書劍恩仇錄(二): 《金庸作品集》修訂版

The Book and The Sword #2

by Jin Yong

《書劍恩仇錄》雖是金庸的第一部作品，但已經光芒萬丈。《書劍》是「群戲」，主角是「紅花會」，而不是一個人或兩個人。紅花會一共有十四個「當家」，其中有幾名相當突出，活龍活現，令人激賞！《書劍》採用了「乾隆是漢人」的傳說，借乾隆這個人物，寫出了既得權力和民族仇恨之間的矛盾，在表達這一點意念上，獲得成功。

Genres: Fiction, China, Classics

448 pages, Kindle Edition

First published January 1, 1955

About the author

Louis Cha, GBM, OBE (born 6 February 1924), better known by his pen name Jin Yong (金庸, sometimes read and/or written as "Chin Yung"), is a modern Chinese-language novelist. Having co-founded the Hong Kong daily Ming Pao in 1959, he was the paper's first editor-in-chief.

Cha's fiction, which is of the wuxia ("martial arts and chivalry") genre, has a widespread following in Chinese-speaking areas, including mainland China, Hong Kong, Taiwan, Southeast Asia, and the United States. His 15 works written between 1955 and 1972 earned him a reputation as one of the finest wuxia writers ever. He is currently the best-selling Chinese author alive; over 100 million copies of his works have been sold worldwide (not including unknown number of bootleg copies).

Cha's works have been translated into English, French, Korean, Japanese, Vietnamese, Thai, Burmese, Malay and Indonesian. He has many fans abroad as well, owing to the numerous adaptations of his works into films, television series, comics and video games.


金庸，大紫荊勳賢，OBE（英語：Louis Cha Leung-yung，1924年3月10日－2018年10月30日），本名查良鏞，浙江海寧人，祖籍江西婺源，1948年移居香港。自1950年代起，以筆名「金庸」創作多部膾炙人口的武俠小說，包括《射鵰英雄傳》、《神鵰俠侶》、《鹿鼎記》等，歷年來金庸筆下的著作屢次改編為電視劇、電影等，對華人影視文化可謂貢獻重大，亦奠定其成為華人知名作家的基礎。金庸早年於香港創辦《明報》系列報刊，他亦被稱為「香港四大才子」之一。


Source: https://zh.wikipedia.org/zh-tw/%E9%87...

Reviews

[Raymond · Rating 5 out of 5]

我第一次讀這本小說是在二十多年前。現在再讀一遍，同樣令人愉快。小說和電視劇改編都很棒。金庸迷都該看看這本小說.

[Apisit Ruenmoon · Rating 5 out of 5]

สำหรับการเป็นนวนิยายเรื่องแรก กิมย้งประพันธ์ออกมาได้อย่างน่าเหลือเชื่อ ไม่ใช่แค่กระบวนท่าที่สร้างสรรค์จนน่าสรรเสริญ ภูมิทัศน์ที่ถูกเกลี่ยให้กว้างขวางขนาดนี้ยังเปิดให้เห็นความเป็นไปได้มหาศาล เราได้เห็นความบังเอิญตลกร้ายมากมายเกิดขึ้นในพื้นพิภพนี้ ยิ่งผนวกกับหลุมดำในใจมนุษย์ก็ยิ่งทวีความลึกให้สำรวจมากขึ้นไปอีก

กิมย้งสามารถวิพากษ์ปัจเจกและโครงสร้างไปได้พร้อมๆ กัน อันที่จริงนี่คือสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นอยู่แล้วโดยธรรมชาติ มิเช่นนั้นจะพูดได้อย่างไรว่า เราสามารถเปลี่ยนโลกได้ ขณะเดียวกันโลกก็เปลี่ยนเราได้เช่นกัน

โชคชะตาอาจสร้างเรา แต่เราก็สร้างโชคชะตาได้เช่นกัน โชคชะตาจึงเป็น "การเมือง" ในความหมายของการต่อรองทางอำนาจ

ตั้งแกลก หัวหน้าสมาคมบุปผาแดง ต้องการเปลี่ยนโลกเพื่อปลดปล่อยชาวฮั่นจากการกดขี่ของแมนจู ส่วนฮ่องเต้ชาวแมนจูก็ต้องเปลี่ยนแปลงข้อเท็จจริงตรง "หน้า" เพื่อรักษาฐานและขยายอำนาจของตนไว้

ฝ่ายหลังผูกพันผู้คนด้วยพระเดช ส่วนฝ่ายแรกซื้อใจคนด้วยพระคุณ

แต่ครั้นตัวละครที่เราถูกลวงว่าอาจเป็น "พระเอก" ในเล่ม 1 อย่างเล็กฮุยแซ เลือนหายไปจากเรื่องโดยไม่รู้ตัว เราย่อมทราบได้ทันทีว่า แท้จริงแล้ว "ความรัก" ต่างหากที่บงการจอมยุทธ์ในเรื่องนี้

ไม่ว่าจะอารยธรรมที่รุ่งโรจน์ หรืออารยธรรมที่เสื่อมสลาย ตัวละครทรงคุณธรรมที่สุดหรือตัวละครที่สามานย์ที่สุด ต่างถูกกำกับด้วยความรัก

ระดับฝีมือวิทยายุทธ์อาจบอกใบ้ได้ว่าจอมยุทธ์จะเอาชีวิตรอดได้ยืดยาวเพียงไร แต่ความรักเท่านั้นที่จะบอกจุดจบในโลกยุทธภพ

จอมใจจอมยุทธ์เป็นนวนิยายของกิมย้งเรื่องแรกที่ผมอ่าน และผมมั่นใจว่ามันจะไม่ใช่เรื่องสุดท้าย

[隻眼簽到 · Rating 4 out of 5]

《碧血劍》中的袁承志和本書的陳家洛都不是成大事的人。他們都不是主動成為領袖，也都缺乏做為領袖的心理素質。袁崇志曾有刺殺皇太極、多爾袞、崇禎的意願和機會，但都因識見、魄力不足錯失了。陳家洛也同樣錯失了刺殺乾隆的大好機會。他們都是所謂具有「婦人之仁」的人。婦人之仁不是說婦人較具有仁心，而是指婦人對「好事」的大小輕重無法決斷。如果小說能反映作者的性格，那麼，金庸必定是個婦人之仁的人。他筆下的主角幾乎全是缺乏魄力之輩。他寫《袁崇煥評傳》雖然盛讚袁崇煥的「英雄」，但一個為腐敗政府服務的官僚，即便是稍具勇氣的官僚，又怎能稱為英雄。金庸之錯估英雄，就像他之錯估杜正勝一樣。在杜正勝製造荒唐笑話的時候，他竟然說佩服杜正勝，還拿他跟李敖相提並論。不管這個佩服是不是有條件的(例如只是佩服他的歷史學識)，在當時顯然是一種無法辨別輕重大小的婦人之仁。
陳家洛是為了一個兩個月大的小嬰兒而放棄殺乾隆的機會。「陳家洛心想：『周老爺子為了紅花會，斬了周家血脈，這孩子是他傳種接代的命根......但今日不殺皇帝，以後他加意防備，只怕再無機緣報此大仇，那便如何是好？」姑不論大義與小愛之別，即使理性評估，嬰兒的父母都還年輕，日後生育的機率大的很，為此而放棄眾多同道的大仇(其中還包括自己愛人的仇)，再怎麼說也不合情理。再衡量民族大義，那就更不合理了。類似的蠢事還有陳家洛竟然會相信乾隆會好好的皇帝不做，而去恢復漢家江山；馬道長竟然相信張召重能夠改過向善；陸菲青冒死去救他十惡不赦的師弟張召重，結果反而被張召重抓住，差點命喪黃泉等等。其實《水滸傳》的結局早就暗示了中國人的民族性；梁山泊「好漢」最終還是接受招安了，理由也是可笑的為了「後代子孫」。
我總認為，中國的社會人心是「血緣連帶」或「家族連帶」的。從動物學來解釋，血緣連帶正是多數雌性動物的生物本能。所以有人說中國民族的文化基因是「月亮性格」，是柔性、女性的。小說中清太后雖然也掌握了若干節制乾隆的手段，但若非基於「孝道」觀念，皇帝絕對是有能力反抗的。縱觀清朝歷史，皇帝受太后控制的情況，莫不如此。依我來看，所謂的中國人，整體實在是個無法辨別輕重大小，亦即只看血緣親疏遠近卻弄不清楚是非黑白的民族。或許其他民族國家也各有各的短處吧。這種民族、國家、人種等等，不過標籤、口號、意識形態而已，做為一個追求「解放」的人，實在不該受到這些「虛妄」所捆綁才是！

[Whale Read · Rating 3 out of 5]

เล่มสองสนุกขึ้นกว่าเล่ม 1 มาก
เรื่องนี้สมกับคำว่าจอมใจจอมยุทธ์ จริง ๆ เพราะ มีเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ เต็มไปหมด

ที่สำคัญคือผ่านไปเกือบครึ่งเล่มแล้ว obj แรกของเรื่องพึ่งจะเสร็จ ซึ่งอ่านไปเบะปากไปบ่อยอยู่

ตอนจบเล่มสอง บรรยายตัวละครใหม่ไว้สวยมากกก (ซึ่งก้มีการปูไว้แล้วในเล่ม 1 ได้อย่างดี)
แอบนึกถึงเพลง polycat "ไม่รู้ต้องโตท่ามกลางหมู่ดอกไม้หรืออย่างไร เธอจึงได้ครอบครองรอยยิ้มอันงดงาม"

เฮียงเฮียงกงจู้ คือกินดอกไม้มันซะเลยตั้งแต่เด็กๆ
ผลที่ได้คือมีผิวกายหอมมั่ก เออ แปลกดี 55555

[Morris Yen · Rating 5 out of 5]

雖然有些缺失，大體上是很好看的作品，很喜歡~