Van de ene op de andere dag is Lynseys vriendje Noah van de aardbodem verdwenen. Lynsey weigert te geloven dat hij haar zomaar in de steek heeft gelaten en staat voor het moeilijkste raadsel ooit. Samen met haar bordercollie Max gaat ze naar hem op zoek in alle uithoeken van België en Nederland, als een gevaarlijk spelletje geocaching. Al gauw komt Lynsey erachter dat ze Noah helemaal niet zo goed kende als ze dacht.
Inge Verbruggen is boekenverslaafd. Ze leest alle genres, maar Young Adult nog het meest, omdat ze zelf altijd 17 is gebleven. Al heel vroeg wist ze dat ze schrijfster wilde worden en spannende verhalen vol avontuur wilde creëren. In 2011 kwam haar eerste Vlaamse Filmpje ‘Alexander’ uit en in 2013 verkoos de kinderjury van diezelfde John Flanderswedstrijd haar verhaal ‘De smartphone’ unaniem als winnaar. Met ‘Doodverklaard’ schreef ze haar eerste realistische jeugdthriller. Sindsdien volgden er meer boeken in het genre spannende Young Adult.
Het verhaal sprak me enorm aan, maar eigenlijk heb ik er niet zo hard van genoten. Het is enorm beschrijvend als in "ik doe dit en dan doe ik dat" dat het ergerlijk begon te worden. Ik geloof het verhaal ook niet echt en kan gewoon niet geloven dat er effect jongeren met zoiets zouden kunnen wegkomen. Oké, het is fictie, maar dan nog. Het concept van geocaching werd ook maar laat duidelijk uitgelegd naar mijn gevoel. En dat zorgde voor wat verwarring. De actie in het boek, m.a.w. de gevechtsstukjes lijken me ook iets te hoog gegrepen voor een verhaal als deze. Het einde voor mijn gevoel was precies niet zo'n opluchting of een hartelijk weerzien. Ik miste doorheen het verhaal wat meer gevoel. Het is gewoon niet mijn ding, maar ik snap wel dat mensen dit geweldig vinden.
Ik weet eigenlijk niet zo goed wat denken van dit verhaal. De opzet vond ik enorm intrigerend en interessant aangezien ik zelf al heel wat aan geocaching gedaan heb. Als je het principe van geocaching wat kent, merk je meteen dat de vriendengroep in dit verhaal geocaching naar een ander level tilt. Het wordt niet op de officiële manier gespeeld waardoor ik het gevoel kreeg dat de lezer het principe van geocaching niet meteen meekreeg. Tijdens de laatste hoofdstukken wordt dit ruimschoots goedgemaakt maar naar mijn mening toch te laat aangezien het hele verhaal hier rond draait. Hoe de vriendengroep het spel naar hun hand zetten is noodzakelijk voor het verhaal, dat geef ik toe. Maar ik ben er van overtuigd dat heel wat personen niet bekend zijn met het principe waardoor ik de achtergrondinfo liever eerder in het boek zag verschijnen dan in de laatste helft van het verhaal. Daarnaast vond ik dat bepaalde wendingen tijdens de zoektocht naar Noah ofwel erg voorspelbaar waren, of juist erg ver gezocht. In vergelijking met het tempo van de ontknoping komt het verhaal erg traag op gang ook. Misschien is 'traag op gang' niet de meeste correcte beschrijving maar het is gewoon zo dat het enorm lang duurt eer er schot in de zaak komt. Wat dan weer enerverend werkte aangezien er heel wat voorspelbaarheden verwikkelt zaten in het verhaal. In het begin had ik wat moeite met de schrijfstijl, het las niet altijd even vlot, maar eenmaal je in het verhaal zat las het wel redelijk snel. Volledige recensie volgt op celinezoalszeis.be
Duivels spel heeft me aangenaam verrast! Ik heb al eerder een geocache thriller gelezen maar die was lang niet zo goed als deze, dus ik had geen hoge verwachtingen. Voor mij als Nederlandse lezer was het Vlaams af en toe even wennen maar dat deed niet af aan het spannende verhaal. Het was puzzelen om te ontdekken wat er precies gebeurd was. Bladzijde na bladzijde kreeg je steeds kleine ingevingen die me keer op keer heel nieuwsgierig maakten. Waardoor ik soms urenlang met dit boek op de bank zat. Als geocacher heb ik genoten om de bekende termen van het spel terug te zien. Dit boek is een aanrader voor de puzzelaar, geocacher en thriller liefhebber.
Heb genoten van dit boek. Eigenlijk een YA-boek, maar ook als volwassene beleef je een aantal spannende uurtjes. Het las zeker heel vlot. En de wissel heden - verleden zorgt voor extra vragen bij de lezer. Was een aangename kennismaking met de boeken van Inge
Enkele jaren geleden was ik helemaal onder de indruk van Verbruggens eerste YA ‘Doodverklaard’, dus in november 2019 stond ik op de eerste rij om haar nieuwe boek ‘Duivels Spel’ aan te schaffen.
De cover is best wel geslaagd. Dankzij de witte achtergrond komt vooral de jongen met zijn rugzak goed in beeld. De combinatie van de rugzak en het bosgedeelte doen vermoeden dat het verhaal zich waarschijnlijk in de natuur afspeelt.
Het verhaal zelf gaat over Lynsey, een meisje van 17 jaar dat in feite opgevoed wordt door haar iets oudere zus Sophie. Sinds een jaar heeft de ondernemende Lynsey een relatie met Noah. Alles lijkt erg goed tot Noah plots niet opdaagt op een afspraak. Ongerustheid ten top … is er iets gebeurd ? Was hun relatie maar een waardeloos sprookje ? Beetje bij beetje komt Lynsey dichter bij de waarheid …
‘Het best bewaarde geheim is een geheim dat niemand weet.’
Een ijzersterke proloog geeft een perfect startschot voor een spannende jeugdthriller ! De eerste hoofdstukken, die telkens getiteld worden met een dag van de week, doen me watertanden naar meer. Mede door Verbruggens manier van schrijven, maar ook omdat je nieuwsgierigheid gewoonweg getriggerd wordt. Je wil weten wat er aan de hand is en of Linsey haar vriend zal terug vinden. Mijn drang om verder te gaan verwaterd weliswaar wanneer er plots flashbacks zijn naar een verleden waar een vriendengroep centraal staat. De twee verhaallijnen kruisen elkaar wel op een bepaald moment, maar toch moet ik na de introductie van het verleden mezelf toch even verplichten om verder te lezen. En ja, wat ben ik blij dat ik volgehouden heb. Na enkele hoofdstukken uit de ‘toen’-periode begint de link met het heden duidelijker te worden. Langzaam maar zeker wordt je samen met Lynsey en haar superenthousiaste bordercollie Max op pad gestuurd om te speuren in Noahs verleden. Hoe dichter ze bij de waarheid komt, hoe spannender het wordt en groter de uitdaging wordt om dit boek opzij te leggen.
‘Noah is de enige die mijn ADHD kon doen verdwijnen. Hij liet me logisch nadenken.’
Het geocachen is een zeer belangrijk item in ‘Duivels spel’, maar naast dit luchtige, avontuurlijke component komen er heel oppervlakkig andere, zwaardere thema’s aan bod. Vooral moeilijke thuissituaties, alcoholisme of gezinssituaties waar ouders ontbreken komen frequent naar voor. Verder komt ook groepsdruk bij jongeren, ADHD en op zoek gaan naar uitdagingen in beeld.
Opmerkelijk is de moeilijkheidsgraad op inhoudelijk vlak. Mij lijkt het een waar gepuzzel geweest te zijn om dit verhaal exact en foutloos op poten te zetten. Je komt niet enkel door de passages uit het verleden meer te weten over Noah, maar ook door de intensieve zoektocht van het hoofdpersonage kom je dichter tot de schokkende waarheid. Soms betrapte ik mezelf erop dat ik gretig mee aan het puzzelen was.
Met ‘Duivels spel’ bewijst Inge Verbruggen des te meer dat ze zeker haar mannetje kan staan in de Vlaamse young adult wereld. Het geocachen, een radeloos vriendinnetje dat peutert in het verleden van haar vriend, enkele rake plottwists zorgen voor een razendsnel tempo en apart kantje waardoor dit boek niet het zoveelste spannend jeugdverhaal op een rij is.
Van de ene op de andere dag is Lynseys vriendje Noah van de aardbodem verdwenen. Lynsey weigert te geloven dat hij haar zomaar in de steek heeft gelaten en trekt op onderzoek uit. Samen met haar bordercollie gaat ze op zoek in alle uithoeken van België en Nederland, als een gevaarlijk spelletje geocaching. Het verhaal is onderverdeeld in twee verschillende tijden: het heden en toen. Geleidelijk aan ontdek je hoe deze met elkaar verwoven zijn. Het was een interessant verhaal, zeker als je niet echt vertrouwd bent met geocaching. Je ontdekt meer over hoe dit spel werkt en hoe leuk het kan zijn, maar ook hoe deelnemers het spel gevaarlijk kunnen maken. Ik had wel ongeveer door hoe het verhaal ging lopen, maar toch waren er nog veel verrassingen. Een aanrader voor young adult-liefhebbers die graag thrillers lezen. Ik ben in ieder geval fan. (En zeker van de cover.) Mijn rating: 4 op 5 sterren
In het begin interesseerde het me eigenlijk niet echt, het leek sowieso al niet echt mijn ding, maar ik ben wel blij dat ik heb doorgezet. Op een bepaald moment bleef ik maar doorlezen omdat ik het verder wou lezen en ik heb het uiteindelijk in bijna 1 keer uitgelezen. Goed boek.
Het gecache spel zoals het werkelijk gespeeld wordt kent een aantal regels. Deze jongeren hebben daar lak aan en verzinnen hun eigen regels met nare gevolgen. Verhaallijn is lekker spannend en leuk geschreven.
De kaft is zeer mooi en past zeer goed bij het verhaal. Een verhaal waarvan de wortels in het verleden liggen. Het is een cold case, namelijk Leon. De titel van het boek had ook Noah kunnen zijn. Een zeer spannend verhaal waar het hoofdthema geocaching is. Leest zeer vlot en is een page turner.
Een boek dat je op het puntje van je stoel laat zitten.
Het heeft even geduurd voor Inge Verbruggen een tweede ya thriller had geschreven, maar dan zet ze ook wel even een geweldig spannende ya neer.
De cover is heel aantrekkelijk en uitgeverij Clavis heeft er een mooie hardcover van gemaakt. Je ziet een bos en in de bomen verstopt een jongen en een meisje. Op de voorgrond een jongen met een rugzak, die het bos in gaat. Voor mij een boek wat ik meteen zou oppakken. Verder weet ik dat het over geocache gaat, een spel wat populair is onder jong en oud en over de hele wereld wordt gespeeld.
Een spel waarbij je via coördinaten een cache moet vinden met daarin een logboekje en soms een tracker, een fysiek spelonderdeel, die je mee kunt nemen en in een andere cache kunt stoppen. Zelf heb ik een minibieb in Den Bommel met een cache erin verstopt en hoe leuk was het om het volgende te lezen:
‘Toch zou ik heel graag de twee volgende haltes hier in Nederland nog willen doen.
Ik heb het je beloofd, dus we rijden verder naar dat dorpje in Gelderland en naar Den Bommel, aan de kust.
Het boek is geschreven in twee tijden. Het heden, vertelt in de ik vorm door de hoofdpersonage Lynsey en het verleden, waarin het verhaal verteld wordt over vier geocache vrienden. Het verhaal begint met een proloog waar je al meteen kippenvel van krijgt. Wat hebben deze twee verhalen met elkaar te maken, tijdens het lezen kom je hier langzaamaan achter.
Boven de hoofdstukken in het heden, staan weekdagen en de hoofdstukken uit het verleden worden aangegeven met de titel TOEN en een tekeningetje van een geocache wereldbol.
Het verhaal begint met Noah, Lynsey en hond Max. Max is de hond van Lyndsey en samen lopen en spelen ze heel wat af, om de energie die beide hebben te laten verdwijnen. De vriend van Lynsey, Noah is in staat zijn vriendin met haar ADHD rustiger te laten worden, door haar te laten focussen op andere “belangrijke” zaken. Tenminste, wat is er nou zo belangrijk aan het goed opruimen van een spelletje scrabble.
‘Let erop dat alle blokjes compleet zijn Lynsey’, maant hij. ‘Een spel dat niet compleet is, is waardeloos.’
Wanneer van de één op de andere dag Noah verdwijnt, gaat Lynsey op onderzoek uit. Noah zou nooit zomaar zonder iets te zeggen uit Lynsey haar leven verdwijnen, niets wees hier op. Of toch! Samen met hond Max probeert ze kleine hints, die ze denkt van Noah te hebben gekregen op te zoeken. Ze krijgt haar zus zover haar te helpen. Maar met gevaar voor eigen leven, maar ook die van haar zus en hond, probeert ze te achterhalen waarom Noah is verdwenen en wat hield hij voor haar verborgen.
De verleden tijd gaat over vier vrienden, tenminste vrienden, ze gaan één keer in de week met elkaar geocachen en verder zien ze elkaar niet. Maar sommige van de vrienden willen het geocachen naar een hoger level brengen en ze besluiten om zelf dingen te gaan verstoppen. Maar de levels gaan steeds hoger en worden zelfs gevaarlijk.
Een ya waar je goed je hoofd bij moet houden, want wie is nu eigenlijk wie in het spel.
Inge Verbruggen zet met dit Duivels Spel een spannende, gevaarlijke, huiveringwekkende, zeer goed geschreven ya neer met veel plotwendingen en een emotioneel einde. Voor de jeugd die van spanning en sensatie houdt.
Van de ene op de andere dag is Lynseys vriendje Noah van de aardbodem verdwenen. Spoorloos. Lynsey weigert te geloven dat hij haar zomaar in de steek heeft gelaten en staat voor het moeilijkste raadsel ooit. Samen met haar bordercollie Max gaat ze naar hem op zoek in alle uithoeken van België en Nederland, als een gevaarlijk spelletje geocaching. Al gauw komt Lynsey erachter dat ze Noah helemaal niet zo goed kende als ze dacht.
De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik nog nooit van geocaching had gehoord en dus was dit boek niet alleen spannend, maar ook een ontdekking.
Duivels spel begint met een proloog die je meteen op het puntje van je stoel brengt. De eerste (korte) hoofdstukken daarna beginnen rustig, hebben als titel een van de dagen van de week en spelen in het heden. Lynsey, die ADHD heeft, ontdekt in die hoofdstukken dat Noah, (haar vriendje en de enige die haar wat rustiger kan krijgen door haar te leren om te focussen op wat er echt belangrijk is), zonder een woord te zeggen verdwenen is. Samen met haar hond Max gaat ze naar hem op zoek. Ze ontdekt een briefje op Noahs computer waar ze behoorlijk van ondersteboven is. Ze vraagt haar oudere zus om haar te helpen omdat ze wil weten waarom Noah is verdwenen. Er moét iets zijn dat hij voor haar verborgen heeft gehouden. De hoofdstukken over de verleden tijd heten TOEN en hebben rechts bovenin de wereldbol waarop een vlaggetje geplaatst is. In die hoofdstukken maken we kennis met vier jonge mensen die zich bezighouden met geocaching. Het vreemde is dat deze mensen elkaar maar één keer in de week zien en dus kun je niet spreken van echte vrienden. Toch kennen ze elkaar heel erg goed. Wanneer twee van de vier mensen het geocachen wat minder tam willen maken zodat ze een hoger niveau kunnen bereiken, wordt het spel steeds gevaarlijker. (En het verhaal steeds spannender!) Wat heeft het verleden met het heden te maken?
Inge Verbruggen heeft met Duivels spel een spannende YA geschreven die wel iets van de lezer vraagt. Geen gemakkelijk tussendoortje, je moet er echt je hoofd bij houden. Daarnaast is het ook een verhaal waarin relaties, in welke vorm dan ook, centraal staan. De hier en daar Vlaamse woorden en uitdrukkingen geven het verhaal een extra charme. Kortom: Duivels spel is een opwindende YA voor jongeren die van ijzingwekkende plotwendingen en natuurlijk van geocaching houden!
Duivels spel is een spannend, verrassend, intrigerend en huiveringwekkend verhaal. Hier en daar worden Vlaamse woorden gebruikt, maar dit is totaal niet storend en lees je er gemakkelijk overheen. Hoewel sommige scenes voorspelbaar waren door de fragmenten uit het verleden, zitten er toch nog wendingen in die het verhaal een hele andere kant opstuurt! --> Vanaf 17 december is de hele recensie te lezen op mijn blog: https://www.elinebooks.com/