin is achtendertig als hij dit verhaal vertelt.
Suggestie
Er wordt lang vanalles gesuggereerd rondom de verdwijning van Summer. Benjamin vertelt op enig moment aan zijn psychiater dat hij Summer misschien wel haatte omdat zij zo mooi, succesvol en populair was, en hijzelf niet. Er worden hints geheven naar puberale seksuele handelingen zoals zoenen onder de vriendinnen en Benjamin. Vriendin Jill stak er qua zoentechniek bovenuit. Zou Benjamin Summer om één van deze redenen hebben vermoord en laten verdwijnen? We lezen over geheimzinnige ruzies tussen een verdwijnende moeder (wordt steeds dunner, stiller en nerveuzer) en een dominante elitaire alphaman van een vader. Ook lezen we hints naar intimiteit tussen het kind Summer en haar vader. Zou die intimiteit ook seksueel geladen zijn, is er sprake van misbruik? Kan dat reden zijn voor zelfdoding, moord of een ongeluk door stress? En we lezen over rivaliteit tussen moeder en dochter, onder andere gesuggereerd in rivaliteit over een sjaal: “Mijn moeder en mijn zus hadden er jarenlang een stille strijd om gevoerd.” De moeder en de puberdochter lijken in strijd met elkaar: “‘Het meisje dat je geworden bent staat me niet aan.’” Is er sprake van jaloezie? En kan die reden zijn van de verdwijning van Summer? Dan Summer zelf. Er wordt meermalen gesuggereerd dat zij er als puber een wild nachtleven op na zou hebben gehouden. Maar wat dan, drank, drugs, seks, misdaad…? Ligt de reden van haar verdwijning in dit nachtleven, of in de verveling in het opgepoetste eliteleven van haar ouders? Tenslotte een vriend van Benjamin, evenals hij een buitenbeentje in het kakkersmilieu van de school waar ze opgroeien. Alletwee niet sportief of succesvol op school, lang haar, alletwee heftig aan de wiet en hasj. “Matthias voelde zich aangetrokken tot de dood, het was bijna iets seksueels.” Op een avond stelt die vriend dat hij zeker weet dat Summer dood is. Hoe weet hij dit zo zeker? Weet hij meer van de verdwijning af? Er is sprake van een geweldsuitbarsting tussen Benjamin en deze vriend. Dit alles tegen de achtergrond van een geheimzinnig leven van de ouders. Vader vaak en lang weg voor zijn werk, humeurig en gespannen als hij thuis is. Op een bepaald moment zijn beide ouders vaak weg. De verteller heeft geen idee wat er aan de hand is. “Papa was altijd de deur uit, want hij ‘vocht voor onze goede naam en onze familie ‘, zei hij op een avond aan tafel tegen mijn moeder en mij (…).”
Wendingen
De eerste wending komt op tweederde als we horen dat Summer een andere biologische vader heeft dan Benjamin en zijn andere zus. De tweede als Benjamin vijfentwintig jaar na de verdwijning opnieuw langsgaat bij de politie en van de rechercheur van destijds te horen krijgt dat ze Summer twee jaar na haar verdwijning hebben gevonden maar dat zij niet gevonden wilde worden, en dat dat haar wettelijke recht was. En dat de rechercheur het aan Benjamins ouders heeft verteld, maar zij dus niet aan hem… Als hij zijn moeder hiermee confronteert, vertelt zij haar verhaal. Dat ze als 21-jarige zwanger raakte van een getrouwde vriend van haar ouders, en daarom wel moest trouwen - het werd met de vader van Benjamin. Dat zij haar leven lang spijt had dat ze niet een ander leven heeft geleid en dat ze Summer daarvan de schuld geeft. Benjamin bedenkt dat zijn moeder haar leven lang is gedreven door dromen over een fictief leven. Over Summer vertelt ze dat die egoïstisch was (reactie op moeders afwijzing?) en als puber zich tegen haar ouders keerde door alle getrouwde mannelijke vrienden van haar ouders te verleiden, ook de man met wie wordt gesuggereerd dat de moeder een verhouding heeft of wil. Toen haar vader (stiefvader dus eigenlijk) haar betrapte met één van haar tienervrienden, naakt seksend op de bank in hun woonkamer, werd hij gewelddadig. Een paar dagen later liep Summer weg. Ze hadden niets tegen Benjamin gezegd omdat die toch al zo in de war was - en uiteindelijk meer dan 20 jaar gezwegen.
Liegen
Dit boek gaat erg over liegen. Iedereen lijkt te liegen tegen iedereen, niets is zoals het lijkt. De moeder speelt een mooie aangepaste madam, maar vreet zichzelf inwendig op over een leven dat ze niet heeft en wijst haar dochter op een harde en kille manier af. De vader is als advocaat een professionele leugenaar, speelt de nobele elitaire man maar misbruikt zijn stiefkind en is liefdeloos en egoïstisch naar zijn zoon. Summer is de meest talentvolle en aangepaste maar verbergt het misbruik door de vader en de kille afwijzing door haar moeder. Benjamin ziet zichzelf als misfit maar ontkent zijn eigen rol met zijn slechte gedrag en vluchten in verdovende middelen en weglopen van moeilijke situaties. Jill lijkt haar hartsvriendin te willen zoeken op de plaats van het verdwijnen maar weet al die tijd van het weglopen van Summer en waarschijnlijk ook van het misbruik (wat ze Benjamin heeft willen vertellen, maar die het niet wilde horen). Vooral liegt iedereen in dit verhaal tegen zichzelf met hun onoprechte levens.
Ontknoping
Komt er een ontknoping? Soort van. Het lijkt erop dat iedereen rondom Benjamin van de geheimen van Summer wist, maar niet van alle… Ook de mooie Jill, één van de elitaire hartsvriendinnen van Summer, met wie Benjamin op latere leeftijd een relatie krijgt die hij uit jaloezie abrupt beëindigt (waarop Jill hem ervan beschuldigt net zo erg te zijn als Summer qua weglopen voor situaties). Maar niets van dit alles verklaart waaróm Summer is weggelopen. Totdat Benjamin zich een scene herinnert waarin Summer op schoot zit bij haar vader, ze kijken samen naar de vissen in het aquarium, en Benjamin de hand van vader tussen de benen van de jonge Summer ziet. Dus toch. Op het eind krijgt Benjamin het adres van Summer in Parijs van de rechercheur. Ze blijkt nog steeds met haar tienerliefde (die van de betrapte scene op de bank) te zijn, ze hebben een kind. Misschien was Summer al die tijd de enige die met liegen is gestopt en een liefdevol leven is gaan leiden. Misschien was de enige mogelijkheid daartoe om radicaal met het kille spinneweb van de Zwitserse elite te breken.
November 13, 2017
Le résumé de ce livre fait penser à celui d’un thriller, mais très loin du roman à suspense l’histoire de Summer et de sa... Lire la suite
Displaying 1 - 30 of 107 reviews