Mooi zo’n biografie in interviews. Interessante fragmenten, per periode bij elkaar gezet; werkt goed. Ook fascinerend hoe mild iedereen over Ischa Meijer praat, ondanks de nare manier waarop hij veel mensen toch ook heeft behandeld.
Je mag natuurlijk geen diagnose plakken op basis van media-optredens en biografische informatie. Maar echt iedereen noemt korte concentratieboog, impulsiviteit, veel praten, mensen onderbreken, rusteloosheid. Boeken niet uit kunnen lezen, studie niet afgemaakt (ondanks goede intelligentie), verslavingen, emotieregulatie problemen. Wel jarenlange psychoanalyse, maar heeft niemand ook gedacht aan ADHD? Naast de tweede generatie problematiek natuurlijk. Wel mooi dat hij die term heeft bedacht trouwens.