ชีวิตแฟนปลอมๆ ของไอดอลมหาลัย เล่ม 2

给校草当假男友的日子/ ชีวิตแฟนปลอมๆ ของไอดอลมหาลัย #2

by Xi He Qing Ling, 羲和清零, ซีเหอชิงหลิง

ตอนที่อายุสิบห้า หลิงเข่อก็รู้ตัวว่าเป็นเกย์ เขาหลงรักเทพบุตรเพศเดียวกัน!
หลิงเข่อแอบส่องโมเมนต์ของอีกฝ่าย จับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของคนคนนั้น ตามหวีดตามคลั่งไคล้ลับๆ ราวกับเป็นแฟนคลับ แต่น่าเสียดาย เทพบุตรที่เขาหลงรักดันเป็นผู้ชายแท้ทั้งแท่งที่เปลี่ยนแฟนเหมือนเปลี่ยนเสื้อผ้า

หลายปีหลังจากนั้น หลิงเข่อกับเทพบุตรที่เขาแอบชอบสอบเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกัน จึงได้กลายมาเป็นเพื่อนสนิท เพื่อไม่ให้คนที่ชอบรังเกียจตัวเอง หลิงเข่อจึงฝืนธรรมชาติบังคับตัวเองให้แสร้งเป็นชายแท้...

ชีเฟิงผู้หล่อเหลาโดดเด่นเป็นคนเข้าสังคมเก่ง แต่เพื่อรักษาอิมเมจล่อลวงใจคนของตัวเอง เขาจึงต้องปิดเรื่องที่ตัวเองเป็นเกย์เป็นความลับมาโดยตลอด ควงแฟนสาว (กำมะลอ) ไม่ซ้ำหน้า เปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นเสือผู้หญิงได้อย่างน่าชื่นชม

จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาก็ได้พบกับรักแท้ของตัวเอง อีกฝ่ายดูเผินๆ สุภาพบอบบาง เย็นชาห่างเหิน เป็นดั่งแสงจันทร์นวลสว่างที่เขาเฝ้าหามานาน ช่างตรงสเปกเขาเหลือเกิน เสียอย่างเดียว อีกฝ่ายดูๆ ไปแล้ว คล้ายจะเป็นชายทั้งแท่ง...

สรุปก็คือ นี่เป็นเรื่องราวความรักของเกย์แอ๊บแมนสองคนที่มาบรรจบกัน

Genres: Romance

349 pages, Paperback

Published October 1, 2018

About the author

Associated Names:
* Xi He Qing Ling
* 羲和清零
* ซีเหอชิงหลิง (Thai)

Reviews

[Chanyaku · Rating 4 out of 5]

ชอบน้อยกว่าเล่มแรกนิดนึง เพราะพาร์มหลังๆ รู้สึกเหมือนรวบรัดตัดตอนไปหน่อย แล้วแอบรู้สึกว่าคาแรคเตอร์พระเอกแกว่งๆ ไปจากเล่มแรกนิดหน่อย แต่ก็ยังจัดอยู่ในเรื่องที่ชอบมากๆ อยู่ อ่านจบแล้วยังอินกับความรักของคู่พระนาย❤️

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวของชายไม่แท้ที่แอ๊บแมนเพื่อหลอกให้อีกฝ่ายคบด้วย พล็อตไม่มีอะไรมากแน่อ่านแล้วอมยิ้มให้กับพระเอกลูกหมาป่าเจ้าเล่ห์ที่พยายามจีบนานเอกแบบอ้อมๆ ส่วนนายเอกที่ทำเป็นนิ่งแต่ใจเหลวก็ชวนให้ขำ

เนื้อเรื่องน่ารัก ตัวละครก็น่ารัก

หลังอ่านเพิ่มเติม: https://wp.me/p6yYEv-NJ

[Ning · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องน่ารัก เหมาะกับการอ่านในวันวาเลนไทน์ที่สุด

ชอบการเป็นเกย์แอ๊บแมนที่แอ๊บเป็นเกย์อีกที. แต่ละคน ต้องพยามเก็กแมนกันสุดฤทธิ์ ต้องไม่เกินชาย และไม่เป็นเกย์อีกด้วย

นายเอก(โพที่ได้มาอย่างงงๆ) หน้าตายมาก แม้ข้างในจะปั่นป่วนขั้นสุด
พระเอก (หลอกโพนี้มาจนได้) อ้อยได้แบบ ตกได้ทั้งมหาลัย

ขัดใจนิดหน่อยตรงที่กว่าจะเข้าใจกัน ใช้เวลานานมาก เข้าใจกันแบบ 20 หน้าสุดท้าย เซ็ง ยิ่งดราม่านี่แบบ มีนิดเดียวไม่ทันเศร้า แทบไม่เล่นทางนี้เลย

แต่ขายแค่ความน่ารักก็ไม่ได้น่าเบื่ออะไรนะ ชอบมาก

ปล. ชอบการจัดหน้า + การ์ตูนมากกกก บทไหนไม่มีจะรู้สึกเศร้านิดๆ ฮาาา

สรุปว่าอ่านได้เพลินมากกก

[Kamons · Rating 4 out of 5]

เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ชอบมากๆ แบบผิดคาดกับเรื่องนี้ เรื่องราวของเกย์หนุ่มที่พยายามแอ๊บเป็นชายแท้เพื่อที่จะเป็นเพื่อนกับคนที่ตัวเองชอบ โดยที่ไม่รู้ว่าต่างคนต่างชอบกันเองนั่นแหละ ชอบที่เล่าเรื่องแบบสบายๆ อ่านง่าย ไม่ดราม่าอะไรเลย คุณจะอ่านได้เพลินๆ ตลกไปกับมุกขำขัน สนุกไปกับความพยายามปกปิดรสนิยมของตัวเอง ความพยายามเคลมหลิงเข่อของชีเฟิง นิสัยใจคอของตัวละครหนึ่งร้อนหนึ่งเย็น แล้วก็ชอบแนวคิดของตัวละครของหลิงเข่อมากๆ ด้วย เป็นนิยายสายฟีลกู้ดมากๆ ส่วนเล่มพิเศษก็เป็นการเติมเต็มเรื่องราวของคนรอบตัวของตัวเอกทั้งคู่ ดีมากเลยนิยายชุดนี้ชอบมาก

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

โปรยปกเล่ม 2 :
ชีเฟิง ผู้หล่อเหลาโดดเด่นเป็นคนเข้าสังคมเก่ง
แต่เพื่อรักษาอิมเมจล่อลวงใจคน
เขาจึงต้องปิดบังเรื่องที่ตัวเองเป็นเกย์ โดยควงแฟนสาว (กำมะลอ) ไม่ซ้ำหน้า
เปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นเสือผู้หญิงได้อย่างน่าชื่นชม
จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาก็ได้พบกับรักแท้ของตัวเอง
อีกฝ่ายดูเผินๆ สุภาพบอบบาง เย็นชาห่างเหิน
เป็นดั่งแสงจันทร์นวลสว่างที่เขาเฝ้ามานาน
ช่างตรงสเปกเขาเหลือเกิน
เสียอย่างเดียว อีกฝ่ายดูๆ ไปแล้ว
คล้ายจะเป็นชายทั้งแท่ง...

เล่ม 2 :
ตอนแรกเกาจวิ้นเฟยได้ยินแล้วคิดว่าจะเอาของชีเฟิงไปขายได้เงิน แต่เพราะมีหลิงเข่ออยู่ด้วยทำให้ทำแบบนั้นไม่ได้ เลยต้องบอกความจริงชีเฟิง ชีเฟิงอยากรู้ว่าเป็นใครเลยขอความช่วยเหลือจากรูมเมตทั้งสาม ในที่สุดก็รู้ว่าเป็นเพื่อนโรงเรียนเต๋ออินที่หลงรักตัวเอง(อีกแล้ว) คราวนี้ต้องอธิบายกับหลิงเข่อ และขอร้องให้หลิงเข่อแสดงเป็นแฟนกำมะลอของตัวเอง หลิงเข่อก็ตอบตกลงด้วยนะเนี่ย เข้าแผนชีเฟิงสุดๆล่ะ แต่ชีเฟิงคงไม่คิดว่าหลิงเข่อสุดจะเต็มใจ อยู่ดีๆก็ได้อยู่ใกล้เป็นแฟนกับคนที่ตัวเองแอบชอบ ต่างคนต่างคิดกันเองซะขนาดนั้น
แถมจริงจังขนาดเขียนกฎการเป็นแฟนกำมะลอกันด้วยนะ แล้วใครจะได้ประโยชน์ล่ะเนี่ย หลิงเข่อผู้ทำทุกอย่างด้วยความจริงจัง ฮ่าๆๆๆ
วิชาสัมภาษณ์ข่าวมีภาคปฏิบัติ ห้อง 412 จะถูกจับแยก ชีเฟิงไม่ยอมยังไงก็ต้องแพ็คคู่ไปกับหลิงเข่อ เพื่อนผู้หญิงที่ร่วมกลุ่มวางแผนว่าเลือกหัวข้อทฤษฎีการท่องเที่ยวแบบยาจกของคนหนุ่มสาว แบบนี้ต้องหาเวลาออกไปท่องเที่ยวและพักค้างคืนอย่างน้อยหนึ่งคืน ทั้งกลุ่มตัดสินใจไปเที่ยวเมืองน้ำโบราณที่อยู่ใกล้ๆ ตั้งงบค่าใช้จ่ายไว้คนละหนึ่งร้อยหกสิบหยวน คุณชายน้อยชีเฟิงถึงกับตะลึงว่าจะใช้พอได้ยังไง พอได้ยินการแจกแจงถึงรู้ว่าพอ
ตอนออกเดินทาง ทุกคนเตรียมขนมมากินระหว่างทาง ขนาดหลิงเข่อยังเตรียมขนมปังมากินเป็นอาหารเช้า แต่ชีเฟิงที่เข้าร้านสะดวกซื้อด้วยกันกับหลิงเข่อกับไม่ได้เอาอะไรมาเลยนอกจากน้ำสองลิตรกว่าๆ เพราะกลัวอดน้ำ ยังไงก็ยังมีเครื่องดื่มเพิ่มพลังงาน ฮ่าๆๆ หลิงเข่อต้องแบ่งให้ชีเฟิงกิน พอถึงที่หมายมีร้านขายซาลาเปา ซีเฟิงก็ซื้อให้หลิงเข่อคนเดียว ลูกเดียวสองหยวนผิดจากที่สาวๆคิดเอาไว้ทีเดียว แถมหลิงเข่อยังต้องแบ่งให้ชีเฟิงกินอีก สาวๆได้กินอาหารหมากันเลยทีเดียว
ห้องพักที่จอง ชีเฟิงกับหลิงเข่อก็มีปัญหาเพราะว่าไม่อยากนอนรวมกับคนอื่น แถมชีเฟิงขนาดวันแรกยังแพ้เสื่อจนลมพิษขึ้น ตอนนี้เลยเหลือแต่ห้องคู่รัก ห้องพักเดี่ยว เตียงเดี่ยวทั้งคู่เลยตกลงจองห้องนี้ เพราะชีเฟิงอัธยาศัยดี ก็สามารถชวนเถ้าแก่คุยรู้เรื่อง และสัมภาษณ์ไปได้เยอะทีเดียว เมื่อพร้อมทั้งหมดก็ออกไปเดินเที่ยวและสัมภาษณ์ เพราะมีชีเฟิงกับหลิงเข่อทำให้งานสัมภาษณ์เสร็จอย่างรวดเร็ว มีเวลาเหลือ
ชีเฟิงยังอยากล่องเรือบุปผา ชวนหลิงเข่อไปล่องเรือโดยทิ้งสี่สาวเอาไว้ ให้ดูทั้งคู่สวีทกันอีกแล้ว บนเรือก็ยังได้บรรยากาศแถมยังได้กระทงจากลุงแจวเรือมาด้วย ทั้งคู่ต่างให้อีกฝ่ายอธิษฐาน สุดท้ายก็ไม่มีคนอธิษฐานเลย
กลับมาห้องพัก สองคนนอนเตียงเดียวกันที่แคบสุดๆ คุยกันจนรู้ว่าวันเกิดของหลิงเข่อผ่านไปแล้วคือวันที่ยี่สิบห้าตุลาคม วันที่ขึ้นแสดงบนเวทีงานปาร์ตี้รับนักศึกษาใหม่ ชีเฟิงอยากให้ของขวัญหลิงเข่อ และรู้ว่าหลิงเข่อราศีพิจิกมีนิสัยแบบไหน ก็ชวนคุยที่ดูแล้วตรงมาก
ชีเฟิงถามว่าไม่ถามวันเกิดตัวเองบ้างเหรอ วันที่ยี่สิบหกกุมภาพันธ์ ราศีมีน ความจริงคือหลิงเข่อรู้อยู่แล้วเพราะแอบส่องมานาน แล้วตอนนี้ชีเฟิงก็บอกว่าให้ฝึกการเป็นแฟน อยากจูบราตรีสวัสดิ์ บอกว่าตัวเองก็เป็นจูบแรกเหมือนกันไม่เสียเปรียบหรอก เพราะคำพูดของหลิงเข่อที่บอกว่านายไม่ขาดทุน แต่ฉันรู้สึกขาดทุนทำเอาชีเฟิงหงอยไปเลย สุดท้ายหลิงเข่อจูบหน้าผากชีเฟิง แต่ชีเฟิงมาจูบปากหลิงเข่อเลยจ้า จูบแรกของสองหนุ่ม
ชีเฟิงพูดจริงหรือหลอก หลิงเข่อเริ่มทำตัวไม่ถูกแล้วน้า แต่บอกว่าชอบหลิงเข่อ แล้วก็เป���นแฟนคนแรก ทั้งๆที่ที่เป็นแฟนกำมะลอ ตรรกะอะไรเนี่ย ฮ่าๆๆๆ
ชีเฟิงหาของขวัญให้หลิงเข่อได้ จากลุงช่างแกะสลักไม้ เป็นของขวัญชิ้นแรกเลยนะเนี่ย แล้วเงินก็หมดไม่มีจะกินข้าวแล้ว สาวๆได้กินอาหารหมาแทนอีกแล้ว เพราะสองหนุ่มนี่นะ
ปลายเดือนธันวาคม ชมรมต่างๆจัดกิจกรรม ชมรมเปียโนของหลิงเข่อจัดงานแสดงที่หอประชุมเล็กในวันคริสต์มาสอีฟ ตรงกับชมรมเพลงกระแสนิยม ที่ชีเฟิงเข้าร่วมการแข่งขันสิบนักร้องเสียงดีที่จัดขึ้นทุกปี
หลิงเข่อแสดงเสร็จก่อน ก็มีคนมามองช่อดอกไม้แล้วหนีไปเหมือนตอนงานปาร์ตี้รับนักศึกษาใหม่ แล้วก็คือสาวคนเดียวกัน จากนั้นหลิงเข่อก็ไปดูชีเฟิง ชีเฟิงทำให้การประกวดร้องเพลงเป็นงานคอนเสิร์ตของตัวเองไปแล้ว แถมยังสารภาพความในใจกลางเวทีอีก หลิงเข่อคิดว่าเป็นตัวเอง พอไปเจอชีเฟิงที่หลังเวทีกลับได้พบสวี่จวินจู๋ที่มาหาชีเฟิง ด้วยความหึงเลยจูบชีเฟิงซะเลย และประกาศเป็นแฟน ชีเฟิงช็อคเพราะหลิงเข่อเริ่มก่อนเลยนะ หลังจากนั้นต้องแก้ตัวเพราะเรื่องในวัยเด็ก กลัวแฟนมากเลยอะ
สวี่จวินจู๋โพสต์ลงโมเมต์วีแชตทำเอาเพื่อนนักเรียนที่เต๋ออินรู้กันหมดว่าชีเฟิงเป็นเกย์ แล้วชีเฟิงก็ยอมรับกับเสิ่นเยวี่ยเจ๋อเพื่อนสนิท ตอนนี้เลยมีที่ปรึกษาเรื่องความรัก เพราะเล่าหมดว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง เสิ่นเยวี่ยเจ๋อก็วิเคราะห์บอกว่าชายแท้เค้าไม่ทำหรอก ให้ชีเฟิงหาทางพิสูจน์ดู
ตอนนี้หลิงเข่อยังไม่รู้เลยนะว่าชีเฟิงเริ่มจับทางได้แล้ว กำลังจะหาทางทดสอบอยู่ ทั้งไปกินข้าววันคริสต์มาสที่ร้านคู่รัก ทั้งจับมือไว้ตอนเรียนแล้วหลับไป หลิงเข่อก็ยังไม่ว่าอะไร เสิ่นเยวี่ยเจ๋อเป็นคนช่วยคิด เปิดโลกชายแท้ที่ชีเฟิงคิดไม่ถึง แต่ก็ยังพิสูจน์ไม่ได้เพราะนิสัยของหลิงเข่อเอง แล้วโอกาสก็มาถึงเพราะว่าสวี่จวินจู๋ขอเลี้ยงข้าวขอโทษเรื่องในวันคริสต์มาสอีฟ ในวันปีใหม่
พอไปถึงที่นัด ถึงได้รู้ว่ามีฉู่ซวงซวงอีกคน สองสาวเลือกกินร้านหม้อไฟ ทั้งสองคนก็ทำเหมือนปกติแต่สายตาชาวบ้านคือโชว์สวีทกันอีกแล้ว พอหลิงเข่อหึงอารมณ์เสียก็ตักน้ำจิ้มเผ็ดมาให้ชีเฟิง ชีเฟิงเผ็ดแต่ก็ยอมกินจนหมดไม่บ่นเลย
จริงๆตอนที่คุยกัน สองสาวถามถึงเรื่องราวความรักของชีเฟิงเพื่อจับผิด แต่ที่ชีเฟิงพูดทั้งหมดคือความจริง ทั้งตกหลุมรักตั้งแรกแรกพบ ที่พิมพ์ว่าซวยแล้วเพราะรู้ตัวว่าตกหลุมรักเข้าแล้ว
ตอนดูหนังสองคนก็เอาแต่เล่นจับมือแกล้งกันไปมาไม่ได้ดูหนังเลยซักนิดเดียว อาหารเย็นชีเฟิงแนะนำภัตตาคารปู สั่งมาก็เอาแต่แกะให้หลิงเข่อกินอย่างมีความสุข สองสาวเลยรู้ว่าไม่อยากเจอหน้าชีเฟิงอีกแล้ว
พอจะแยกย้ายกันกลับ ชีเฟิงก็ยังงอแงอยากกลับไปกับหลิงเข่ออีก ทั้งสองเลยได้มาที่บ้านของหลิงเข่อ พ่อแม่หลิงเข่อดีใจมากที่หลิงเข่อพาเพื่อนกลับมาบ้าน คราวนี้ชีเฟิงรุกหนักจูบหลิงเข่ออีกแล้ว แถมเจ้าตัวยังยอมอีก ทฤษฎีของเสิ่นเยวี่ยเจ๋อใช้ได้นะเนี่ย สองคนนี้สารภาพว่าชอบอีกฝ่าย แล้วก็กลัวว่าตัวเองจะทำให้อีกฝ่ายจากชายแท้เบี่ยงเบนมาเป็นเกย์วุ่นวายดีแท้ สุดท้ายชีเฟิงเสนอให้ลองทำดู ถ้ายอมรับได้ก็คบกันได้ หลิงเข่อนี่ความหื่นเข้าครอบงำ ตอบไปอีกว่าเมื่อไหร่ดี ฮ่าๆๆๆๆ
ในที่สุดก็ตกลงกันได้ว่าหลังสอบไฟนอลแล้วค่อยว่ากัน เสร็จล่ะทีนี้
ชีเฟิงเข้าใจหลิงเข่ออย่างที่พ่อ แม่ก็ยังไม่เข้าใจ เพราะขี้เกียจใส่ใจเลยขี้เกียจพูดด้วย ชีเฟิงรู้นิสัยดีจริงๆ ทั้งยังแอดวีแชตคุณแม่หลิงอีกด้วยนะ
พอสอบเสร็จทั้งสองคนก็ตัดสินใจว่าพรุ่งนี้เลยทีเดียว ครั้งแรกต้องเปิดห้องฮิลตันเชียวนะ แล้วสรุปชีเฟิงก็เป็นคนอยู่ข้างบน ทีนี้นิสัยเกาะติดยิ่งติดหนัก แล้วความก็แตกเมื่อจูบกันที่หน้าห้องพักแล้วเกาจวิ้นเฟยเห็นเข้า แต่ไม่แตกตื่นซักนิดเพราะรู้มานานแล้วตั้งแต่วันแรกที่ลูบหลังให้ ไอ้ที่ทายาให้นี่เรียกลูบหลังให้ หลงคิดว่าโคตรแมนอยู่ทั้งเทอมที่แท้โชว์หวานกันทั้งเทอม ฮ่าๆๆๆ
ผ่านตรุษจีนไป ชีเฟิงเสนอให้มาที่บ้านจะได้ไปเรียนพร้อมกัน หลิงเข่อตกลง และก็ได้เห็นห้องของพี่ชาย สรุปทั้งสองคนเป็นแฝดเหมือนกันจนแยกไม่ออก ที่ชีเฟิงไม่กล้าให้ดูรูปก่อนหน้านี้เพราะกลัวว่าจะโดนพี่ชายแย่งไป เพราะพี่ชายเก่งกว่าตัวเอง แล้วหลิงเข่อก็คิดได้ว่าคนที่เจอที่สถานีโทรทัศน์เมื่อห้าปีก่อนคือชีอวี่ พี่ชายของชีเฟิง เรื่องนี้จะบอกชีเฟิงไม่ได้เด็ดขาด
ชีเฟิงก็เล่าเรื่องของหลิงเข่อให้เจียงอิ๋งแม่ตัวเองฟังแล้ว พอเจียงอิ๋งพบหลิงเข่อก็เห็นว่ามีความเป็นผู้ใหญ่กว่าชีเฟิงซะอีก แล้วชีอวี่ก็โทรมาทำให้ได้รู้ว่าน้องมีแฟนเป็นผู้ชาย เลยคิดจะกลับบ้านมาซักครั้งเพื่อมาดูซะหน่อย
เจียงอิ๋งคุ้นหน้าหลิงเข่อ แต่หลิงเข่อปฏิเสธไม่ยอมรับที่เคยไปสถานีโทรทัศน์
เปิดเรียน เพราะว่าแม่มีอสังหาริมทรัพย์ใกล้กับมหาวิทยาลัย สองคนเลยตัดสินใจย้ายไปอยู่ด้วยกันวันหยุด แล้วชีเฟิงก็ได้รู้เรื่องไอดีวีแชตสำรองจากรุ่นพี่ ฉีชิวหรุ่ย พอชีเฟิงแอดไปก็เป็นเพื่อนกันมาแล้วตั้งแต่สามปีก่อน ทำให้เริ่มเอ๊ะใจ ดูที่บัญชีQQก็เห็นชื่อของหลิงเข่อที่น่าจะใช่ แต่ไม่เคยคุยกัน
แล้วชีเฟิงก็คิดว่าหลิงเข่อรู้จักพี่ชาย เพราะการวิเคราะห์ของเสิ่นเยวี่ยเจ๋อ พอหลิงเข่อถามว่าสุดสัปดาห์จะไปไหม ชีเฟิงตอบไม่ไป หลิงเข่อสมองทำงานคิดไปไกลว่าสงสัยนิสัยเจ้าชู้ ได้แล้วคงเบื่อแล้ว เลยไม่ถามต่อเพราะหยิ่งในศักดิ์ศรี พอไม่ถามต่อ ชีเฟิงก็น้อยใจบอกว่านายจะถามฉันให้มากขึ้นอีกซักประโยคไม่ได้หรือไง ตอนนั้นเองที่ชีเฟิงเห็นเบอร์โทรตอนท่พี่ชายกลับประเทศเลยรีบกลับบ้านทันทีไม่อธิบาย
เจียงอิ๋งเป็นคนโทรมาชวนหลิงเข่อกินข้าว แล้วส่งรถมารับทั้งๆที่ชีเฟิงอยู่ด้วยแต่ไม่โทรมาเอง แล้วชีเฟิงก็เห็นพี่ชายใส่เสื้อตัวเองก็โวยวายกลัวหลิงเข่อจำผิด
พอหลิงเข่อมาถึงคนที่มาเปิดประตูคือชีอวี่ แต่หลิงเข่อก็รู้สึกได้ทันทีว่าไม่ใช่ชีเฟิง ชีอวี่ยังแปลกใจที่มีคนมองออกทันที และชีอวี่ก็จำได้ว่าเคยเจอหลิงเข่อเมื่อห้าปีก่อน หลิงเข่อเลยบอกว่าตัวเองเคยเจอชีเฟิงก่อนตอนสอบวัดระดับเปียโน วันนั้นโกรธเพราะนึกว่าชีเฟิงจำตัวเองไม่ได้เลยเปลี่ยนเพลงกะทันหัน เพราะชีอวี่เล่นดีเลยรอดตัว ชีอวี่บอกว่าเปลี่ยนเป็นฉันไม่ได้เหรอ หลิงเข่อบอกว่าไม่ได้ ชีเฟิงเหมือนแสงอาทิตย์ กับชีอวี่ถ้าไม่ใช่พี่ชายชีเฟิงคงไม่ได้พูดถึงสามคำ นี่คิดในใจนะ ชีเฟิงที่แอบฟังอยู่เลยรู้ว่าคนรักตัวเอง อดทนไม่บอกเรื่องพวกนี้มานานแค่ไหน ในที่สุดก็รู้ความจริง
บอกว่าแอดQQ ตอนหลังจากนั้นหนึ่งปี และติดตาม Qzone ของชีเฟิง แต่ชีเฟิงบอกว่านั้นเป็น Qzone เฟิงจืออวี่ เกาะแห่งเมเปิลที่ใช้ร่วมกับพี่ชาย หลิงเข่อเลยบอกว่าแล้ววีแชตล่ะ วีแชตชีเฟิงใช้คนเดียว
ชีเฟิงกลัวหลิงเข่อทักผิด เลยยอมไปเจาะหู ทั้งสองคนเลยเจาะหูกันคนละข้าง ชีอวี่บอกว่าพวกนายต้องทำขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย
หลังจากนั้นสาวที่มาบอกรักหลิงเข่อก็มาอีก ชีเฟิงเลยจูบโชว์ต่อหน้าคนมากมาย ในที่สุดเซี่ยฉีเป่าก็เข้���ใจคำว่ากินกันเองของเกาจวิ้นเฟยก่อนหน้านี้ ฮ่าๆๆๆ
วันแห่งความรัก หลิงเข่อสักรูปใบเมเปิลและชื่อเฟิงเอาไว้เป็นของขวัญให้ชีเฟิง ชีอวี่ก็ยังส่งช็อคโกแล็ตมาให้ทั้งคู่ เพื่อให้ดูแลชีเฟิงผู้ขาดความรักให้มากขึ้น วันเวลาของแฟนกำมะลอสิ้นสุดลง แต่ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยอันแสนหวานกำลังจะเริ่มขึ้น

หลังอ่านเล่ม 2 :
เรื่องราวขำขันฮาๆ ของเดือนมหาวิทยาลัย กับเดือนคณะที่แอ๊บแมนทั้งคู่ คือฮามาก ทั้งสองคนไม่รู้ตัวเลยว่าโชว์หวานกันตลอด เรื่องพวกนี้ไม่ใช่เรื่องที่ชายแท้ทำกัน กว่าทั้งคู่จะรู้เรื่อง ทำเอาวุ่นวายไปหมด กว่าจะจบการแสดงจะได้เป็นจริงซะที เป็นแนวfeel good ที่อ่านแล้วสนุกมากเลยค่ะ

[Or_O · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องของเกย์ที่แอบชอบผู้ชายอีกคนมานาน พอได้มาเป็นเพื่อนกันจริง ๆ ในรั้วมหาวิทยาลัย จึงพยายามทำตัวให้เป็นผู้ชายปกติที่สุด เพราะไม่อยากให้คนที่แอบชอบรังเกียจตัวเอง ใส่แฮชแท็ก #เกย์แอ๊บแมน ให้ได้เลย
.
เริ่มเล่าตั้งแต่สมัยหลิงเข่อยังเด็ก เขาไปสอบวัดระดับเปียโนแล้วเจอชีเฟิงเป็นครั้งแรก ชีเฟิงเป็นคนหน้าตาดีมาก แต่งตัวก็ดี มีออร่าเปล่งประกายวิบวับ ๆ แตกต่างจากหลิงเข่อที่พูดไม่เก่ง นั่งเงียบ ๆ รอสอบอยู่ที่มุมห้องลิบลับ แล้วคนที่โดดเด่นขนาดนั้นกลับไม่ถือตัวสักนิด เป็นฝ่ายเข้ามาชวนหลิงเข่อคุยนู่นนี่ หลิงเข่อเลยประทับใจชีเฟิงมากตั้งแต่ตอนนั้น สอบเสร็จหลิงเข่อก็กลับบ้าน ต่างคนต่างแยกย้ายไป ผ่านไปเป็นปี หลิงเข่อถึงเพิ่งเห็นว่าชีเฟิงเขียนเลข QQ ใส่สมุดเพลงที่เขาสอบตอนนั้นไว้ด้วย หลิงเข่อเลยกดแอดเพื่อนแต่ไม่กล้าทักชีเฟิงเพราะกลัวเขาจำตัวเองไม่ได้ ได้แต่แอบส่องความเคลื่อนไหวของเขาอยู่ฝ่ายเดียว
.
ส่องอยู่อย่างนี้เป็นปี ๆ จนกระทั่งหลิงเข่อได้เป็นตัวแทนโรงเรียนไปแข่งความสามารถพิเศษที่สถานีโทรทัศน์ ต้องจับคู่กันแสดงบนเวที ตอนนั้นเองที่เขาเพิ่งรู้ว่าตนได้จับคู่แสดงกับชีเฟิง แต่ชีเฟิงดูเหมือนจะจำหลิงเข่อไม่ได้เลย หลิงเข่อก็เลยโกรธ เลยระบายความโกรธไปกับการเล่นเปียโนแสดงครั้งนั้น แต่อีกฝ่ายกลับเล่นไวโอลินประสานได้ดีมาก คราวนี้หลิงเข่อเลยทั้งโกรธ ทั้งน้อยใจ ทั้งรู้สึกว่าอีกฝ่ายเก่ง แตกต่างจากตัวเองมาก เกิดเป็นอารมณ์ซับซ้อนขึ้น หลังจากวันนั้นหลิงเข่อก็เลยมุมานะพยายาม ทั้งเรื่องการเรียน และเปียโน จากเด็กธรรมดาคนหนึ่งจนกระทั่งกลายเป็นเด็กที่ติดท็อปตลอด ระหว่างนั้นหลิงเข่อก็ยังส่องความเคลื่อนไหวของชีเฟิงในโซเชียลมีเดียเป็นระยะ เห็นว่าชีเฟิงจะเข้ามหาวิทยาลัยในประเทศ ก็เลยสอบเข้าตามชีเฟิง
.
เดิมหลิงเข่อคิดว่าแค่ได้เจอ ได้เห็นชีเฟิงแบบไกล ๆ ก็พอแล้ว ไม่คิดเลยว่านอกจากทั้งคู่จะสอบเข้าคณะเดียวกันแล้ว ยังได้อยู่ห้องเดียวกันในหอพักอีกด้วย
.
ช่วงตั้งแต่เริ่มจนถึงตอนนี้ โอชอบมาก คือมันมีรายละเอียด มีมุมมองบางอย่างที่อ่านแล้วชอบ อย่างตอนที่หลิงเข่อเจอชีเฟิงครั้งแรก เขาก็กลับไปคุยกับแม่ว่าเจอเพื่อนเรียนโรงเรียนเอกชน นั่งรถเบนท์ลีย์ แม่ก็กลัวลูกน้อยใจฐานะทางบ้านก็เลยปลอบไปเรื่อย แต่กลับเป็นการตอกย้ำทำให้ลูกรู้ถึงช่องว่างของฐานะครั้งแรก เพราะแท้จริงแล้วเด็กเขาไม่ได้สนใจอะไรนอกจากมีเพื่อนที่คุยกันถูกคอก็แค่นั้น หรือตอนไปแข่งขันที่สถานีโทรทัศน์ มีประโยคหนึ่งของพิธีกรที่สะกิดใจหลิงเข่อรวมถึงโอด้วย เธอบอกว่าความโชคดีก็เป็นหนึ่งในความสามารถ คือมันมีที่มา มีเหตุและผล อย่างเช่น ถ้าหลิงเข่อที่ไม่ได้ชอบเปียโนเลย เกียจคร้าน ไม่ตั้งใจฝึกซ้อม เขาจะมีโอกาสมาแข่งขันที่สถานีไหม (...ก็ไม่) หรือหลังจากนั้น หลิงเข่อไม่เพียรพยายาม เขาจะมีโอกาสสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ที่เดียวกับชีเฟิงไหม (...ก็อาจจะไม่ได้) ถ้าเรามองแค่ผล เราอาจคิดว่านั่นเป็นแค่ความโชคดีอย่างเดียว คือการที่หลิงเข่อโชคดีได้เจอคนที่ตนแอบชอบมานาน แต่ถ้ามองย้อนกลับมันมาจากทุกสิ่งที่บ่มเพาะความเป็นตัวของเขา เพราะเขาเป็นคนอย่างนี้ เพราะเขานิสัยแบบนี้ เพราะเขาอยู่ในครอบครัวแบบนี้ เพราะเขาได้เรียนเปียโน เพราะเขาได้เจอชีเฟิง เพราะเขาพยายาม เขาเลยได้โอกาส เขาเลยคว้าโอกาสไว้ได้ โทนเรื่องช่วงนี้มีความจริงจังผสมความไร้เดียงสา เห็นความพยายาม เห็นความสับสนของหลิงเข่อ
.
แต่หลังจากนั้นโทนเรื่องเปลี่ยนเป็นแนวการ์ตูนแก๊ก มุ่งเน้นความตลก สบาย ๆ เล่าชีวิตประจำวันในมหาวิทยาลัยของหลิงเข่อและชีเฟิง แบบชีเฟิงหล่อมาก เข้ามาก็เป็นเดือนเป็นดาว หลิงเข่อก็หน้าตาดี สองคนนี้อยู่ด้วยกันแล้วมีออร่าความสนิทชิดเชื้อบางอย่างให้คนเห็นเก็บไปคิดมาก มันก็จะเป็นแนว ๆ ที่สองคนนี้โชว์ความหวานออกสื่อทั้งแบบตั้งใจและไม่ตั้งใจ ทำให้คนเห็นอิจฉาตาร้อนแทบคลั่ง อะไรประมาณนี้
.
ซึ่งจริง ๆ แล้วชีเฟิงก็ชอบหลิงเข่อ รักแรกพบเลย แต่เพราะกังวลว่าหลิงเข่อจะหนีหายก็เลยพยายามทำตัวปกติ เรื่องก็เลยกลายเป็นว่า สองคนนี้ชอบกัน แต่แอ๊บใส่กันว่าไม่มีอะไรเกินเลย ใส่แฮชแท็ก #เกย์แอ๊บแมนแสร้งว่าไม่รักกัน #คูณสอง
.
แล้วก็เล่นละครใส่กันทั้งเรื่อง ดูเข้าใจอะไรช้านะ แต่มันก็จะมีเหตุผลอธิบายไว้อยู่ อย่างการที่ชีเฟิงหล่อมาก อัธยาศัยดี มีคนปิ๊งเยอะ เขาก็จะชินกับการกับการเป็นจุดสนใจ การมีคนชอบ หลิงเข่อก็จะเตือนตัวเองตลอดว่าชีเฟิงดีกับทุกคนเหมือนกันแหละ พยายามไม่คิดเข้าข้างตัวเอง พอใกล้ ๆ จะเริ่มมองออกก็จะมีเหตุการณ์อะไรที่ทำให้ไขว้เขว ไม่แน่ใจ ก็เลยลากยาวไม่ทั้งเรื่อง ถ้าเข้าใจจุดนี้ตั้งแต่เริ่ม ก็จะไม่รู้สึกว่ามันน่ารำคาญ
.
โอชอบเรื่องนี้ตรงที่ตัวละครของเขาเข้าใจตัวเอง ตระหนัก รับรู้ถึงความต้องการ ถึงอารมณ์ของตัวเอง และเรื่องใส่เหตุผลมาสนับสนุนเหตุการณ์ต่อมาดี (แม้จะแบบเบา ๆ เป็นการ์ตูนไปบ้าง แต่ก็มี)
.
ความฮาหรือความน่าสนใจหลัก ๆ คือตัวบุคลิกของหลิงเข่อ คือหลิงเข่อ ภายนอกเขาดูเป็นคนขรึม เย็นชา เข้าหายาก เป็นเด็กเก่ง เรียนดี ทำอะไรก็จะทำอย่างจริงจัง คนส่วนใหญ่ก็จะเกรงใจและจะเกร็ง ๆ เวลาอยู่กับเขา แต่ภายในนั้น ...กรี๊ดแต่ชีเฟิง
.
ภายนอก ถามคำตอบคำ
ภายใน อ๊าย! ทำไงดี!! จะเป็นลมแล่วแล่วแล่ววว!!
ข้างบนคือเหตุการณ์สมมติ แต่อารมณ์ในเรื่องก็จะประมาณนี้เลย จำได้มีตอนนึง หลิงเข่อถึงกับด่าตัวเองว่าบิชด้วย
.
ส่วนชีเฟิง ชีเฟิงเป็นคนที่เหมาะกับเป็นไอดอลของหลาย ๆ คนค่ะ เขาหน้าตาดี เก่ง มีความสามารถสูง พูดเก่งและพูดเป็น แต่ภายในนั้นเหมือนหมาตัวโตหัวใจบอบบาง คือ ชอบอ้อน ติดคนที่ชอบเป็นตังเม ชอบทำตัวประจบประแจงประจ๋อประแจ๋ น่ารักบ้าง น่ารำคาญบ้าง ภาพลักษณ์ไอดอลโดนหัวใจหมาน้อยกลบหมดเลย
.
ตอนท้ายแต่ละบทจะเป็นมุกแซวตัวละครของคนเขียนค่ะ มีภาพการ์ตูนประกอบบ้างเล็กน้อย ตอนแรกโอขัดใจเพราะมุกมันสปอยล์เนื้อเรื่อง อ่าน ๆ ไปชักเริ่มชิน และเริ่มมองออกว่า เรื่องนี้ไม่ได้ออกแบบมาให้ซับซ้อนตั้งแต่แรก เรื่องเรียบง่ายและเป็นเส้นตรงมาก
.
เป็นเรื่องที่อ่านได้สบาย ๆ ไม่ซับซ้อน ได้ยิ้ม ได้หัวเราะ ไม่ทำให้หัวใจห่อเหี่ยว แต่อาจจะรู้สึกว่าตัวเองกินอาหารหมาไปคำโต (เป็นสแลง หมายความว่า อิจฉาคนมีคู่)
.
3 ดาว โดยรวมโอชอบค่ะ
.
เรื่องนี้มีสแลงเยอะค่ะ ทั้งศัพท์วัยรุ่น ศัพท์โซเชียลมีเดีย ศัพท์เล่นเกม (dotA) แต่เขาใส่เชิงอรรถอธิบายมาดี เข้าใจง่าย ใช้คำเหมาะสม (เหมาะสมกับความหมาย เหมาะสมกับโทนเรื่องและเนื้อหาแนววัยรุ่น) งานภาพรวมดีมากค่ะ

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

#ชีวิตแฟนปลอมๆ ของไอดอลมหาลัย 1-2
สนพ Fin Publishing
ความยาว 350 + 349 = 699 หน้า ราคาชุดละ 700 บาท

--------------------------------
ชีเฟิง ❤︎ หลิงเข่อ

สอยเรื่องนี้มาเพราะปก ตอนเริ่มอ่านก็ไม่ได้คาดหวัง ไม่คาดคิดเลยว่าเนื้อเรื่องจะสนุกมากกกกก อ่านแล้วติดหนึบแบบนี้ค่ะ ♥︎

ชีวิตแฟนปลอมๆ ของไอดอลมหาลัย เป็นเรื่องของชายหนุ่ม 2 คนที่เป็นเกย์ แต่ต่างคนต่าง "แอ๊บแมน" ไม่ยอมให้อีกฝ่ายรู้เพราะคิดว่าอีกฝ่ายเป็น "ชายแท้"

เรื่องมันเริ่มมาตั้งแต่สมัยที่ทั้งคู่ยังเป็นเด็ก ป. 6 นู่นเลย หลิงเข่อ (นายเอก) ไปสอบวัดระดับเปียโน แล้วเจอกับเด็กผู้ชายหน้าตาดีที่อายุเท่ากันเข้ามาชวนคุย (ชีเฟิง) หลังสอบเสร็จทั้งคู่ก็แยกย้ายกัน จนผ่านไป 1 ปีหลิงเข่อถึงเห็นว่าชีเฟิงแอบเขียนเบอร์ QQ ไว้ที่โน้ตเปียโน ก็เลยแอดเพื่อนไป ฝ่ายชีเฟิงเป็นคนเสน่ห์แรง เพื่อนเยอะ ใครแอดมาก็รับไปเรื่อย รู้จักบ้างไม่รู้จักบ้าง หลิงเข่อแอดไปแล้วก็ไม่ได้ทักทาย แต่เข้าไปแอบส่องรูป ส่อง Blog อีกฝ่ายเงียบๆ ถึงได้รู้ว่าอีกฝ่ายบ้านรวย เป็นคุณชายคนหนึ่งเลยแหล่ะ เรียนอยู่โรงเรียนเอกชนหรู คนละชั้นกับเขาชัดๆ

ผ่านไปอีก 2 ปี หลิงเข่อได้พบชีเฟิงอีกครั้งในงานประกวดคัดเลือกพิธีกรรุ่นเยาว์ กรรมการในวันนั้นเป็นแม่ของชีเฟิงและชีเฟิงถุกเรียกให้มาเล่นไวโอลินประสานกับเขา หลิงเข่ออุตส่าห์ตื่นเต้นแต่กลับถูกชีเฟิงมองเหมือนคนแปลกหน้า เหตุการณ์นี้ทำเอาหลิงเข่อนอยน์! จนเอาความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจนี้เปลี่ยนเป็นพลังแห่งความมุ่งมั่น ดูถูกกันเหรอ ฉันจะทำตัวเองให้เจ๋งกว่านายให้ได้ ว่าแล้วก็ขยันมุมานะเรียนหนังสือ ดื่มนมให้ตัวสูง จนกระทั่งสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัย F ซึ่งเป็นมหาลัยชั้นแนวหน้าได้ด้วยคะแนนอันดับ 1!

ส่วนสาเหตุที่หลิงเข่อเลือกมาสอบเข้าที่นี่น่ะเหรอ ก็เพราะแอบรู้มาว่า ชีเฟิง เลือกไม่ไปเรียนต่อเมืองนอก แต่มาเข้าที่นี่แทนน่ะสิ เฮอะ!

เอาเข้าจริง หลิงเข่อก็ไม่รู้หรอกว่าอีกฝ่ายสอบติดรึเปล่า แค่เห็นเขามาสอบก็สอบบ้าง แต่เหมือนคนมีวาสนาต่อกันย่อมได้พบพาน วินาทีแรกที่หลิงเข่อเปิดประตูหอพักเข้าไปก็เจอชีเฟิงนั่งยิ้มอยู่ในห้องกับเพื่อน ทำเอาเหวอไปเลย ส่วนชีเฟิงก็จำหลิงเข่อไม่ได้หรอกเพราะเวลาก็ผ่านไปนานมาก หลิงเข่อก็เปลี่ยนไปมาก

หลิงเข่อนั้นแอบชอบชีเฟิงมานานแล้ว แอบส่อง WeChat ของอีกฝ่ายตลอด รู้หมดทุกอย่าง วันเกิด เพื่อน ชื่อหมา แต่ก็ไม่เคยคิดจะอยากเป็นแฟนอีกฝ่าย แค่ขอชอบอยู่เงียบๆ ก็พอ พอต้องมาอยู่ร่วมห้องกัน หลิงเข่อก็มีความสุขมาก แต่ก็รู้สึกหวาดกลัวว่าตัวเองจะเผยความลับออกไปจนถูกอีกฝ่ายรังเกียจ ก็เลยต้องพยายามทำตัวเย็นชา ห่างเหิน หมางเมิน อย่ามายุ่งกับฉันเดี๋ยวแอ๊บแตกละซวยแน่!

ส่วนชีเฟิงตอนแรกก็ไม่ได้คิดจะอยู่หอเลย แค่จ่ายตังค์ไว้เผื่อฉุกเฉินไม่สะดวกกลับบ้านจะได้แวะมาค้างบ้างเท่านั้น แต่ด้วยความที่ชีเฟิงเป็นที่สนใจของผู้คนมาตลอด พอมาเจอท่าทีเย็นชาของหลิงเข่อเข้าก็รู้สึกสนใจขึ้นมา เลยยอมอยู่หอที่ทั้งแคบ ทั้งไม่สบาย

ช่วงแรกๆ หลิงเข่อเย็นชากับชีเฟิงมาก ถาม 10 คำ ตอบ 1 คำ จะออกไปกินข้าวก็ไม่มีชวน ชีเฟิงรู้สึกน้อยใจขึ้นมา หารู้ไม่ว่าในใจหลิงเข่อปั่นป่วนแทบจะระเบิดแล้วจ้าาา

นั่นแหล่ะค่ะ เรื่องราวก็ดำเนินไปเรื่อยๆ ชีเฟิงเองที่รู้สึกชอบหลิงเข่อขึ้นมาแล้วก็คิดว่าอีกฝ่ายเป็นชายแท้ก็ไม่กล้าเปิดเผยความรู้สึกออกไปเช่นกัน ได้แต่คอยวางแผนนี่นั่นนู่นสารพัด จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ชีเฟิงสามารถจับหลิงเข่อมาทำสัญญาแฟนกำมะลอได้สำเร็จ จากนั้นชีเฟิงก็หาโอกาสรุกอยู่เรื่อยๆ แต่หลิงเข่อก็พยายามคิดว่าชีเฟิงล้อเล่นตลอด

ถ้าเป็นชายแท้เค้าจะไม่ถือสากับเรื่องคู่จิ้น เรื่องแตะเนื้อต้องตัวอะไรแบบนี้หรอก หลิงเข่อคอยสังเกตจากพฤติกรรมเพื่อนร่วมห้องอีก 2 คน แล้วพยายามเอามาปรับใช้กับชีเฟิง ทำให้ชีเฟิงไม่เคยเอะใจเลยว่าคนที่เขาชอบจริงๆ แล้วเป็นเกย์เหมือนกัน

แล้ว 2 คนนี้เค้าจะมารู้ใจกันตอนไหน ใครจะสารภาพก่อน มาลุ้นกันค่า

----------------------------------------------

เรื่องนี้อ่านไปแล้วมีหลายอารมณ์มากค่ะ ชอบหลิงเข่อมากเป็นพิเศษ คือภูเขาไฟในใจแทบจะระเบิดแล้วแต่สีหน้าข้างนอกช่างเรียบเฉย เก็บความรู้สึกเก่ง เป็นคนที่ดูแลตัวเองได้ดีมาก นิสัยเป็นผู้ใหญ่มากกว่าชีเฟิงเยอะ เวลาถึงฉากที่หลิงเข่อหวั่นไหวจะขำมาก ฮีกลัวแอ๊บแตกสุดๆ

ส่วนชีเฟิงก็สไตล์คุณหนูที่ชีวิตไม่เคยลำบาก แต่ก็นิสัยดี อ่อนโยน ใจกว้าง เข้ากับทุกคนได้เก่งมาก ชีเฟิงได้ตำแหน่งเดือนมหาลัย ส่วนหลิงเข่อได้ตำแหน่งเดือนคณะวารสารศาสตร์ แต่ทั้งสองคนไม่ได้มีดีแค่หน้าตา ทั้งสองคนเป็นคนเก่ง มีความสามารถด้วย

เราชอบที่เนื้อเรื่องปูมาให้พระเอกนายเอกเราทั้งหล่อทั้งเก่ง เหมือนจะเพอร์เฟคไปหมด แต่ก็ยังมีจุดอ่อน อย่างชีเฟิงที่ดูเหมือนอะไรก็ดีไปหมด แท้จริงแล้วกลับมีปมเรื่องความรัก และรู้สึกว่าตัวเองสู้พี่ชายไม่ได้อยู่ตลอดเวลา จุดนี้ทำให้รู้สึกเรื่องมันเรียลดีค่ะ ไม่การ์ตูนเกินไป

เรื่องนี้ตัวละครมีน้อย เรื่องก็วนๆ อยู่รอบตัวพระเอกนายเอกเป็นหลัก เหล่าเพื่อนๆ และรุ่นพี่ในมหาลัยก็มีเสน่ห์กันทุกคน สร้างสีสันให้เรื่องได้มาก โดยเฉพาะเกาจวิ้นเฟย เพื่อนร่วมห้องอีกคนของพระเอกนายเอกที่รู้ทุกอย่างมาตั้งแต่ต้น แต่ไม่พูด! ทุกคนเป็นคนดีกันจริงๆ เราชอบมากๆ

เล่ามาแบบนี้ก็ใช่ว่าเรื่องราวจะเฮฮาไปเรื่อยๆ นะคะ ฉากหน่วงๆ ก็มีมาเรื่อยๆ เหมือนกัน อย่างตอนที่หลิงเข่อปวดใจเพราะคิดว่าชีเฟิงแค่ปั่นหัวเขาเล่นๆ ไม่ได้คิดจริงจัง ตอนที่ชีเฟิงงอนที่รู้ว่าหลิงเข่อโกหกและมีความลับกับเขา แต่ฉากพวกนี้อยู่ได้ไม่นานหรอกเพราะความรักทำให้คนตาบอดอะค่ะ แป๊บเดียวก็ดีกันแล้ว 5555 ซึ่งพอทั้งสองคนรู้ใจกันดีแล้ว คราวนี้ชีเฟิงรุก! หนัก! มาก! อ้อนเก่ง เป็นเมะลูกหมาไปเลย ส่วนหลิงเข่อเราก็ตามใจคนรักค่ะ เฮ้อ หวานกันจนคนอ่านอย่างเราๆ ต้องกินอาหารหมาเป็นชามๆ (กินอาหารหมา = ดูคนอื่นแสดงความรักกันต่อหน้า)

จากที่ไม่คาดหวังอะไรก็กลายเป็นเรื่องที่ชอบมาก ชอบจนอยากจะไปซื้อชุดสะสมมาเก็บขึ้นหิ้งเลย อ่านแล้วมีความสุขมากๆ ค่ะ

ปล. ระหว่างที่อ่านไปก็รู้สึกว่า ชีเฟิงนี่มัน ป๋อตี้ ชัดๆ เมะลูกหมา อ้อนเก่ง ตื๊อเก่ง เอาแต่ใจ (กับหลิงเข่อ) เก่ง ส่วนหลิงเข่อที่นิสัยเป็นผู้ใหญ่เก็บความรู้สึกเก่งนี่มันก็จ้านเกอชัดๆ เลยค่ะ ยิ่งฟินไปอีกกกกก

[Breezy Riz · Rating 5 out of 5]

สั้นๆ ง่ายๆ คือพระเอกนายเอกเป็นรูมเมตมหาลัยที่ต่างคนต่างก็เป็นเกย์และชอบกันและกัน
ด้วยความที่ต่างก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายก็เป็นเกย์ เลยพยายามทำตัวแมนๆ

และในขณะเดียวด้วยความป๊อบของพระเอกผู้ซึ่งเป็นเดือนมหาลัย(อย่าว่างั้นงี้นายเอกก็ใช่ย่อย เป็นเด็กเรียนดีที่หนึ่งคณะวารสารฯ และเดือนคณะ) พระเอกก็เลยชวนนายเอกมาแสดงละครว่าเป็นคู่เกย์ที่คบกันเพื่อกันสาวๆ ที่เข้าหา
ถึงแม้ในใจจริงๆ พระเอกจะชอบนายเอกมาก แต่ก็ได้แต่แอบเนียนว่าที่ทำนั้นเป็นการแสดง

ส่วนนายเอก ผู้ซึ่งรู้ตัวว่าตัวเองเป็นเกย์และหลงรักพระเอกมาตั้งแต่สมัยมัธยมก็ต้องแอ๊บเป็นผู้ชายแมนๆ ที่กำลังแสดงละครว่าเป็นเกย์ ทั้งที่ตัวตนจริงๆ แล้วก็โคตรจะเกย์
แถมยังต้องเหนื่อยหาทางปกปิดพระเอกไม่ให้รู้ความลับที่เคยเจอและแอบรักพระเอกอยู่

เป็นเรื่องตลกชวนหัวที่บ้าบอมาก อ่านสนุกมาก
กว่าจะลงเอยกันนี่ลุ้นกันใจหายใจคว่ำ
และที่ตลกคือ ขณะที่พระนายของเราเข้าใจว่าแอ๊บเนียน
รูมเมตทั้งคู่ดันดูออกแต่แรกว่าคู่นี้น่ะสปาร์คกันอยู่ 🤣

ไหนจะเรื่องราวน่ารักๆ ที่พระนายได้เจอกันตั้งแต่เด็กๆ
เป็นนิยายวายที่น่ารักและฮีลใจมากๆ เลยค่ะ

[Faelyn · Rating 5 out of 5]

อ่านจบแล้วก็รู้สึกว่าน่ารักมาก คือต่างฝ่ายต่างก็ชอบกันนั่นล่ะ แต่เข้าใจว่าอีกคนเป็นชายแท้ทั้งคู่เลยต้องมาแอ๊บแมนเป็นเพื่อนที่แสนดี จนคนนึงวางแผนว่าแกล้งเป็นแฟนกันมั้ย ไม้กันหมาไง อีกคนก็เห็นว่าตัวเองก็ได้ประโยชน์เลยยอมตามน้ำไป ก็กลายเป็นเกย์แอ๊บแมนที่มาแสดงเป็นเกย์อีกที เนื้อหาไม่ดราม่าเลย เคลียร์กันไวเพราะนิสัยของทั้งสองคนด้วย อ่านสบาย อมยิ้มตั้งแต่ต้นจนจบเรื่องเลย

[G. · Rating 5 out of 5]

ชีเฟิงเหมือนอดอยากปากแห้งมานาน 555 ใดๆแล้วพระเอกของเราคือปั๋วแห่งชาติที่แท้ทรู แอบอิจฉาน้องเขอเข่อ 555 ยินดีกับน้องเขอเข่อที่ได้สมหวังซักที ตอนที่ชีเฟิงสารภาพว่าเป็นรักแรกพบ ก็เกือบเสียน้ำตาตามน้องเขอเข่อไปละ เป็นเรื่องที่ฮีลใจดีจริงๆ อ่านไปยิ้มไปจนปวดแก้มหมดล้าวว 🎉🎉🎉

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

3.5 stars.​

Overall, this​ is​ another good​ and​ memorable​ BL story.​ I​ am​ quite sure that​ it​ is​ going to​ make you​ ​smile​ and​ laugh out loud.

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายวายฟีลกู้ดที่อ่านแล้วยิ้มได้ตั้งแต่ต้นจนจบเรื่อง​ ไม่มีปมหักมุมอะไรเลย​ อยากให้มีตอนพิเศษของตัวละครอื่นๆ​ ด้วยอ่ะทั้งพี่พระเอก​ เพื่อนรูมเมทละก็เพื่อนชีเฟิงทีีอยู่เมืองนอก​ ชอบทุกตัวละครเลย

[Anne · Rating 4 out of 5]

ตอนพระเอกเริ่มสงสัยว่านายเอกน่าจะชอบตัวเองเลยลองพิสูจน์ดูเนี่ย ใจละลายไปหมด นายเอกจะไปทนไหวได้ไง เล่ม 2 นี่หวานจนน้ำตาลขึ้น อ่านเพลินมาก

[addie · Rating 4 out of 5]

(4/5) อ่านสบายๆไม่เน้นใช้สมอง เล่มนี้เป็นเล่มที่พระนายเปิดใจและรู้ใจกันแล้ว มีฉากน่ารักกุ๊กกิ๊กเยอะมาก ขำความพระเอกไปเจาะหูมาก แต่ก็ยังมีจุดที่แอบแหม่งๆอยู่ ไม่ชอบการเขียนตัวละครผู้หญิงเท่าไหร่ แต่ตอนจบยังไม่รู้สึกว่าจบสมบูรณ์เท่าไหร่

[Panchaya · Rating 4 out of 5]

3.5 exactly, given to the positive vibe.