“In het woud, vlak buiten het dorp, woont een kluizenaar met zijn herdershond en waakgans: Oskar. Hij leeft op literflessen rode wijn, brandhout en van de jacht. De dorpelingen – heel bange, benepen christenen – mijden hem als de pest, want het wemelt op hun kleine stukje aarde van de goddelozen. Vrienden heeft Oskar niet, althans niet voordat hij op een zondag in december een weesjongen, de negentienjarige hoofdpersoon van dit verhaal, ontmoet.”
‘Wolfsjong’, het debuut van journalist en schrijver Kevin van Vliet (1993), verscheen in 2019 en ontving veel lof in kleine kring. De novelle werd genomineerd voor de Bronzen Uil, prijs voor het beste literaire Nederlandstalige debuut.
‘Wolfsjong is een novelle over vaders, zonen en geliefden en hoe die soms in elkaar overgaan, over ons verlangen naar grote gevoelens en romantiek ook, en de gevaren ervan’ Knack Focus ****
‘Al bij de eerste paar zinnen raak je volledig in de ban van zijn intrigerende Wolfsjong. (...) Een veelbelovend begin van een hopelijk rijk oeuvre.’ Winq Culture
‘Een sfeervolle novelle die zich mooi nestelt in een Nederlandse traditie’ Tzum
‘Een bijna sprookjesachtige vertelling’ – Pieter van der Wielen, Nooit meer slapen
Kevin van Vliet (Harderwijk, 1993) is a novelist and journalist. He made his solid debut in Dutch literature in 2019 with a well-received novella and he published his first novel four years later.
His novel ‘Jong en eenzaam’ was released January 2026.
Van Vliet works as a foreign correspondent for the Dutch newspapers Trouw and Het Financieele Dagblad in South Africa. He lives in Cape Town.
Een drie die naar een vier gaat. Interessant lang en psychologisch gelaagd verhaal van Kevin Van Vliet dat recnt verscheen bij Uitgeverij Prometheus. In dit verhaal rouwt een 19-jarige jongeman om zijn vader die pas overleed aan kanker. Eerder had hij zijn moeder al verloren. In het stijve Christelijke dorp doolt de man, al gauw botst hij daarbij op Oskar, een knoeste, wat obscure man die leeft in een afgelegen boerderij buiten het dorp samen met zijn herdershond en een gans. Al snel ontvouwt zich een intense vriendschap, vindt het hoofdpersonage een surrogaatvader in Oskar. Helaas blijkt die band van korte duur, de jongeman blikt samen met de lezer - en dat mag je behoorlijk letterlijk nemen omdat hij die ook enkele keren gericht aanspreekt - terug op deze levensbepalende ontmoeting. Enkel wanneer de jongeman in het laatste deel de zoon van Oskar treft, lijkt het allemaal wat van het haar gegrepen en boort Van Vliet net wat te veel thema’s aan die hij onvoldoende uitdiept en die misschien voer zijn voor een roman. Stilistisch schrijft Van Vliet anders dan de meeste debutanten van zijn generatie. Ik volg de referenties naar Elsschot en Reve, de homoseksuele erotische fantasie in het laatste deel voelt dan ook Reviaans aan. Van Vliet vindt met zijn taalgebruik en de thematiek die hij aanboort aansluiting bij auteurs als Maarten ‘t Hart en Maarten Van der Graaff. Je voelt aldus dat in Van Vliet een grote roman rijpt. En dit lijkt me het perfecte stapsteentje daarnaartoe.
“Dat beestje heeft een mooi leven”, zei Oskar eerbiedig. “Hij heeft geen bestemming.”
Gelezen in het kader van de Bronzen Uil 2020 Publieksprijs.
Wolfsjong is een heel fijn boekje dat prachtig simpel geschreven is. Het gaat nooit heel erg diep, maar is toch heel mooi, gevoelig en ook wel wat grappig. Het had van mij nog een stuk langer mogen zijn, maar het voelt tegelijk ook erg af aan. Het korte verhaal slaagt er helemaal in om de personages te laten ontwikkelen en een interessante dynamiek weer te geven. Ik hoop snel meer te kunnen lezen van deze jonge auteur!
Mooie novelle waarin een 19-jarige leert om te gaan met het overlijden van z'n vader nadat reeds eerder z'n moeder is overleden. Een onverwachte vriendschap met hoge intensiteit confronteert hem met de absurde vrijheden van Oskar die zich volledig losgewerkt heeft uit het verantwoorde patroon van de hem omgevende zwarte kousen gemeenschap. Het tweede deel maakt het verhaal pas echt helemaal af. Dit debuut smaakt naar meer.
Zelfs in een heel dun boekje van een Nederlandse schrijver moet er weer zaad gespoten worden. ik word zó moe van de luie en fantasieloze schrijfsels van de Nederlanders. Een debuut van een jonge schrijver, het stelt niet veel voor. En keurig opgevoede jongens die trekken niet in bij ongewassen ( van het niveau 20 jaar dakloos) kerels in, laat staan dat ze ermee in bed kunnen liggen zonder te kokhalzen van de stank. Nog geen 100 bladzijden dus gelukkig was ik binnen een uur alweer vanaf.
Wel knap om in zo’n relatief kort verhaal de karakters te ontwikkelen en enige spanning en emotie op te roepen. Je mist wel de ware diepgang. Daarom geen 5 sterren. Het was leuk.
Kevin van Vliet is voor mijn gevoel een jonge Elsschot. Niet alleen qua aantal pagina’s van het boek, maar ook qua stijl associeerde ik ‘Wolfsjong’ met het werk van de Vlaamse schrijver. Zijn debuut is een meeslepende novelle over vriendschap, de relatie tussen vader en zoon, schuld en vrijheid. Om te beginnen verdient Van Vliet een compliment voor zijn ironie. Deze zorgt voor enkele humoristische gebeurtenissen en elementen, waar ik enorm van genoten heb. De vegetarische herdershond en de vleesetende waakgans zijn geweldig. En ook het contrast tussen de maatschappelijk verantwoorde levensstijl en de manier waarop Oskar als een kluizenaar leeft is prachtig beschreven. Het motief schuld komt op verschillende manieren in deze novelle aan bod. Enkele daarvan zijn te herleiden tot de parabel van de verloren zoon (Luc.15,11-32). Voor verschillende personages is dit in de relatie met hun vader een belangrijke vormende factor. De ironie waarmee de auteur dit beschrijft is treffend en zorgt voor gelaagdheid met betrekking tot vriendschap en de familieband. Voor mij gaat dit debuut over een intense vriendschap die sterker is dan de familieband. Vooral de dagen dat Oskar en de negentienjarige wees samen zijn leveren grappige en ontroerende passages op. En daarom moest ik tijdens het lezen van deze mustread denken aan Elsschot. Het lukt de jonge schrijver om net als de Vlaamse grootmeester ook de kwetsbare kant van enkele van zijn personages te laten zien, binnen de scherpe humor. Dus voor alle lezers die van meeslepende, toegankelijke lichte literatuur houden is dit fantastische debuut een aanrader. Ik kan niet wachten op het volgende boek! #wolfsjong #kevinvanvliet #uitgeverijprometheus
Eerste zin Een dag of drie, vier, nadat ik mijn vader tussen zes planken in het graf van mijn moeder had zien zakken, ontmoette ik Oskar.
Uit Focus Knack : Negentien is de verteller van Kevin van Vliets debuut Wolfsjong wanneer zijn vader aan asbestose sterft en hij alleen achterblijft in een met schulden belast huis. Een beetje onbeholpen legt hij de witte en de blauwe enveloppen op aparte stapels en geeft hij zich over aan Oskar, de dorpsgek bij wie hij aandacht en affectie vindt. Oskar beweert van Duitse adellijke afkomst te zijn, maar woont in een vervallen boerderij aan de rand van het dorp, samen met herdershond Blondi en waakgans Jeanine. Stromend water of elektriciteit heeft hij al lang niet meer. Tussen de hopen afval in zijn krot leeft hij op hondenvoer en liters wijn. 'Hier kun je van de vloer eten', lacht hij tegen de verteller wanneer die de eerste keer bij hem over de vloer komt. 'Er ligt genoeg.' Voor de jongeman gaat er een nieuwe wereld open, ook al duurt die maar een paar weken. Wolfsjong is een novelle over vaders, zonen en geliefden en hoe die soms in elkaar overgaan, over ons verlangen naar grote gevoelens en romantiek ook, en de gevaren ervan, want die herder heet natuurlijk niet zomaar Blondi.