Po sukcesie pierwszej części, którą chwalono m.in. w „Polityce”, „Rzeczpospolitej” czy „Wprost”, pod koniec września 2019 roku ukazała się kontynuacja wyjątkowej książki „To nie jest hip-hop. Rozmowy”. Jacek Baliński oraz Bartek Strowski po raz kolejny zaprosili 20 zasłużonych dla polskiego hip-hopu postaci, by wyciągnąć z nich to, czego nie wyciągnął wcześniej nikt inny.
Autorzy zadbali o wyselekcjonowanie bardzo różnorodnego grona rozmówców, stąd obok najbardziej popularnych raperów można tu znaleźć znamienite osobistości stojące zazwyczaj na drugim planie. Blisko 70 (!) godzin nagrań przełożyło się na ponad 450-stronicową publikację, która poziomem nie tylko dorównuje swojej poprzedniczce, ale wręcz bije ją na głowę.
„Zależało nam z Bartkiem na tym, aby nasi goście czuli się przy nas swobodnie i żeby mogli się otworzyć. Chcieliśmy ich namówić na szczerą i wyczerpującą rozmowę o tych wszystkich czynnikach, które wpływają na to, że każdy z nich jest tak fascynujący i intrygujący. Jestem przekonany, że wspólnymi siłami udało nam się stworzyć coś ważnego” – mówi wydawca, współautor i redaktor prowadzący Jacek Baliński.
Starannie przeprowadzone i wyczerpujące wywiady nie są jedynym atutem książki; jest ona bowiem atrakcyjna również od strony wizualnej. Autorami analogowych fotografii oraz ilustracji są najlepsi w swoim fachu, odpowiednio: Ania Bystrowska i Jacek Rudzki Znajomy Grafik.
Jacek Baliński (ur. 1994) – wydawca i dziennikarz specjalizujący się w wywiadach. Pomysłodawca, producent wykonawczy i redaktor prowadzący serii książek „To nie jest hip-hop. Rozmowy”. Współautor trzech pierwszych tomów oraz wyłączny autor trzech następnych. Właściciel wydawnictwa No Dayz Off. Absolwent Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie.
klimat oddany niezwykle dobrze nawet jak ktoś mnie nie interesował (czyli w sumie wiekszosc), to anegdoty i sposób ich zawarcia w calosci sprawiał, że było to ciekawe
Taka sobie - wywiady, choć poprawne, niestety niczym się nie wyróżniają. Mało perełek w treści, a wyraziste rozmowy mogę zliczyć na palcach jednej ręki. Parę ciekawych zabiegów w porównaniu do pierwszej części (współprowadzenie wywiadów, kilka rozmówców jednocześnie, zdjęcia). Nieźle zbalansowane długości wywiadów, ładne wydanie papierowe, choć niestety doszukałem się kilku literówek. Brakuje pazura i magii części pierwszej.