What do you think?
Rate this book
ยินดีที่ได้พบกัน
ขอบคุณเสียงเพลงที่ทำให้เราพบกัน
384 pages, ebook
First published July 3, 2019
2 people are currently reading
46 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
July 4, 2019
#ยินดีที่ได้พบกัน
#ราตรีอธิษฐาน
●พื้นเพคนอ่าน:
-มี-รักษ์-เป็นนิยายนิพพาน_รักมากกกกอันดับ1ในใจ
-ประกาศตนเป็นFcของราตรีอธิษฐาน
-อ่านทุกเรื่องของราตรีอธิษฐาน_รักทุกเรื่อง_แต่ยังไม่แกร่งพอที่จะอ่านซ้ำเลยสักเรื่อง😅
●"ยินดีที่ได้พบกัน"ผลงานใหม่ล่าสุดของราตรี อธิษฐาน
3กรกฎาคม 2019 วันที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยสายฝน🌧☔...แค่ได้เห็นชื่อ"ราตรีอธิษฐาน " ก็รีบโหลดด้วยความดีใจเลยค่ะ😙 อ่านแล้วก็แบบ ..พูดได้แค่ว่า "สมเป็นราตรีอธิษฐานจริงๆ"
● 6สิ่ง-ใน"เรื่องยินดีที่ได้พบกัน"ที่ทำให้เรารู้สึก"ยินดีที่ได้พบ...มากๆ" 😆
●1.ความ"มุ-มุนา" 🐽
นางเอกที่ดูมีตัวตนจริงจนน่ากลัว สาวแว่น ตุ้ยนุ้ย ตัวหอมผมหอม มีรอยแตกลายงาที่ขา ซุ่มซ่าม เซ่อซ่า ไม่มั่นใจในรูปร่างหน้าตา โดนบูลลี่ประจำ แต่นางเอกที่ฉีกกรอบนางเอกนิยายคนนี้ก็ทำให้คนอ่านอย่างเราเข้าอกเข้าใจเธอ หน่วง เจ็บปวด ตกใจ ร้องไห้ไปกับเธอ ดีใจที่เธอเจอทางของตัวเอง ชอบที่เธอมีความสุขที่ได้อยู่ในที่ๆเป็นที่ของเธอจริงๆ ระแวงวีนอกใจไปกับเธอ เหนื่อยไปกับเธอที่ต้องตามเฝ้าแฟน เสียใจเศร้าใจไปกับเธอที่ต้องเลิกกัน เอาใจช่วยอยากให้เธอผ่านมันไปให้ได้ และปิดท้ายด้วยความอิจฉาเธอมากกกก🤣🤣
●2.ความ"วี-วีนัส-ดาวศุกร์"🎸
หนุ่มลุคแวมไพร์สุดติสท์ อัจฉริยะทางดนตรี มีดนตรีเป็นชีวิต มีมุเป็นลมหายใจ มีกีต้าร์เป็นเพื่อนตาย
แรกๆเราคิดว่า-วี-คือ รุกขเทวดาประจำต้นแคนา...(วีมักจะโผล่มาในซีนที่สิงเอ้ย!นั่งอยู่ใต้ต้นแคนาตล๊อดดด🤣) หลังๆเราคิดว่าวีน่าจะได้รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพทางดนตรี
ต่อหน้ามุ วี ดูนิ่ง ดูสุขุมลุ่มลึกมากกก แต่ความรู้สึกในใจ ความรัก ความรู้สึกลึกซึ้งของวี ที่มีต่อมุ มันถ่ายทอดผ่านเพลงของวีออกมาหมด...ตอนที่บรรยายเนื้อเพลงของ-วี-นี่เราเขินมากกกกก เนื้อเพลงบอกรักมุแบบบ้าตายไปเลย😍สำหรับเรา วีเป็นพระเอกสายขาว นิ่ง สงบ สุภาพ มั่นคง ปักใจรักเดียวใจเดียว ที่ดูเหมือนไม่มีจริง มีอยู่แค่ในนิยาย แต่การมีอยู่ของ-วี-ในนิยายนั้นสร้างความหวังและความละมุนแก่มวลมนุษยชาติที่ได้อ่านเหลือเกิน😍
●3.ความแค่นั่งหายใจใกล้ๆกันก็มีความสุข
คนที่มีความสุขแค่นั่งโง่ๆอยู่ใกล้ๆกัน คนที่ต่างคนต่างทำนู่นทำนี่ไป แต่ต่างฝ่ายก็อยู่ในสายตากันและกัน คนที่ไม่ต้องพูดอะไรกันมากมายแต่ก็มีใจที่สื่อถึงกัน สบายใจในความเป็นตัวของตัวเองเวลาอยู่ด้วยกัน---ที่กล่าวมาข้างต้น---มุกับวีเป็นแบบนั้น---
●4.ความ"พี่ก้อ-คนบาป"😈
ชายหนุ่มผู้เปิดตัวคนแรกของเรื่องด้วยลุค หนุ่มสกินเฮดหน้าบึ้ง ดีกรีอดีตรองเดือนคณะ ผู้ที่ทำให้เราเข้าใจไปเองในตอนแรกๆว่าคือพระเอกคนนี้...เป็นคนที่เราอยากเกลียดมากกกก...แต่ก็เกลียดไม่ลง😅เป็นฝันร้ายของเรื่องแต่ก็เป็นบทเรียนที่ยิ่งใหญ่ เป็นคนรักที่Code Here Susๆแต่เป็นคุณพ่อที่ดีของลูกสาว เป็นคนมีปมความรักที่ทำให้อยากรู้ต่อไปมากๆว่าพี่แกจะได้ขยับฐานะเป็นพระเอกและมีนางเอกที่รักกับเขาบ้างไหม😆
●5.กลิ่นอายของ"รักษ์"ที่มีวับๆแวมๆแพลมๆในเรื่องนี้😍
-ซีนที่กล่าวถึงคุณเล็ก ว่าเป็นน้องชายของใคร...เรากรี๊ดหนักมากกกกกกก(น้องชายคุณหญ่ายยยย😍)
-ซีนที่กล่าวถึงข่าวลือที่ว่า"ภรรยาเจ้าของสถานีโทรทัศน์เคยมาเป็นพนักงานทำความสะอาดที่นี่(บริษัทของคุณเล็ก)ด้วย".....เรากรีดร้องงงง(เธอใช่ไหม?!ดารัณ!!!!!!ภรรยาคุณรังสิมันต์!!!!อร๊ายยยย!!!😍)
-ซีนที่กล่าวถึงหลานสาวคุณเล็กที่มาคุยกับวี ..."ได้ข่าวว่าพ่อเขาหวงมากเลยนะ"...เราวี้ดว้ายยย(หนูดาวหนูลูกกกก!!!พ่อหวงอีกต่างหาก😍แอร๊ยยยยย😍😍😍)
แม้จะมาแบบ แว้บๆ เสี้ยววินาที ~แม้จะมาแบบคนนั้นคนนี้กล่าวถึง แต่สำหรับคนที่รัก"รักษ์"มันคือโมเม้นสุดพีคเลย😍
●6.ความ"ราตรี อธิษฐาน"
-การเล่าเรื่องที่เรียบง่ายแต่มีเสน่ห์ ไม่จัดจ้าน หวือหวา แต่อุ่นๆนุ่มๆสุขุมลุ่มลึกกินใจ
-พระเอก-นางเอกแสนจะเป็นคนธรรมดาสามัญไม่ได้สวยสุด หล่อสุด ไม่ได้เพอร์เฟค... แต่ทำให้คนอ่านอย่างเรารู้สึกอิน~ร่วมไปเป็นส่วนหนึ่งตามติดชีวิตพวกเขา เติบโต เรียนรู้ สนุก เจ็บปวด หน่วง เสียใจ อกหัก งมงาย งี่เง่า ผิดพลาด ก้าวผ่าน อิ่มเอม ประทับใจ ไปด้วยกัน
-มันเรียลเว่อร์ มันใกล้ตัวมากกก มันดูมีชีวิต มันเป็นอะไรๆที่มากกว่านิยายค่ะ 💕
เฮ้อ....ยินดีที่ได้พบกันค่ะ💕😘
------
#แนะนำสำหรับ--คนที่อยากเสพงานละเอียด ลึกซึ้งถึงต่อมหมวกไต ,อยากค่อยๆดื่มด่ำกำซาบกับความหวานละมุน ลุ่มลึก เคล้าเสียงดนตรี หวานๆหน่วงๆแต่จบอบอุ่น ที่จะทำให้วางไม่ลงจนกว่าจะอ่านจบ👌
#ไม่แนะนำ--สำหรับคนไม่อยากหน่วง ; สตรีPMS.ที่อ่อนไหวง่ายแค่ใบไม้ที่ปลิดปลิวก็น้ำตาไหล 😢หรือคนที่มีธุระรีบไปไหน; อยากอ่านปุ๊บฟินปั๊บใน3นาที 🚫เรื่องนี้ไม่เหมาะ🤗
------
ข้อคิด:
-ในชีวิตจะมีคนผ่านเข้ามาและจากไป ให้บทเรียนแก่กันและกันเพื่อเติบโตและเปลี่ยนแปลง
-อะไรที่เป็นของเรา วันยังค่ำยังไงมันก็เป็นของเรา
แต่อะไรที่ไม่ใช่..พยายามยังไงมันก็ไม่ใช่
-อยู่ในที่ๆที่เป็นทางของเราจริงๆ ที่ๆทำให้เราตื่นมาในทุกๆเช้าอย่างมีความหมาย
#ราตรีอธิษฐาน
●พื้นเพคนอ่าน:
-มี-รักษ์-เป็นนิยายนิพพาน_รักมากกกกอันดับ1ในใจ
-ประกาศตนเป็นFcของราตรีอธิษฐาน
-อ่านทุกเรื่องของราตรีอธิษฐาน_รักทุกเรื่อง_แต่ยังไม่แกร่งพอที่จะอ่านซ้ำเลยสักเรื่อง😅
●"ยินดีที่ได้พบกัน"ผลงานใหม่ล่าสุดของราตรี อธิษฐาน
3กรกฎาคม 2019 วันที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยสายฝน🌧☔...แค่ได้เห็นชื่อ"ราตรีอธิษฐาน " ก็รีบโหลดด้วยความดีใจเลยค่ะ😙 อ่านแล้วก็แบบ ..พูดได้แค่ว่า "สมเป็นราตรีอธิษฐานจริงๆ"
● 6สิ่ง-ใน"เรื่องยินดีที่ได้พบกัน"ที่ทำให้เรารู้สึก"ยินดีที่ได้พบ...มากๆ" 😆
●1.ความ"มุ-มุนา" 🐽
นางเอกที่ดูมีตัวตนจริงจนน่ากลัว สาวแว่น ตุ้ยนุ้ย ตัวหอมผมหอม มีรอยแตกลายงาที่ขา ซุ่มซ่าม เซ่อซ่า ไม่มั่นใจในรูปร่างหน้าตา โดนบูลลี่ประจำ แต่นางเอกที่ฉีกกรอบนางเอกนิยายคนนี้ก็ทำให้คนอ่านอย่างเราเข้าอกเข้าใจเธอ หน่วง เจ็บปวด ตกใจ ร้องไห้ไปกับเธอ ดีใจที่เธอเจอทางของตัวเอง ชอบที่เธอมีความสุขที่ได้อยู่ในที่ๆเป็นที่ของเธอจริงๆ ระแวงวีนอกใจไปกับเธอ เหนื่อยไปกับเธอที่ต้องตามเฝ้าแฟน เสียใจเศร้าใจไปกับเธอที่ต้องเลิกกัน เอาใจช่วยอยากให้เธอผ่านมันไปให้ได้ และปิดท้ายด้วยความอิจฉาเธอมากกกก🤣🤣
●2.ความ"วี-วีนัส-ดาวศุกร์"🎸
หนุ่มลุคแวมไพร์สุดติสท์ อัจฉริยะทางดนตรี มีดนตรีเป็นชีวิต มีมุเป็นลมหายใจ มีกีต้าร์เป็นเพื่อนตาย
แรกๆเราคิดว่า-วี-คือ รุกขเทวดาประจำต้นแคนา...(วีมักจะโผล่มาในซีนที่สิงเอ้ย!นั่งอยู่ใต้ต้นแคนาตล๊อดดด🤣) หลังๆเราคิดว่าวีน่าจะได้รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพทางดนตรี
ต่อหน้ามุ วี ดูนิ่ง ดูสุขุมลุ่มลึกมากกก แต่ความรู้สึกในใจ ความรัก ความรู้สึกลึกซึ้งของวี ที่มีต่อมุ มันถ่ายทอดผ่านเพลงของวีออกมาหมด...ตอนที่บรรยายเนื้อเพลงของ-วี-นี่เราเขินมากกกกก เนื้อเพลงบอกรักมุแบบบ้าตายไปเลย😍สำหรับเรา วีเป็นพระเอกสายขาว นิ่ง สงบ สุภาพ มั่นคง ปักใจรักเดียวใจเดียว ที่ดูเหมือนไม่มีจริง มีอยู่แค่ในนิยาย แต่การมีอยู่ของ-วี-ในนิยายนั้นสร้างความหวังและความละมุนแก่มวลมนุษยชาติที่ได้อ่านเหลือเกิน😍
●3.ความแค่นั่งหายใจใกล้ๆกันก็มีความสุข
คนที่มีความสุขแค่นั่งโง่ๆอยู่ใกล้ๆกัน คนที่ต่างคนต่างทำนู่นทำนี่ไป แต่ต่างฝ่ายก็อยู่ในสายตากันและกัน คนที่ไม่ต้องพูดอะไรกันมากมายแต่ก็มีใจที่สื่อถึงกัน สบายใจในความเป็นตัวของตัวเองเวลาอยู่ด้วยกัน---ที่กล่าวมาข้างต้น---มุกับวีเป็นแบบนั้น---
●4.ความ"พี่ก้อ-คนบาป"😈
ชายหนุ่มผู้เปิดตัวคนแรกของเรื่องด้วยลุค หนุ่มสกินเฮดหน้าบึ้ง ดีกรีอดีตรองเดือนคณะ ผู้ที่ทำให้เราเข้าใจไปเองในตอนแรกๆว่าคือพระเอกคนนี้...เป็นคนที่เราอยากเกลียดมากกกก...แต่ก็เกลียดไม่ลง😅เป็นฝันร้ายของเรื่องแต่ก็เป็นบทเรียนที่ยิ่งใหญ่ เป็นคนรักที่Code Here Susๆแต่เป็นคุณพ่อที่ดีของลูกสาว เป็นคนมีปมความรักที่ทำให้อยากรู้ต่อไปมากๆว่าพี่แกจะได้ขยับฐานะเป็นพระเอกและมีนางเอกที่รักกับเขาบ้างไหม😆
●5.กลิ่นอายของ"รักษ์"ที่มีวับๆแวมๆแพลมๆในเรื่องนี้😍
-ซีนที่กล่าวถึงคุณเล็ก ว่าเป็นน้องชายของใคร...เรากรี๊ดหนักมากกกกกกก(น้องชายคุณหญ่ายยยย😍)
-ซีนที่กล่าวถึงข่าวลือที่ว่า"ภรรยาเจ้าของสถานีโทรทัศน์เคยมาเป็นพนักงานทำความสะอาดที่นี่(บริษัทของคุณเล็ก)ด้วย".....เรากรีดร้องงงง(เธอใช่ไหม?!ดารัณ!!!!!!ภรรยาคุณรังสิมันต์!!!!อร๊ายยยย!!!😍)
-ซีนที่กล่าวถึงหลานสาวคุณเล็กที่มาคุยกับวี ..."ได้ข่าวว่าพ่อเขาหวงมากเลยนะ"...เราวี้ดว้ายยย(หนูดาวหนูลูกกกก!!!พ่อหวงอีกต่างหาก😍แอร๊ยยยยย😍😍😍)
แม้จะมาแบบ แว้บๆ เสี้ยววินาที ~แม้จะมาแบบคนนั้นคนนี้กล่าวถึง แต่สำหรับคนที่รัก"รักษ์"มันคือโมเม้นสุดพีคเลย😍
●6.ความ"ราตรี อธิษฐาน"
-การเล่าเรื่องที่เรียบง่ายแต่มีเสน่ห์ ไม่จัดจ้าน หวือหวา แต่อุ่นๆนุ่มๆสุขุมลุ่มลึกกินใจ
-พระเอก-นางเอกแสนจะเป็นคนธรรมดาสามัญไม่ได้สวยสุด หล่อสุด ไม่ได้เพอร์เฟค... แต่ทำให้คนอ่านอย่างเรารู้สึกอิน~ร่วมไปเป็นส่วนหนึ่งตามติดชีวิตพวกเขา เติบโต เรียนรู้ สนุก เจ็บปวด หน่วง เสียใจ อกหัก งมงาย งี่เง่า ผิดพลาด ก้าวผ่าน อิ่มเอม ประทับใจ ไปด้วยกัน
-มันเรียลเว่อร์ มันใกล้ตัวมากกก มันดูมีชีวิต มันเป็นอะไรๆที่มากกว่านิยายค่ะ 💕
เฮ้อ....ยินดีที่ได้พบกันค่ะ💕😘
------
#แนะนำสำหรับ--คนที่อยากเสพงานละเอียด ลึกซึ้งถึงต่อมหมวกไต ,อยากค่อยๆดื่มด่ำกำซาบกับความหวานละมุน ลุ่มลึก เคล้าเสียงดนตรี หวานๆหน่วงๆแต่จบอบอุ่น ที่จะทำให้วางไม่ลงจนกว่าจะอ่านจบ👌
#ไม่แนะนำ--สำหรับคนไม่อยากหน่วง ; สตรีPMS.ที่อ่อนไหวง่ายแค่ใบไม้ที่ปลิดปลิวก็น้ำตาไหล 😢หรือคนที่มีธุระรีบไปไหน; อยากอ่านปุ๊บฟินปั๊บใน3นาที 🚫เรื่องนี้ไม่เหมาะ🤗
------
ข้อคิด:
-ในชีวิตจะมีคนผ่านเข้ามาและจากไป ให้บทเรียนแก่กันและกันเพื่อเติบโตและเปลี่ยนแปลง
-อะไรที่เป็นของเรา วันยังค่ำยังไงมันก็เป็นของเรา
แต่อะไรที่ไม่ใช่..พยายามยังไงมันก็ไม่ใช่
-อยู่ในที่ๆที่เป็นทางของเราจริงๆ ที่ๆทำให้เราตื่นมาในทุกๆเช้าอย่างมีความหมาย
August 4, 2019
และแล้วก็ธาตุไฟเข้าแทรก หลังจากทนมาได้เกือบหนึ่งเดือน นี่ก็กะว่าจะให้คนอื่นฟินหมู่กันไปก่อน ส่วนเราจะเก็บพระเอกไว้ฟินปีหน้าคนเดียวซะหน่อย (ดูจิตๆไหมคะ55)
ทั้งนี้ทั้งนั้นข้างล่างก็ไม่ใช่การรีวิวซะทีเดียว จะอารมณ์ประมาณฟุ้งๆเพ้อๆความรู้สึกค่ะ (อ่านงานคุณราตรีแล้วเขียนรีวิวไม่ออกทุกทีค่ะ😂) บางคนอาจงงว่านางเพ้ออะไร 😆
งานนี้ขออวยพระเอกค่ะ
ชื่อจริง: ดาวศุกร์
ชื่อเล่น: วีนัส
คณะ: วิทยาศาสตร์ สาขาฟิสิกส์
ความติสต์แตก: นั่งฟังเสียงใบไม้ดอกไม้
ทัศนคติ: ประสาทการรับรู้ความงามของคนเราไม่ได้มีแค่สายตา กลิ่นที่หอม เสียงที่ไพเราะ หรือความฉลาดก็สวยได้
ชื่อในวงการ: โก๊สต์โปรดิวเซอร์, Mask Friday
มีใครไหม: ก็มีแค่เธอนะ
ชอบตอนไหน: Far away
ความฝัน: มี’เธอ’อยู่ในชีวิต
เป็นยังไงบ้าง: เราก็ยังเหมือนเดิม
⚫️
วีนัส : มุณา (มุ)
ต้นเรื่อง:
พระเอกเป็นแวมไพร์ ตัวเล็กผอมบาง ขาวซีด ผมสีน้ำตาลอ่อน ดวงตาลึกลับเหมือนอวกาศ กระบนใบหน้าเหมือนละอองในกาแล็กซี วีนัสคนซื่อผู้ที่มักจะถูกเจือจางไปกับฉากหลัง (แต่เราสังเกตเขาอยู่ตลอดๆนะ)
กลางเรื่อง:
ร้องไห้ เพื่อนเราเผาเรือน เกือบลงเรือผีแล้วไหมล่ะถ้าไม่อ่านสปอย์ลมาก่อน อกหักแทนยัยมุมากมายสงสาร😭😭,วีนัสเจือจาง, วีนั���ดีงาม
3/4เรื่อง:
พยายามเข้าใจนะแต่ลำไยยัยมุค่ะ (หาหมอเถอะสงสารวี), วีนัสแอบเจือจาง, วินัสดีงามมาก, สงสารวีนัสมากกกกกก 😭พาร์ทนี้อารมณ์เหมือนอ่าน ปกรัก ประมาณนั้นเลยค่ะ
ท้า���เรื่อง:
รักวีนัสมากกกกกกกกกกกกก เป็นพระเอกในอุดมคติสุดๆ รักนางเอกคนเดียว รักยาวนาน รักและรอมาตลอด “เรายังนอนคนเดียว ไม่เคยมีใคร คิดถึงเธอทุกวัน” 😭รักจนน่าสงสาร รักจนยอมทุกอย่าง รักจนเหนื่อยแทน จนคิดว่ายัยมุนางไม่คู่ควรกับความรักอันยิ่งใหญ่และไม่มีที่สิ้นสุดของวีไปเลยย่ะ ชิ🤣
ขอมอบเพลงนี้ให้วีนัสค่ะ
🎶ทั้งรักทั้งเหนื่อย
🎶รักเธอจนเหนื่อยหัวใจ
ขอ’ญาตไปประคบตาก่อน อ่านอะไรก็ร้องไห้ เป็นไรมากป่ะเนี่ย 🤣
รักวีนัสคนดีมากมาย
#ยินดีที่ได้รักกัน
ปล. 1 เป็นที่สังเกตว่างานของคุณราตรีแต่ละเรื่องจะเน้นพระนางที่มีความสัมพันธ์กันมายาวนานเลยนะคะไม่ใช่ปุ๊บปั๊บรับโชครักกันรวดเร็วแล้วแต่งงานจบ😂ซึ่งก็ทำให้อินได้ทุกเรื่องเลย รักซึมลึก ค่อยๆซึมเหมือนน้ำซึมผ่านทรายแต่ชุ่มฉ่ำหัวใจ ถึงเรื่องจะเรื่อยๆไม่มีจุดพีคเท่าไหร่แต่กลับมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก เหมือนเสพงานศิลปะ อ่านไปก็หลับตาลองฟังเสียงใบไม้ดอกไม้ตามวีนัสเลยค่ะ🤣🤣
ปล. 2 อยากอ่านเรื่องของพี่ก้อคนเฬลต่อเลยค่ะ ต้นเรื่องนี่พระเอกมากมาย🤣
ทั้งนี้ทั้งนั้นข้างล่างก็ไม่ใช่การรีวิวซะทีเดียว จะอารมณ์ประมาณฟุ้งๆเพ้อๆความรู้สึกค่ะ (อ่านงานคุณราตรีแล้วเขียนรีวิวไม่ออกทุกทีค่ะ😂) บางคนอาจงงว่านางเพ้ออะไร 😆
งานนี้ขออวยพระเอกค่ะ
ชื่อจริง: ดาวศุกร์
ชื่อเล่น: วีนัส
คณะ: วิทยาศาสตร์ สาขาฟิสิกส์
ความติสต์แตก: นั่งฟังเสียงใบไม้ดอกไม้
ทัศนคติ: ประสาทการรับรู้ความงามของคนเราไม่ได้มีแค่สายตา กลิ่นที่หอม เสียงที่ไพเราะ หรือความฉลาดก็สวยได้
ชื่อในวงการ: โก๊สต์โปรดิวเซอร์, Mask Friday
มีใครไหม: ก็มีแค่เธอนะ
ชอบตอนไหน: Far away
ความฝัน: มี’เธอ’อยู่ในชีวิต
เป็นยังไงบ้าง: เราก็ยังเหมือนเดิม
⚫️
วีนัส : มุณา (มุ)
ต้นเรื่อง:
พระเอกเป็นแวมไพร์ ตัวเล็กผอมบาง ขาวซีด ผมสีน้ำตาลอ่อน ดวงตาลึกลับเหมือนอวกาศ กระบนใบหน้าเหมือนละอองในกาแล็กซี วีนัสคนซื่อผู้ที่มักจะถูกเจือจางไปกับฉากหลัง (แต่เราสังเกตเขาอยู่ตลอดๆนะ)
กลางเรื่อง:
ร้องไห้ เพื่อนเราเผาเรือน เกือบลงเรือผีแล้วไหมล่ะถ้าไม่อ่านสปอย์ลมาก่อน อกหักแทนยัยมุมากมายสงสาร😭😭,วีนัสเจือจาง, วีนั���ดีงาม
3/4เรื่อง:
พยายามเข้าใจนะแต่ลำไยยัยมุค่ะ (หาหมอเถอะสงสารวี), วีนัสแอบเจือจาง, วินัสดีงามมาก, สงสารวีนัสมากกกกกก 😭พาร์ทนี้อารมณ์เหมือนอ่าน ปกรัก ประมาณนั้นเลยค่ะ
ท้า���เรื่อง:
รักวีนัสมากกกกกกกกกกกกก เป็นพระเอกในอุดมคติสุดๆ รักนางเอกคนเดียว รักยาวนาน รักและรอมาตลอด “เรายังนอนคนเดียว ไม่เคยมีใคร คิดถึงเธอทุกวัน” 😭รักจนน่าสงสาร รักจนยอมทุกอย่าง รักจนเหนื่อยแทน จนคิดว่ายัยมุนางไม่คู่ควรกับความรักอันยิ่งใหญ่และไม่มีที่สิ้นสุดของวีไปเลยย่ะ ชิ🤣
ขอมอบเพลงนี้ให้วีนัสค่ะ
🎶ทั้งรักทั้งเหนื่อย
🎶รักเธอจนเหนื่อยหัวใจ
ขอ’ญาตไปประคบตาก่อน อ่านอะไรก็ร้องไห้ เป็นไรมากป่ะเนี่ย 🤣
รักวีนัสคนดีมากมาย
#ยินดีที่ได้รักกัน
ปล. 1 เป็นที่สังเกตว่างานของคุณราตรีแต่ละเรื่องจะเน้นพระนางที่มีความสัมพันธ์กันมายาวนานเลยนะคะไม่ใช่ปุ๊บปั๊บรับโชครักกันรวดเร็วแล้วแต่งงานจบ😂ซึ่งก็ทำให้อินได้ทุกเรื่องเลย รักซึมลึก ค่อยๆซึมเหมือนน้ำซึมผ่านทรายแต่ชุ่มฉ่ำหัวใจ ถึงเรื่องจะเรื่อยๆไม่มีจุดพีคเท่าไหร่แต่กลับมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก เหมือนเสพงานศิลปะ อ่านไปก็หลับตาลองฟังเสียงใบไม้ดอกไม้ตามวีนัสเลยค่ะ🤣🤣
ปล. 2 อยากอ่านเรื่องของพี่ก้อคนเฬลต่อเลยค่ะ ต้นเรื่องนี่พระเอกมากมาย🤣
Read
August 20, 2019#ยินดีที่ได้พบกัน / ราตรี อธิษฐาน
ตอนแรกคิดว่าเป็นเรื่องรักในวัยเรียน น่าจะเบา ๆ ไม่ค่อยมีอะไร แต่ไม่ใช่อย่างนั้นเลยค่ะ เพราะแก่นที่แฝงอยู่ในเรื่องนั้นแข็งทีเดียว เมื่อมาประกอบกับการเล่าเรื่องที่รวดเร็ว และความซับซ้อนตรงปมในใจของตัวละคร ก็ยิ่งทำให้อ่านได้ติดหนึบ แบบเป็นตายร้ายดีก็จะไม่ยอมวางหนังสือกันเลยทีเดียว
เราชอบการเติบโต การฟันฝ่าอุปสรรค (อันแสนกิ๊บเก๋) ของพระนาง คิดว่าเป็นปมที่ไม่ซ้ำ เข้าใจได้ และช่วยส่งให้ความมั่นคงของพระเอกตราตรึงในใจคนอ่าน
ยิ่งไปกว่านั้น สำนวนอันเรียบง่ายแต่กินใจ ซึ่งเป็นจุดแข็งของผู้เขียน ก็ทำให้เรื่องราวเรียบ ๆ มีจุดพีค จุดพลิกผันได้แบบไม่ธรรมดา และแม้จะเป็นแนวฟีลกู๊ด เต็มไปด้วยความคิดเชิงบวก แต่ก็ไม่ได้เกินจริงจนเกินจะรับได้เลย
ถ้าเปรียบเป็นเพลง (ตามธีมของเรื่อง) เราว่านี่เป็นเพลงรักที่ไพเราะเพลงหนึ่ง... ชวนมาฟังกันค่ะ :)
ตอนแรกคิดว่าเป็นเรื่องรักในวัยเรียน น่าจะเบา ๆ ไม่ค่อยมีอะไร แต่ไม่ใช่อย่างนั้นเลยค่ะ เพราะแก่นที่แฝงอยู่ในเรื่องนั้นแข็งทีเดียว เมื่อมาประกอบกับการเล่าเรื่องที่รวดเร็ว และความซับซ้อนตรงปมในใจของตัวละคร ก็ยิ่งทำให้อ่านได้ติดหนึบ แบบเป็นตายร้ายดีก็จะไม่ยอมวางหนังสือกันเลยทีเดียว
เราชอบการเติบโต การฟันฝ่าอุปสรรค (อันแสนกิ๊บเก๋) ของพระนาง คิดว่าเป็นปมที่ไม่ซ้ำ เข้าใจได้ และช่วยส่งให้ความมั่นคงของพระเอกตราตรึงในใจคนอ่าน
ยิ่งไปกว่านั้น สำนวนอันเรียบง่ายแต่กินใจ ซึ่งเป็นจุดแข็งของผู้เขียน ก็ทำให้เรื่องราวเรียบ ๆ มีจุดพีค จุดพลิกผันได้แบบไม่ธรรมดา และแม้จะเป็นแนวฟีลกู๊ด เต็มไปด้วยความคิดเชิงบวก แต่ก็ไม่ได้เกินจริงจนเกินจะรับได้เลย
ถ้าเปรียบเป็นเพลง (ตามธีมของเรื่อง) เราว่านี่เป็นเพลงรักที่ไพเราะเพลงหนึ่ง... ชวนมาฟังกันค่ะ :)
July 5, 2019
ถ้าใครถามว่านักเขียนท่านไหนที่ออกผลงานมาแต่ละครั้ง แล้วไม่เคยผิดหวังเลยสักครั้ง ก็คงจะเป็นคุณราตรี อธิษฐาน หลังอ่านจบ... ความรู้สึกมันยังติดอยู่ในนิยายเรื่องนี้ มันอธิบายไม่ถูก มันอบอุ่น ละมุนละไม มีทั้งรอยยิ้ม และน้ำตา
เริ่มสังเกตได้ว่าความรักที่มีไทม์ไลน์ในการเล่าเรื่อง มักจะเป็นจุดอ่อนไหวสำหรับเรามาก เพราะมันจะแสดงให้เห็นว่าระหว่างทางกว่าคนสองคนจะมามีจุดจบที่สวยงานนั้นผ่านความเศร้า ความทุกข์ ความคิดถึง ความคะนึงหาแค่ไหน
สปอยยยยยยย..... [[ข้ามได้ข้ามเด้อ]]
เรื่องนี้มีตัวละครหลักอยู่ไม่กี่ตัว
- พี่ก้อ ผู้ชายเพลย์บอย เจ้าชู้ ความรักคืออะไร เขาคนนี้ไม่เคยรู้จัก แต่เป็นคนที่ทำให้มุนารู้จักคำว่า...รัก ความรักของมุกับพี่ก้อ มันเป็นความรักที่เกิดจากความประทับใจ ตอนที่พี่ก้อช่วยเหลือแบกมุส่งโรงพยาบาลเพราะอาหารเป็นพิษตั้งแต่วันรับน้อง คนที่ไม่เคยได้รับความรัก ความเอาใจใส่จากผู้ชายคนไหน เพราะมุนาไม่ใช่ผู้หญิงสวย โดดเด่นที่จะได้รับความสนใจจากคนรอบข้าง นอกจากพ่อตัวเอง ก็เป็นเรื่องธรรมดาที่จะเกิดความอ่อนไหว พี่ก้อจึงเป็นรักแรกของมุนา และเป็นความรักที่สร้างความเจ็บปวดแบบฝังใจให้กับเธอด้วย...
- มุนา ผู้หญิงที่ไม่ได้สวยโดดเด่น ไม่ได้ผอม หุ่นดี แต่เป็นคนอ่อนโยน ซื่อสัตย์ ซื่อตรงกับความรัก มิตรภาพ เป็นผู้หญิงที่ถ้ารักใครแล้ว เธอจะดูแลคนๆนั้นได้ดีมากๆเลย ^^ เริ่มแรกเธอเข้าเรียนในสาขาวิชาที่ไม่ได้ถนัดหรือชื่นชอบ ได้เข้าชุมนุมดนตรี ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นทำให้เธอได้เจอมิตรภาพที่สวยงาม ได้เจอกับ ความรักที่เจ็บปวด ได้ลอง ได้ทำสิ่งที่ตัวเองไม่ถนัด จนในที่สุดเธอก็ถอยออกมาแล้วมาทำในสิ่งที่ตัวเองชื่นชอบและถนัดด้วยการศึกษาต่อในสาขางานกราฟฟิก วาดรูป แล้วในที่สุด เธอก็ทำมันออกมาได้ดี เรียนจบ มีงานทำ และ...มีความรักครั้งใหม่
- วีนัส ผู้ชายที่เปิดตัวมาตอนหลังๆ (ค่าตัวแพงก็งี้ ><) เป็นผู้ชายธรรมดาๆ ผอม ขาวซีด ไม่มีความโดดเด่น แค่เป็นคนที่ชื่นชอบดนตรีเป็นชีวิตจิตใจ สวนทางกับความต้องการของพ่อที่อยากให้สานต่อธุรกิจ และอุคมการณ์ (พ่อวีเป็นนักการเมืองนะเออ) เริ่มจากความเป็นเพื่อนที่จริงใจต่อมุนา คอยอยู่เคียงข้าง เดินกลับหอด้วยกัน ปลอบใจเวลามุนาเสียใจ จนกระทั่งต่างคนต่างแยกย้ายกันไปด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง จนในที่สุดก็กลับมาพบกันอีกครั้ง
เมื่อเวลาเปลี่ยนผ่านมาถึงจุดที่คนสองคนเติบโตขึ้น มีความพร้อมในหลายๆด้านมากขึ้น การกลับมาเจอกันอีกครั้ง มันมีการเปลี่ยนแปลงเป็นรูปแบบใหม่ วีเขาได้แสดงความรู้สึกออกมาแล้วว่าคิดยังไงกับมุนา ในขณะที่มุนาเองก็คิดถึงวีมาตลอด เป็นห่วงมาตลอด เพราะวีต่อต้านพ่อตัวเองด้วยการหนีหายจากครอบครัว จากเพื่อน และทุกคน รวมทั้งมุนาไปสร้างเนื้อสร้างตัวโดยอาศัยดนตรีเป็นเกาะคุ้มครอง
ความสัมพันธ์ของมุกับวี หลังจากที่กลับมาพบกันอีกครั้งนั้นลึกซึ้งเกินกว่าที่คนนอกจะเข้าใจ ประทับใจมากที่รู้ว่า วีแอบชอบมุมาตั้งแต่ตอนเรียนปี 1 รอมาตลอด...เนิ่นนาน แม้ว่าตอนนั้นมุจะแอบชอบและได้คบกับพี่ก้อ แต่วีไม่เคยไปไหน เขาอยู่ตรงนั้นเสมอ ที่ๆมุสามารถหันกลับมาพึ่งพิงได้
คาแรกเตอร์ของวี เราชอบมากก ชอบผู้ชายแบบนี้ เขาเป็นคนรักใครรักจริง ยึดติด ซื่อสัตย์ซื่อตรงกับความรัก แต่ความรักของวีไม่ใช่รักหวังครอบครอง แต่รักในแบบที่อยากจะเห็นคนที่รักมีความสุข แม้จะไม่ได้อยู่ด้วยกันก็ตาม และนี่คือสิ่งที่ทำให้สุดท้ายมุนากับวีก็กลับมาเจอกัน ก้าวข้ามทุกสิ่งทุกอย่างผ่านมาได้
สำหรับวี...มุเป็นรักแรกและรักเดียวของเขา
สำหรับวี...มุเป็นทุกความหมายในบทเพลงที่เขาร้องและแต่งขึ้น
สำหรับวี...เวลาไม่สามารถทำให้ความรักที่มีต่อมุลดน้อยลง
สำหรับวี...ความคิดถึงที่มีต่อมุ เกิดขึ้นในทุกๆวัน
ที่ประทับใจยังมีเรื่องของเพลง..ทุกเพลงที่วีแต่งจะมีมุอยู่ในบทเพลงนั้นเสมอ มันสะท้อนให้เห็นถึงความรักความคะนึงหาที่ลึกซึ้ง ไม่ใช่รักแบบฉาบฉวย ประทับใจมากๆ
คำพูด/ฉากตอนที่ประทับใจ ตราตรึงมาก
“ขอบคุณนะ...ที่รอ”
“เธอมีแฟนรึยัง”
“ยังหรอก ไม่มีใครมาจีบเลย”
“แล้วอยากมีมั้ย”
“ถ้ามีแฟนแล้วดี มุก็อยากมีนะ แต่ถ้าไม่ดี ก็ขออยู่เป็นโสดดีกว่า แล้ววีล่ะ มีสาวๆรึยัง”
“สาวๆหรอ... ก็มีแค่เธอนะ” @-@
“มุหมายถึงแฟน”
“ยังหรอก”
“ทำไมล่ะ”
“รอมีพร้อมเธอ”😍
“วีคิดยังไงกับมุหรอ”
“เราชอบเธอ”
“มุอยากให้วีกลับมาร้องเพลงนะ”
“เราร้องไม่ได้หรอก”
“ไม่ใช่เป็นค���ามผิดของเธอหรอก”
“แล้วเพราะอะไรล่ะวี”
“เพราะเรายังคิดถึงเธอ และเพลงพวกนั้นยิ่งทำให้เราคิดถึงเธอ”
“แม้แต่ตอนนี้...ก็ยังคิดถึงอยู่หรอ”
“คิดถึงทุกวัน”
“แต่งงานกันมั้ยวี”
“พร้อมแล้วหรอ”
“พร้อมมาก”
“แต่งสิ อยากแต่งมาตั้งนานแล้ว”
“วีไปทำแหวนมาตั้งแต่เมื่อไหร่”
“สี่ปีที่แล้ว”
ของทุกอย่างที่เป็นของเธอ เสื้อผ้าของเธอในตู้เสื้อผ้าของเขา สบู่ ยาสระผม แปรงสีฟันของเธอในห้องน้ำของเขา ทุกอย่างยังอยู่ที่เดิมเหมือนกับว่าเขาพักอาศัยอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งมาตลอด หลักจากห่างกันยาวนานถึง 3 ปี
เริ่มสังเกตได้ว่าความรักที่มีไทม์ไลน์ในการเล่าเรื่อง มักจะเป็นจุดอ่อนไหวสำหรับเรามาก เพราะมันจะแสดงให้เห็นว่าระหว่างทางกว่าคนสองคนจะมามีจุดจบที่สวยงานนั้นผ่านความเศร้า ความทุกข์ ความคิดถึง ความคะนึงหาแค่ไหน
สปอยยยยยยย..... [[ข้ามได้ข้ามเด้อ]]
เรื่องนี้มีตัวละครหลักอยู่ไม่กี่ตัว
- พี่ก้อ ผู้ชายเพลย์บอย เจ้าชู้ ความรักคืออะไร เขาคนนี้ไม่เคยรู้จัก แต่เป็นคนที่ทำให้มุนารู้จักคำว่า...รัก ความรักของมุกับพี่ก้อ มันเป็นความรักที่เกิดจากความประทับใจ ตอนที่พี่ก้อช่วยเหลือแบกมุส่งโรงพยาบาลเพราะอาหารเป็นพิษตั้งแต่วันรับน้อง คนที่ไม่เคยได้รับความรัก ความเอาใจใส่จากผู้ชายคนไหน เพราะมุนาไม่ใช่ผู้หญิงสวย โดดเด่นที่จะได้รับความสนใจจากคนรอบข้าง นอกจากพ่อตัวเอง ก็เป็นเรื่องธรรมดาที่จะเกิดความอ่อนไหว พี่ก้อจึงเป็นรักแรกของมุนา และเป็นความรักที่สร้างความเจ็บปวดแบบฝังใจให้กับเธอด้วย...
- มุนา ผู้หญิงที่ไม่ได้สวยโดดเด่น ไม่ได้ผอม หุ่นดี แต่เป็นคนอ่อนโยน ซื่อสัตย์ ซื่อตรงกับความรัก มิตรภาพ เป็นผู้หญิงที่ถ้ารักใครแล้ว เธอจะดูแลคนๆนั้นได้ดีมากๆเลย ^^ เริ่มแรกเธอเข้าเรียนในสาขาวิชาที่ไม่ได้ถนัดหรือชื่นชอบ ได้เข้าชุมนุมดนตรี ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นทำให้เธอได้เจอมิตรภาพที่สวยงาม ได้เจอกับ ความรักที่เจ็บปวด ได้ลอง ได้ทำสิ่งที่ตัวเองไม่ถนัด จนในที่สุดเธอก็ถอยออกมาแล้วมาทำในสิ่งที่ตัวเองชื่นชอบและถนัดด้วยการศึกษาต่อในสาขางานกราฟฟิก วาดรูป แล้วในที่สุด เธอก็ทำมันออกมาได้ดี เรียนจบ มีงานทำ และ...มีความรักครั้งใหม่
- วีนัส ผู้ชายที่เปิดตัวมาตอนหลังๆ (ค่าตัวแพงก็งี้ ><) เป็นผู้ชายธรรมดาๆ ผอม ขาวซีด ไม่มีความโดดเด่น แค่เป็นคนที่ชื่นชอบดนตรีเป็นชีวิตจิตใจ สวนทางกับความต้องการของพ่อที่อยากให้สานต่อธุรกิจ และอุคมการณ์ (พ่อวีเป็นนักการเมืองนะเออ) เริ่มจากความเป็นเพื่อนที่จริงใจต่อมุนา คอยอยู่เคียงข้าง เดินกลับหอด้วยกัน ปลอบใจเวลามุนาเสียใจ จนกระทั่งต่างคนต่างแยกย้ายกันไปด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง จนในที่สุดก็กลับมาพบกันอีกครั้ง
เมื่อเวลาเปลี่ยนผ่านมาถึงจุดที่คนสองคนเติบโตขึ้น มีความพร้อมในหลายๆด้านมากขึ้น การกลับมาเจอกันอีกครั้ง มันมีการเปลี่ยนแปลงเป็นรูปแบบใหม่ วีเขาได้แสดงความรู้สึกออกมาแล้วว่าคิดยังไงกับมุนา ในขณะที่มุนาเองก็คิดถึงวีมาตลอด เป็นห่วงมาตลอด เพราะวีต่อต้านพ่อตัวเองด้วยการหนีหายจากครอบครัว จากเพื่อน และทุกคน รวมทั้งมุนาไปสร้างเนื้อสร้างตัวโดยอาศัยดนตรีเป็นเกาะคุ้มครอง
ความสัมพันธ์ของมุกับวี หลังจากที่กลับมาพบกันอีกครั้งนั้นลึกซึ้งเกินกว่าที่คนนอกจะเข้าใจ ประทับใจมากที่รู้ว่า วีแอบชอบมุมาตั้งแต่ตอนเรียนปี 1 รอมาตลอด...เนิ่นนาน แม้ว่าตอนนั้นมุจะแอบชอบและได้คบกับพี่ก้อ แต่วีไม่เคยไปไหน เขาอยู่ตรงนั้นเสมอ ที่ๆมุสามารถหันกลับมาพึ่งพิงได้
คาแรกเตอร์ของวี เราชอบมากก ชอบผู้ชายแบบนี้ เขาเป็นคนรักใครรักจริง ยึดติด ซื่อสัตย์ซื่อตรงกับความรัก แต่ความรักของวีไม่ใช่รักหวังครอบครอง แต่รักในแบบที่อยากจะเห็นคนที่รักมีความสุข แม้จะไม่ได้อยู่ด้วยกันก็ตาม และนี่คือสิ่งที่ทำให้สุดท้ายมุนากับวีก็กลับมาเจอกัน ก้าวข้ามทุกสิ่งทุกอย่างผ่านมาได้
สำหรับวี...มุเป็นรักแรกและรักเดียวของเขา
สำหรับวี...มุเป็นทุกความหมายในบทเพลงที่เขาร้องและแต่งขึ้น
สำหรับวี...เวลาไม่สามารถทำให้ความรักที่มีต่อมุลดน้อยลง
สำหรับวี...ความคิดถึงที่มีต่อมุ เกิดขึ้นในทุกๆวัน
ที่ประทับใจยังมีเรื่องของเพลง..ทุกเพลงที่วีแต่งจะมีมุอยู่ในบทเพลงนั้นเสมอ มันสะท้อนให้เห็นถึงความรักความคะนึงหาที่ลึกซึ้ง ไม่ใช่รักแบบฉาบฉวย ประทับใจมากๆ
คำพูด/ฉากตอนที่ประทับใจ ตราตรึงมาก
“ขอบคุณนะ...ที่รอ”
“เธอมีแฟนรึยัง”
“ยังหรอก ไม่มีใครมาจีบเลย”
“แล้วอยากมีมั้ย”
“ถ้ามีแฟนแล้วดี มุก็อยากมีนะ แต่ถ้าไม่ดี ก็ขออยู่เป็นโสดดีกว่า แล้ววีล่ะ มีสาวๆรึยัง”
“สาวๆหรอ... ก็มีแค่เธอนะ” @-@
“มุหมายถึงแฟน”
“ยังหรอก”
“ทำไมล่ะ”
“รอมีพร้อมเธอ”😍
“วีคิดยังไงกับมุหรอ”
“เราชอบเธอ”
“มุอยากให้วีกลับมาร้องเพลงนะ”
“เราร้องไม่ได้หรอก”
“ไม่ใช่เป็นค���ามผิดของเธอหรอก”
“แล้วเพราะอะไรล่ะวี”
“เพราะเรายังคิดถึงเธอ และเพลงพวกนั้นยิ่งทำให้เราคิดถึงเธอ”
“แม้แต่ตอนนี้...ก็ยังคิดถึงอยู่หรอ”
“คิดถึงทุกวัน”
“แต่งงานกันมั้ยวี”
“พร้อมแล้วหรอ”
“พร้อมมาก”
“แต่งสิ อยากแต่งมาตั้งนานแล้ว”
“วีไปทำแหวนมาตั้งแต่เมื่อไหร่”
“สี่ปีที่แล้ว”
ของทุกอย่างที่เป็นของเธอ เสื้อผ้าของเธอในตู้เสื้อผ้าของเขา สบู่ ยาสระผม แปรงสีฟันของเธอในห้องน้ำของเขา ทุกอย่างยังอยู่ที่เดิมเหมือนกับว่าเขาพักอาศัยอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งมาตลอด หลักจากห่างกันยาวนานถึง 3 ปี
March 3, 2022
เป็นอะไรที่สุดยอดมาจริง ๆ แต่งได้อย่างไงเนี่ย เรียงร้อยเรื่องราวออกมาได้ประทับใจ ครบทุกรส อิ่มทุกอารมณ์ เหมือนเดินจูงมือคนอ่านไปกับตัวละคร เติบโตไปกับตัวละคร มันเป็นอะไรที่เยี่ยมจริง ๆ 👍👍 เหมือนได้อ่านนิยายสองเรื่องในเล่มเดียวกัน
'ยินดีที่ได้พบกัน' คือ การพบเจอกันของกลุ่มเพื่อนที่หลงรักในเสียงเพลง มุนา พี่ก้อ ริสา วีนัส พี่ชัย เจตน์ เตย พี่มะเหมี่ยว ที่มาเจอกันแล้วมีเรื่องราวมากมาย ทั้งดี ทั้งร้าย แต่สุดท้ายก็โตไปด้วยกัน 💕
🌟มุนา-พี่ก้อ🌟
เราชอบความสัมพันธ์ของ มุนากับพี่ก้อ นะ ... จากรักกันแบบพี่น้อง -- พี่ก้อเลิกกับแฟน -- มาคบมุนาเป็นแฟนกัน -- เลิกกันเพราะพี่ก้อแอบคบซ้อน -- พี่ก้อรู้สึกตัวว่ารักมุนา -- กลับมาเป็นเพื่อนกัน -- แล้วช่วยเคลียร์ใจในมุนากับไปหาวี ❤️ เรารู้อิ่มเอมกับความรักครั้งเก่าที่เคลียร์คัตจนกลับกลายเป็นเพื่อนกันได้อย่างไม่แคลงใจ / พี่ก้อเป็นตัวนำเรื่องเลยนะ / โดยส่วนตัวแล้วชอบตั้งคำถามว่าคนเคยเป็นแฟนกันแล้วจะกลับมาเป็นเพื่อนกันได้ไหม มุนากับพี่ก้อ ทำให้เรารู้สึกถึงความเป็นเพื่อนกันได้อย่างสนิทใจ / ชอบที่มุนาถามพี่ก้อว่า "ตอนนั้นพี่รักมุบ้างมั๊ย" แล้วคำตอบรอบที่สองกินใจเหลือเกิน
🌟มุนา - วีนัส🌟
ความสัมพันธ์แบบแอบชอบเพื่อน ไม่ช่วงชิง คอยซัพพอร์ต รับฟังเป็นที่ปรึกษา ให้กำลังใจ แบบเพื่อนที่ให้กัน ซับน้ำตาเมื่อผิดหวัง สุดท้ายกลายเป็นความรักที่มีพื้นฐานความเป็นเพื่อนเริ่มก่อขึ้น -- เมื่อวันที่กลับมาพบกันความสัมพันธ์จึงเริ่มต้นอีกครั้งอย่างรวดเร็ว แต่แผลจากรักครั้งเก่าของมุนาก็ต้องทำให้เขาทั้งสองต้องบอกลากันทั้งที่ยังรัก -- สุดท้ายความมั่นคงของวีนัส ก็ทำให้กลับมาบรรจบกันอีกครั้ง ❤️ วีนัส ดูเป็นตัวละครที่พบเจอได้จริง ใน Part แรก แต่มาสู่ Part หลัง เหมือนกับผู้ชายในฝันยากที่จะสัมผัสได้จริง (แนวแอบสแตก) แต่ตัวละครนี้ถูกสร้างจนดูโดด ดีงาม ไปเสียหมด พระเอกสายขาว คอยโอบอ้อมมุนา เกิดมาเพื่อมุนา เพียงคนเดียว ความรักของวีนัสดูอบอุ่น อ่อนโยน เป็นใครไม่หลงรักตัวละครวีนัสบ้างล่ะ 555 / แต่ละคำพูดของวีนัสช่างกินใจ เต็มไปด้วยนัยยะ บอกถึงความรักหวานละมุนทุกคำพูด โอ๊ยคนอ่านไม่เทใจให้หมดได้อย่างไร แต่อย่างไรก็รู้สึกถึงความเข้าถึงยาก นิยายว่าผู้ชายแนวแอบสแตก แล้วกัน 555
❤️ ความรักของมุนา กับกลายเป็นแรงบันดาลใจ แต่งเพลงของผู้ชายทั้งสองคน มุมนี้ดีงาม ปลื้มปริ่ม นางพิชิตใจชายได้ถึงสองคน รู้สึกว่านางชนะอ่ะ❤️
🌟น้ำตาไหล ถึงสองครั้ง อินลงลึกไปกับความผิดหวังของมุนา🌟
😭ตอนมุนารู้ว่าเพื่อนรักริสาแอบตีท้ายครัว สงสารมุนาจับจิต
😭ตอนเลิกกับวีนัส เราอึ่งไปเลย เล่นแบบนี้เลยหรือ หนักหน่วงจับจิต
🌟มุนา 🌟 -- สะท้อนความเป็นจริงของผู้หญิง ที่มีความกังวลกับความไม่สวย รูปร่างของตัวเอง ผู้ช่ายชอบผู้หญิงที่รูปร่างหน้าตา ถูกนำมาเป็นปมของเรื่องได้ดี ซึ่งเป็นส่วนที่ผู้อ่านรู้สึกอิน เพราะมันคือความรู้สึกที่แท้จริงของผู้หญิง -- เรื่องของความขี้หึงขี้หวงของรักของตน เป็นอารมณ์พื้นฐานของผู้หญิงเลย ว่าไปสงสารมุนาที่จัดการอารมณ์นี้ไม่ได้ จนนำไปสู่การเลิกลา ไปตั้งหลักกันใหม่ ความหึงหวงพบได้ในชีวิตจริงของชีวิตคู่ อารมณ์ร่วมมาเต็ม ๆ 555 --
❤️ชอบตรงปมเรื่องราวที่มะรุมมะตุ๋มที่เมื่อทั้งหมดเป็นคนดัง แล้วโดนขุดเรื่องเก่า ๆ ทำให้คนเข้าใจผิด นักเขียนผูกเรื่องได้ดี
❤️ชอบที่นักเขียนให้ความสำคัญกับทุกตัวละครที่เปิดตัวขึ้นมา ให้บทบาท ที่ไปที่มา ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง
❤️สารภาพตอนแรกไม่กล้าอ่านเพราะเห็นว่าเป็นแนวดนตรี แต่พอได้อ่านแล้ว move on ไม่ได้ ว่าจะไม่เขียนรีวิวเยอะ แต่อยากระบายออกถึงความดีงาม ที่พบเจอในเรื่อง
❤️ไม่รู้สิทำไมชอบความสัมพันธ์ของมุนากับพี่ก้อจัง พยายามกลับมาอ่านรอบที่สองให้รู้สึกดีกับวีนัสมากกว่านี้ นางก็โอเคล่ะ ก็เพราะเหตุผลที่ตัวเอง dark พี่ก้อแค่โดนใจเท่านั้นเอง
❤️ไม่ต้องหาคู่ให้พี่ก้อหลอกจ๊ะ นางควรครองแชมป์หนุ่มโสดโฉดไปตลอดกาล อย่าไปทำให้คนอื่นเดือดร้อนอีกเลย 5555
❤️ คำว่า 'ขอโทษ' ในเรื่องนี้ ทำให้เรารู้สึกดีจัง
'ยินดีที่ได้พบกัน' คือ การพบเจอกันของกลุ่มเพื่อนที่หลงรักในเสียงเพลง มุนา พี่ก้อ ริสา วีนัส พี่ชัย เจตน์ เตย พี่มะเหมี่ยว ที่มาเจอกันแล้วมีเรื่องราวมากมาย ทั้งดี ทั้งร้าย แต่สุดท้ายก็โตไปด้วยกัน 💕
🌟มุนา-พี่ก้อ🌟
เราชอบความสัมพันธ์ของ มุนากับพี่ก้อ นะ ... จากรักกันแบบพี่น้อง -- พี่ก้อเลิกกับแฟน -- มาคบมุนาเป็นแฟนกัน -- เลิกกันเพราะพี่ก้อแอบคบซ้อน -- พี่ก้อรู้สึกตัวว่ารักมุนา -- กลับมาเป็นเพื่อนกัน -- แล้วช่วยเคลียร์ใจในมุนากับไปหาวี ❤️ เรารู้อิ่มเอมกับความรักครั้งเก่าที่เคลียร์คัตจนกลับกลายเป็นเพื่อนกันได้อย่างไม่แคลงใจ / พี่ก้อเป็นตัวนำเรื่องเลยนะ / โดยส่วนตัวแล้วชอบตั้งคำถามว่าคนเคยเป็นแฟนกันแล้วจะกลับมาเป็นเพื่อนกันได้ไหม มุนากับพี่ก้อ ทำให้เรารู้สึกถึงความเป็นเพื่อนกันได้อย่างสนิทใจ / ชอบที่มุนาถามพี่ก้อว่า "ตอนนั้นพี่รักมุบ้างมั๊ย" แล้วคำตอบรอบที่สองกินใจเหลือเกิน
🌟มุนา - วีนัส🌟
ความสัมพันธ์แบบแอบชอบเพื่อน ไม่ช่วงชิง คอยซัพพอร์ต รับฟังเป็นที่ปรึกษา ให้กำลังใจ แบบเพื่อนที่ให้กัน ซับน้ำตาเมื่อผิดหวัง สุดท้ายกลายเป็นความรักที่มีพื้นฐานความเป็นเพื่อนเริ่มก่อขึ้น -- เมื่อวันที่กลับมาพบกันความสัมพันธ์จึงเริ่มต้นอีกครั้งอย่างรวดเร็ว แต่แผลจากรักครั้งเก่าของมุนาก็ต้องทำให้เขาทั้งสองต้องบอกลากันทั้งที่ยังรัก -- สุดท้ายความมั่นคงของวีนัส ก็ทำให้กลับมาบรรจบกันอีกครั้ง ❤️ วีนัส ดูเป็นตัวละครที่พบเจอได้จริง ใน Part แรก แต่มาสู่ Part หลัง เหมือนกับผู้ชายในฝันยากที่จะสัมผัสได้จริง (แนวแอบสแตก) แต่ตัวละครนี้ถูกสร้างจนดูโดด ดีงาม ไปเสียหมด พระเอกสายขาว คอยโอบอ้อมมุนา เกิดมาเพื่อมุนา เพียงคนเดียว ความรักของวีนัสดูอบอุ่น อ่อนโยน เป็นใครไม่หลงรักตัวละครวีนัสบ้างล่ะ 555 / แต่ละคำพูดของวีนัสช่างกินใจ เต็มไปด้วยนัยยะ บอกถึงความรักหวานละมุนทุกคำพูด โอ๊ยคนอ่านไม่เทใจให้หมดได้อย่างไร แต่อย่างไรก็รู้สึกถึงความเข้าถึงยาก นิยายว่าผู้ชายแนวแอบสแตก แล้วกัน 555
❤️ ความรักของมุนา กับกลายเป็นแรงบันดาลใจ แต่งเพลงของผู้ชายทั้งสองคน มุมนี้ดีงาม ปลื้มปริ่ม นางพิชิตใจชายได้ถึงสองคน รู้สึกว่านางชนะอ่ะ❤️
🌟น้ำตาไหล ถึงสองครั้ง อินลงลึกไปกับความผิดหวังของมุนา🌟
😭ตอนมุนารู้ว่าเพื่อนรักริสาแอบตีท้ายครัว สงสารมุนาจับจิต
😭ตอนเลิกกับวีนัส เราอึ่งไปเลย เล่นแบบนี้เลยหรือ หนักหน่วงจับจิต
🌟มุนา 🌟 -- สะท้อนความเป็นจริงของผู้หญิง ที่มีความกังวลกับความไม่สวย รูปร่างของตัวเอง ผู้ช่ายชอบผู้หญิงที่รูปร่างหน้าตา ถูกนำมาเป็นปมของเรื่องได้ดี ซึ่งเป็นส่วนที่ผู้อ่านรู้สึกอิน เพราะมันคือความรู้สึกที่แท้จริงของผู้หญิง -- เรื่องของความขี้หึงขี้หวงของรักของตน เป็นอารมณ์พื้นฐานของผู้หญิงเลย ว่าไปสงสารมุนาที่จัดการอารมณ์นี้ไม่ได้ จนนำไปสู่การเลิกลา ไปตั้งหลักกันใหม่ ความหึงหวงพบได้ในชีวิตจริงของชีวิตคู่ อารมณ์ร่วมมาเต็ม ๆ 555 --
❤️ชอบตรงปมเรื่องราวที่มะรุมมะตุ๋มที่เมื่อทั้งหมดเป็นคนดัง แล้วโดนขุดเรื่องเก่า ๆ ทำให้คนเข้าใจผิด นักเขียนผูกเรื่องได้ดี
❤️ชอบที่นักเขียนให้ความสำคัญกับทุกตัวละครที่เปิดตัวขึ้นมา ให้บทบาท ที่ไปที่มา ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง
❤️สารภาพตอนแรกไม่กล้าอ่านเพราะเห็นว่าเป็นแนวดนตรี แต่พอได้อ่านแล้ว move on ไม่ได้ ว่าจะไม่เขียนรีวิวเยอะ แต่อยากระบายออกถึงความดีงาม ที่พบเจอในเรื่อง
❤️ไม่รู้สิทำไมชอบความสัมพันธ์ของมุนากับพี่ก้อจัง พยายามกลับมาอ่านรอบที่สองให้รู้สึกดีกับวีนัสมากกว่านี้ นางก็โอเคล่ะ ก็เพราะเหตุผลที่ตัวเอง dark พี่ก้อแค่โดนใจเท่านั้นเอง
❤️ไม่ต้องหาคู่ให้พี่ก้อหลอกจ๊ะ นางควรครองแชมป์หนุ่มโสดโฉดไปตลอดกาล อย่าไปทำให้คนอื่นเดือดร้อนอีกเลย 5555
❤️ คำว่า 'ขอโทษ' ในเรื่องนี้ ทำให้เรารู้สึกดีจัง
March 16, 2021
4.5* สายละมุน แต่ชอบดราม่า หน่วงจิต น่าจะชอบเล่มนี้ แต่มันยังไม่ขยี้เท่า รักษ์นะ เรื่องนี้ดูเบากว่าหน่อยนึง ใช้อารมณ์ ความรู้สึกเป็นที่ตั้ง
เนื้อเรื่องเล่าไปทางเรียบเรื่อย บรรยาย แต่แน่นอน ด้วยสำนวน ภาษาของ นข. มันทำให้เรื่องดูนุ่มนวล แฝงไปด้วยความรัก อารมณ์ และความละมุน ไหลลื่นไปพร้อมๆกับตัวละครทุกตัว
อาจไม่มีจุดพีค แต่มันอบอุ่นกับรัก ความจริงใจของพระเอก มีอารมณ์วนๆ เดิมๆนิดๆของนอ.
❗️เรื่องนี้ถ้าเปรียบกับบทเพลงตามที่ นข. ใส่เข้าไป มันใช่มาก ชีวิตคนเรา ผ่านหลายบท หลายเรื่องราว รักของมุ-วี เหมาะกับคำว่า ยินดีที่ได้พบกันหลายรอบมากๆ และเป็นความพบกันในช่วงเวลา ที่ต้องรอให้เหมาะและใช่ด้วย เราซึ้งในการบรรยายเล่าความรักของตัววีมาก เพลงแต่ละเพลงที่แต่งคือบอกถึงความคิดของวีหมด ตอนที่เขาว่าไม่สามารถร้องเพลงได้อีก ก็รู้สึกเจ็บไปดวย
📌ส่วนมุอาจจะเพราะแผลใจในอดีต การระแวงที่เพาะบ่มจิตใจให้ไม่มีความสุขจริงๆ ถึงจะบอกรู้ตัว แต่ความรัก ถ้าขาดซึ่งความเชื่อใจ ก็ไปต่อลำบาก เห็นใจนะ พอได้ไปอยู่กับตัวเองแล้วได้ย้อนกลับมาอดีต ก็ได้แต่กล่าวว่าเป็นโชคดีของเธอที่ วีทั้งอดทน และรอเสมอ
📌ที่แอบหักคือ เราโคตรเห็นใจวีมาก รู้สึกแบบความรักของวีมันเหนือเกินจะเปรียบ ทุกอย่างคือวีเอามุเป็นที่ตั้ง ตรงนี้แอบลำใยยัยมุ ที่ใช้ความกลัวจนกดดันตัวเอง มันเลยไปไม่รอด ไม่เปิดใจรับ ทั้งๆที่รู้ว่าวีจริงจัง จริงใจมาก จนแอบท้อแทน สุดท้ายขาดสติจนวีต้องยอมถอดใจ ไม่เคยไม่รัก แต่ยอมเพื่อให้มุหลุดพ้น มุจึงได้ไปใช้ชีวิตอยู่คนเดียว บางครั้งยังบอกว่าลืมวีด้วยอ่ะ แล้วยังห้ามวีติดต่ออีก อันนี้เสียใจแทนมาก นี่ถ้าไม่มีตัวช่วย มุยังไม่รู้จะนึกถึงแล้วกล้าเปิดใจให้วีอีกไหม ทั้งทีช่วงที่เลิกกันไป ชีวิตวีเหมือนจะหยุดเดินไปเลย แงงง วีผู้แสนดีของเขา แอบน้ำตาซึมไปกับเขา
** แต่การเล่าเรื่องแบบนี้มันทำให้เราได้ดูการเติบโต ในการใช้ชีวิตของพวกเขา การพลิกผัน การเลือกทาง คือเล่าได้แบบรู้สึกร่วมไปด้วย กับทุกๆการกระทำ และเมื่อได้ย้อนกลับไปในอดีต มันก็มีคำพูดว่า ทุกๆชีวิตย่อมมีทางของตัวเอง สิ่งที่ใช่ ก็ยังจะใช่ และทุกๆชีวิต ทุกการเดินทาง ทุกความรัก ย่อมมีวันเติบโต และมีจุดจบ
*** แต่เราก็ชอบพี่ก้อนะ คือจากคนรู้สึกลบ นี่มาตีคะแนนเป็นพ่อแสนดีมากเลย อยากรู้ว่าแกจะโสดจริงๆเหรอ น่าจะมีคู่ให้หน่อย 55
*** เหตุผลการทรยศของริสา เอาจริงๆนี่พอโตขึ้นอ่ะ ให้อภัยได้นะแต่ให้เป็นเพื่อนอีกคงไม่ไหว
เนื้อเรื่องเล่าไปทางเรียบเรื่อย บรรยาย แต่แน่นอน ด้วยสำนวน ภาษาของ นข. มันทำให้เรื่องดูนุ่มนวล แฝงไปด้วยความรัก อารมณ์ และความละมุน ไหลลื่นไปพร้อมๆกับตัวละครทุกตัว
อาจไม่มีจุดพีค แต่มันอบอุ่นกับรัก ความจริงใจของพระเอก มีอารมณ์วนๆ เดิมๆนิดๆของนอ.
❗️เรื่องนี้ถ้าเปรียบกับบทเพลงตามที่ นข. ใส่เข้าไป มันใช่มาก ชีวิตคนเรา ผ่านหลายบท หลายเรื่องราว รักของมุ-วี เหมาะกับคำว่า ยินดีที่ได้พบกันหลายรอบมากๆ และเป็นความพบกันในช่วงเวลา ที่ต้องรอให้เหมาะและใช่ด้วย เราซึ้งในการบรรยายเล่าความรักของตัววีมาก เพลงแต่ละเพลงที่แต่งคือบอกถึงความคิดของวีหมด ตอนที่เขาว่าไม่สามารถร้องเพลงได้อีก ก็รู้สึกเจ็บไปดวย
📌ส่วนมุอาจจะเพราะแผลใจในอดีต การระแวงที่เพาะบ่มจิตใจให้ไม่มีความสุขจริงๆ ถึงจะบอกรู้ตัว แต่ความรัก ถ้าขาดซึ่งความเชื่อใจ ก็ไปต่อลำบาก เห็นใจนะ พอได้ไปอยู่กับตัวเองแล้วได้ย้อนกลับมาอดีต ก็ได้แต่กล่าวว่าเป็นโชคดีของเธอที่ วีทั้งอดทน และรอเสมอ
📌ที่แอบหักคือ เราโคตรเห็นใจวีมาก รู้สึกแบบความรักของวีมันเหนือเกินจะเปรียบ ทุกอย่างคือวีเอามุเป็นที่ตั้ง ตรงนี้แอบลำใยยัยมุ ที่ใช้ความกลัวจนกดดันตัวเอง มันเลยไปไม่รอด ไม่เปิดใจรับ ทั้งๆที่รู้ว่าวีจริงจัง จริงใจมาก จนแอบท้อแทน สุดท้ายขาดสติจนวีต้องยอมถอดใจ ไม่เคยไม่รัก แต่ยอมเพื่อให้มุหลุดพ้น มุจึงได้ไปใช้ชีวิตอยู่คนเดียว บางครั้งยังบอกว่าลืมวีด้วยอ่ะ แล้วยังห้ามวีติดต่ออีก อันนี้เสียใจแทนมาก นี่ถ้าไม่มีตัวช่วย มุยังไม่รู้จะนึกถึงแล้วกล้าเปิดใจให้วีอีกไหม ทั้งทีช่วงที่เลิกกันไป ชีวิตวีเหมือนจะหยุดเดินไปเลย แงงง วีผู้แสนดีของเขา แอบน้ำตาซึมไปกับเขา
** แต่การเล่าเรื่องแบบนี้มันทำให้เราได้ดูการเติบโต ในการใช้ชีวิตของพวกเขา การพลิกผัน การเลือกทาง คือเล่าได้แบบรู้สึกร่วมไปด้วย กับทุกๆการกระทำ และเมื่อได้ย้อนกลับไปในอดีต มันก็มีคำพูดว่า ทุกๆชีวิตย่อมมีทางของตัวเอง สิ่งที่ใช่ ก็ยังจะใช่ และทุกๆชีวิต ทุกการเดินทาง ทุกความรัก ย่อมมีวันเติบโต และมีจุดจบ
*** แต่เราก็ชอบพี่ก้อนะ คือจากคนรู้สึกลบ นี่มาตีคะแนนเป็นพ่อแสนดีมากเลย อยากรู้ว่าแกจะโสดจริงๆเหรอ น่าจะมีคู่ให้หน่อย 55
*** เหตุผลการทรยศของริสา เอาจริงๆนี่พอโตขึ้นอ่ะ ให้อภัยได้นะแต่ให้เป็นเพื่อนอีกคงไม่ไหว
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 15, 2021
เรื่องราวน่ารักๆของเพื่อนสนิทสมัยเรียน ที่ค่อยๆ บิลด์กันมาจนกลายมาเป็นความรัก
มุนา สาวอ้วนที่เพิ่งเข้ามหาลัย ได้ประสบกับความรักอันเจ็บแสบ คนที่ทุ่มหมดใจ ทั้งๆ ที่น่าจะรู้ตัวตนของแฟนตัวเองดีอ่ะนะ แต่ก็ยังทุ่มเทหมดหน้าตัก มันก็น็อคไปอยู่แล้วแหละ แต่ดีที่มีเพื่อนสนิทแบบ วีนัส พ่อหนุ่มตัวบางที่เงียบๆ ดูไม่โดดเด่นอะไร คอยดูแลปลอบโยน ขี้มูกขี้ตาย้อย พ่อวีนัสคนดีก็คอยอยู่เป็นเพื่อนปลอบใจ ส่งข้าวส่งน้ำ จนมุนาเริ่มกลับมาเป็นคนบ้าง
แต่ในช่วงเวลาหนึ่งต่างคนก็ต่างต้องเดินไปตามทางของตัวเอง จนกลับมาเจอกันอีกครั้ง วี กลายเป็น producer ผี ที่อยู่เบื้องหลังเพลงปังๆ มากมาย แต่กลับไม่มีใครเคยเห็นหน้า ส่วนมุนา ที่กลายเป็นสาวอวบหน่อยๆ ก็เริ่มงานเป็น graphic designer ในค่ายเพลงเดียวกัน
จับพลัดจับผลู เค้าก็ได้มาเจอกัน
วี ที่แอบรักมุ ตั้งแต่สมัยมหาลัย จึงได้ฤกษ์ทำภารกิจเปลี่ยนเพื่อนให้เป็นแฟนซักที หลังรอมา 5 ปี
พลอตน่ารักมากกกก
แต่...
สรุป
เป็นเรื่องที่ถือว่าดีมากๆ เรื่องนึง ถึงแม้จะไม่ชอบมุนาในช่วงระยะนึงของเรื่องราว แต่ก็เข้าใจได้ในประสบการณ์ที่นางได้พบเจอ มันก็สะท้อนแหละ เพราะมันก็เกิดขึ้นได้อยู่แล้ว เป็นกลไกการป้องกันตัว อ่านแล้วก็ได้แง่มุมบ้างในเรื่องของความสัมพันธ์ บางครั้งความไม่เชื่อใจก็เป็นสิ่งที่ทำลายความสัมพันธ์ดีๆ ไปอย่างน่าเสียดายจริงๆ
แต่ให้ 4 เพราะไม่ไหวจะเคลียร์กะมุนาช่วงไร้สติค่ะ 55555 ไม่ชอบนางเอกสายนี้จริงๆ แทบต้องอ่านผ่านๆ เลย รำคาญมากกก
มุนา สาวอ้วนที่เพิ่งเข้ามหาลัย ได้ประสบกับความรักอันเจ็บแสบ คนที่ทุ่มหมดใจ ทั้งๆ ที่น่าจะรู้ตัวตนของแฟนตัวเองดีอ่ะนะ แต่ก็ยังทุ่มเทหมดหน้าตัก มันก็น็อคไปอยู่แล้วแหละ แต่ดีที่มีเพื่อนสนิทแบบ วีนัส พ่อหนุ่มตัวบางที่เงียบๆ ดูไม่โดดเด่นอะไร คอยดูแลปลอบโยน ขี้มูกขี้ตาย้อย พ่อวีนัสคนดีก็คอยอยู่เป็นเพื่อนปลอบใจ ส่งข้าวส่งน้ำ จนมุนาเริ่มกลับมาเป็นคนบ้าง
แต่ในช่วงเวลาหนึ่งต่างคนก็ต่างต้องเดินไปตามทางของตัวเอง จนกลับมาเจอกันอีกครั้ง วี กลายเป็น producer ผี ที่อยู่เบื้องหลังเพลงปังๆ มากมาย แต่กลับไม่มีใครเคยเห็นหน้า ส่วนมุนา ที่กลายเป็นสาวอวบหน่อยๆ ก็เริ่มงานเป็น graphic designer ในค่ายเพลงเดียวกัน
จับพลัดจับผลู เค้าก็ได้มาเจอกัน
วี ที่แอบรักมุ ตั้งแต่สมัยมหาลัย จึงได้ฤกษ์ทำภารกิจเปลี่ยนเพื่อนให้เป็นแฟนซักที หลังรอมา 5 ปี
พลอตน่ารักมากกกก
แต่...
สรุป
เป็นเรื่องที่ถือว่าดีมากๆ เรื่องนึง ถึงแม้จะไม่ชอบมุนาในช่วงระยะนึงของเรื่องราว แต่ก็เข้าใจได้ในประสบการณ์ที่นางได้พบเจอ มันก็สะท้อนแหละ เพราะมันก็เกิดขึ้นได้อยู่แล้ว เป็นกลไกการป้องกันตัว อ่านแล้วก็ได้แง่มุมบ้างในเรื่องของความสัมพันธ์ บางครั้งความไม่เชื่อใจก็เป็นสิ่งที่ทำลายความสัมพันธ์ดีๆ ไปอย่างน่าเสียดายจริงๆ
แต่ให้ 4 เพราะไม่ไหวจะเคลียร์กะมุนาช่วงไร้สติค่ะ 55555 ไม่ชอบนางเอกสายนี้จริงๆ แทบต้องอ่านผ่านๆ เลย รำคาญมากกก
February 8, 2021
ดีต่อใจมาก มีความเรียบๆนิ่งๆ แต่อ่านแล้ววางไม่ลงเลย ยิ่งอ่านยิ่งเห็นความน่ารักของพระเอก รักมั่นคง รักหนักแน่น นิ่งๆ ไม่หวือหวา ชอบทุกตัวละครในเรื่อง ชอบตอนพ่อสอนนางเอก ชอบเวลาพระเอกให้กำลังใจนางเอก สอนให้เห็นคุณค่าของตัวเอง สรุปคือชอบมาก
August 16, 2021
ความดีงามทั้งหมดในเรื่องนี้ รวมอยู่ที่ "วีนัส" ค่ะ ^^
ทำยังไงจะมีผู้ชายมารักเรามากๆแบบนี้บ้างนะ อิจฉาจังเลย
มุนาก็นะ… เราเข้าใจนางนะ เพราะเราก็หึงและหวงวีนัสเหมือนกัน 5555555
คิดว่าตัวเองโรคจิตอยู่หน่อยๆ ตรงที่ชอบช่วงที่มุหึงที่สุด ชอบที่วียอมหมดทุกอย่าง แล้วถ้าเราเป็นมุ เราจะให้วีเลิกเป็นนักร้อง แล้วเก็บวีไว้คนเดียวววว !! 55555
รักความอบอุ่นเวลาเขาอยู่ด้วยกันค่ะ ช่วงหลังๆ คือเพ้อ อยากกอดใครสักคนไว้เต็มหัวใจอย่างนี้จังเลย
ทำยังไงจะมีผู้ชายมารักเรามากๆแบบนี้บ้างนะ อิจฉาจังเลย
มุนาก็นะ… เราเข้าใจนางนะ เพราะเราก็หึงและหวงวีนัสเหมือนกัน 5555555
คิดว่าตัวเองโรคจิตอยู่หน่อยๆ ตรงที่ชอบช่วงที่มุหึงที่สุด ชอบที่วียอมหมดทุกอย่าง แล้วถ้าเราเป็นมุ เราจะให้วีเลิกเป็นนักร้อง แล้วเก็บวีไว้คนเดียวววว !! 55555
รักความอบอุ่นเวลาเขาอยู่ด้วยกันค่ะ ช่วงหลังๆ คือเพ้อ อยากกอดใครสักคนไว้เต็มหัวใจอย่างนี้จังเลย
September 12, 2019
ครึ่งเล่มแรกสนุกมาก
ตอนออกมาพี่ก้อเฮ้ากวงพระเอกสุด
ขรึม เท่ ห่วงใยทุกคน ไปๆมาๆ ชีกอซะงั้น ฮาาา
น้องมุ แรกๆ น่ารัก จริงใจ ใสๆ ครึ่งหลังนี่อยากกดน้ำมาก
สปอยด์....
ตอนอ่านถึงช่วงที่นางเอก อยากเพื่อนรักรู้สึกดีกะแฟนตัวเอง นี่คือยิ้มอ่อนเลยนะ .. คือแบบ เกลียดกันบ้างก็ได้มะ .. เห็นเส้นเรื่องเลย จะเป็นยังไง ถึงกับต้องกลั้นใจไม่เปิดตอนจบว่า สรุปใครเป็นพระเอก
พอเกิดเรื่อง นี่ถึงกับเซ็ง ตูว่าละ... เปลี่ยนเรือแทบไม่ทัน นี่ก็ยังเชียร์คนเลว อยู่นะ
พอเปลี่ยนเรือ ก็คือ ช่วงครึ่งหลัง อ่านได้แบบเนือยๆ ไม่รู้เพราะเนื้อหา หรือเพราะไม���ชินเรือ ฮาาา นางเอกน่ารำคาญในระดับนึงเลยทีเดียว
ในขณะที่พระเอกก็จืดมาก อะไรก็ได้ ตามใจทุกสิ่ง
แต่โดยรวมๆ เป็นนิยายที่อ่านได้เพลินดี เดินเรื่องกระชับ ยกเว้นช่วงหลังๆ ที่เนือยๆไปหน่อย (แต่คาดว่าเพราะลงเรือผิดน่ะแหล่ะ)
ตอนออกมาพี่ก้อเฮ้ากวงพระเอกสุด
ขรึม เท่ ห่วงใยทุกคน ไปๆมาๆ ชีกอซะงั้น ฮาาา
น้องมุ แรกๆ น่ารัก จริงใจ ใสๆ ครึ่งหลังนี่อยากกดน้ำมาก
สปอยด์....
ตอนอ่านถึงช่วงที่นางเอก อยากเพื่อนรักรู้สึกดีกะแฟนตัวเอง นี่คือยิ้มอ่อนเลยนะ .. คือแบบ เกลียดกันบ้างก็ได้มะ .. เห็นเส้นเรื่องเลย จะเป็นยังไง ถึงกับต้องกลั้นใจไม่เปิดตอนจบว่า สรุปใครเป็นพระเอก
พอเกิดเรื่อง นี่ถึงกับเซ็ง ตูว่าละ... เปลี่ยนเรือแทบไม่ทัน นี่ก็ยังเชียร์คนเลว อยู่นะ
พอเปลี่ยนเรือ ก็คือ ช่วงครึ่งหลัง อ่านได้แบบเนือยๆ ไม่รู้เพราะเนื้อหา หรือเพราะไม���ชินเรือ ฮาาา นางเอกน่ารำคาญในระดับนึงเลยทีเดียว
ในขณะที่พระเอกก็จืดมาก อะไรก็ได้ ตามใจทุกสิ่ง
แต่โดยรวมๆ เป็นนิยายที่อ่านได้เพลินดี เดินเรื่องกระชับ ยกเว้นช่วงหลังๆ ที่เนือยๆไปหน่อย (แต่คาดว่าเพราะลงเรือผิดน่ะแหล่ะ)
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 18, 2023
เรื่องมันดีค่ะ อบอุ่น พระเอกมั่นคงในรักมาก ทุกอย่างดีหมดแต่เราไม่เข้าใจนางเอกเลย
มุ สาวอวบปี1 เพิ่งเข้ามหาลัย ถูกรุ่นพี่ เพื่อนๆชักชวนให้เข้าชมรมดนตรี ทำให้ได้เจอรุ่นพี่ชื่อ ก้อ หนุ่มรุ่นพี่สุดหล่อที่เจ้าชู้สะบัด แต่ความใกล้ชิดก็ทำให้มุแอบชอบพี่ก้อจนได้
ชีวิตในชมรมของมุก็ผ่านไปด้วยดี มีเพื่อนสนิท เจตต์ เพื่อนสมัยเด็ก กับริสา สาวสวยเซ็กซี่ที่ร้องเพลงเพี้ยนแต่อยากเป็นดารา ยิ่งพอมุมีเพื่อนสนิทสวยมากๆ ทำให้คนแอบเปรียบเทียบความสวย ความอวบของมุอย่างเลี่ยงไม่ได้ ทำให้มุเป็นคนมีปมเรื่องความสวยความอ้วนอยู่เสมอ แต่พี่ก้อก็ไม่สนใจ ยังชอบมาสอนมุเล่นเครื่องดนตรีอยู่เสมอ
นอกจากเจตต์กับริสาแล้ว ในชมรมยังมี วีนัส เพื่อนต่างคณะที่ชอบเล่นกีต้าร์ มาคอยสอนการจับจังหวะเวลาเล่นเครื่องดนตรีให้ วีเป็นคนเงียบๆ ติสต์ๆแต่มีแพชชั่นกับเครื่องดนตรีมาก และไม่สนใจเรื่องความอ้วนของมุ ทำให้มุสบายใจที่จะอยู่ใกล้วี อีกอย่าง พออยู่ชมรมเดียวกัน ใกล้ชิดกัน ทำให้วีรู้ว่ามุแอบชอบพี่ก้อ ก็กลายเป็นความลับของมุกกับวีกัน 2 คน มุมีเรื่องไม่สบายใจก็ปรึกษาวี พี่ก้อเลิกกับแฟนและเข้าใจผิดกับริสา มุก็เข้าไปช่วยจนใกล้ชิดกับพี่ก้อและได้คบกัน พอมุไม่สบายใจเรื่องพี่ก้อก็มีวีคอยให้คำปรึกษา วีคอยอยู่ข้างๆมุมาตลอด
สุดท้ายมุจับได้ว่าพี่ก้อนอกใจ เลิกกันเพราะมือที่3ก็คนใกล้ตัว ทำให้มุตัดสินใจซิ่วไปเรียนคณะศิลปะที่อยากเรียน และวีเองก็ทะเลาะกับพ่อหนัก จนลาออกและไปใช้ชีวิตเอง ทำให้มุกับวีต้องห่างกัน ไม่ได้ติดต่อกันเลยหลายปี
กลับมาเจอกันอีกครั้ง มุทำงานด้านกราฟฟิคดีไซน์ที่ angel records ของคุณเล็ก ทำให้เจอวีที่ปัจจุบันมาเป็นนักแต่งเพลงชื่อดังที่ร้องเพลงเองด้วย จริงๆวีแอบชอบมุมานานมากกกกก พอมาเจอกันอีกทีวีเลยพยายามจีบมุเต็มที่ แต่มุที่มีแผลความรัก ทำให้ไม่ไว้ใจ ไม่เชื่อใจ กลัว ระแวงวีจะมีคนใหม่ ทั้งๆที่วีมั่นคงไม่สนใจให้อีกนอกจากมุ วีมั่นคงและชัดเจนมากนะแต่แผลมุคงใหญ่มากจนระแวงไปหมด
มุระแวงจนเรางงและรำคาญมาก เราว่าวีชัดเจนมากๆ สงสารวียอมมุทุกเรื่องเลย ช่วงเลิกกัน แล้วมาเจอกันวีก็ยังรักมุอยู่เสมอ รักจนเริ่มสงสัยว่าจะมีคนแบบวีในชีวิตจริงบ้างมั้ย ดีเกินเบอร์ไปมากจริงๆ
แต่เราสงสัยเรื่องริสามากกว่า ทำไมทำแบบนั้น นิสัยที่ปูมาในเรื่องไม่น่าจะมาทางนี้เลยนะ ครั้งแรกถ้าฉุกเฉินเราพออภัยให้ได้นะ แต่ที่มันเกิดซ้ำๆ ริสาคิดอะไรอยู่ โลจิกในหัวคืออะไร ทำไมถึงทำ ไม่รู้สิ ยังมีเรื่องมะเหมี่ยวกับเตยอีก คือตัวละครมันเยอะไปหมด ปัญหาแต่ละคนเยอะมาก แต่ไม่อธิบายเรื่องราว การกระทำ ความคิดของแต่ละคนทำให้สงสัยว่าใส่เข้ามาทำไม จะว่าซึ้งเรื่องความรักมั่นคงของวีก็ซึ้งอยู่แต่อะไรหลายๆอย่างในเล่มที่เรางงๆ อึนๆ เลยไม่ชอบเล่มนี้ขนาดนั้นนะ
แต่อยากอ่านเรื่องของคุณเล็กแล้ว ให้คุณเล็กมีเมียได้แล้วค่าา
มุ สาวอวบปี1 เพิ่งเข้ามหาลัย ถูกรุ่นพี่ เพื่อนๆชักชวนให้เข้าชมรมดนตรี ทำให้ได้เจอรุ่นพี่ชื่อ ก้อ หนุ่มรุ่นพี่สุดหล่อที่เจ้าชู้สะบัด แต่ความใกล้ชิดก็ทำให้มุแอบชอบพี่ก้อจนได้
ชีวิตในชมรมของมุก็ผ่านไปด้วยดี มีเพื่อนสนิท เจตต์ เพื่อนสมัยเด็ก กับริสา สาวสวยเซ็กซี่ที่ร้องเพลงเพี้ยนแต่อยากเป็นดารา ยิ่งพอมุมีเพื่อนสนิทสวยมากๆ ทำให้คนแอบเปรียบเทียบความสวย ความอวบของมุอย่างเลี่ยงไม่ได้ ทำให้มุเป็นคนมีปมเรื่องความสวยความอ้วนอยู่เสมอ แต่พี่ก้อก็ไม่สนใจ ยังชอบมาสอนมุเล่นเครื่องดนตรีอยู่เสมอ
นอกจากเจตต์กับริสาแล้ว ในชมรมยังมี วีนัส เพื่อนต่างคณะที่ชอบเล่นกีต้าร์ มาคอยสอนการจับจังหวะเวลาเล่นเครื่องดนตรีให้ วีเป็นคนเงียบๆ ติสต์ๆแต่มีแพชชั่นกับเครื่องดนตรีมาก และไม่สนใจเรื่องความอ้วนของมุ ทำให้มุสบายใจที่จะอยู่ใกล้วี อีกอย่าง พออยู่ชมรมเดียวกัน ใกล้ชิดกัน ทำให้วีรู้ว่ามุแอบชอบพี่ก้อ ก็กลายเป็นความลับของมุกกับวีกัน 2 คน มุมีเรื่องไม่สบายใจก็ปรึกษาวี พี่ก้อเลิกกับแฟนและเข้าใจผิดกับริสา มุก็เข้าไปช่วยจนใกล้ชิดกับพี่ก้อและได้คบกัน พอมุไม่สบายใจเรื่องพี่ก้อก็มีวีคอยให้คำปรึกษา วีคอยอยู่ข้างๆมุมาตลอด
สุดท้ายมุจับได้ว่าพี่ก้อนอกใจ เลิกกันเพราะมือที่3ก็คนใกล้ตัว ทำให้มุตัดสินใจซิ่วไปเรียนคณะศิลปะที่อยากเรียน และวีเองก็ทะเลาะกับพ่อหนัก จนลาออกและไปใช้ชีวิตเอง ทำให้มุกับวีต้องห่างกัน ไม่ได้ติดต่อกันเลยหลายปี
กลับมาเจอกันอีกครั้ง มุทำงานด้านกราฟฟิคดีไซน์ที่ angel records ของคุณเล็ก ทำให้เจอวีที่ปัจจุบันมาเป็นนักแต่งเพลงชื่อดังที่ร้องเพลงเองด้วย จริงๆวีแอบชอบมุมานานมากกกกก พอมาเจอกันอีกทีวีเลยพยายามจีบมุเต็มที่ แต่มุที่มีแผลความรัก ทำให้ไม่ไว้ใจ ไม่เชื่อใจ กลัว ระแวงวีจะมีคนใหม่ ทั้งๆที่วีมั่นคงไม่สนใจให้อีกนอกจากมุ วีมั่นคงและชัดเจนมากนะแต่แผลมุคงใหญ่มากจนระแวงไปหมด
มุระแวงจนเรางงและรำคาญมาก เราว่าวีชัดเจนมากๆ สงสารวียอมมุทุกเรื่องเลย ช่วงเลิกกัน แล้วมาเจอกันวีก็ยังรักมุอยู่เสมอ รักจนเริ่มสงสัยว่าจะมีคนแบบวีในชีวิตจริงบ้างมั้ย ดีเกินเบอร์ไปมากจริงๆ
แต่เราสงสัยเรื่องริสามากกว่า ทำไมทำแบบนั้น นิสัยที่ปูมาในเรื่องไม่น่าจะมาทางนี้เลยนะ ครั้งแรกถ้าฉุกเฉินเราพออภัยให้ได้นะ แต่ที่มันเกิดซ้ำๆ ริสาคิดอะไรอยู่ โลจิกในหัวคืออะไร ทำไมถึงทำ ไม่รู้สิ ยังมีเรื่องมะเหมี่ยวกับเตยอีก คือตัวละครมันเยอะไปหมด ปัญหาแต่ละคนเยอะมาก แต่ไม่อธิบายเรื่องราว การกระทำ ความคิดของแต่ละคนทำให้สงสัยว่าใส่เข้ามาทำไม จะว่าซึ้งเรื่องความรักมั่นคงของวีก็ซึ้งอยู่แต่อะไรหลายๆอย่างในเล่มที่เรางงๆ อึนๆ เลยไม่ชอบเล่มนี้ขนาดนั้นนะ
แต่อยากอ่านเรื่องของคุณเล็กแล้ว ให้คุณเล็กมีเมียได้แล้วค่าา
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 4, 2019
เฮ้อ ดีใจกะตัวเองที่ตัดสินใจอ่านต่อจนจบ ดีต่อใจจริงๆค่ะ เรื่องนี้ให้ข้อคิดดีๆมากมาย รักวีที่มั่นคงเหลือเกิน จะมีจริงมั้ยผู้ชายแบบนี้ ดีใจที่พี่ก้อก็รักมุ ถึงจะรู้เมื่อสาย (สงสารแต่แอบสมน้ำหน้านิดนึง) ทุกอย่างลงตัวจังค่ะ นอนได้อย่างสบายใจ หัวใจฟูฟ่อง 😊
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 14, 2019
อ่านไป รู้สึกเหมือนมีสายลมเอื่อยๆ พัดอยู่รอบๆ ตัว
รู้สึกซาบซึ้งในความรักที่มั่นคงของพระเอกที่มีต่อนางเอก
การดำเนินเรื่องเรื่อยๆ ไม่หวือหวา แต่เต็มไปด้วยความสุขปนน้ำตา
ได้ข้อคิดหลายๆ อย่าง จากทุกตัวละคร
ชอบค่ะ ... #ยินดีที่ได้พบกัน
รู้สึกซาบซึ้งในความรักที่มั่นคงของพระเอกที่มีต่อนางเอก
การดำเนินเรื่องเรื่อยๆ ไม่หวือหวา แต่เต็มไปด้วยความสุขปนน้ำตา
ได้ข้อคิดหลายๆ อย่าง จากทุกตัวละคร
ชอบค่ะ ... #ยินดีที่ได้พบกัน
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 3, 2020
ทั้งชอบทั้งเจ็บปวดจริงๆ 555
August 20, 2019
ทุกครั้งที่อ่าน งานเขียน ของ คุณ ราตรีอธิฐาน จะอบอุ่น
เข้าใจความหมาย ละมุนละไม ละเมียดละไม อย่างลึกซึ้งมาก
รักพระนางคู่นี้จัง #มุวี
เข้าใจความหมาย ละมุนละไม ละเมียดละไม อย่างลึกซึ้งมาก
รักพระนางคู่นี้จัง #มุวี
October 16, 2022
ดีต่อใจ ดี ดีมาก ดีที่สุด
อ่านนิยายของ ราตรี อธิษฐาน มาเป็นเรื่องที่ 3 เริ่มจับจุดได้แล้วว่า
เรื่องดีมันดี มันอบอุ่น ตอนมุนาอกหักครั้งแรกร้องไห้ตามเลย
ดีใจที่เขียนให้เรื่องนี้อยู่ในจักรวาลเดียวกันกับ “รักษ์” และ “เพราะเธอคือสายฝนที่ชุ่มฉ่ำ”
ความฟีลกู้ด อิ่มใจ ให้100000000000คะแนน💕💕
อ่านนิยายของ ราตรี อธิษฐาน มาเป็นเรื่องที่ 3 เริ่มจับจุดได้แล้วว่า
เรื่องดีมันดี มันอบอุ่น ตอนมุนาอกหักครั้งแรกร้องไห้ตามเลย
ดีใจที่เขียนให้เรื่องนี้อยู่ในจักรวาลเดียวกันกับ “รักษ์” และ “เพราะเธอคือสายฝนที่ชุ่มฉ่ำ”
ความฟีลกู้ด อิ่มใจ ให้100000000000คะแนน💕💕
October 1, 2020
หลงรักวันัส พระเอกของเรื่องนี้
July 5, 2021
เหมือนจะเรียบๆ แต่ไม่เลยค่ะคุณ คือมันติดมันวางไม่ลง
October 17, 2019
ชอบมากกกกกกกกกก(กอไก่ล้านตัว)
เรื่องพี่ฝนคือได้กลิ่นฝนระหว่างที่อ่าน แต่เรื่องนี้ได้ยินเสียงดนตรีผ่านตัวอักษร
ตกหลุมรักและเจ็บปวดกับความรักทั้งสองครั้งของมุนา ครั้งที่สามเลยพลอยอบอุ่นใจไปด้วย มีรักแรกพบกับวีนัส เเต่ระหว่างทางแอบเทใจให้พี่ก้อไปเยอะมาก แต่ดูจากปกแล้วรู้ว่าคงไ่ใช่พระเอก เลยทำใจเอาไว้ก่อนเเล้ว อ่านไปครึ่งเล่มแล้วนอนไม่หลับ ตื่นมาอ่านต่อจนจบ ยินดีที่ได้อ่านและรู้จักนักเขียนนะคะ ขอสมัครเป็นเอฟซีตลอดชีพเล��ค่ะ
เรื่องพี่ฝนคือได้กลิ่นฝนระหว่างที่อ่าน แต่เรื่องนี้ได้ยินเสียงดนตรีผ่านตัวอักษร
ตกหลุมรักและเจ็บปวดกับความรักทั้งสองครั้งของมุนา ครั้งที่สามเลยพลอยอบอุ่นใจไปด้วย มีรักแรกพบกับวีนัส เเต่ระหว่างทางแอบเทใจให้พี่ก้อไปเยอะมาก แต่ดูจากปกแล้วรู้ว่าคงไ่ใช่พระเอก เลยทำใจเอาไว้ก่อนเเล้ว อ่านไปครึ่งเล่มแล้วนอนไม่หลับ ตื่นมาอ่านต่อจนจบ ยินดีที่ได้อ่านและรู้จักนักเขียนนะคะ ขอสมัครเป็นเอฟซีตลอดชีพเล��ค่ะ
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 19 of 19 reviews