برای فهمیدن این که به عنوان یک اثر تاریخی اصلا دقیق نیست نیاز به چک کردن نیست، اما اگر به چشم یک رمان تاریخی که بعضی جاها برای جذابیت داستان نویسنده کمی خلاقیت به خرج داده بهش نگاه کنیم، با یک داستان تاریخی قشنگ مواجهیم که خوب روایت شده، شخصیت پردازیای درست و حسابیای داره و تعلیقهای بسیار مناسبی داره. یک ستاره به این خاطر کم کردم که اواخر زیادی کش داده شد.
اول بزارید از نقطه قوت کتاب شروع کنم. کتاب جزئیات بینظیر تاریخی داشت. یعنی نویسنده برای نوشتن کتاب، منابع زیادی مطالعه کرده و تقریبا خیلی خوب اتفاقات تاریخی رو پوشش داده. خیلی زیبا اختلافات خانوادگی رو به نمایش گذاشته. بدی کتاب هم روایتشه. روایتی به شدت شلخته داره. این روایت به شدت توی ذوق میزنه و خوندنشم دشوار میکنه. با این حال این رو در نظر بگیرید که این کتاب یکی از معدود کتابهایی هست که از مهمترین دوره تاریخی ایران یعنی میانپردهی ایرانیان نوشته شده. دورهای به شدت مهم که اتفاقا کمترین توجه بهش شده. امیدوارم اینجور کتابها بیشتر نوشته بشه.