کتاب باد جایی خسته خواهدشد، مجموعه شعرهای مینیمال حمید احمدی به همراه تصویرگریهای ضحی پاکزاد است. این مینیمالهای ساده و روان و تصویری، با درونمایه عشق و تنهایی، زندگی و روابط انسان امروز را به تصویر و بیان میکشد:
میدوم به دنبال آرزوی بر باد رفتهام و یقین دارم جایی باد... خسته خواهدشد...
به شخصه اعتقاد دارم نباید برای چنین چیزهایی کاغذ حرام کرد. مینیمال های این کتاب بعضاً جالب هستند؛ اما همگی به درد کپشن های اینستاگرامی میخورند. یا کانال هایی با نام پیشنهادیِ «دلتنگی های شبانه ی من»
تصویرگری های کتاب با کار حرفه ای بدجوری فاصله دارد. تصاویر کتاب میتوانست سطح کتاب را کمی بالا ببرد ولی متاسفانه خراب ترش کرده.
موضوع دیگر این است که در طول کتاب بارها به خودکشی، تفنگ و یا قرص اشاره میشود. درست است که عاشقی میتواند سخت و دردناک باشد؛ اما وظیفه ی نویسندگان و شاعران عزیز تسهیل این درد است؛ نه سوق دادن مخاطب به سمت پایان زندگی!!!
گویا نویسنده ی کتاب پزشک و جراح عمومی هستند و طی مصاحبه ای فرموده اند بسیار از کارشان راضی بوده و نمیتوانند بین شاعری و جراحی یکی را انتخاب کنند. بنده پیشنهاد میکنم همان کار جراحی را ادامه دهند و حدالامکان شاعری شان را در حد وبلاگ و صفحهی اینستاگرامی شان نگه دارند.