What do you think?
Rate this book
แพ้ทางรัก
ไตร’ นักร้องหนุ่มเพลย์บอยประจำร้านเหล้าที่ ‘สอง’ ทำงานพิเศษอยู่ (จากเรื่อง ลอง...ให้รู้ว่ารัก) คาสโนว่าตัวพ่อที่ควง
(และควบ)ได้ทั้งชาย-หญิง แต่ลึกๆ ก็ขี้เหงาแบบที่ใครก็นึกไม่ออก เพราะการอยู่คนเดียวมันน่ากลัว เขาจึงหารูมเมทมาแบ่งเบา
ความเหงา จนได้รุ่นน้องร่วมคณะอย่าง ‘ข้าว’ หนุ่มน้อยมาดนิ่ง...แต่ตัวจริงไม่แบ๊วนะครับ มาคอยเทคแคร์ดูแล ช่วยแชร์พื้นที่
แล้วค่อยๆ คืบคลานเข้าไปในสี่ห้องหัวใจ ถึงคราวที่เสืออย่างไตรจะสิ้นลาย...นักล่าจะแพ้ทางคนน่ารักซะแล้วหรือนี่!?
(และควบ)ได้ทั้งชาย-หญิง แต่ลึกๆ ก็ขี้เหงาแบบที่ใครก็นึกไม่ออก เพราะการอยู่คนเดียวมันน่ากลัว เขาจึงหารูมเมทมาแบ่งเบา
ความเหงา จนได้รุ่นน้องร่วมคณะอย่าง ‘ข้าว’ หนุ่มน้อยมาดนิ่ง...แต่ตัวจริงไม่แบ๊วนะครับ มาคอยเทคแคร์ดูแล ช่วยแชร์พื้นที่
แล้วค่อยๆ คืบคลานเข้าไปในสี่ห้องหัวใจ ถึงคราวที่เสืออย่างไตรจะสิ้นลาย...นักล่าจะแพ้ทางคนน่ารักซะแล้วหรือนี่!?
452 pages, Paperback
Published October 1, 2019
24 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
February 24, 2020
อ่านเรื่อง “ลองให้รู้ว่านักมาก่อน” แบบอีบุ๊ก แต่ตอนแรกไม่ทันสังเกตว่าคนเขียนเดียว เรื่องนี้เป็นเรื่องในชุดซีรี่ส์เดียวกันเนี่ยแหละ แต่เนื้อหาไม่ได้ต่อเนื่องกัน คิดว่าอ่านเรื่องไหนก่อนก็ได้ พล็อตและการเดินเรื่องดีอยู่ แต่ทั้ง “ลองให้รู้ว่ารัก” กับเรื่องนี้เคาว่ามีตุดอ่อนนิดหน่อยตรงสำนวนภาษาของบทบรรยาย มันมีทั้งคำขาด คำซ้ำ คำเกิน แบบน่าจะเกลาอีกนิด เลยกลายเป็นว่าอ่านแล้วให้อารมณ์ทื่อ ๆ สื่ออารมณ์ออกมาไม่หมด อ่านแล้วเหมือนเรากำลังท่องอะ แต่ “แพ้ทางนัก” นี่ต้องยอมรับว่าสำนวนดีกว่า “ลองให้รู้ว่ารัก” นะ มีพัฒนาการขึ้นแหละ คิดว่าเขียนไปเรื่อย ๆ น่าจะลื่นขึ้น
October 13, 2024
⭐⭐⭐⭐⭐
WOW simplemente WOW, no tengo plabra para describir este libro.
Así que empezaré diciendo que ame a Khao, por que Khao a diferencia de muchos otros protagonistas que suelen ser súper sumisos y que siempre obedecen al otro protagonista, era super inteligente se llevo el premio al personaje más inteligente que he leído en un libro, el chico no son logró que la persona que amaba a enamorara de el, sino que la forma en la que lo logró fue realmente increible, porque se puede decir que Khao manipulo mucho la vida de Trai pero tambien se puede decir que hizo todo para que se fijara en el pero a final de cuentas su juego fue limpio.
No puedo describir con palabras lo increible que fue leer cada capitulo de este libro, al inicio odiaba ver como a Khao se le rompia el corazón cada que Trai se acostaba con alguien mas y yo sufria por el por que aunque nunca lo hizo en su departamente Khao sabía que los llevaba a un hotel, era totalmente valido por que Trai y Khao en ese momento no eran mas que compañeros de casa, pero aun asi dolia, pero me encantaba como Khao se mantuvo fuerte, el se hizo una promesa desde el inicio y era que sino funcionaba al menos lo habia intentado y se iria feliz por haberlo inntentado lo suficiente, poco a poco se fue colando en la vida diaria de Trai, lo enamoro poco a poco, esperándolo, cocinandole, ayudandole simplemente conviviendo con el, Khao era el tipico chico nerd callado reservado e inteligente y eso lo adoraba por que aaunque tenia marcado muy fuerte el estereotipo de "Nerd" demostro ser mas que eso, osea poco a poco se fue "desahaciendo" de todos los compañeros sexuales de Trai y pongo "deshaciendo" entre comillas por que sinceramente no hizo falta mucho 😂 al final el que se deshacia de ellos era el mismo Trai sin saberlo 😂. Osea Khao super calladito tranquilo y sin darle problemas a nadie solo hacia falta que provocara a uno de los amigos sexuales de Trai tantito con un par de palabras, estos amigos sexuales se enojaban lo golpeaban o le echaban la comida encima Trai miraba lo que hacian y los dejaba por que se sentia culpable de que sus "conquistas" lastimaran a Khao cuando el era "super inocente y no hacia daño ni a una mosca".
Amaba la inteligencia de Khao nunca caía en ninguna trampa y el mismo revelo a Trai todo lo que habia hecho, cuando se revelo como era realmente y se revelo todo lo quqe hizo para que Trai se enamorar de el, Trai estaba tan enamorado que no le importaba nada, al final de cuentas Trai penso igual que yo, nada de lo que hizo Khao era grave, lo fue enamorando poco a poco y se deshizo de la comeptencia que el final de cuentas eran personas que a Trai no le importaban y que tampoco eran buenas personas ni personas inocentes, y nunca les hizo daño solo las aparto de su camino 🤷asi que facil siguieron con su relacion.
Ellos eran tan sinceros entre ellos y su relacion era tan madura que la ame, eso era algo que amaba Khao era super maduro y siempre ayudaba a Trai, al final gracias a su relación Khao logro que Trai mejorara su relación con su familia, que posiblemente sin Khao Trai jamas hubiera vuelto a tener una buena relacion son sus padres.
Sinceramente este libro de Yoenim me soprendio increíblemente, nunca imagine que ella pudiera escribir un libro como este y gracias a este libro he estado leyendo mas libros de este tipo de la autora. Con este libro demostro que no solo escribe libros con relaciones toxicas auqnue igual dejo su huella en el libro con su forma de escribir en alguans partes, pero si leyera el libro sin saber quien es la autora y despues me dijeran que la autora es Yoenim no les creeria 😂, por que de principio iba con muy bajas expectativas sobre este libro por que conozco a la autora y tenia cero fe, pero confie en el proceso y lo agradezco por que termine amandolo y se terminó volviendo de mis libros favoritos de este año.
WOW simplemente WOW, no tengo plabra para describir este libro.
Así que empezaré diciendo que ame a Khao, por que Khao a diferencia de muchos otros protagonistas que suelen ser súper sumisos y que siempre obedecen al otro protagonista, era super inteligente se llevo el premio al personaje más inteligente que he leído en un libro, el chico no son logró que la persona que amaba a enamorara de el, sino que la forma en la que lo logró fue realmente increible, porque se puede decir que Khao manipulo mucho la vida de Trai pero tambien se puede decir que hizo todo para que se fijara en el pero a final de cuentas su juego fue limpio.
No puedo describir con palabras lo increible que fue leer cada capitulo de este libro, al inicio odiaba ver como a Khao se le rompia el corazón cada que Trai se acostaba con alguien mas y yo sufria por el por que aunque nunca lo hizo en su departamente Khao sabía que los llevaba a un hotel, era totalmente valido por que Trai y Khao en ese momento no eran mas que compañeros de casa, pero aun asi dolia, pero me encantaba como Khao se mantuvo fuerte, el se hizo una promesa desde el inicio y era que sino funcionaba al menos lo habia intentado y se iria feliz por haberlo inntentado lo suficiente, poco a poco se fue colando en la vida diaria de Trai, lo enamoro poco a poco, esperándolo, cocinandole, ayudandole simplemente conviviendo con el, Khao era el tipico chico nerd callado reservado e inteligente y eso lo adoraba por que aaunque tenia marcado muy fuerte el estereotipo de "Nerd" demostro ser mas que eso, osea poco a poco se fue "desahaciendo" de todos los compañeros sexuales de Trai y pongo "deshaciendo" entre comillas por que sinceramente no hizo falta mucho 😂 al final el que se deshacia de ellos era el mismo Trai sin saberlo 😂. Osea Khao super calladito tranquilo y sin darle problemas a nadie solo hacia falta que provocara a uno de los amigos sexuales de Trai tantito con un par de palabras, estos amigos sexuales se enojaban lo golpeaban o le echaban la comida encima Trai miraba lo que hacian y los dejaba por que se sentia culpable de que sus "conquistas" lastimaran a Khao cuando el era "super inocente y no hacia daño ni a una mosca".
Amaba la inteligencia de Khao nunca caía en ninguna trampa y el mismo revelo a Trai todo lo que habia hecho, cuando se revelo como era realmente y se revelo todo lo quqe hizo para que Trai se enamorar de el, Trai estaba tan enamorado que no le importaba nada, al final de cuentas Trai penso igual que yo, nada de lo que hizo Khao era grave, lo fue enamorando poco a poco y se deshizo de la comeptencia que el final de cuentas eran personas que a Trai no le importaban y que tampoco eran buenas personas ni personas inocentes, y nunca les hizo daño solo las aparto de su camino 🤷asi que facil siguieron con su relacion.
Ellos eran tan sinceros entre ellos y su relacion era tan madura que la ame, eso era algo que amaba Khao era super maduro y siempre ayudaba a Trai, al final gracias a su relación Khao logro que Trai mejorara su relación con su familia, que posiblemente sin Khao Trai jamas hubiera vuelto a tener una buena relacion son sus padres.
Sinceramente este libro de Yoenim me soprendio increíblemente, nunca imagine que ella pudiera escribir un libro como este y gracias a este libro he estado leyendo mas libros de este tipo de la autora. Con este libro demostro que no solo escribe libros con relaciones toxicas auqnue igual dejo su huella en el libro con su forma de escribir en alguans partes, pero si leyera el libro sin saber quien es la autora y despues me dijeran que la autora es Yoenim no les creeria 😂, por que de principio iba con muy bajas expectativas sobre este libro por que conozco a la autora y tenia cero fe, pero confie en el proceso y lo agradezco por que termine amandolo y se terminó volviendo de mis libros favoritos de este año.
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 10, 2022
เรื่องนี้ซื้อแบบ ebook ตอนนี้ได้ดาวเยอะสุดในบรรดาหนังสือของยอนิม
ก็เลยลองอ่านดู โอเคเลยค่ะ อ่านจบรวดเดียวเพลินดี
นายเอกของเรื่องคือ "ข้าว" เด็กใหม่คณะบริหารฯ ตัวเล็กๆ หน่อย ใส่แว่นตา
ท่าทางนิ่งๆ แต่จริงๆ แล้วคือกวนมากกก แต่กวนแบบเงียบๆ
แล้วข้าวไม่ใช่คนหงิมๆ ยอมให้ใครรังแก แถมฉลาดมากด้วย
เป็นผู้ใหญ่กว่าอายุมาก
ข้าวแอบชอบพระเอกคือ "ไตร" มาตั้งแต่ก่อนเข้ามหาวิทยาลัย
พอได้เข้าคณะเดียวกันก็เลยแอบมองไตรมาตลอด
ชอบที่คาแร็คเตอร์ข้าวไม่ได้เป็นคนเข้าหาหรือเสนอตัวให้ไตรแบบโจ่งแจ้ง
ฟีลประมาณว่าขอแอบรัก แอบมองอยู่ห่างๆ แต่พอโอกาสมาถึง
ก็ไม่ปฏิเสธ 😉
ส่วนพระเอก "พี่ไตร" นักเขียนระบุชัดตั้งแต่แรกเลยว่าเป็นไบ หญิงก็ได้ชายก็ดี
ไตรเรียนคณะบริหารฯ เหมือนกันแต่ตอนกลางคืนจะไปร้องเพลงหารายได้พิเศษด้วย
(จริงๆ ที่บ้านฐานะดี แต่มีปัญหากับพ่อแม่) ไตรอยากหารูมเมทเพราะไม่ชอบอยู่คนเดียว
แล้วก็ได้ข้าวมาเป็นเพื่อนร่วมห้อง ไตรเป็นเจ้าของห้อง แต่พอข้าวมาอยู่
กลายเป็นเหมือนข้าวเป็นเจ้าของห้องมากกว่า 555 ตั้งกฎในการอยู่ร่วมกันได้
บังคับไตรได้แบบเจ้าของห้องงง 🤣 แต่ก็ยอมทำตามแต่โดยดี
ความจริงคือไตรเป็นคนขี้เหงา ต้องการคนเข้าใจ คอยดูแลห่วงใย
พอมาเจอข้าว (ซึ่งถึงแม้จะทำอะไรๆ ให้หลายอย่าง แต่ตอนแรกมาแบบมาดนิ่ง
ห่วงใยแบบแมนๆ 555) ก็เลยคลิกแบบไม่รู้ตัว เคยเจ้าชู้มากก็ลดลง
จนสุดท้ายก็..นั่นแหละค่ะ งูเหลือมกับเชือกกล้วยอีกคู่ 😂
เรื่องนี้อ่านเพลินดี เวลาไตรพูดกับข้าว "กู" "มึง" แทบทั้งเรื่อง เรียลมาก
แบบตอนแรกไม่ได้คิดอะไรเชิงชู้สาวเลยจริงๆ แต่ข้าวอ่ะพูดเพราะ
ที่ติดอยู่บางเรื่องก็อย่างตัวร้าย มี 2 คน คนแรก "ตี๋" คู่นอนเก่า
กับ "มิลล์" เพื่อนคณะเดียวกัน สองคนนี้คงคาแร็คเตอร์ตั้งแต่ต้นจนจบ
ตามหึง ตามหวง ตามแซะ ดูไม่มีพัฒนาการเลย กับอีกจุดคือปัญหาเรื่องพ่อแม่ของไตร
ที่มัวแต่ทำงานจนไม่ได้ให้เวลาลูก รู้สึกว่ามันคลี่คลายง่ายจัง และรู้สึกว่า
จริงๆ ไม่ต้องคลี่คลายขนาดนี้ก็ได้ เพราะในโลกความจริงมันคงไม่ง่ายแบบนี้
แต่ก็นั่นแหละ มันคือนิยาย ถ้าอ่านแบบเพลินๆ ก็โอเคค่ะ
สรุปให้ 4 ดาว ไม่เสียดายเงิน
อ้อ..เรื่องนี้ไม่มีคู่รอง ชอบอ่ะ ถ้าเรื่องไหนมีคู่รองแต่เขียนไม่เวิร์ค
เหมือนเขียนมาเพิ่มจำนวนหน้าและฆ่าตัวตาย แต่เรื่องนี้เน้นไตรกับข้าวเต็มๆค่ะ 🤗
ก็เลยลองอ่านดู โอเคเลยค่ะ อ่านจบรวดเดียวเพลินดี
นายเอกของเรื่องคือ "ข้าว" เด็กใหม่คณะบริหารฯ ตัวเล็กๆ หน่อย ใส่แว่นตา
ท่าทางนิ่งๆ แต่จริงๆ แล้วคือกวนมากกก แต่กวนแบบเงียบๆ
แล้วข้าวไม่ใช่คนหงิมๆ ยอมให้ใครรังแก แถมฉลาดมากด้วย
เป็นผู้ใหญ่กว่าอายุมาก
ข้าวแอบชอบพระเอกคือ "ไตร" มาตั้งแต่ก่อนเข้ามหาวิทยาลัย
พอได้เข้าคณะเดียวกันก็เลยแอบมองไตรมาตลอด
ชอบที่คาแร็คเตอร์ข้าวไม่ได้เป็นคนเข้าหาหรือเสนอตัวให้ไตรแบบโจ่งแจ้ง
ฟีลประมาณว่าขอแอบรัก แอบมองอยู่ห่างๆ แต่พอโอกาสมาถึง
ก็ไม่ปฏิเสธ 😉
ส่วนพระเอก "พี่ไตร" นักเขียนระบุชัดตั้งแต่แรกเลยว่าเป็นไบ หญิงก็ได้ชายก็ดี
ไตรเรียนคณะบริหารฯ เหมือนกันแต่ตอนกลางคืนจะไปร้องเพลงหารายได้พิเศษด้วย
(จริงๆ ที่บ้านฐานะดี แต่มีปัญหากับพ่อแม่) ไตรอยากหารูมเมทเพราะไม่ชอบอยู่คนเดียว
แล้วก็ได้ข้าวมาเป็นเพื่อนร่วมห้อง ไตรเป็นเจ้าของห้อง แต่พอข้าวมาอยู่
กลายเป็นเหมือนข้าวเป็นเจ้าของห้องมากกว่า 555 ตั้งกฎในการอยู่ร่วมกันได้
บังคับไตรได้แบบเจ้าของห้องงง 🤣 แต่ก็ยอมทำตามแต่โดยดี
ความจริงคือไตรเป็นคนขี้เหงา ต้องการคนเข้าใจ คอยดูแลห่วงใย
พอมาเจอข้าว (ซึ่งถึงแม้จะทำอะไรๆ ให้หลายอย่าง แต่ตอนแรกมาแบบมาดนิ่ง
ห่วงใยแบบแมนๆ 555) ก็เลยคลิกแบบไม่รู้ตัว เคยเจ้าชู้มากก็ลดลง
จนสุดท้ายก็..นั่นแหละค่ะ งูเหลือมกับเชือกกล้วยอีกคู่ 😂
เรื่องนี้อ่านเพลินดี เวลาไตรพูดกับข้าว "กู" "มึง" แทบทั้งเรื่อง เรียลมาก
แบบตอนแรกไม่ได้คิดอะไรเชิงชู้สาวเลยจริงๆ แต่ข้าวอ่ะพูดเพราะ
ที่ติดอยู่บางเรื่องก็อย่างตัวร้าย มี 2 คน คนแรก "ตี๋" คู่นอนเก่า
กับ "มิลล์" เพื่อนคณะเดียวกัน สองคนนี้คงคาแร็คเตอร์ตั้งแต่ต้นจนจบ
ตามหึง ตามหวง ตามแซะ ดูไม่มีพัฒนาการเลย กับอีกจุดคือปัญหาเรื่องพ่อแม่ของไตร
ที่มัวแต่ทำงานจนไม่ได้ให้เวลาลูก รู้สึกว่ามันคลี่คลายง่ายจัง และรู้สึกว่า
จริงๆ ไม่ต้องคลี่คลายขนาดนี้ก็ได้ เพราะในโลกความจริงมันคงไม่ง่ายแบบนี้
แต่ก็นั่นแหละ มันคือนิยาย ถ้าอ่านแบบเพลินๆ ก็โอเคค่ะ
สรุปให้ 4 ดาว ไม่เสียดายเงิน
อ้อ..เรื่องนี้ไม่มีคู่รอง ชอบอ่ะ ถ้าเรื่องไหนมีคู่รองแต่เขียนไม่เวิร์ค
เหมือนเขียนมาเพิ่มจำนวนหน้าและฆ่าตัวตาย แต่เรื่องนี้เน้นไตรกับข้าวเต็มๆค่ะ 🤗
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews