Flin groeit op in het bos, ver van de wereld van de mensen. Hij wordt grootgebracht door twee arenden, en van de tweehoofdige dwerg Mono leert hij overleven in het bos. Als die hem over de mensen vertelt, is Flin opgetogen. Er zijn dus meer wezens zoals hij! Ondanks alle waarschuwingen van de dwerg gaat hij naar hen op zoek. Onderweg ontmoet hij een eenhoorn, die hopeloos verliefd is op een meisje uit een naburig dorp. Ook Flin is meteen van haar onder de indruk, en dat is het begin van een voortdurende rivaliteit. Als het dorp wordt aangevallen door een draak en het meisje wordt ontvoerd, moeten de eenhoorn en Flin wel samenwerken.
Henry Lloyd schreef een zinderend, tijdloos verhaal over jaloezie, vriendschap en beginnende liefde. En over de vraag wat het inhoudt om een mens te zijn.
Een heerlijk, sprookjesachtig avontuur! We bespreken het in de 24ste aflevering van De Grote Vriendelijke Podcast. Luister naar wat we over het boek te zeggen hebben via Spotify, iTunes, TuneIn, je podcast-app of http://www.degrotevriendelijkepodcast...
In onze 66ste aflevering is Henry Lloyd (a.k.a. Daan Remmerts de Vries) te gast om over dit boek en de twee opvolgers 'Prinses Nola en haar waardeloze prins' en 'Het grote leven van kleine Fons' te praten. Een gesprek over pseudoniemen, de rust van een sprookjesuniversum, de lol van een babbelzieke eenhoorn, over de kracht van twijfel en waarom Lloyd het zichzelf toestaat om fouten te maken. Luister nu via Spotify, je podcast-app of https://www.degrotevriendelijkepodcas...
2021. De eerste keer gaf ik dit boek al vijf sterren, nu zou ik bijna wensen dat er een zesde ster bestond.
- - - - - - - -
2020 Flin of de verloren liefde van de eenhoorn heeft alle elementen in zich om als een klassiek sprookje te worden gelezen. Een jongen die wordt gestolen door arenden en opgroeit in een magisch bos. Een dwerg met twee hoofden. Een eenhoorn met prachtige manen. Een meisje, ontvoerd door een draak en het avontuur om haar te redden…
Ja, dit hele boek ademt de sfeer uit van een klassiek sprookje. Alle elementen kloppen. Maar waar Henry Lloyd de lezer aan de hand neemt en je introduceert aan een magisch woud en je je waant in dit verhaal waar magie toch zo dichtbij lijkt... Is er misschien toch wat meer aan de hand?
Een klassiek verhaal of toch niet helemaal?
Flin of de verloren liefde van de eenhoorn is een luchtig boek wat zichzelf totaal niet serieus lijkt te nemen, maar tegelijkertijd juist zoveel coole dingen doet. Ik weet niet wie je bent Henry Lloyd, maar je hebt mijn jeugdliteratuur-hart aan het zingen gekregen!
Op Books & Macchiatos vertel ik je nu alles over dit boek en waarom de jeugdliteratuur student in mij enorm blij werd. Flin is zeker een nieuwe favoriet!
Een verwildere jongen, een verwaande eenhoorn, en een grote liefde.
Ik moest dit boek gewoon hebben toen ik hem in de bibliotheek zag liggen. Ik had hem al eens op twitter voorbij zien komen en ik was erg nieuwsgierig naar het verhaal.
En voornamelijk was dit boek erg leuk om te lezen, ik had alleen een paar dingetjes die ik jammer vond en waardoor het boek toch wat lager wordt gerate. Ik zal eerst de goede dingen benoemen en daarna de wat mindere dingen.
Ik vond Flin een erg leuk personage en ook zeker om te zien hoe hij steeds meer groeide met het verhaal. Dat hij zijn mensheid vond en meer leerde over wat mens zijn is. Emoties, eten, kleding, en meer. Hij denkt nog steeds dat hij een arend is, maar accepteert steeds meer zijn mens zijn en dat vond ik erg mooi. Ik vond het ook genieten om hem steeds iets nieuws te zien ontdekken en Mono of Juniper uitleggen wat het is. Nou ja, voornamelijk Mono die dat deed. Ik vond hem aan het einde wel een tikje té maar gelukkig had hij ook zelf door dat hij misschien té ver ging.
Mono was ook een geweldig personage met veel wijsheid, en mijn hemel ik moet er niet aan denken om twee hoofden te hebben. Ik heb al meer dan genoeg aan dat ene hoofd van mij. Daar word ik al gek genoeg van. Ik vond het mooi hoe hij een mentorrol had en Flin hielp. Hoe hij hem van alles leerde zodat hij kon overleven. Want tja, arendouders zijn leuk maar die weten natuurlijk niet hoe mens zijn werkt. Hij was af en toe wel gefrusteerd maar ik vond het fijn dat hij toch altijd Flin ondersteunde en er voor hem was als Flin dat nodig had.
Het verhaal en de wereld. WOW. Ik vond Flins verhaal mooi geschreven en dan komt er het een heel avontuur bij waarbij we een flink stuk van deze wereld zien. We zien Flin en zijn vrienden op zoek gaan naar een draak, we ontmoeten draken en lezen hoe deze werken (iets wat ik heel grappig en leuk vond), we lezen over een dorp en hoe daar een slecht persoon het probeert over te nemen, we zien bossen en moerassen en lezen over sprookjes die in het bos waar Flin woont plaatsvinden en vonden (want er zijn nu geen heksen meer).
Solange, tja in het begin vond ik haar een tikje vervelend met haar gedrag. Hoe ze maar verwachtte dat iemand haar redde en dat toen het té lang duurde ze boos werd. Pardon, deze twee doen dit uit liefde en tja, sorry hoor maar ze moeten toch voorbereiden en een reis maken? Dat doe je nou eenmaal niet in een dagje of een uurtje. Gelukkig zag ze zelf in dat haar gedrag niet netjes was en vanaf dat moment werd ze beter en gezelliger. Ik vond het verdrietig om te lezen wat er is gebeurd in haar leven en hoe haar oom haar behandelde. :(
Het einde maakte me enorm gelukkig. Ik had graag nog misschien een epiloog gezien met de situatie een paar jaar later.
Er zijn ook illustraties en ik vond de stijl echt super.
Wat ik minder vond en wat echt wel een flink stuk van het plezier afsnoepte was het hele gedoe tussen Juniper en Flin. Ik snap dat jullie dezelfde meid leuk vinden maar kom op zeg. CONTINUE aan het bekvechten. CONTINUE aan het discussiëren. Vaak elkaar zwartmaken of truukjes uithalen of vreselijke dingen zeggen. Het was echt zo jammer. Ik had liever gezien dat de twee minder zaten te vechten en meer vriendschap hadden. Niet dat je steeds dacht dat ze vrienden waren en daar gingen ze weer. Ik zag wel dat hun bond beter werd, maar dan nog probeerden ze beter te zijn dan de ander om het meisje te vleien. Tot het laatste moment, tot het moment dat Solange dus kiest voor degene die zij wilt.
Ik ben ook niet zo'n fan van instant love en zo zou ik het hele Flin x Solange wel noemen. Bij haar duurde het wat langer en kon ik wat meer geloven dat zij Flin leuk vond... maar Flin? De eerste mens die hij tegenkomt en hij is verliefd. Wat? Ik snap dat het belangrijk is voor het boek want anders mis je een flink stuk plot, maar moest het nou instant zijn? Kon het niet gewoon wat langer duren? En tuurlijk wist Flin niet dat hij verliefd was, maar iedereen (inclusief de lezer) wist dat wel. *zucht*
Maar dan nog geef ik het boek 3.5 sterren want ik vloog er zo doorheen en ik heb erg genoten van het verhaal, de karakters en de illustraties. Ik ben wel benieuwd wie deze schrijver is, de schrijfstijl voelde bekend aan maar ik kan helaas niets vinden over de schrijver. Ik hoop maar dat deze schrijver nog meer schrijft. Alstublieft? Oh, en natuurlijk zou ik het boek aanraden!
Aangezien ik alle boeken die genomineerd zijn voor de Woutertje Pieterse Prijs lees, las ik ook Flin. Een sprookjesachtig boek over een jongen die wordt opgegroeid door arenden, een dwerg met twee hoofden en een eenhoorn. Klinkt goed, maar ik werd er niet door weggeblazen. Daarom: 3 of 3,5 sterren. Een duidelijker plot had ik fijner gevonden, nu heb je als lezer soms geen idee waar het verhaal naartoe gaat.
Heel mooi kinderboek, en vooral ook erg grappig, met een zalige eenhoorn, en de wijsheid en woordgrapjes van de dwerg met twee hoofden. Een soort avonturenverhaal met de nodige lessen in verwerkt (wat is het verschil tussen mens en dier, wat is vriendschap/liefde/verliefdheid, …), maar vooral een leuk verhaal, en personages om in je hart te sluiten. Graag gelezen, met meestal een glimlach om mijn lippen.
Je weet dat je een fijn boek aan het lezen bent wanneer je plotsklaps een gigantische fan wordt van één van de hoofdpersonages. Juniper, een heerlijk zelfingenomen eenhoorn, belandt meteen in mijn top 10 van lievelingspersonages! Misschien omdat hij zo herkenbaar is voor mij?
'Flin of de verloren liefde van een eenhoorn' is een boek vol fantasie, humor, levenslessen en doldwaze avonturen. Schenk dit boek aan kinders die zeggen niet graag te lezen en ze zullen je eeuwig dankbaar zijn. Het boek bevat alles wat 'moeilijke' lezers toch kan overtuigen om te blijven lezen/'echte' lezers te worden. Gewoon doen!
Wat een bijzonder, prachtig boek. Normaliter ben ik niet echt van fantasy, maar alle personages in dit verhaal (de eenhoorn, de dwerg met ‘maar’ twee hoofden, de arenden, de draak) hadden ieder een unieke bijdrage aan dit, soort van, sprookje. Het deed me wat denken aan Jungle Book, maar dan met een beetje meer magie en meer confrontaties met mensen. Misschien is het wel een idee voor een verfilming! Onbewust, vond ik, worden er verschillende gevoelens door de hoofd’personen’ overgebracht: verdriet, angst, woede, pijn, blijdschap, verliefdheid, jaloezie, afgunst, afschuw, romantiek….
This entire review has been hidden because of spoilers.
Sprookjesachtig mooi verhaal over liefde en vriendschap en vertrouwen. Met als hoofdrolspelers een, zeer onnatuurlijke 2-hoofdige dwerg (normaal hebben ze er 3.... 😀 Weet ik nu) een eenhoorn, een draak, een jongen die opgroeit bij arenden en een meisje dat ieders hart weet te stelen. Humor, wijsheid en avontuur, het zit er allemaal in. Heerlijk om zelf te lezen vanaf 10 jaar. Maar ook uitstekend geschikt om voor te lezen in groep 6 of 7.
Bij vlagen een mooi filosofisch boek over mens zijn, jaloezie en liefde. Op andere momenten wat langdradig en iets te veel van het goede. De tweehoofdige dwerg vond ik een erg komische vondst. Van de verwensingen die de twee hoofden elkaar naar het hoofd slingerden kreeg ik dan weer genoeg na verloop van tijd. Ik ben benieuwd wie achter dit werk zit.
Wat een heerlijk boek! Een verhaal vol humor en spanning. Even lijkt het op Disney verhaal, een meisje wordt ontvoerd door een draak en Flin en Juniper moeten haar redden. Maar nee hoor, Solange redt zichzelf wel! Vriendschap en verliefdheid zijn met elkaar in strijd in dit boek, maar het wordt nergens afgezaagd of moralistisch. Van dit soort boeken wil ik er meer!
Een sprookjesachtig verhaal over liefde, vriendschap en relaties, met een stevige dosis avontuur. De personages zijn wonderlijk en fantasierijk, en tegelijk heel erg levensecht. Een heel fijn en dankbaar boek om voor te lezen.
Het zal je maar gebeuren: als mensenbaby (het is een jongetje) opgevoed worden door een koppeltje adelaars, en dan ook nog in een betoverd bos. Degene die je als je wat groter bent wegwijs maakt in de wereld is een tweehoofdige dwerg die voortdurend met zichzelf kibbelt. Je wordt verliefd op het eerste mensenmeisje wat je ziet en je concurrent is een verwaande eenhoorn. Flin of de verloren liefde van een eenhoorn is een grappig, avontuurlijk boek vol drama dat de lezer ook aan het denken zet. Wie ben ik, wat is een mens: een mislukte adelaar of een grote dwerg? Wat doe je als je ineens veel macht hebt (in de vorm van een draak die alles doet wat jij vraagt) gebruik je die macht als je boos bent? En als je dat doet, voor welke vorm kies je dan? De allesvernietigende vuurspuwende kracht of zijn er misschien nog andere oplossingen? Zo'n beetje om de drie bladzijden vind je sprekende tekeningen in zwart grijs en wit die het verhaal mooi aanvullen. Een lekker eigenwijs boek met sprookjes elementen die helemaal anders uitpakken dan in een traditioneel sprookje.
Er zitten allerlei sprookjesachtige elementen in het verhaal, inclusief liefde, boosaardige mensen, een moraal en een happy end. Maar er blijven genoeg verrassingen over en het is ook een grappig verhaal, met de dwerg die allerlei gekke woorden gebruikt en de opmerkingen van de hoofdpersonen die ook sprookjes kennen. Ik heb me prima vermaakt met dit leuke verhaal.
Boek dat ik integraal voorlas aan mijn jongste dochter en waar ik evenveel van genoot als zij. Verhaal met alle ingrediënten van een klassiek kinderboek. Niet meer, maar zeker ook niet minder.
As soon as I heard this book existed I put it on my TR list. It seemed right up my alley. And it's good. The story is a lovely fairytale adventure, Mono the dwarf is funny and wise and the cocky unicorn is hilarious. But... somehow it didn't really work for me. I'd love to read it to a 7 or 8-year-old someday and I'm sure they'll enjoy it immensely, but for myself I was neither moved nor really drawn in. Maybe because I felt I didn't get to know Flin enough, or because the author was pretty distant in her/his descriptions, or because they used quite a bit of old-fashioned language (to perhaps create some kind of timelessness) which felt somewhat forced to me. I don't know, I was totally ready to fall head over heels for this book, but it didn't happen.