«Όσες φορές ο Κωνσταντίνος είχε αναφερθεί στη σεξουαλική πράξη, έλεγε πάντα: "Κάναμε διάφορα". Θα χρειαστεί πολύς χρόνος και αμέτρητες επαναλήψεις για να μπορέσει, πολύ αργά, να καταλάβει ο Κωστής την κυριολεξία της έκφρασης. Ο Κωνσταντίνος έκανε διάφορα προσπαθώντας να κάνει έρωτα ή προσπαθώντας να μην κάνει, έκανε διάφορα για να δει αν πραγματικά ήταν δυνατόν να κάνει έρωτα. Τα "διάφορα" δεν ήταν συνώνυμο του έρωτα αλλά, στο τέλος, η μόνη του δυνατή ενσάρκωση.»
Ο Κωστής γνωρίζει μες στο σκοτάδι τον Κωνσταντίνο. Η σχέση τους θα συνεχίσει να αποφεύγει το φως, σαν ένα φιλμ που δεν πρέπει να εκτεθεί πρόωρα για να μην καεί. Όταν ο Κωνσταντίνος σιγά σιγά θα χαθεί, αφού έχει ξυπνήσει μέσα στον Κωστή την πηγή μιας θλίψης που είναι συστατικό του από παιδί, ο μικρός -αυτός που τελικά θέλησαν πάντα να είναι ο μικρότερος, χωρίς να είναι- θα ψάξει να βρει την αλήθεια, ο μόνος τρόπος να μάθει για το δικό του πόθο, τα δικά του ψέματα, τις δικές του αναπηρίες. Θα την ψάξει στις διηγήσεις φίλων, σε παλιές κασέτες και φωτογραφίες, δίπλα σε κυπαρίσσια και μάρμαρα, υπνωτισμένος από τα λόγια κάποιου λαϊκού Τειρεσία. Μέχρι να μπει σ' ένα ταξί και κει, για πρώτη φορά, να σκεφτεί να κάνει κάτι που δεν του είχε ποτέ περάσει απ' το μυαλό να κάνει με τον Κωνσταντίνο.
Ο Παναγιώτης Ευαγγελίδης είναι συγγραφέας και μεταφραστής από τα ισπανικά και τα ιαπωνικά. Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1993, με το μυθιστόρημα "Το χέρι κάτω απ' το ρούχο". Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα "Κωνσταντίνος" (1997) και "Τα γυρίσματα του κεραυνού" (2001). Στα τέλη της δεκαετίας του '80 πήγε στην Ιαπωνία για να μείνει ένα μήνα και τελικά έμεινε τέσσερα χρόνια. Γοητεύτηκε από τα ιδεογράμματα, ανακαλύπτοντας το ενδιαφέρον του για τον τρόπο γραφής της ιαπωνικής γλώσσας. Μέχρι πρότινος, ήταν ο μόνος που μετέφραζε ιαπωνική λογοτεχνία στα ελληνικά από το πρωτότυπο. Το 2008 συνεργάστηκε με τον Πάνο Χ. Κούτρα στο σενάριο της ταινίας του "Στρέλλα".
Ένα υπνωτιστικό μυθιστόρημα φόρος τιμής σε μια ολόκληρη εποχή που έχει αφήσει το σημάδι της ανεξίτηλο. Ο Ευαγγελίδης χειρίζεται δεξιοτεχνικά μια γλώσσα τόσο ρυθμική, ερωτική και ουσιαστικά βιωμένη που δεν ξέρεις αν η Ποίηση καταπίνει την πραγματικότητα ή το αντίστροφο. Ο Κωνσταντίνος του τίτλου είναι ένας μυστηριώδης χαρακτήρας - καταλύτης από εκείνους τους ακαταμάχητους λογοτεχνικούς ήρωες φαντάσματα που σπάνια συναντάς γι’ αυτό και σε στοιχειώνουν για καιρό.