ნატო დავითაშვილის რომანი, "ორსის ორდენის სამხეცე", სამეცნიერო ფენტეზის ჟანრს განეკუთვნება და შეიცავს როგორც ფენტეზის, ასევე სამეცნიერო ფანტასტიკის ელემენტებს. ნატო დავითაშვილს ქართველი მკითხველი უკვე კარგად იცნობს "იროელის ქრონიკებითა" და "მთვარის შვილობილებით". "ორსის ორდენის სამხეცე" არცერთ ზემოთ ნახსენებ ნაწარმოებს არ ჰგავს და ერთგვარი ჟანრული ექსპერიმენტია ორიგინალური სიუჟეტითა და საინტერესო გმირებით.
ორსის სისტემაში ოცდაოთხი სამყაროს შესაყარზე მდებარეობს ორსის ორდენი, რომლის მთავარი ფუნქციაც ამ სამყაროებისთვის უნიკალური უნარების მქონე ნივთების დამზადებაა. ამ, ზოგჯერ ზებუნებრივი თვისებების მქონე, ნივთებმა წესით ადამიანთა ცხოვრება უნდა გაამარტივოს და გააუმჯობესოს, მაგრამ არის კი მზად ორსის სამყარო, ორდენის მიღწევები დანიშნულებისამებრ გამოიყენოს?! ვინ არის შედეგებზე პასუხისმგებელი: ნივთების დამკვეთი და მეპატრონე თუ მათი შემქმნელი?
წიგნში ნატო დავითაშვილის სხვა ნაწარმოებებიდან შემთხვევით გადმოსულ საყვარელ გმირსაც შეხვდებით, თუ - რომელს, ამის გამოცნობა თქვენთვის მოგვინდვია.
Natalie Davitashvili born 3 July, 1964 Natalie is a writer of fantasy fiction. Her first book, ‘The Story of Lile Iroeli’, was published in 2007. In the following year she won first prize in the ‘Golden Feather’ competition for unpublished works of children’s literature with ‘When the Winged Lions Return’, which was published in 2009. In 2011 her third book ‘In the Mist and beyond the Mist’ was published and it won the Tbilisi City Assembly Gala Literary Prize. Next book “Four Lands and Four Pillars” was published in 2012. In 2015 was published her Seventh book “Aia's Way”. Natalia has created her own unique world. The stories of all four published books unfold within this world which, as a main rule of the fantasy genre, has a strong logic and a firm structure.
აი, თითქოს კარგი სიუჟეტია, მაგრამ წიგნს რაღაც აკლია, მარილი, რა. სიუჟეტის განვითარება ძალიან მდარეა.ინტრიგაც დამაკლდა. არა და რა კარგად შეიძლებოდა თემის გაშლა. თუმცა.ამ ჟანრში ქართველი მწერლის წიგნი ჩემთვის სასიამოვნო აღმოჩენა იყო.
არც ამ ამბავს გაუცრუებია ჩემთვის იმედი. თუმცა "დაბრუნების" მოთხრობები უფრო მომეწონა. ორსი თან უკავშირდება და თან ცოტა აცდენილია ამბავს. უბრალოდ ჩემი აღქმააა ასეთი. ალბათ იმიტომ, რომ ისლა იზის შვილიაო და ამ სახელის პერსონაჟი უკვე გავიცანით "დაშლილების მეფეში". მეგონა ისლას მამა იყო ის იზი, მაგრამ ეხლა არ ვიცი... აშკარად ორსის ორდების ამბავი წინ უსწრებს "დაბრუნების" ისტორიებს. ქრონოლოგიას ავტორს ვკითხავ მერე. სამწუხაროდ რუფიას ამბავი აღარ მხსოვს ბოლოს რით დამთავრდა იროელა ქრონიკებში და უნდა გადავხედო.
დამაინტრიგებელი სამყაროა (თუ სამყაროთა ჰაბი :დ), თითოეულ რენდომად მოყოლილ ამბავზე ცალკე წიგნს წავიკითხავდი სიამოვნებით. ორი რამე დამაკლდა: 1. ცოტა უფრო გრძელი რომ ყოფილიყო არ აწყენდა 2. დროის მიმდინარეობებში განსხვავება და მაგის გამო და-ძმას შორის ურთიერთობაზე მეტი ყურადღების გამახვილებას ვისურვებდი, ძალიან გულზე მომხვდა მაგათი ამბავი :დ