Mr. Kaor Yamamoto

by Lex Boon

Een hotel in Volendam ontvangt al jaren handgeschreven brieven van ene Mr. Kaor Yamamoto. Soms komen er wel vier per week binnen. Iedere brief is exact hetzelfde en begint met: 'Dear Sirs, How are you and How is the weather?' Helemaal onderaan staag de afzender: 'Yours sincerely, Mr. Kaor.'

Wie is – of gaat er schuil achter – Mr. Kaor Yamamoto? Waarom schrijft hij de brieven? Waarom is de boodschap altijd exact hetzelfde?

Journalist Lex Boon gaat op onderzoek uit en komt, met de hulp van de hoteldirecteur, een Amsterdamse naamgenoot van Kaor Yamamoto en een jonge kunstenaar, op het spoor van de mysterieuze brievenschrijver. Voor antwoorden reizen ze af naar Japan.

Genres: Nonfiction, Asia, Japan

112 pages, Paperback

Published February 12, 2020

About the author

Lex Boon (1983) is freelance journalist. Eerder werkte hij als verslaggever bij Het Parool en NRC.

Reviews

[Yarnick van der Linden]

Al sinds ik eerst over dit verhaal hoorde in een nieuwsbericht ergens in 2018, was ik gefascineerd met het verhaal; een Japanse man die al tientallen jaren brieven met dezelfde inhoud stuurt naar een hotel in Volendam.

Blij dat ik eindelijk dit boek heb weten te vinden. Het is grappig, boeiend en leest ontzettend makkelijk weg. Ik wil ook graag een keer langs bij Hotel Spaander om het portret van Mr. Yamamoto te bekijken!

[Fien]

Zo’n gek leuk en vreemd verhaal! Een beetje anticlimax maar zo is die hele zoektocht nou eenmaal gelopen. Echt een aanrader als je even snel een kort boekje wil lezen

[Rowan]

Leuk verhaal, vlot geschreven, maar verder niet heel bijzonder.

[Evelyn Evertsen-Romp]

Wat een fijn boekje, bijna letterlijk in één adem uitgelezen ;)

[Luna Wit]

3.5⭐️

[Geurt]

Ogenschijnlijk volledige zinloosheid. Maar wel heel bijzonder.

[Bookguide]

I borrowed this from the online library to read for #JanuaryinJapan, a book blogging meme. It’s the perfect illustration of the vast culture differences between the rationality and logic of Western Europe and spirituality and meditative acts in Japan and Asia.

This began as a journalistic exercise when Lex Boon heard about a Japanese man, Mr Kaur Yamamoto, who had been sending airmail letters to Hotel Spaander in Volendam for decades. Each letter contained precisely the same words and expected no answer. Hotel staff were mystified. While trying to discover if it was a deliberate hoax, Lex Boon came across an artist and gallery owner with almost the same name as the Japanese man, Kauro Yamamoto and her friend Rinus who became equally intrigued and she became involved as interpreter.

Eventually they visited the Japanese man, together with the hotel manager and his younger brother. However, things certainly did not become as clear as they had expected. Perhaps the man was a perfect genius at not answering questions, perhaps he was just a little odd, but his warped logic just sowed more confusion.

There’s a lovely little twist to the tale at the end. I was totally absorbed in this real life investigation into an eccentric man’s unusual behaviour. That it doesn’t wrap up with a logical reason for any of it just makes a wonderfully surreal story even better.

[Marlou Haak]

Ik hou van dit soort onderzoeken en ik vond het eind helemaal geen anti climax. Ik vond het grappig hoe hij zo op zoek bleef gaan naar betekenis in iets wat niet valt te begrijpen. Het is een kort boekje en leuk geschreven dus ik las hem in een ruk uit. Hij beschrijft alles gedetailleerd waardoor je echt mee wordt genomen in het verhaal. Aanrader als je even snel iets leuks en luchtigs wil lezen.

[Lianne]

Bijzonder verhaal met enorme anticlimax over Japanse man die al 40 jaar lang dezelfde brief schrijft naar een hotel in Japan.
4 sterren omdat het zo snel uit was. Wel een aanrader voor een echte WTF ervaring :D

[Dymphie]

Aardig verhaal, niet veel uitgebreider dan het Parool artikel.
Wat rommelig geschreven in het begin, maar de ontknoping is zeer intrigerend inderdaad.

[Anoek]

3,5 stars.

[Jilze]

Heel leuk en een beetje bizar verhaal.

[Tim]

“Een ontroerende ode aan de zinloosheid van het bestaan”, kon het niet beter verwoorden - wat een mooi verhaal!

[Arjen Dijkstra]

Waarom ik vijf sterren geef? 'Geen reden'

[Martijn]

Realistisch, bizar, komisch. Uitdovend einde