Δικηγόρος, ακτιβίστρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σημαντική μορφή της συριακής αντιπολίτευσης κατά του Άσαντ, η Ραζάν Ζαϊτούνε προσπαθούσε να συλλέξει στοιχεία που θα τεκμηρίωναν την ενοχή του καθεστώτος, αλλά και κάποιων φονταμενταλιστικών οργανώσεων, για τη διάπραξη αναρίθμητων εγκλημάτων. Παράλληλα, κατέγραφε μαρτυρίες βασανισθέντων και φυλακισμένων αντιστασιακών. Τον Δεκέμβριο του 2013 η Ζαϊτούνε και τρεις σύντροφοί της απάγονται. Έκτοτε, η τύχη τους αγνοείται.
Στο Με ζέση, η Ζυστίν Ωζιέ, ακτιβίστρια και η ίδια σε διάφορες ανθρωπιστικές οργανώσεις, ανασυνθέτει το πορτρέτο της Ραζάν Ζαϊτούνε –μιας μοντέρνας γυναίκας με γαλάζια μάτια, που αγαπά τη σειρά Δόκτωρ Χάουζ, το ιταλικό φαγητό, τη Σιμόν ντε Μποβουάρ και το έργο της Βιρτζίνια Γουλφ– και ξετυλίγει το νήμα της πρόσφατης συριακής Ιστορίας. Παραμένοντας πιστή στα πραγματικά γεγονότα, η Ωζιέ χρησιμοποιεί μια γλώσσα λογοτεχνική, δηλώνει τον απόλυτο σεβασμό και την ταύτισή της με όσους αγωνίζονται, ίσως χωρίς ελπίδα, για ελευθερία και αξιοπρέπεια και προβαίνει σε μια δύσκολη αυτοκριτική για τα όρια και την ειλικρίνεια της δικής της στράτευσης.
Η αθέατη πλευρά του πολέμου σε ενα χρονικό που αναδεικνύει τη σκληρότητα των καθεστώτων ακόμα κ τον 21 αιώνα
Συρία, μια χαίνουσα πληγή αντιδημοκρατίας που έχει μονο εχθρους. Και είναι πολύ διπλα μας για να την αγνοούμε . Πρέπει να αφουγκραστούμε φωνες όπως της Ραζάν , πρέπει να είμαστε εμείς που θα τις ξεθάψουν απο τη λογοκρισία της εξουσίας
Δεν είμαστε εμείς κ αυτοι. Ειναι χθες αυτοι , σήμερα εμείς κ αυριο όλοι μαζι υποταγμένοι Το νου σας!
Η ιστορία της Ραζάν ΖαΪτούνε, Σύριας δικηγόρου και ακτιβίστριας για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μία από τις εμβληματικές μορφές της Συριακής Επανάστασης. Δουλειά της η συλλογή στοιχείων που τεκμηριώνουν τις βάναυσες μεθόδους του καθεστώτος του Άσαντ αλλά και κάποιων φονταμελιστικών ομάδων. Αρθρογραφούσε για τα αναρίθμητα εγκλήματα που έγιναν, για τη βία που βιώνει στην καθημερινότητά του ο Συριακός λαός. Υπέρμαχος της ελευθερίας, πάλεψε μέχρι το τέλος, υπερασπίστηκε το δικαίωμα του Συριακού λαού να ονειρεύεται και να έχει πίστη στο μέλλον του. Η Ραζάν δεν δίστασε να συγκρουστεί όχι μόνο με το καθεστώς του Άσαντ, αλλά και με τις συντηρητικές αντιλήψεις της συριακής κοινωνίας και της ισλαμικής θρησκείας για τον ρόλο της γυναίκας. Η εμφάνισή της αλλά και ο τρόπος ζωής της έρχονταν σε μετωπική σύγκρουση με αυτά τα κομμάτια της Συριακής κοινωνίας, που συντηρητικοποιούνταν και στρέφονταν σε μια θρησκευτικότητα ακραία και βίαιη. “ Το καθεστώς και οι ισλαμιστές είναι εδώ και καιρό, αντικειμενικοί σύμμαχοι, τουλάχιστον στη βαθιά τους επιθυμία να ξεμπερδεύουν με τη Σαμίρα και τη Ραζάν, των οποίων τονίζουν τη δυσαρμονία με τη συριακή κοινωνία και τους φαντασιακούς δεσμούς με τη Δύση.” Παντού άνθρωποι σαν την Ραζάν καταδιώκονται, γιατί ο κόσμος δεν μπορεί να αντέξει όσα μαρτυρά η ίδια τους η ύπαρξη, σε όλες της τις πτυχές, για το τι πραγματικά είναι αυτός ο κόσμος. Τον Δεκέμβριο του 2013 απήχθη μαζί με τον σύζυγό της και 2 συντρόφους τους. Έκτοτε η τύχη τους αγνοείται... Η Justine Augier ανασυνθέτει το πορτραίτο αυτής της αγωνίστριας μέσα από ένα πολυφωνικό κείμενο, μέσα από τις μαρτυρίες όσων την γνώρισαν, μέσα από άρθρα αλλά και ταινίες της εποχής. Μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου, ξεδιπλώνεται η πρόσφατη ιστορία της Συρίας, αλλά αναδυκνείεται ταυτόχρονα η υποκρισία και η αναλγησία των Δυτικών, ο “διακοσμητικός ρόλος” του ΟΗΕ. Μια γροθιά στο στομάχι, ένα κείμενο που αφυπνίζει... “ Η Συρία δημιούργησε τελικά, στην επικράτεια της υδρογείου και στο χρονικό της, ένα εξόγκωμα που θα ήταν αδύνατον να μη διακρίνει κάποιος, μια αλληλουχία από ευθύνες, νεκρούς, λογύδρια, εικόνες και βιαιότητες...ένα εξόγκωμα από το οποίο όλο και λιγοστεύουν οι έξοδοι διαφυγής για τους εκτοπισμένους, τους οποίους ολόκληρος ο κόσμος προσπαθεί να καταδικάσει με όλες του τις δυνάμεις ώστε να μην αφήσει πια να διαφεύγουν αυτοί που η ίδια τους η ύπαρξη αρκεί για να καταδείξει το εύρος της τραγωδίας, και τη μεταμφιεσμένη με αγαθά αισθήματα, αδράνεια με την οποία αντιμετωπίζεται. Να εξετάζει κάποιος τη μαυρίλα με τρυφερότητα, με ανησυχία, με φόβο για τη δύναμή της να μολύνει, με φόβο γι’αυτό το αφόρητο αίσθημα αδυναμίας με το οποίο κανείς δεν θέλει να βρεθεί αντιμέτωπος, με δέος για τα συναισθήματα που προκαλεί ο πόλεμος σε όποιον τον παρακολουθεί, και παρα ταύτα, να την εξετάζει. Τη μαυρίλα μέσα στην οποία γίνεται δύσκολο να διακρίνεις περιγράμματα, που στους κόλπους της βυθίζονται και χάνονται γυναίκες, άντρες και παιδιά, σε μιά ατελείωτη νύχτα.”
Η τραγωδία της Συρίας μέσα από τη ζωή της Ραζάν Ζαϊτούνε, μιας αντιπολιτευόμενης δικηγόρου και ακτιβίστριας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων η οποία προσπαθούσε να καταγράψει και να τεκμηριώσει τα εγκλήματα του καθεστώτος Άσαντ, μέχρι να απαχθή από τα μέλη μιας ισλαμιστικής οργάνωσης και τα ίχνη της να χαθούν έκτοτε. Αρκετά ενδιαφέρον για να αποκτήσεις μια εικόνα των γεγονότων στη Συρία. Στο βιβλίο περιέχονται κάποια αποσπάσματα από το La Coquille : Prisonnier politique en Syrie. Αυτό είναι ένα βιβλίο για τη Συρία που θα ήθελα πολύ να διαβάσω.
Η Γαλλίδα συγγραφέας και ακτιβίστρια Justine Augier περιγράφει τη ζωή και την απαγωγή της Σύριας δικηγόρου, ακτιβίστριας και υπέρμαχου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ραζάν Ζαϊτούνε. Η Ραζάν Ζαϊτούνε πάλευε κατά της κυβέρνησης του Άσαντ στην Συρία είτε ως δικηγόρος πολιτικών κρατουμένων είτε ως διαδηλώτρια και ακτιβίστρια υπέρ των θυμάτων των βασανιστηρίων και των αντιφρονούντων της κυβέρνησης. Τη νύχτα από 9 έως 10 Δεκεμβρίου 2013 και ενώ βρισκόταν στο προάστιο της Δαμασκού, Ντούμα, απήχθη από μια φονταμενταλιστική ισλαμική οργάνωση. Έκτοτε η τύχη της αγνοείται. Μαζί με τη μοίρα της Ραζάν περιγράφεται όλη η τραγική ιστορία της Συρίας των τελευταίων πενήντα ή εξήντα χρόνων, καθώς και η αδιαφορία του ΟΗΕ καθώς και της Δύσης γενικά, για όλα όσα συμβαίνουν τόσο κοντά μας και ταυτόχρονα τόσο μακριά μας.
Magistral. Je commence à découvrir la plume de Justine Augier et, inévitablement, à développer une véritable addiction à son style, à son vocabulaire. Et puis, Razan. Quelle femme, quel être humain. Je veux croire qu’elle est en vie, qu’elle prépare sa revanche. Mais après les événements de ce début d’année, je ne peux m’empêcher de penser que si elle était encore vivante, elle se serait manifestée… À ce sujet, je me demande ce que doit penser Justine Augier de la libération de la Syrie du régime d’Assad — surtout en l'absence de nouvelles de Razan, à laquelle elle est si profondément attachée.
An in-depth look into the Syrian revolution, filled with testimonies and life stories. Razan Zaitouneh's story is about being brave and fighting for what she believed in, until the end, even thought no one knows if the end has come or not.
Difficult to engage with at first as it goes back and forth in time, and the writing mixes lots of extracts from other literary pieces into its own storyline.
But an extremely helpful and eye-opening book about Syria, especially regarding recent development (published in 2017, comparison with today is fascinating)
Une prose intense et fluide et une histoire et démarche bouleversante. Je ne pouvais plus m'arreter de lire. Il nous faut plus de livres et d auteurs talentueux et engagés comme Justine Augier!