คนน่ารักสุดท้ายร้ายที่สุด

by พราวพริ้ม (พลิ้วอ่อน)

แพรไหมโคตรโชคดีเมื่อได้ 'พี่เฟียส' เกย์หนุ่มหล่อคิวท์เวอร์ๆ มาเป็นลุงรหัส พี่เขาดีพี่เขาไนซ์ ใส่ใจดูแลเธอทุกอย่าง แต่ใครจะรู้ว่าวันหนึ่ง 'พี่สาว' ผู้น่ารัก จะกลายร่างเป็นมนุษย์สุดหื่น ที่คอยจ้องจะขย้ำเธอทุกค่ำคืน!

#รักร้อนแรงในรั้วมหาลัย #หนุ่มรุ่นพี่สาวรุ่นน้อง

....

ชายหนุ่มได้แต่กัดริมฝีปาก พึมพำตอบเธออย่างเหนียมอาย
“พี่หิวน้องแพรอีกแล้วค่ะ”

501 pages

Published July 1, 2019

About the author

Associated Names:
* พลิ้วอ่อน
* พราวพริ้ม (พลิ้วอ่อน)
* พรัมพรัม (พลิ้วอ่อน)
* เพชรสลิล

Reviews

[Miss Jan€Kim · Rating 5 out of 5]

>>>> นิยายเรื่องนี้คือ... นิยายที่มันมีงูออกมา😂🐍
🐍(พี่เฟียสเลี้ยงงูยักษ์)
• พระเอกเรื่องนี้ แหล ด้าน มึน กระแดะ หื่น
• นางเอกเรื่องนี้ น่ารัก สดใส แพรไหมรับได้ทุกท่า เฮ้ย! แพรไหมรับได้ทุกอย่าง

สนุกดี ชอบๆ พระเอกพูดจา คะ ขา นะคะ อย่างนั้นอย่างนี้
กับนางเอกตลอดคือกับคนอื่นก็พูดปรกติ
แต่กับน้องนี่ หูยยยยย ‘นะคะ’ ตลอด
รักเดียวใจเดียว หื่น Level 9 😂😂😂😂 พอได้กินน้องก็หิวน้องตลอดๆๆๆ
ที่ไหนๆ ก็หิวได้ โต๊ะ เตียง ห้องลองเสื้อผ้า บ้านน้อง
บ้านพี่ ก่อนงาน...เริ่ม
‘พี่หิวน้องแพรอีกแล้วค่ะ’ 🙄🙄🙄 โอ้ยยยยย

เนื้อหาเรื่องราวอ่านง่ายเพลินๆ ไม่มีปมซับซ้อนอะไรมาก
เน้นความฮา ความน่ารักของพระ-นาง และความหื่น
ของอีพี่เฟียส แถมด้วยความแหลของพี่เขาด้วย
ผู้ชายอาร่ายยยยยย แหลและด้านที่สุด
ใครที่หาอะไรอ่านแบบคลายเครียดอ่านไปๆๆ
หมั่นไส้พระเอกไปด้วย..เรื่องนี้น่าจะตอบโจทย์
เราชอบสำนวนไรท์ในเรื่องนี้ด้วย อ่านแล้วลื่นไหล
แต่อ่านจบแล้วกรี้ดร้องโหยหวนมากกกกกกก
ไรท์อ่ะ...🤨 ไรท์จะทำแลบนี้ไม่ได้😩
ไรท์จะทิ้งให้เราอยากรู้เรื่องราวของแฟรงกับแก้มนวล
แบบนี้ไม่ได้😫แงๆๆๆๆๆๆ อยากอ่านเรื่องราวของทั้งคู่

[Ann · Rating 4 out of 5]

พระเอกเนียนมากเรื่องนี้ ทำนางเอกเชื่อหมดใจว่าเป็น ชายรักชาย
แล้วตลบหลังทีหลัง
สำนวนนิยายแบบรักวัยรุ่น

[Polyj · Rating 4 out of 5]

3.5 / 5
นางเอกเป็นลูกแกะใสซื่อ ที่ตกหลุมพรางของลุงรหัสหน้าใส นึกว่าเขาเหมือนพี่สาวคนหนึ่ง หุหุ ที่ไหนได้ เขาจ้องจะเอางูฉกเธอยู่ตลอด หื่น ปนฮาค่ะ

[Linii · Rating 3 out of 5]

สนุกดีนะคะ แต่ค่อนข้างเรื่อยๆ ปมที่ใส่มาก็ไม่มีอะไรเลย เน้นความรักพระนางมากกว่า

แพรไหม นักศึกษาปี2 มีลุงรหัสเป็น พี่เฟียส หนุ่มหล่อพ่อรวยระดับ top มหาลัย ผู้มีข่าวว่าเป็นแฟนหนุ่มของ พี่ซัน หนุ่มหล่ออีกคนในกลุ่ม the fifth (กลุ่มหนุ่มหล่อ 5คนระดับ topclass ผู้ก่อตั้งผับหรูชื่อดัง) ด้วยข่าวที่ว่าพี่เฟียสเป็นเกย์ ทำให้น้องแพรไว้ใจพี่เฟียสมากๆ

พี่เฟียสได้ช่วยแพรมาตอนที่จะโดนลูกของเพื่อนแม่ที่แพรมาพักอาศัยด้วยข่มขืน ทำให้แพรย้ายมาพักที่หอพี่เฟียสอย่างงงๆ และได้แอบเห็นพี่เฟียสแอบน้ำไปอี๊กกก 55555 หลังจากนั้น นางก็เอาแต่ฝันถึงงูยักษ์ไปเลยจ่ะ

พี่เฟียสเป็นโรคนอนไม่หลับ แต่กลิ่นของแพรทำให้พี่เฟียสสามารถพักผ่อนได้ แพรก็………โดนพี่เฟียสลักหลับไปสิจ่ะ โว้ยยย

ในเรื่องก็มีปมธุรกิจของครอบครัวพี่เฟียสที่ดันมาเกี่ยวข้องกับพ่อแพรที่เสียไปแล้ว ทำให้มีคู่แข่งทางธุรกิจของพี่เฟียสมาเกาะติดแพรไปด้วย สุดท้ายพี่เฟียสเลือกแพร ทิ้งปมธุรกิจไปเพราะอยากอยู่กับแพรมากกว่า

อ้อ พอคุณพี่เฟียสได้แพรแล้วนั้น ก็ไม่ปล่อยน้องเลย ทุกที่ทุกเวลาหาได้แคร์ใครไม่ 555555

แต่คุณไรท์คะ จะปล่อยตัดจบแบบนี้ไม่ได้ แล้วเรื่องแฟรงค์กับน้องแก้มมันยังไง อยากอ่านคู่นี้อ่าาาา

[naviyada · Rating 4 out of 5]

ตามมาจากของหวงจ้ะ
ชอบนิยายพลิ้วอ่อนตรงที่มีปม มีการดำเนินธุรกิจชิงไหวชิงพริบ มันทำให้นิยายมีอะไรขึ้นมา แม้ว่าคนจะเน้นอ่านแต่บทเข้าพระเข้านางก็ตาม 5555 เรื่องนี้คิ้วท์ๆ เบาๆ กว่าเรื่องเจตน์ ฉากฟีเจอริ่งเลยเบาและน้อยไปด้วย เพราะอิพี่งูไม่สามารถจะกินน้องได้ตลอดเวลา
เกริ่นนำเรื่องว่าเป็นอีโรติกในรั้วมหาลัยนั่นก็ล่อเป้ามาก แต่จริงๆ อิพี่งูนั้นอายุมากจนจบมหาลัยได้สองรอบแล้ว ดังนั้นบริบทความคิดความยับยั้งชั่งใจ มันต่างจากวัยรุ่นเลือดร้อนวัยมหาลัยจริงๆ อยู่แล้ว ถ้าเทียบกับนิยายเรื่องอื่นๆ เรื่องนี้ก็คือพระเอกวัยต้นๆ ทำงาน กับนางเอกมหาลัยวัยใสนั่นเอง
สรุปก็อ่านเพลินๆ ดีค่ะ

[Panjiw Chiw · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้สนุก เขียนได้น่าติดตามตั้งแต่บรรทัดแรก
อ่านแค่บทแรกก็รู้เลยว่าจะออกแนวดาร์กๆ พระเอกจะมีโรคจิต(ประจำตัว)สไตล์นักเขียน
พระเอกเรื่องนี้เป็นโรคบางอย่าง(ถ้าอยากรู้ต้องอ่าน) ที่มีนางเอกรักษาได้เพียงคนเดียว
พระเอกหน้าหวานหลอกล่อ นางเอก(ที่เดือดร้อน) อย่างเนียนๆ ให้ไปอยู่ด้วยกัน
ในเรื่องมีเหตุมีผลดี คาแรกเตอร์ตัวละครชัดเจน สนุกจนหยดสุดท้าย
จิ๊กซอว์ในเรื่องค่อยๆ มาทีละเล็กละน้อย และทุกสิ่งอันที่เข้ามามีความเชื่อมโยง ได้ใช้หมดไม่ได้ใส่มาลอยๆ แล้วทิ้งมันไว้ข้างทางสักอัน
ตอนต้นเริ่มจากแนวใสๆ ไล่ไปแนวโรแมนซ์ เพิ่มความดาร์กเข้าไปแล้วจบลง
ขนาดฉากโรแมนซ์ก็ยังใส่มาไม่มาก(?)เกินไป(จริงๆ ก็คิดว่าเยอะนะ แต่เพราะมาได้ถูกจังหวะเลยให้อภัย)