What do you think?
Rate this book
அசோகமித்திரன் குறுநாவல்கள்: முழுத்தொகுப்பு
கடந்துவிட்ட காலத்தை எளிய நடுத்தர வர்க்க வாழ்க்கையின் வழியாகச் சித்திரிப்பது அசோகமித்திரன் கதைகளின் பொதுவான அம்சம். இக்குறுநாவல்களிலும் எளிய மனிதர்களின் வாழ்க்கையையே சாரமாக எடுத்திருக்கிறார் அசோகமித்திரன்.
அவரது கதை மாந்தர்களைப்போல் அவரது மொழியும் அலங்காரமற்றது; ஆனால் பிரகாசமும் நுட்பமும் கொண்டது. ஒரு கதையை, அரசியலை, வாழ்க்கையைச் சொல்லும்போது சாமானியனின் குரலையே விவரிப்பு மொழியாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறார். அசோகமித்திரனுக்குத் தீர்க்கமான அரசியல் பிடிபாடுகள் உண்டு; அவரது கதை மாந்தர்களும் அதைப் பேசுகிறார்கள். ஆனால் நடுத்தர வர்க்கத்தினரின் அன்றாடத்தில் அரசியல் நிகழ்த்தக்கூடிய பாதிப்பாகவே கதை மாந்தர்களுக்கு இடையில் அது பகிரப்படுகிறது.
பெருநகரக் குடித்தன வீட்டின் பகலிருட்டைப் போன்ற துயரம் அசோகமித்திரன் கதைகளில் கவிகிறது. நடுத்தர வர்க்கத்தினரின் விழுமியங்களுக்கும் மற்ற இரு பிரிவினரின் வாழ்க்கை முறைகளுக்கும் இடையிலான முரண்களையும் அவரது கதைகள் சித்திரிக்கின்றன. இந்த முரண்களால் எழும் சாமானியனின் தாழ்வுமனப்பான்மையையும் கையாலாகாத்தனத்தையும் பகடியாகக் கடக்கிறார்.
இது அசோகமித்திரன் மொழியின் விஷேசமான பண்பு. ஒரு நாளைப்போல் மாறாத மற்றொரு நாளுக்காகக் காத்திருக்கும் நடுத்தர வர்க்கத்தினரின் பாடுகள்தாம் அசோகமித்திரனின் இந்தக் குறுநாவல்கள்.
மண்குதிரை
Asokamitran is one of the greatest living tamil writers. His stories portray a time passed through the eyes of a middle class life. These novelettes also has the same everyday humans as their heart.
Like his characters, his language is also one rare of embellishments; but adorned with nuances and a brightness. He choses the common person's voice to say a story, or politics or life. He has strong political opinions, so does his characters. But as the way politics interferes in the everday life of a middle class person.
Ashokamitran's stories have a melancholy similar to the apartment life of the cities. Middle class life and their contradictions with the classes above and below are portrayed in his stories. The inability of a common person in face of this contradictions is crossed with a satire.
Asokamitran's novelettes are voices from a time passed, that still have relevance and appeal to readers.
அவரது கதை மாந்தர்களைப்போல் அவரது மொழியும் அலங்காரமற்றது; ஆனால் பிரகாசமும் நுட்பமும் கொண்டது. ஒரு கதையை, அரசியலை, வாழ்க்கையைச் சொல்லும்போது சாமானியனின் குரலையே விவரிப்பு மொழியாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறார். அசோகமித்திரனுக்குத் தீர்க்கமான அரசியல் பிடிபாடுகள் உண்டு; அவரது கதை மாந்தர்களும் அதைப் பேசுகிறார்கள். ஆனால் நடுத்தர வர்க்கத்தினரின் அன்றாடத்தில் அரசியல் நிகழ்த்தக்கூடிய பாதிப்பாகவே கதை மாந்தர்களுக்கு இடையில் அது பகிரப்படுகிறது.
பெருநகரக் குடித்தன வீட்டின் பகலிருட்டைப் போன்ற துயரம் அசோகமித்திரன் கதைகளில் கவிகிறது. நடுத்தர வர்க்கத்தினரின் விழுமியங்களுக்கும் மற்ற இரு பிரிவினரின் வாழ்க்கை முறைகளுக்கும் இடையிலான முரண்களையும் அவரது கதைகள் சித்திரிக்கின்றன. இந்த முரண்களால் எழும் சாமானியனின் தாழ்வுமனப்பான்மையையும் கையாலாகாத்தனத்தையும் பகடியாகக் கடக்கிறார்.
இது அசோகமித்திரன் மொழியின் விஷேசமான பண்பு. ஒரு நாளைப்போல் மாறாத மற்றொரு நாளுக்காகக் காத்திருக்கும் நடுத்தர வர்க்கத்தினரின் பாடுகள்தாம் அசோகமித்திரனின் இந்தக் குறுநாவல்கள்.
மண்குதிரை
Asokamitran is one of the greatest living tamil writers. His stories portray a time passed through the eyes of a middle class life. These novelettes also has the same everyday humans as their heart.
Like his characters, his language is also one rare of embellishments; but adorned with nuances and a brightness. He choses the common person's voice to say a story, or politics or life. He has strong political opinions, so does his characters. But as the way politics interferes in the everday life of a middle class person.
Ashokamitran's stories have a melancholy similar to the apartment life of the cities. Middle class life and their contradictions with the classes above and below are portrayed in his stories. The inability of a common person in face of this contradictions is crossed with a satire.
Asokamitran's novelettes are voices from a time passed, that still have relevance and appeal to readers.
896 pages, Kindle Edition
Published October 5, 2019
5 people are currently reading
60 people want to read
About the author
Ashokamitthiran
83 books225 followers1931ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 22ந் தேதி, ஆந்திர மாநிலத்தில் உள்ள சிகந்தராபாத்தில் பிறந்தவர். இயற்பெயர் ஜ. தியாகராஜன். தமது இருபத்தொன்றாவது வயதில் (தந்தையின் மறைவுக்குப் பின்) குடும்பத்தினருடன் சென்னைக்குக் குடியேறி, ஜெமினி ஸ்டுடியோவில் மக்கள் தொடர்புத் துறையில் பணியாற்றத் தொடங்கினார். அப்போது அகில இந்திய வானொலி நடத்திய ஒரு நாடகப் போட்டிக்காக "அன்பின் பரிசு" என்னும் நாடகத்தை எழுதினார். அதுவே அசோகமித்திரனின் முதல் படைப்பு. 1954ம் ஆண்டு வானொலியில் அந்நாடகம் ஒலிபரப்பானது.
அசோகமித்திரனின் முதல் சிறுகதை "நாடகத்தின் முடிவு". 1957ம் ஆண்டு கலைமகளில் இது பிரசுரமானது. கலைமகளில் அவரது இரண்டாவது சிறுகதை "விபத்து" பிரசுரமானதையடுத்து, மணிக்கொடி கி.ரா. மூலம் ந. பிச்சமூர்த்தியின் அறிமுகமும், அவர் மூலம் "எழுத்து" பத்திரிகைத் தொடர்பும் கிடைத்தது.
சுமார் நாற்பதாண்டு காலத்துக்கும் மேலாகத் தமிழின் மிக முக்கியமான புனைகதை எழுத்தாளர்களுள் ஒருவராக அறியப்படும் அசோகமித்திரன், அமெரிக்கா, சிங்கப்பூர், ஜெர்மனி, இலங்கை ஆகிய நாடுகளுக்கு அழைப்புகளின் பேரில் இலக்கியச் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டிருக்கிறார். அவரது பல படைப்புகள், பல இந்திய அயல் மொழிகளில் மொழியாக்கம் பெற்றிருக்கின்றன. அப்பாவின் சிநேகிதர்' என்கிற சிறுகதைத் தொகுப்புக்காக, அசோகமித்திரனுக்கு 1996ம் ஆண்டு சாகித்ய அகாதமி விருது வழங்கப்பட்டது.
அசோகமித்திரனின் முதல் சிறுகதை "நாடகத்தின் முடிவு". 1957ம் ஆண்டு கலைமகளில் இது பிரசுரமானது. கலைமகளில் அவரது இரண்டாவது சிறுகதை "விபத்து" பிரசுரமானதையடுத்து, மணிக்கொடி கி.ரா. மூலம் ந. பிச்சமூர்த்தியின் அறிமுகமும், அவர் மூலம் "எழுத்து" பத்திரிகைத் தொடர்பும் கிடைத்தது.
சுமார் நாற்பதாண்டு காலத்துக்கும் மேலாகத் தமிழின் மிக முக்கியமான புனைகதை எழுத்தாளர்களுள் ஒருவராக அறியப்படும் அசோகமித்திரன், அமெரிக்கா, சிங்கப்பூர், ஜெர்மனி, இலங்கை ஆகிய நாடுகளுக்கு அழைப்புகளின் பேரில் இலக்கியச் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டிருக்கிறார். அவரது பல படைப்புகள், பல இந்திய அயல் மொழிகளில் மொழியாக்கம் பெற்றிருக்கின்றன. அப்பாவின் சிநேகிதர்' என்கிற சிறுகதைத் தொகுப்புக்காக, அசோகமித்திரனுக்கு 1996ம் ஆண்டு சாகித்ய அகாதமி விருது வழங்கப்பட்டது.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
January 10, 2019
Recently Completed Ashokamithran Novellas Collection released by Kalachuvadu.
The novella format is more detailed than a short story but yet packs the punch of the short story. These works of Ashokamithran a total of 13 were written over a period of 40 years. The first one written in 1967 to the latest in 2011. Over this period we see Ashokamihtran exploring the lives of ordinary individuals, their emotions, challenges, the troubles, myriad different emotions they face in everyday modern life. The works are characterised by such levels of restraint, the works are to some extent mysterious of how less they reveal. Be it extreme sadness, or absurdity or humour Ashokamithran writes it in his characteristic modernist restraint writing.
The collection begins with Innum Sila Naatkkal ( Some More Days ) which is about the life of a boy who after living as an apprentice to a mystic Ayurveda Doctor in a village. After the Guru's death goes to a hilltop to achieve enlightenment. Now before death, his Guru writes down what the apprentice has to do after death and asks him to visit a particular Jyothshta who will guide him. The Jyothista commits an error in the calculation due to which the boy stops his meditation prematurely and heartbroken that he did not attain enlightenment commits suicide. We come to know of this error of the Jyothista from the narrator. The ending typically shows how absurd and driven by chance is our lives. You feel that sense of chance which controls the lives of a modern man from whose life God has taken a back seat.
Vizha(Festival) and Paavam Dalpathato(Available in English as the Ghost of Meenambakkam) are two novellas which are related. In the first novella 'Vizha' we see an idealistic filmmaker Dalpathato who has come to India to showcase his film. In the Film Festival, Dalpathato film gets selected as the best film for reasons not on merit but for political reasons. Dalpathato and Sylvia Marris the actress who acted in the film are in relation and planned to get married but for that Dalpathato is in need of money. Dalpathato tries to sell the film to different Indian Distributors but he is not able to find any.
In the second part after twenty years, we see that Dalpathato is turned a revolutionary now in India in hiding he chances to meet one of the film festival organiser friends in an airport. Dalpathato and Sylvia are separated due to misunderstanding.
One of the organisers of the film festival has his life shattered due to the loss of his daughter in flight crash. The father is aghast with guilt as he feels he didn't do enough to his daughter while she was alive. The organiser on his visit to Meenambakkam sees Dalpathato coming out of it and identifies him by calls his name.
These two peoples life get mixed up which end in a dramatic end.
Again classic absurdity, chance events determining the lives of modern people get beautifully highlighted in this novella.
Ashokamithran's Family stories beautifully explore all these emotions. Growing up in a city in cramped quarters with very little economic freedom he would have great visibility to various problems faced by people in families. Especially the subtle undercurrents that govern the lives of people living in them.
Take for instance Manal (Sand) it captures of so much of emotions which are lurking underneath with such restraint. In a big family with brothers and sisters living in a small house, there are a lot of pressures on the relations. We see the elder brother always is irritated, bangs his cycle when he comes from his office. The second brother is aloof and rarely gets involved. The lives of these people change with the death of the mother. The fact that the mother has been the silent force which has been driving the family comes to fore. With she gone the onus is on the young unmarried daughter, her life gets completely changed she is not able to continue her studies and the ending is a classic way to showcase the way how the lives of people sometimes get crushed.
Viduthalai (Freedom) is again rooted in the middle-class family. Everything seems to be smooth and ordered in this world of Parasurama Iyer. His life is characterised by one of repeated events, the bus he takes to his office, the people he sees, he is always late to the office due to factors beyond him. All this change when the final daughter goes missing. The writer through discrete chapters in the various events in the life of Parasurama Iyer shows the drastic changes that befall the lives of this middle-class man. He starts living in a slum, quits working is estranged from his family. Suddenly everything changes for no reason, and you see Parasurama Iyer at the end of novella lying by the beach side with rain pouring on him and the sand on which he is lying dissolve.
In Ashokamithran's world is characterised by randomness there is no reason or norm that governs this world. It is all coincidental, a world in which religion and god have taken a back seat and left it to people to live through. The genius of Ashokamithran is to capture this like a mirror reflecting this through the lives of 'ordinary' people. These ordinary people are not symbolic of anything they simply an ocean drop that Ashokamithran captures it for us.
In Thalaimuraigal(Generations) we see an estranged father and son(Sankaran) taking it to blows, and eventually, the son leaving the family to visit his friend in Ooty. In the cold winter days, he searches his friend to find him tracked by police during an emergency.
The friend is unable to help Sankaran and he is forced to return to Madurai and eventually, Sankaran's father recovers him from Madurai police station.
The first part of the novel is highly detailed showing the feud and the hatred between the father and son. Then things change suddenly the family gets patched up and they go onto living a normal life. Now in the changed circumstances, we see the friend who was living in Ooty now in Chennai whom Sankaran avoids.
In a way the cruelty that the father shows to the son in the first part or the inability of the friends to help them are events which arise out of the situation they are into nothing beyond that. Even the change in the attitude of the family is also not explained and left to the reader to guess.
Ashokamithran also captures the unique relationship between children and adults. Through stories such as Inspector Shenbagaraman, Iruvar, Leave letter we see that Chandrasekaran in Inspector Shenbagaraman is more sympathetic towards the man. There is also a sense of awkwardness in a grown-up man having a relationship with a boy. We see similarly the relationship where Keshava Rao in the story 'leave letter', a man married to two sisters and now living a separated relation with the elder sister asking the boy in the story to deliver letter and money to her every month. The social norms of the adults are written in stone, the way they judge these people as bad makes them hate these people who have fallen out of the norms society sets them. But these boys be it in Inspector Shenbaraman, Iruvar, Leave Letter are more accepting and sympathetic to them.
This collection of novellas shows the brilliance of Ashokamithran in all its glory.
The novella format is more detailed than a short story but yet packs the punch of the short story. These works of Ashokamithran a total of 13 were written over a period of 40 years. The first one written in 1967 to the latest in 2011. Over this period we see Ashokamihtran exploring the lives of ordinary individuals, their emotions, challenges, the troubles, myriad different emotions they face in everyday modern life. The works are characterised by such levels of restraint, the works are to some extent mysterious of how less they reveal. Be it extreme sadness, or absurdity or humour Ashokamithran writes it in his characteristic modernist restraint writing.
The collection begins with Innum Sila Naatkkal ( Some More Days ) which is about the life of a boy who after living as an apprentice to a mystic Ayurveda Doctor in a village. After the Guru's death goes to a hilltop to achieve enlightenment. Now before death, his Guru writes down what the apprentice has to do after death and asks him to visit a particular Jyothshta who will guide him. The Jyothista commits an error in the calculation due to which the boy stops his meditation prematurely and heartbroken that he did not attain enlightenment commits suicide. We come to know of this error of the Jyothista from the narrator. The ending typically shows how absurd and driven by chance is our lives. You feel that sense of chance which controls the lives of a modern man from whose life God has taken a back seat.
Vizha(Festival) and Paavam Dalpathato(Available in English as the Ghost of Meenambakkam) are two novellas which are related. In the first novella 'Vizha' we see an idealistic filmmaker Dalpathato who has come to India to showcase his film. In the Film Festival, Dalpathato film gets selected as the best film for reasons not on merit but for political reasons. Dalpathato and Sylvia Marris the actress who acted in the film are in relation and planned to get married but for that Dalpathato is in need of money. Dalpathato tries to sell the film to different Indian Distributors but he is not able to find any.
In the second part after twenty years, we see that Dalpathato is turned a revolutionary now in India in hiding he chances to meet one of the film festival organiser friends in an airport. Dalpathato and Sylvia are separated due to misunderstanding.
One of the organisers of the film festival has his life shattered due to the loss of his daughter in flight crash. The father is aghast with guilt as he feels he didn't do enough to his daughter while she was alive. The organiser on his visit to Meenambakkam sees Dalpathato coming out of it and identifies him by calls his name.
These two peoples life get mixed up which end in a dramatic end.
Again classic absurdity, chance events determining the lives of modern people get beautifully highlighted in this novella.
Ashokamithran's Family stories beautifully explore all these emotions. Growing up in a city in cramped quarters with very little economic freedom he would have great visibility to various problems faced by people in families. Especially the subtle undercurrents that govern the lives of people living in them.
Take for instance Manal (Sand) it captures of so much of emotions which are lurking underneath with such restraint. In a big family with brothers and sisters living in a small house, there are a lot of pressures on the relations. We see the elder brother always is irritated, bangs his cycle when he comes from his office. The second brother is aloof and rarely gets involved. The lives of these people change with the death of the mother. The fact that the mother has been the silent force which has been driving the family comes to fore. With she gone the onus is on the young unmarried daughter, her life gets completely changed she is not able to continue her studies and the ending is a classic way to showcase the way how the lives of people sometimes get crushed.
Viduthalai (Freedom) is again rooted in the middle-class family. Everything seems to be smooth and ordered in this world of Parasurama Iyer. His life is characterised by one of repeated events, the bus he takes to his office, the people he sees, he is always late to the office due to factors beyond him. All this change when the final daughter goes missing. The writer through discrete chapters in the various events in the life of Parasurama Iyer shows the drastic changes that befall the lives of this middle-class man. He starts living in a slum, quits working is estranged from his family. Suddenly everything changes for no reason, and you see Parasurama Iyer at the end of novella lying by the beach side with rain pouring on him and the sand on which he is lying dissolve.
In Ashokamithran's world is characterised by randomness there is no reason or norm that governs this world. It is all coincidental, a world in which religion and god have taken a back seat and left it to people to live through. The genius of Ashokamithran is to capture this like a mirror reflecting this through the lives of 'ordinary' people. These ordinary people are not symbolic of anything they simply an ocean drop that Ashokamithran captures it for us.
In Thalaimuraigal(Generations) we see an estranged father and son(Sankaran) taking it to blows, and eventually, the son leaving the family to visit his friend in Ooty. In the cold winter days, he searches his friend to find him tracked by police during an emergency.
The friend is unable to help Sankaran and he is forced to return to Madurai and eventually, Sankaran's father recovers him from Madurai police station.
The first part of the novel is highly detailed showing the feud and the hatred between the father and son. Then things change suddenly the family gets patched up and they go onto living a normal life. Now in the changed circumstances, we see the friend who was living in Ooty now in Chennai whom Sankaran avoids.
In a way the cruelty that the father shows to the son in the first part or the inability of the friends to help them are events which arise out of the situation they are into nothing beyond that. Even the change in the attitude of the family is also not explained and left to the reader to guess.
Ashokamithran also captures the unique relationship between children and adults. Through stories such as Inspector Shenbagaraman, Iruvar, Leave letter we see that Chandrasekaran in Inspector Shenbagaraman is more sympathetic towards the man. There is also a sense of awkwardness in a grown-up man having a relationship with a boy. We see similarly the relationship where Keshava Rao in the story 'leave letter', a man married to two sisters and now living a separated relation with the elder sister asking the boy in the story to deliver letter and money to her every month. The social norms of the adults are written in stone, the way they judge these people as bad makes them hate these people who have fallen out of the norms society sets them. But these boys be it in Inspector Shenbaraman, Iruvar, Leave Letter are more accepting and sympathetic to them.
This collection of novellas shows the brilliance of Ashokamithran in all its glory.
August 5, 2020
அசோகமித்திரன் - குறுநாவல்கள்
சாலை விபத்துக்கள் சாலை தோன்றிய நாட்களிலிருந்து நேர்ந்து வர வேண்டும், மனுநீதிச் சோழன் பெருமையே ஒரு சாலை விபத்தைத்தான் சார்ந்திருக்கிறது - அ.மி - பாவம் டல்பதடோ
கிணறுகள், நிமிர்த்திவைக்கப்பட்ட குகைகள். அவற்றையே படுக்க வைத்துவிட்டால் குகைகள்தான் - அ.மி. - இருவர்
ஒருவனுக்கு தனிமையை தூண்டச் செய்ய அழுக்குச் சட்டையைக் காட்டிலும் சிறப்பான சாதனம் கிடையாது - தலைமுறைகள்
அசோகமித்திரன் எழுதிய 13 குறுநாவல்களின் தொகுப்பு இந்த புத்தகம். மிகச்சிறந்த கதைகளையும் கதாபாத்திரங்களையும் கொண்ட தொகுப்பு. அ.மி யின் எழுத்துக்களில் பரிட்சயம் உள்ளவர்கள் அவசியம் படிக்க வேண்டிய தொகுப்பு.
விழா மாலைப் போதில்
சினிமாவை பின்புலமாக கொண்டு அ.மி யால் எழுதப்பட்ட இன்னொரு முக்கியமான கதை.
சர்வதேச திரைப்படவிழாவில் கலந்து கொண்டு அந்த நிகழ்ச்சியை பற்றியும் அங்கு திரையிடப்படும் படங்களின் விமர்சனங்களையும் எழுத ஒரு பிரபல பத்திரிகையிலிருந்து சுந்தர்ராஜிற்கு அழைப்பு வருகிறது. சுந்தர்ராஜன் கடந்தகாலத்தில் சினிமா துறையில் பணிபுரிந்த போது சந்தித்த, தன்னவள் ஆக்கி கொள்ள நினைத்த, வாய்ப்பு தேடி அலைந்த நடிகையை, முன்னனி நட்சத்திரமாக அந்த விழாவில் சந்திக்கிறான். அவர்களிடையே நடக்கும் உரையாடல்கள், வாழ்க்கையை இழந்து வாழ்க்கையில் சாதித்தவர்களின் உள்ளக்குமுறல். திருமணமாகாத, வயதான தங்கை தலை வாரி வீசிய முடியில் இருந்த ஒரு நரைமுடியை சுந்தர்ராஜன் பார்த்ததும் அவனுள் எழும் உணர்வை வெளிபடுத்த பயன்படுத்திய வார்த்தைகள் எதார்த்த கவிதை. பல துயரங்களை உள்ளடக்கிய கதையாக இருந்த போதிலும் ரசித்தே படித்தேன். தவறவிடக் கூடாத கதை.
இன்ஸ்பெக்டர் செண்பகராமன்
சிறுவனாக இருக்கும் போது தன்னைவிட வயதில் பெரியவனாக இருப்பவருடன் நண்பராக பழகும் வாய்ப்பு கிடைத்தவர்களுக்கு இந்த கதை மிக நெருக்கமானதாக உணர்வார்கள். இன்ஸ்பெக்டர் செண்பகராமன் தன்னுடைய மகன் வயதில் இருக்கும் சந்திரசேகரை பார்த்ததும் பிடித்துப் போய் அவனுடன் பழகுவதை விரும்புகிறார். பிள்ளை இல்லாத செண்பகராமனுக்கு தற்காலிகமாக சந்திரசேகரன் ஆறுதலாக இருக்கிறான். இருவருக்கிடையே வளரும் நட்பு, புரிந்து கொள்ள முடியாத உதவியை சந்திரசேகரனை செய்யத் தூண்டுகிறது. படித்தால் மட்டுமே கதையின் நுட்பத்தை உணரக்கூடிய கதை. அவசியம் படிக்க வேண்டிய கதை. இதே இன்ஸ்பெக்டரின் கதாபாத்திரம் அ.மி யின் சிறுகதைகளிலும் வருகிறது.
இருவர்
அ.மி யின் கதைகளிலே சற்று வித்யாசமான கதை களம், இந்த கதையின் முற்பகுதியில் வாலா என்கிற இளம் விதவை கதாபாத்திரம் இடம் பெற்றுள்ளது. அ.மி யின் எழுத்து, வாலாவை அவளுடைய துயரங்களுடன் நம் கண் முன் நிறுத்துகிறது. கணவனை இழந்தப்பின், இரண்டு குழந்தைகளுடன் தாய் வீட்டிற்கு வேறு வழியில்லாமல் வந்துவிடுகிறாள். அதன் பிறகு ஒரு தருணத்தை தவிற அழுவதற்கு கூட வாலா தன் குரலை உபயோகப்படுத்துவதில்லை. தன் மகன் அண்ணன்களால் அடித்து உதைக்கப்படும் போதும் அதை திரும்பி கூட பாக்க முடியாத அபலையாக நிறுத்துவது கொடுமையின் உச்சம். இந்த கதையை படித்தால் வாலாவை நினைவுகளிலிருந்து அகற்ற முடியாது. நாஜிக்கள் யூதர்களை ஒடுக்கியதற்கு சமமானது குறிப்பிட்ட சமூகத்தில் இளம் விதவைகளை நடத்திய விதம். இதை படிக்கும் போது இந்த கதைக்கு சம்மந்தமே இல்லாத, பெரியார் நினைவில் வந்தார், அவரை எதிர்த்தவர்களும் ஏன் பெண்களுக்கு ஆதரவான அவரின் நிலைப்பாட்டை ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள் என்று உணர்ந்தேன்.
விழா
மிக எளிமையான கதை, ஒரு சர்வதேச திரைப்படவிழாவில் முதல் பரிசை பெறும் திரைப்படத்தை உருவாக்கியவர் அந்த படத்தை விற்க படும் பாடு தா��் கதை, ஆனால் இதுவே மொத்தமும் இல்லை, வழக்கம் போல அ.மி எங்கோ ஆரம்பித்து எதிலோ முடித்திருக்கிறார்.
பாவம் டல்பதடோ
விழா என்ற குறுநாவலில் வரும் மூன்று முக்கிய கதாபாத்திரங்களை கொண்டு பின்னப்பட்ட கதை, சீக்வல் என்று சொல்லலாம் ஆனால் முற்றிலும் வித்யாசமான கதைக்களம். “மான்செஸ்டர் பை சீ” என்ற திரைப்படத்தில் வரும் கதாநாயகன் தன்னுடைய பிள்ளைகளை பரிகொடுத்துவிட்டு மனவலியுடன் வீதிகளில் நடைபிணமாக நடமாடுவான், அந்த நடிகருக்கு ஆஸ்கர் விருதை வாங்கி கொடுத்த கதாபாத்திரம். அத்திரைப்படம் வெளிவந்த ஆண்டு 2016. அந்த கதாநாயகனை நினைவுபடுத்தும் கதாபாத்திரத்தை சுமார் முப்பது ஆண்டுக்கு முன்பு அ.மி இந்த கதையில் உருவாக்கியிருகிறார். ஆனால் இந்த கதையின் சிறப்பு அதோடு நின்றுவிடவில்லை, கதையில் இடம்பெறும் சஸ்பென்ஸ் மற்றும் முடிவு, விறுவிறுப்பான கிரைம் நாவலைப் போல் இருந்தது. அட்டகாசமான கதை அமைப்பு, தவறவிடக் கூடாத குறுநாவல். விழா குறுநாவலை படித்து முடித்ததும் படிக்க வேண்டியது.13 குறுநாவல்களில் சிலவற்றை படிக்கலாம் என்று நினைப்பவர்கள் இதை தவறவிடக்கூடாது.
வண்ணங்கள்
ஒரு அலுவலகத்தில் பணிபுரிந்ல இரண்டு நபர்கள் அந்த அலுவலகத்தை விட்டு வெளியேறிய இருபது வருடங்கள் கழித்து ஒரு கடைவீதியில் சந்திக்கிறார்கள். சந்தித்த தருணத்தில் மனதில் விரியும் அலுவலக நாட்கள் தான் மொத்த கதையும். அ.மி யின் வழக்கமான விவரணை படிப்பதற்கு சுவாரசியத்தை அதிகரிக்கிறது.
மாறுதல் & மாலதி
இந்த இரண்டு குறுநாவலிலும் பிரமாதமான பெண் கதாபாத்திரங்கள் நிறைந்திருந்தாலும் கதை பெரிதாக ஈர்க்கவில்லை.
லீவு லெட்டர், விடுதலை, தலைமுறைகள் & இன்னும் சில நாட்கள்
அவ்வளவு திருப்திகரமாக இல்லை.
சாலை விபத்துக்கள் சாலை தோன்றிய நாட்களிலிருந்து நேர்ந்து வர வேண்டும், மனுநீதிச் சோழன் பெருமையே ஒரு சாலை விபத்தைத்தான் சார்ந்திருக்கிறது - அ.மி - பாவம் டல்பதடோ
கிணறுகள், நிமிர்த்திவைக்கப்பட்ட குகைகள். அவற்றையே படுக்க வைத்துவிட்டால் குகைகள்தான் - அ.மி. - இருவர்
ஒருவனுக்கு தனிமையை தூண்டச் செய்ய அழுக்குச் சட்டையைக் காட்டிலும் சிறப்பான சாதனம் கிடையாது - தலைமுறைகள்
அசோகமித்திரன் எழுதிய 13 குறுநாவல்களின் தொகுப்பு இந்த புத்தகம். மிகச்சிறந்த கதைகளையும் கதாபாத்திரங்களையும் கொண்ட தொகுப்பு. அ.மி யின் எழுத்துக்களில் பரிட்சயம் உள்ளவர்கள் அவசியம் படிக்க வேண்டிய தொகுப்பு.
விழா மாலைப் போதில்
சினிமாவை பின்புலமாக கொண்டு அ.மி யால் எழுதப்பட்ட இன்னொரு முக்கியமான கதை.
சர்வதேச திரைப்படவிழாவில் கலந்து கொண்டு அந்த நிகழ்ச்சியை பற்றியும் அங்கு திரையிடப்படும் படங்களின் விமர்சனங்களையும் எழுத ஒரு பிரபல பத்திரிகையிலிருந்து சுந்தர்ராஜிற்கு அழைப்பு வருகிறது. சுந்தர்ராஜன் கடந்தகாலத்தில் சினிமா துறையில் பணிபுரிந்த போது சந்தித்த, தன்னவள் ஆக்கி கொள்ள நினைத்த, வாய்ப்பு தேடி அலைந்த நடிகையை, முன்னனி நட்சத்திரமாக அந்த விழாவில் சந்திக்கிறான். அவர்களிடையே நடக்கும் உரையாடல்கள், வாழ்க்கையை இழந்து வாழ்க்கையில் சாதித்தவர்களின் உள்ளக்குமுறல். திருமணமாகாத, வயதான தங்கை தலை வாரி வீசிய முடியில் இருந்த ஒரு நரைமுடியை சுந்தர்ராஜன் பார்த்ததும் அவனுள் எழும் உணர்வை வெளிபடுத்த பயன்படுத்திய வார்த்தைகள் எதார்த்த கவிதை. பல துயரங்களை உள்ளடக்கிய கதையாக இருந்த போதிலும் ரசித்தே படித்தேன். தவறவிடக் கூடாத கதை.
இன்ஸ்பெக்டர் செண்பகராமன்
சிறுவனாக இருக்கும் போது தன்னைவிட வயதில் பெரியவனாக இருப்பவருடன் நண்பராக பழகும் வாய்ப்பு கிடைத்தவர்களுக்கு இந்த கதை மிக நெருக்கமானதாக உணர்வார்கள். இன்ஸ்பெக்டர் செண்பகராமன் தன்னுடைய மகன் வயதில் இருக்கும் சந்திரசேகரை பார்த்ததும் பிடித்துப் போய் அவனுடன் பழகுவதை விரும்புகிறார். பிள்ளை இல்லாத செண்பகராமனுக்கு தற்காலிகமாக சந்திரசேகரன் ஆறுதலாக இருக்கிறான். இருவருக்கிடையே வளரும் நட்பு, புரிந்து கொள்ள முடியாத உதவியை சந்திரசேகரனை செய்யத் தூண்டுகிறது. படித்தால் மட்டுமே கதையின் நுட்பத்தை உணரக்கூடிய கதை. அவசியம் படிக்க வேண்டிய கதை. இதே இன்ஸ்பெக்டரின் கதாபாத்திரம் அ.மி யின் சிறுகதைகளிலும் வருகிறது.
இருவர்
அ.மி யின் கதைகளிலே சற்று வித்யாசமான கதை களம், இந்த கதையின் முற்பகுதியில் வாலா என்கிற இளம் விதவை கதாபாத்திரம் இடம் பெற்றுள்ளது. அ.மி யின் எழுத்து, வாலாவை அவளுடைய துயரங்களுடன் நம் கண் முன் நிறுத்துகிறது. கணவனை இழந்தப்பின், இரண்டு குழந்தைகளுடன் தாய் வீட்டிற்கு வேறு வழியில்லாமல் வந்துவிடுகிறாள். அதன் பிறகு ஒரு தருணத்தை தவிற அழுவதற்கு கூட வாலா தன் குரலை உபயோகப்படுத்துவதில்லை. தன் மகன் அண்ணன்களால் அடித்து உதைக்கப்படும் போதும் அதை திரும்பி கூட பாக்க முடியாத அபலையாக நிறுத்துவது கொடுமையின் உச்சம். இந்த கதையை படித்தால் வாலாவை நினைவுகளிலிருந்து அகற்ற முடியாது. நாஜிக்கள் யூதர்களை ஒடுக்கியதற்கு சமமானது குறிப்பிட்ட சமூகத்தில் இளம் விதவைகளை நடத்திய விதம். இதை படிக்கும் போது இந்த கதைக்கு சம்மந்தமே இல்லாத, பெரியார் நினைவில் வந்தார், அவரை எதிர்த்தவர்களும் ஏன் பெண்களுக்கு ஆதரவான அவரின் நிலைப்பாட்டை ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள் என்று உணர்ந்தேன்.
விழா
மிக எளிமையான கதை, ஒரு சர்வதேச திரைப்படவிழாவில் முதல் பரிசை பெறும் திரைப்படத்தை உருவாக்கியவர் அந்த படத்தை விற்க படும் பாடு தா��் கதை, ஆனால் இதுவே மொத்தமும் இல்லை, வழக்கம் போல அ.மி எங்கோ ஆரம்பித்து எதிலோ முடித்திருக்கிறார்.
பாவம் டல்பதடோ
விழா என்ற குறுநாவலில் வரும் மூன்று முக்கிய கதாபாத்திரங்களை கொண்டு பின்னப்பட்ட கதை, சீக்வல் என்று சொல்லலாம் ஆனால் முற்றிலும் வித்யாசமான கதைக்களம். “மான்செஸ்டர் பை சீ” என்ற திரைப்படத்தில் வரும் கதாநாயகன் தன்னுடைய பிள்ளைகளை பரிகொடுத்துவிட்டு மனவலியுடன் வீதிகளில் நடைபிணமாக நடமாடுவான், அந்த நடிகருக்கு ஆஸ்கர் விருதை வாங்கி கொடுத்த கதாபாத்திரம். அத்திரைப்படம் வெளிவந்த ஆண்டு 2016. அந்த கதாநாயகனை நினைவுபடுத்தும் கதாபாத்திரத்தை சுமார் முப்பது ஆண்டுக்கு முன்பு அ.மி இந்த கதையில் உருவாக்கியிருகிறார். ஆனால் இந்த கதையின் சிறப்பு அதோடு நின்றுவிடவில்லை, கதையில் இடம்பெறும் சஸ்பென்ஸ் மற்றும் முடிவு, விறுவிறுப்பான கிரைம் நாவலைப் போல் இருந்தது. அட்டகாசமான கதை அமைப்பு, தவறவிடக் கூடாத குறுநாவல். விழா குறுநாவலை படித்து முடித்ததும் படிக்க வேண்டியது.13 குறுநாவல்களில் சிலவற்றை படிக்கலாம் என்று நினைப்பவர்கள் இதை தவறவிடக்கூடாது.
வண்ணங்கள்
ஒரு அலுவலகத்தில் பணிபுரிந்ல இரண்டு நபர்கள் அந்த அலுவலகத்தை விட்டு வெளியேறிய இருபது வருடங்கள் கழித்து ஒரு கடைவீதியில் சந்திக்கிறார்கள். சந்தித்த தருணத்தில் மனதில் விரியும் அலுவலக நாட்கள் தான் மொத்த கதையும். அ.மி யின் வழக்கமான விவரணை படிப்பதற்கு சுவாரசியத்தை அதிகரிக்கிறது.
மாறுதல் & மாலதி
இந்த இரண்டு குறுநாவலிலும் பிரமாதமான பெண் கதாபாத்திரங்கள் நிறைந்திருந்தாலும் கதை பெரிதாக ஈர்க்கவில்லை.
லீவு லெட்டர், விடுதலை, தலைமுறைகள் & இன்னும் சில நாட்கள்
அவ்வளவு திருப்திகரமாக இல்லை.
December 30, 2024
இந்த நூலை வருடம் முழுவதும் வாசித்தேன்.
May 25, 2025
A very good collection of stories from Ashokamithran. ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு விதம்.
இன்ஸ்பெக்டர் செண்பகராமன், லீவு லெட்டர், இன்னும் சில நாட்கள், மணல், விழா மாலை பொழுதில், பாவம் டல்பதடோ, தலைமுறைகள்.
These stories were my favorites.
இன்ஸ்பெக்டர் செண்பகராமன், லீவு லெட்டர், இன்னும் சில நாட்கள், மணல், விழா மாலை பொழுதில், பாவம் டல்பதடோ, தலைமுறைகள்.
These stories were my favorites.
October 13, 2018
Ashokamitran writes seemingly simple stories but they remain in your memory for long. With a terse style he is able to bring out the essence of the characters. Good read.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews