Diogo Mainardi em emocionante declaração de amor ao filho. Um dos mais polêmicos jornalistas do Brasil, Diogo Mainardi apresenta um livro de memórias contundente sobre a trajetória de seu primogênito Tito. Vítima de erro médico, em um hospital de Veneza, Tito nasceu com paralisia cerebral. De forma emocionante e surpreendente, Diogo relata como a relação com o filho norteou sua vida desde então, e como ele lida com a culpa e os culpados da paralisia de Tito. Em A QUEDA, ele conta cada vitória do filho, cada distância percorrida antes que músculos traiçoeiros o joguem ao chão. Mainardi se despe de todas as suas crenças e orientações — políticas ou não — para se revelar simplesmente um pai. Tão intrinsecamente apaixonado pelo próprio filho, tão em sintonia emocional com seu menino, que nos faz sentir quase voyeurs de um amor incondicional e irrevogável. Parceiros de uma história tão emocionante quanto surpreendente.
Na początku byłam zawiedziona, myślałam że porzucę książkę po pierwszych 20 stronach. Potem jednak książka mnie wciągnęła tak bardzo, że nie mogłam od niej odejść póki nie przeczytałam całości. Książka to manifestacja drogi życiowej ojca chorego dziecka, który z każdym rokiem życia dziecka odkrywa więcej o życiu, o sobie i o dziecku. Muszę przyznać że dość nietypowa pozycja, ale warta przeczytania, zwłaszcza że jest zadziwiająco krótka (127 stron). Dobra do herbatki na godzinę czytania
Książka w zupełnie inny sposób patrząca na porażenie mózgowe. Autor ukazuje nam podróż swojego syna do szpitala w którym się urodził, ale szybko uświadamiamy sobie, że tak naprawdę czytamy o podróży ojca. Od niepewności, przez żal do zrozumienia i czystej miłości. Poruszająca historia opowiedziana oczami ojca, który z każdym krokiem swojego dziecka uczy się coraz więcej o otaczającym go świecie z zupełnie innej, dotąd nieznanej mu perspektywy.
Em certos momentos triste, em outros erudito, o tempo todo agradável de se ler. Um relato pessoal sobre a convivência de um pai com um filho com paralisia cerebral, jamais sentimental ou piegas. Veneza, Dante, Brasil, Lula, Rembrandt, mas sempre o filho. Ótimo.
Niesamowicie zainteresowało mnie to, jak prośba jednego człowieka wywołała powstanie programu T4 i pogromu ludności żydowskiej. Duży plus za historyczne smaczki.