۱۳۵ سال پس از درگذشت ادگار آلن پو، این نویسنده برای مخاطبان ادبیات در ایالات متحده آمریکا و نیز ایران آنقدر مهم و قابل اعتنا و جریان ساز هست که همچنان داستانهایش محل خوانش و بحث؛ و از منظر ترجمه مهم و قابل توجه به شمار آید.
کتاب «از جناب پو چه خبر؟» نیز بر مبنای همین باور، پنج داستان کوتاه و یک مقاله از این نویسنده را با ترجمه لیدا طرزی در اختیار مخاطب قرار داده است. داستانهایی که بار دیگر ایده و اندیشه پو در داستاننویسی و نگاه او به دنیا را بازگو میکند.
پو از بنیانگذاران سبک رمانتیسم ادبی در آمریکا به شمار میرود. رمانتیسم همانطور که از نامش پیداست، نوعی واکنش احساسی در برابر خردمحوری بهشمار میآید و معنایش نیز تمایل برای برجسته کردن خویشتن انسانی، گرایش به سوی خیال و رؤیا، گذشته تاریخی و سرزمینهای ناشناختهای است که هنر آن را کشف میکند. به عبارت دیگر رمانتیسم جنبههای احساسی و ملموس را دوباره به هنر غرب وارد کرد و هنرمندان رمانتیک آزاد از چهارچوبهای تصویرگریهای سنتی، به تحقق بخشیدن ایدههای شخصی خود پرداختند.
پو در میان نویسندگان علاقهمند به این مکتب توانست داستانهای کوتاه خود را با توجه ویژه به رازآلودگی و ترس به عنوان پیرنگ قصه سامان داده و بنویسد و به همین اعتبار از وی به عنوان یکی از نخستین نویسندگانی یاد میکنند که توانسته ژانر ادبی علمی تخیلی را به ویژه در ادبیات آمریکا در اوایل قرن نوزدهم پایه ریزی کند.
آثار پو تأثیر زیادی بر ادبیات ایالات متحده و جهان داشته است؛ به ویژه اینکه وی در استفاده از کیهانشناسی و رمزنگاری برای داستاننویسی به نوعی پیشگام و صاحب سبک نیز به شمار میرود.
ادبیات و سبک نوشتاری پو تأثیر چشمگیری بر ادبیات پس از خود در جهان گذاشته است؛ تا جایی که بسیاری از منتقدان به اعتبار فعالیتهای ادبی وی از او به عنوان بنیانگذار داستان کوتاه به مثابه یک فرم ادبی در کنار بنیانگذارای گونه داستانی پلیسی، علمیتخیلی و وحشت یاد میکنند. به همین اعتبار نویسندگان و شاعران متعددی در آمریکا و سایر کشورهای جهان نظیر والت ویتمن، ویلیام فاکنر، هرمان ملویل و ری بردبری در کنار شارل بودلر، شاعر بزرگ فرانسوی که آثار او را به فرانسه ترجمه کرد و استفان مالارمه، اسکار وایلد، آلدوس هاکسلی، فئودور داستایوسکی، خورخه لوئیس بورخس و توماس مان از وی تأثیر گرفته و داستانهای خود را با استفاده از تصاویر هولناک و همیشگی حاضر در داستانهای پو مانند مرگ و احساس گناه، خلق کردهاند؛ تا جایی که برخی منتقدان آثار او را پیش درآمدی است برای آنچه بعدها داستایوفسکی در جنایت و مکافات تکامل میبخشد معرفی کردهاند.
کتاب «از جناب پو چه خبر؟» اما جدای از داستانهای کوتاه پو، دربرگیرنده یک مقاله از وی با عنوان فلسفه انشا نیز هست. وی در این اثر فلسفه نویسندگی را از زبان خود روایت کرده و به مخاطب خود نشان میدهد که چگونه با استعانت از این فلسفه و توجه به آن، داستانها و اشعار خود را شکل داده است.
The name Poe brings to mind images of murderers and madmen, premature burials, and mysterious women who return from the dead. His works have been in print since 1827 and include such literary classics as The Tell-Tale Heart, The Raven, and The Fall of the House of Usher. This versatile writer’s oeuvre includes short stories, poetry, a novel, a textbook, a book of scientific theory, and hundreds of essays and book reviews. He is widely acknowledged as the inventor of the modern detective story and an innovator in the science fiction genre, but he made his living as America’s first great literary critic and theoretician. Poe’s reputation today rests primarily on his tales of terror as well as on his haunting lyric poetry.
Just as the bizarre characters in Poe’s stories have captured the public imagination so too has Poe himself. He is seen as a morbid, mysterious figure lurking in the shadows of moonlit cemeteries or crumbling castles. This is the Poe of legend. But much of what we know about Poe is wrong, the product of a biography written by one of his enemies in an attempt to defame the author’s name.
The real Poe was born to traveling actors in Boston on January 19, 1809. Edgar was the second of three children. His other brother William Henry Leonard Poe would also become a poet before his early death, and Poe’s sister Rosalie Poe would grow up to teach penmanship at a Richmond girls’ school. Within three years of Poe’s birth both of his parents had died, and he was taken in by the wealthy tobacco merchant John Allan and his wife Frances Valentine Allan in Richmond, Virginia while Poe’s siblings went to live with other families. Mr. Allan would rear Poe to be a businessman and a Virginia gentleman, but Poe had dreams of being a writer in emulation of his childhood hero the British poet Lord Byron. Early poetic verses found written in a young Poe’s handwriting on the backs of Allan’s ledger sheets reveal how little interest Poe had in the tobacco business.