Andrzej Nowak (ur. 1960) − polski historyk, publicysta, nauczyciel akademicki, sowietolog, profesor nauk humanistycznych, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego, profesor zwyczajny w Instytucie Historii PAN (kierownik Zakładu Historii Europy Wschodniej na UJ), były redaktor naczelny dwumiesięcznika „Arcana”, znany komentator życia publicznego w Polsce.
Po raz kolejny prof. Nowak staje na wysokości zadania i z historii Polski robi dzieło, które naprawdę dobrze się czyta. Poziom poprzednich tomów zdecydowanie utrzymany, a moja refleksja ta sama co we wcześniej: ależ te czasy były bogate w wydarzenia a sytuacja Polski bardzo trudna. Najciekawszymi elementami książki były dla mnie droga do unii lubelskiej, ruch egzekucyjny szlachty, ciągły konflikt wojskowy z Rosją i polityczny z Habsburgami oraz chyba najbardziej postulaty szlachty i chęć do uchwalania co chwilę nowych dla siebie podatków by działać dla dobra Korony. Nie spodziewałem się takiej dojrzałości politycznej, szczególnie porównując do dzisiejszych czasów
Kolejny tom monumentalnej serii. Żywa, wciągająca polszczyzna opisująca meandry rodzimej historii widzianej z bliższej i dalszej perspektywy, ówczesnej i nam współczesnej. Autor nie stroni od rozważania hipotez własnych i cudzych, zawsze jednak kierując się zdrowym rozsądkiem i wyczuciem ducha epoki.
Łyżką dziegciu pozostają błędy w druku, ale też i błędy składniowe — najpewniej skutek pozostawienia szczątków wcześniejszych, roboczych wersji zdań — oraz (sporadycznie) znaczeniowe. Korekta chyba nie udźwignęła mozołu wnikliwego przejrzenia treści tego obszernego dzieła.