Ερωτισμός και Μοναξιά

by Georges Bataille, Τασία Χατζή (translator)

Ο ερωτισμός είναι μια εμπειρία την οποία είναι αδύνατον να εκτιμήσουμε απ' έξω σαν ένα πράγμα [...] Με τον ερωτισμό θέλουμε, με τρόπο απόκρυφο, να ξεφύγουμε από τα όριά μας, να υπερβούμε τους εαυτούς μας. Υπό αυτήν την έννοια, ο ερωτισμός μαρτυρά αυτήν την νοσταλγία που έχουν τα όντα για μια συνέχεια η οποία καταργεί τον διαχωρισμό μας σε ξεχωριστά άτομα. Αλλά πώς γίνεται να μην βλέπουμε ότι αυτός ο πόθος για απελευθέρωση είναι άμεσα συνδεδεμένος με τον θάνατο και τον φόνο; Αυτό είναι το είδος των θεμάτων που πραγματεύεται σε τούτη την εξαιρετικής σημασίας μελέτη του ο Ζωρζ Μπατάιγ, ο σημαντικότερος από τους καταραμένους συγγραφείς της εποχής μας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

176 pages, Paperback

Published March 1, 2019

About the author

French essayist, philosophical theorist, and novelist, often called the "metaphysician of evil." Bataille was interested in sex, death, degradation, and the power and potential of the obscene. He rejected traditional literature and considered that the ultimate aim of all intellectual, artistic, or religious activity should be the annihilation of the rational individual in a violent, transcendental act of communion. Roland Barthes, Julia Kristeva, and Philippe Sollers have all written enthusiastically about his work.

Reviews

[Μαρία · Rating 5 out of 5]

"..αυτός ο 'μικρός θάνατος' είναι και αιτία του δέους...Κανείς δε θα μπορούσε ν' αρνηθεί ότι ένα ουσιαστικό στοιχείο διέγερσης είναι το συναίσθημα του να βρίσκεσαι στα άπατα του νά'ρχεσαι τα πάνω κάτω. Ο έρωτας δεν είναι ή είναι μέσα μας, όπως ο θάνατος, μια κίνηση ταχείας απώλειας, που γλιστράει με ταχύτητα στην τραγωδία και που σταματάει μόνο στο θάνατο. Είναι τόσο αλήθεια ώστε ανάμεσα στο θάνατο και το μικρό θάνατο (=οργασμό) ή την ανατροπή που μεθά, η απόσταση είναι ανεπαίσθητη...είναι αναμφίβολα η επιθυμία να πεθάνεις, είναι όμως ταυτόχρονα και η επιθυμία να ζήσεις στα όρια του δυνατού και του αδύνατου με μια όλο και μεγαλύτερη πάντα ένταση.
'Πεθαίνω για να μην πεθάνω.' Αλλά ο θάνατος ακριβώς του να μην πεθάνεις δεν είναι ο θάνατος, είναι η ακραία κατάσταση της ζωής. Εάν πεθαίνω για να μην πεθαίνω, είναι υπό τον όρο να ζήσω."