სამგვარი სიყვარული

by Akaki Tsereteli

რამდენი სახე აქვს სიყვარულს? პასუხი შეიძლება იყოს ასეთი: არც ერთი! და ასეთიც: უამრავი! ანდა... სამი განსხვავებული ასაკი, სამი განსხვავებული ქალი და სიყვარულის სამი ამბავი, რომელსაც თვით ქართული სიტყვის დიდოსტატი აკაკი წერეთელი გვიყვება. „სამგვარი სიყვარული“ გამორჩეული მოთხრობაა საინტერესო სიუჟეტებითა და კვანძის გახსნის მოულოდნელობებით. თუმცა, ამავე დროს, ეს არის ნაწარმოები, რომელშიც უმთავრესი ადამიანის გრძნობები, სურვილები და განცდებია. ამას კი ავტორი თამამი ინტერპრეტაციებით გვიყვება, რაც მოთხრობას განსაკუთრებულ ინტრიგასა და ხიბლს მატებს.

48 pages, Paperback

Published January 1, 2017

About the author

Prince Akaki Tsereteli (Georgian: აკაკი წერეთელი; June 9, 1840-January 26, 1915) was a prominent Georgian poet and national liberation movement figure.

Born in the village of Skhvitori (Imereti region of western Georgia) on June 9, 1840, to a prominent Georgian aristocratic family; his father was Prince Rostom Tsereteli; his mother, Princess Ekaterine, was a daughter of Ivane Abashidze and a great-granddaughter of King Solomon I of Imereti. Following an old family tradition, Akaki Tsereteli spent his childhood years living with a peasant’s family in the village of Savane. He was brought up by peasant nannies, all of which made him feel empathy for the peasants’ life in Georgia.

He graduated from the Kutaisi Gymnasium in 1852 and the University of Saint Petersburg Faculty of Oriental Languages in 1863.
Prince Akaki Tsereteli was a close friend of Prince Ilia Chavchavadze, a Georgian progressive intellectual youth leader. The young adult generation of Georgians during the 1860s, led by Chavchavdze and Tsereteli, protested against the Tsarist regime and campaigned for cultural revival and self-determination of the Georgians.

He is an author of hundreds of patriotic, historical, lyrical and satiric poems, also humoristic stories and autobiographic novel. Akaki Tsereteli was also active in educational, journalistic and theatrical activities.
The famous Georgian folk song Suliko (full English version[1]) is based on Akaki Tsereteli’s lyrics.
He died on January 26, 1915 and was buried at the Mtatsminda Pantheon in Tbilisi.

Reviews

[Jax Teller · Rating 2 out of 5]

პირველი ნაწილი კარგია. მეორე ნაწილი ნორმალური. ხოლო ბოლო ნაწილი საშინელებაა მე თუ მკითხავთ. მოძალადე მაუპატიურებელი აკაკი წერეთლის რომანტიკული მასტურბაციაა მთელი 48 გვერდი.

[Babi Bao ✨💗 · Rating 4 out of 5]

შეფასება✨: ⭐️⭐️⭐️⭐️/5

მოკლე შინაარსი💘:

წიგნის მთავარ პერსონაჟს სამგვარი სიყვარული ეწვევა. თავდაპირველად მას თინათინი უყვარდება, როდესაც პერსონაჟი გამოუცდელია და სიყვარულის არაფერი გაეგება. თინათინს შემთხვევით ხვდება. ქალი მას “ლოქოს” უწოდებს, რაც არ სიამოვნებს მას. ნელნელა გრძნობები უღვივდებათ ერთმანეთის მიმართ, ასევე მთავარი პერსონაჟი ამჩნევს, რომ მის გონებაში წარმოდგენილი “ვიღაცის” სახე იღებს თინათინისას. წიგნის ეს ნაწილი სრულდება ქალის ღალატით, რომელიც მთავარ პერსონაჟს გულს დასწყვეტს. თინათინის სახლიდან წამოსვლის შემდეგ იგი თვალებს ახელს და საკუთარ თავს ექიმთან აღმოაჩენს, რომელიც მას ანუგეშებს, რომ ამჯერად იგი ჯანმრთელადაა მას შემდეგ, რაც წყალში ჩავარდა. გაკვირვებული მთავარი პერსონაჟი იგებს, რომ ექიმთან მოხვედრამდე “ლოქოს” ამბობდა მრავალჯერ. წიგნის მეორე ნაწილში მკითხველი ხვდება მათიკოს, მთავარი პერსონაჟის ახალ სიყვარულს, რომელიც ულამაზესია და მუდამ თაყვანისმცემლების არმია ჰყავს. მას მაშინ გაიცნობს, როდესაც სალხინოდ მიიწვევენ. მათიკოს მიერ შესრულებული ლეკურის შთაბეჭდილების ქვეშ მყოფი პერსონაჟი მას ვერ ივიწყებს, მუდამ მისი სიყვარულით იწვის, მის დასავიწყებლად წლობით განშორება სცადა, თუმცა ამაოდ. ქვეყანაში დაბრუნების შემდეგ ერთმანეთს სიყვარულში უტყდებიან, თუმცა მთავარი პერსონაჟის მეორე სიყვარულიც ღალატით სრულდება. მათიკოს სიტყვებით გულნატკენი პერსონაჟი, რომელიც მათიკოს ისე უყვარდა, როგორც მისი ფინია ყურშა, გამოეთხოვება მათიკოს და ასე გადის თხუთმეტი წელიწადი, სანამ მის ნამდვილ სიყვარულს, ელიკოს არ შეხვდება. ელიკო ახალგაზრდა, სიცოცხლით სავსე გოგონაა, რომელიც ყველას უყვარს, იქცევს უამრავი თაყვანისმცემლის ყურადღებას, სხვა გოგონების დედები შურით უყურებენ მის უმანკოებასა და სილამაზეს. მთავარი პერსონაჟი ელიკოზე ჩაფიქრდება, როდესაც მომღიმარი გოგონა ბიჭებთან ერთად მისეირნობს. ელიკო პერსონაჟს ესაუბრება, თუმცა პერსონაჟის სიტყვებით გულნატკენი კვლავ უბრუნდება თავის მეგობრებს. მთავარმა პერსონაჟმა წინასწარ იცის, თუ რა ელის საზოგადოებისგან გოგონას. მას გარიყავენ, ჩირქს მოაცხობენ, ყველა მასზე დაიწყებს ჭორაობას და უამრავ ამბავს დააბრალებენ. რეალობაშიც ყველაფერი პერსონაჟის აზრების მიხედვით ვითარდება. ელიკოზე უამრავ ჭორს იგონებენ, ავრცელებენ დასახლებაში და ყველა კრიტიკულად შეჰყურებს გოგონას. ელიკო სოფელში გადასახლდება ბიძასთან, თუმცა “მეჭორეებმა მოალოგინეს, ვაჟი შესძინეს და კიდევაც გაუბარეს ძიძასთან…”, ცოტა ხანში კი ელიკო ყველას ავიწყდება. მთავარი პერსონაჟი მასკარადზე ხვდება, სადაც ერთ უცნაურ ქალბატონს გამოესაუბრება. ეს ქალბატონო ხშირად დადის აქ, არავის ენახვება და ყველაფერი იცის მასკარადზე მყოფი ხალხის შესახებ. მოგვიანებით მთავარი პერსონაჟი “მასკას” ვინაობას იგებს. ეს სწორედ ელენეა. ელიკო ამბობს, თუ როგორ შეუყვარდა მთავარი პერსონაჟი. ასევე იხსენებს მათ პირველ შეხვედრას, სადაც პერსონაჟმა მას სიკვდილი უსურვა. თავდაპირველად ელიკოსთვის ეს კაცი სიბოროტესთან ასოცირდებოდა, თუმცა გაზეთში ამოკითხული მისი სიტყვებით მოხიბლული ღამეებს ათენებდა მასზე ფიქრში, სიძულვილი სიყვარულში გადაეზრდება. ეს სიტყვებია: “როცა ჯერ უმანკო, ბუნებისაგან საიმედოდ და საქებრად გაჩენილი ახალგაზრდა შემხვდება ხოლმე ჩვენში, მე გულზე ნაღველი მენთხევა და მის სიკვდილსა ვნატრობ, რადგანაც ვიცი, რომ ეს ჩვენი მონებითი საზოგადო ცხოვრება უეჭველად გააუკუღმართებს მის ადამიანობას... და ნუთუ სპეტაკად საფლავში ჩასვლა არა სჯობია ცოცხლადვე ზნეობითად მკვდრობას!”
პერსონაჟსა და ელიკოს ერთმანეთი უყვარდებათ, ასევე დასაქორწინებლად გოგონა კითხულობს, მიიღებს თუ არა კაცი მის შვილს, რაზეც მან ის პასუხი მიიღო, რასაც არ ელოდა, კაცი მას ნამდვილ შვილად მიიღებდა. ელიკო ამბობს, რომ ყველაფერი, რაც კი გამოუგონეს, ტყუილია და მთავარი პერსონაჟის გამოცდა სურდა, რადგან არავის სიყვარული გამოუცდია და პირველი სწორედაც რომ ეს კაცი იყო. “და იყო იგინი ერთ სულ და ერთ ხორცო!”

საკუთარი აზრი💗:

აკაკი წერეთლის “სამგვარი სიყვარული” მკითხველს აცნობს, თუ რაოდენ ბევრი სახე შეიძლება ჰქონდეს სიყვარულს. აღსანიშნავია, რომ მთავარ პერსონაჟს არ აქვს სახელი. იგი თავისი ცხოვრების განმავლობაში ხვდება სამ სიყვარულს, რომელთა მიხედვითაც წიგნი სამ ნაწილად არის დაყოფილი. პირველი ნაწილი დასათაურებულია სიტყვით “გამოუცდელი.” თინათინის წყალობით მთავარი პერსონაჟი სიყვარულის გემოს იგებს, გულით მოქმედებს და ახალ გრძნობას ეზიარება. მეორე ნაწილი “ჟინი,” გულისხმობს მის სურვილსა და გონების კარნახით ცხოვრებას, როდესაც პერსონაჟს მათიკოსგან, მეორე სიყვარულისგან, განშორება უჭირს და ძლიერი სურვილის დაკმაყოფილება სურს. წიგნის მესამე ნაწილი წარმოდგენილია როგორც “ნამდვილი”, ე.წ. მასკა. მესამე სიყვარული ნამდვილი და მარადიულია, რომელიც მთავარ პერსონაჟს ელიკოს სახით ევლინება. წიგნი მკითხველს ასწავლის, რომ სიყვარულის ძიების დროს ადამიანმა უნდა იპოვოს არა თინათინი, რომელიც გულის სიყვარულია, არა მათიკო, რომელიც გონების სიყვარულია, არამედ ელიკო, ის ჭეშმარიტი ადამიანი, რომელიც “კი სულ სხვა არის! მხოლოდ იგრძნობს მას რჩეული,
თანასწორად როცა შესტრფის როგორც თავი, ისე გული.”

[Niakunka 33 · Rating 4 out of 5]

არსებობს სამგვარი სიყვარული:
1)პირველი სიყვარული,რომელშიც ცოტას უმართლებს. უმეტესად ეს ახალგაზრდული ვნებაა,რომელიც დიდხანს არ გრძელდება.
2)ნაჩქარევი ,დაუფიქრებელი გადაწყვეტილების შედეგი, გულუბრყვილო ყმაწვილის სიყვარული,რომელიც მანიპულაციით იწყება და მთავრდება.
3)ნამდვილი სიყვარული,რომელსაც ,ხშირ შემთხვევაში, უნდა დაელოდო და ერთადერთხელ მოდის ცხოვრებაში(ალბათ).
*სამწუხაროდ,თუ საბედნიეროდ, ეს გრძნობა ჯერ არ გამომიცდია და მაპატიეთ,თუ რამე უზუსტობა მომივიდა,მხოლოდ თეორიულად ვსაუბრობბ.

[Tako Mamadashvili · Rating 5 out of 5]

"ვითომ მწვანე კიტრი მეჭირა ხელში, უცბად დამიმჟავდა და გამივარდა... იქ ერთი ღორი იდგა, იმან მოავლო პირი და გაიქცა!" *------*

[Ruska ⋆. 𐙚 ⋆˚࿔ · Rating 2 out of 5]

ცოტა პედოფილია რატომ იგრძნობა მესამე ნაწილში? 🤡

2 ვარსკვლავი უბრალოდ იმიტომ, რომ აკაკია.

[Pomegranatemoomin · Rating 3 out of 5]

ბოლო ნაწილი ძალიან დებილურია, დანარჩენი კარგი იყო

[Elene Amashukeli · Rating 2 out of 5]

ორი ვარსკვლავიც ზედმეტია…