?🤔 Klein schattig boekje van Toon Tellegen dat bij ons in de boekenkast staat.
p5: De mier had de egel eens verteld dat je, als je maar lang genoeg denkt en geduld hebt, alles kan. En dus dacht de egel heel lang na, verzamelde al zijn geduld en wachtte. Op een dag kon hij het.
A cute little book with short stories about animals. What’s not to love? A lot. I got this as a gift from my friend because she knew I was going through a rough time and wanted to cheer me up.
Het liefst van al (the sweetest of them all) is written bij Toon Tellegen. This author is known for all his short stories about animals here in The Netherlands. He mostly writes about elephants, squirrels, frogs, bees and all sorts of animals that can live in a forest.
I had never read anything by him and I always wanted to try some of his work. The gift my friend gave me was actually a good thing! Unfortunately, this isn’t for me. I can’t bare little stories that don’t make any sense even when you aren’t even trying to and just enjoying it. They all felt kind of the same and I just couldn’t handle it when an elephant went to visit a bee in its honeycomb. Like how is that even possible? This was a big miss for me.
If you want to read about animals that have no correlation with each other but still become friends? Read this. Otherwise don’t waste your time.
Het was dinsdag na vijven in het bos, de krekel kwam op bezoek bij de kameleon op zijn takkenveranda. 'Ik verander altijd maar zo, krekel. Wat lijkt het me heerlijk maar één ding te zijn.' 'Maar kameleon, we houden nu juist zo van je kleuren!' zei de krekel. 'Dat zijn niet mijn kleuren. Ik ben niet voor niets een van de leugenachtigen.' zei de kameleon. De krekel haalde zijn schouders op. 'Hier op deze groene bladerboom blijf ik zitten in al mijn groenheid. Zo mag iedereen me op komen zoeken.' zei de kameleon met een kalme vastberadenheid. Tevreden schonk de kameleon voor de krekel nog een kop twijgenthee in. Een windvlaag stroomde langs, de donker wordende horizon gleed over de kameleon en de krekel. Een grijze schim tekende het gelaat van beiden.
Dit boek krijgt sowieso vier sterren, want mijn dochter van 3 maanden ging hier de afgelopen maand supergoed op om in slaap te komen. Het leest ook zeer fijn voor: korte verhalen en korte zinnen, veel ritme en veel variatie, aandoenlijke personages en verhalen (goed, aan dat laatste heb alleen ikzelf wat, zo'n genie is mijn dochter nou ook weer niet).
Maar het is natuurlijk ook gewoon een soort algoritme waarmee Tellegen schrijft, vergelijkbaar met de infameuze postmodernism paper generator.
-X dieren -[als x=1 dan monoloog, als x>1 dan dialoog] -[kies onderwerp: vallen, dansen, dierengeluiden maken, ervaring leren kennen] -max pagina's = 3 -[als x>1 & regel = 6, dan tussenzin waarin tweede personage "ja" zegt] -[kies eindzin: "het bleef nog lang licht", contemplatieve overpeinzing, "Zo viel hij rustig in slaap"] -[einde]
Dat is ook inherent aan de opzet van het boek, want alle verhalen gaan over iets dat geliefd/gewild/gehunkerd/gemist wordt, dus daar wordt de eenvormigheid niet kleiner van.
Maar goed, laat dat de pret niet drukken. June slaapt er net zo hard op als alle dieren uit Tellegens zeer melancholische wereld, en dat is prima.
Fijne korte verhaaltjes van Toon Tellegen. Niks nieuws onder de zon, het is letterlijk een verzameling van reeds gepubliceerde verhalen. Maar dan in een goed verkoopbaar cadeautjes formaat rondom het thema wensen.
Bij zijn verhalen heb ik vaak het idee dat het klinkt als een mooie gedachte, maar het idee niet helemaal is uitontwikkeld. Ik ben indertijd ook blijven hangen in Misschien wisten zij alles. Omdat het heel veel van hetzelfde is.
Toch zit er hier en daar een parel tussen, zeker voor diegenen die lijden onder enige vorm van sociale angsten zijn de egel, de eekhoorn en anderen een feest van herkenning.
Bijzonder hoeveel emotie er soms in verhaaltjes van 2 pagina's passen over egels die de zon willen zijn, kikkers die hun kwaken niet onder controle hebben, of wespen die niet meer steken willen
Insanely wholesome and adorable. Love the language in this book. The characters are consistent over the different short stories and also weirdly relatable.
Wederom een tedere bundel met de zoete bosbewoners op de voorgrond en alle emoties die we van Tellegen gewend zijn. . 'Het liefst van al' gaat over gehunker naar dromen die net buiten handbereik lijken te liggen en je daar af en toe ook maar bij moeten neerleggen. De wesp wil het liefst niet te hoeven steken. De bever wil graag een muur bouwen die zo hoog is, dat de zon er met geen enkele mogelijkheid omheen kan. En de olifant wenst samen met de slak te dansen, boven op het dak van zijn huisje. 🤸♀️ . De bundel bevat geen nieuwe verhaaltjes, maar voor mij zaten er in ieder geval genoeg tussen die ik nog niet kende. Toon Tellegen is een enorme feel good auteur die ik graag lees wanneer ik druk, druk, druk ben. Gewoon even om alles op pauze te zetten. . "De egel wilde heel graag eens in de lucht hangen. Net als de zon. Maar niet zo hoog. Dat vond hij niet nodig."