What do you think?
Rate this book
Hayat Bir Oyun
Paperback. 15,00 / 21,00 cm. In Turkish. 352 p. Düzelti - Redaksiyon : Beki Nil Levi Hayat Bir Oyun, oyun sektörünün önemli isimlerinden Mevlüt Dinç'in bizlere kendi kaleminden aktardigi yasam ve basari öyküsü. Bu kitapta, daha önce bilgisayar konusunda bilgisi ve egitimi olmayan, bilgisayar oyunlarina da ilgi duymayan birinin nasil dünya çapinda ünlü bir oyun yazari olduguna taniklik edeceksiniz. Ingiltere'deyken bir arkadasinin israriyla satin aldigi oyun bilgisayari ZX Spectrum ile bu yolculuga baslayan Dinç, hiç kimsenin yardimi olmaksizin kitap ve dergilerden oyun programlamayi ögreniyor. Kisa sürede dünya çapinda basarili islere imza atip, Ingiltere'de "Yilin Oyunu" ve "En Iyi Programci" ödüllerini aliyor. Ayni zamanda Ingiltere'nin saygin kurumlarindan BAFTA'nin da bir üyesi olan Dinç, profesyonel oyun sektörünü olusturmak için Türkiye'ye dönüyor. Basarinin yani sira binbir zorluk ve macerayla dolu bu yasamöyküsü, okuyan herkes için ilham kaynagi olacak.
352 pages, Paperback
Published January 1, 2020
12 people are currently reading
54 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
March 3, 2020
Türkiye bilgisayar camiasının tanıdık isimlerinden olan Mevlüt Dinç'in kaleme aldığı kendi yaşam öyküsünü kısa sürede okuyup bitirdim. Sade bir anlatım olmuş, genel olarak başarılı bir iş. Tüm kitap boyunca tek bir yazım hatası yakalamış olmam, tek bir yerde de virgül eksikliğinden anlatım bozukluğu olması yine güzel detaylar.
Kitapta, olan bitenlerin teknik yönü üzerine hiç detay yok, sanırım sadece bizim camianın değil de herkesin okuyup keyif alması hedeflenmiş.
Kitap boyunca ismi geçen kişilerin bazılarını bizzat tanıdığım için, bu kitap benim için değişik bir deneyim oldu. Yalnız, yazarın kitap boyunca Commodore 64'den "oyun makinası" diye bahsetmesine çok içerlediğimi söylemem gerek.
Kitap hakkında bir eleştirim, kullanılan fotoğrafların bir şey anlaşılmayacak kadar karanlık, kötü basılmış olması. Muhtemelen baskı tekniğinden kaynaklanan bu sorun umarım ileriki baskılarda aşılır.
Mevlüt Dinç, bu kitabın tüm gelirini bağışlamayı tercih etmiş. Bunu da oldukça şık bir hareket olarak yorumladım, kendisine teşekkür etmek isterim.
Kitapta, olan bitenlerin teknik yönü üzerine hiç detay yok, sanırım sadece bizim camianın değil de herkesin okuyup keyif alması hedeflenmiş.
Kitap boyunca ismi geçen kişilerin bazılarını bizzat tanıdığım için, bu kitap benim için değişik bir deneyim oldu. Yalnız, yazarın kitap boyunca Commodore 64'den "oyun makinası" diye bahsetmesine çok içerlediğimi söylemem gerek.
Kitap hakkında bir eleştirim, kullanılan fotoğrafların bir şey anlaşılmayacak kadar karanlık, kötü basılmış olması. Muhtemelen baskı tekniğinden kaynaklanan bu sorun umarım ileriki baskılarda aşılır.
Mevlüt Dinç, bu kitabın tüm gelirini bağışlamayı tercih etmiş. Bunu da oldukça şık bir hareket olarak yorumladım, kendisine teşekkür etmek isterim.
March 30, 2021
Öncelikle Mevlüt Dinç'e yaşam öyküsünü bizlerle paylaştığı için teşekkür etmek gerekiyor. Hayatta belli bir birikimi elde etmiş insanların tecrübelerini bu şekilde paylaşmasını gerçekten çok değerli buluyorum.
Kitap Mevlüt Dinç'in doğduğu Ordu/Gölköy'ün Cihadiye köyündeki doğumu ile başlayıp bugüne uzanıyor. Üniversite yılları 1970'li yılların sonundaki sıkıntılı dönemde geçiyor. Öğrenci arkadaşlarına otuzundan önce evlenmek aptallı diye öğütlerken rastlantı eseri Janet adındaki İngiliz bir kızla tanışıp 19 yaşında evlenmeye karar veriyor. Bu arada Janet'in Türkçe, Mevlüt'ün de İngilizce bilmemesi ilginç bir ayrıntı. Ailesinin karşı çıkışına rağmen evleniyorlar. Uzun süre maddi sorunlarla boğuşuyorlar ve İngiltere'ye gitmeye karar veriyorlar.
İngiltere'ye gittikten sonra Mevlüt Dinç bir süre basit işlerde çalışıyor ardından bir kablo fabrikasında işçi olarak çalışmaya başlıyor. Bir arkadaşının ısrarı ile aldığı ilk Sinclair Z81 marka bilgisayarda oyun oynayıp pek de başaramayınca program yazmak daha ilgisini çekiyor. Bu noktadan sonra özel ve iş hayatında yaşadığı şeylerin uzun hikayesini dinliyoruz kendisinden. İngilterede programcı olarak kendini kabul ettirmesi, ilk eşi Janet'ten ayrılığı, Türkiye'ye dönüşü, Türkiye'deki başarı ve başarısızlıkları. Uzun uzadıya yazmak istemiyorum.
Sonuç olarak aklımda yer eden birkaç noktayı paylaşmak istiyorum.
1. Öncelikle bu bir bilgisayar programcılığı kitabı değil. Programcılık tekniklerinden çok daha önemli alınması gereken dersler var kitapta. Kitap, programcılıktan ziyade Mevlüt Dinç'in başarı ve başarısızlıklarının bir bilançosu gibi. Başarılı insan denilince çizilen mükemmel tablonun aksine başarıların yanında pekçok başarısızlık da bulunuyor. Başarılı olabilmek için başarısızlığı da gögüsleyip hazmedebilmek gerekiyor.
2. Odaklanarak, amaçlı ve sürekli çalışmanın yaşam hikayesinde önemini ortaya koymuş. Gerekirse iş arkadaşları, dostlar ve ailenin eleştirilerine kulak tıkayıp bir amaca yönelmek herkesin yapabileceği bir iş değil. Hele ki günümüzün sosyal medya bildirim fırtınasında sakatlanmış dikkatimizle yoğunlaşmak giderek zorlaşıyor. Bu konuda Cal Newport'un
Pürdikkat: Odaklanma Becerisini Nasıl Yitirdik, Nasıl Geri Kazanabiliriz? kitabını ilgi duyanlara öneririm.
3. Okudum, okudum ve dedim ki Mevlüt Dinç Türkiye'de olsaydı bunların hiç birini başaramazdı. Bazen şans da önemli bir faktör. Mevlüt Dinç'in İngiltere'ye gittiği dönem bilgisayar oyunlarının adeta altın çağıydı. Bir oyun piyasası, fikri mülkiyet hakları sistemi ve pek çok tamamlayıcı unsur içiçeydi. Örneğin arkadaşı ile arabaya atlayıp Sinclair firmasının bilgisayar fabrikasına gidiyorlar ve bilgisayarlarını fabrikadan alıyorlar. Haftalık çıkan bilgisayar dergileri ve kitaplardan yararlanıyor. Kitabı okurken pek çok anım canlandı. 1980'li yılların sonlarına doğru ben de bilgisayarla Sinclair ZX Spectrum ile tanışmıştım. Çocukluk arkadaşımın babası almıştı bilgisayarı. Biz de o bilgisayarda BASIC ile programlar yazardık. O zamanlar kapı kilitleme diye bişey olmadığından evde kimse yokken bile gidip bilgisayarı çıkarıp oyun oynardık. Eve biri gelince kimse bunlar da nereden çıktı demezdi. :) Güzel zamanlardı. Ancak yine de doğru düzgün kitap dergi vs. materyal yoktu. Nasıl yazmışlar diye ne kadar merak etsek de işin içinden çıkamazdık. Ancak bilgisayarla gelen küçük BASIC kitabına bakarak küçük programlar yazardık. Demek ki sadece bilgisayar yetmiyor. Uygun atmosfer de gerekli. Türkiye'de bu atmosferi bugün bile sağlayabilmiş değiliz.
Yine de o günlerde öğrendiğim BASIC ve algoritma mantığı sayesinde lise ve üniversitede bilgisayar derslerinden çok kolay geçtim. Ardından akademisyen oldum, aynı programcılık mantığı istatistik ve ekonometri paket yazılımlarında çeşitli programlar yazmama çok faydası oldu.
4. İngiltere ve gelişmiş ülkelerde sektörün durumunu okudukça Türkiye'de neden bazı gelişmeler olmuyor daha iyi anlıyor insan. Mevlüt Dinç de zaman zaman Türkiye'de bir şeyler yapmaya çalışıyor hatta başarıyor ama ne yazık ki sürdüremiyor. Ülkemizdeki en önemli meselelerden biri de bu işte. Hukuki ve zihni normlar sağlam bir kurumsal zemine oturmayınca örneğin bir müdürün değişimiyle her şey alt üst olabiliyor. Diğer taraftan herkesin lisanssız program kullandığı bir ülkede programcı ne üretecek ne kazanacak. Bugün bile uygulama marketlerindeki yorumlara bakarsanız bunun farkına varamadığımızı görebiliriz. Herkes bedava oyun ya da yazılım istiyor. Peki hangi emeklerle bunlar ortaya çıkıyor?
5. Kendinizin minik bir bilgisayar programı, ülkemizin ise kurumları, hukuku ve kültürü ile bir işletim sistemi olduğunu düşünün. O minik program işletim sisteminin kapasite ve sınırlamalarının ötesine geçebilir mi? Özetle istediğiniz kadar iyi bir programcı yazılımcı olun içinde yaşadığınız kültür ve kurumların izin verdiği ölçüde bir şey yapabiliyorsunuz. Kültür, kurumlar, hukuk ve zihniyetin değişmesi ise öyle 3-5 yıl değil nesiller alıyor. Beyin göçünün de bu nedenle önüne geçilemiyor ne yazık ki.
Başarı ve başarısızlıklarını bizlerle paylaşan Mevlüt Dinç'e teşekkür ederim.
Not: Son olarak kitabın gelirlerinin Mevlüt Dinç tarafından Darişşafaka'ya bağışlandığını da belirtmek isterim.
Kitap Mevlüt Dinç'in doğduğu Ordu/Gölköy'ün Cihadiye köyündeki doğumu ile başlayıp bugüne uzanıyor. Üniversite yılları 1970'li yılların sonundaki sıkıntılı dönemde geçiyor. Öğrenci arkadaşlarına otuzundan önce evlenmek aptallı diye öğütlerken rastlantı eseri Janet adındaki İngiliz bir kızla tanışıp 19 yaşında evlenmeye karar veriyor. Bu arada Janet'in Türkçe, Mevlüt'ün de İngilizce bilmemesi ilginç bir ayrıntı. Ailesinin karşı çıkışına rağmen evleniyorlar. Uzun süre maddi sorunlarla boğuşuyorlar ve İngiltere'ye gitmeye karar veriyorlar.
İngiltere'ye gittikten sonra Mevlüt Dinç bir süre basit işlerde çalışıyor ardından bir kablo fabrikasında işçi olarak çalışmaya başlıyor. Bir arkadaşının ısrarı ile aldığı ilk Sinclair Z81 marka bilgisayarda oyun oynayıp pek de başaramayınca program yazmak daha ilgisini çekiyor. Bu noktadan sonra özel ve iş hayatında yaşadığı şeylerin uzun hikayesini dinliyoruz kendisinden. İngilterede programcı olarak kendini kabul ettirmesi, ilk eşi Janet'ten ayrılığı, Türkiye'ye dönüşü, Türkiye'deki başarı ve başarısızlıkları. Uzun uzadıya yazmak istemiyorum.
Sonuç olarak aklımda yer eden birkaç noktayı paylaşmak istiyorum.
1. Öncelikle bu bir bilgisayar programcılığı kitabı değil. Programcılık tekniklerinden çok daha önemli alınması gereken dersler var kitapta. Kitap, programcılıktan ziyade Mevlüt Dinç'in başarı ve başarısızlıklarının bir bilançosu gibi. Başarılı insan denilince çizilen mükemmel tablonun aksine başarıların yanında pekçok başarısızlık da bulunuyor. Başarılı olabilmek için başarısızlığı da gögüsleyip hazmedebilmek gerekiyor.
2. Odaklanarak, amaçlı ve sürekli çalışmanın yaşam hikayesinde önemini ortaya koymuş. Gerekirse iş arkadaşları, dostlar ve ailenin eleştirilerine kulak tıkayıp bir amaca yönelmek herkesin yapabileceği bir iş değil. Hele ki günümüzün sosyal medya bildirim fırtınasında sakatlanmış dikkatimizle yoğunlaşmak giderek zorlaşıyor. Bu konuda Cal Newport'un
Pürdikkat: Odaklanma Becerisini Nasıl Yitirdik, Nasıl Geri Kazanabiliriz? kitabını ilgi duyanlara öneririm.
3. Okudum, okudum ve dedim ki Mevlüt Dinç Türkiye'de olsaydı bunların hiç birini başaramazdı. Bazen şans da önemli bir faktör. Mevlüt Dinç'in İngiltere'ye gittiği dönem bilgisayar oyunlarının adeta altın çağıydı. Bir oyun piyasası, fikri mülkiyet hakları sistemi ve pek çok tamamlayıcı unsur içiçeydi. Örneğin arkadaşı ile arabaya atlayıp Sinclair firmasının bilgisayar fabrikasına gidiyorlar ve bilgisayarlarını fabrikadan alıyorlar. Haftalık çıkan bilgisayar dergileri ve kitaplardan yararlanıyor. Kitabı okurken pek çok anım canlandı. 1980'li yılların sonlarına doğru ben de bilgisayarla Sinclair ZX Spectrum ile tanışmıştım. Çocukluk arkadaşımın babası almıştı bilgisayarı. Biz de o bilgisayarda BASIC ile programlar yazardık. O zamanlar kapı kilitleme diye bişey olmadığından evde kimse yokken bile gidip bilgisayarı çıkarıp oyun oynardık. Eve biri gelince kimse bunlar da nereden çıktı demezdi. :) Güzel zamanlardı. Ancak yine de doğru düzgün kitap dergi vs. materyal yoktu. Nasıl yazmışlar diye ne kadar merak etsek de işin içinden çıkamazdık. Ancak bilgisayarla gelen küçük BASIC kitabına bakarak küçük programlar yazardık. Demek ki sadece bilgisayar yetmiyor. Uygun atmosfer de gerekli. Türkiye'de bu atmosferi bugün bile sağlayabilmiş değiliz.
Yine de o günlerde öğrendiğim BASIC ve algoritma mantığı sayesinde lise ve üniversitede bilgisayar derslerinden çok kolay geçtim. Ardından akademisyen oldum, aynı programcılık mantığı istatistik ve ekonometri paket yazılımlarında çeşitli programlar yazmama çok faydası oldu.
4. İngiltere ve gelişmiş ülkelerde sektörün durumunu okudukça Türkiye'de neden bazı gelişmeler olmuyor daha iyi anlıyor insan. Mevlüt Dinç de zaman zaman Türkiye'de bir şeyler yapmaya çalışıyor hatta başarıyor ama ne yazık ki sürdüremiyor. Ülkemizdeki en önemli meselelerden biri de bu işte. Hukuki ve zihni normlar sağlam bir kurumsal zemine oturmayınca örneğin bir müdürün değişimiyle her şey alt üst olabiliyor. Diğer taraftan herkesin lisanssız program kullandığı bir ülkede programcı ne üretecek ne kazanacak. Bugün bile uygulama marketlerindeki yorumlara bakarsanız bunun farkına varamadığımızı görebiliriz. Herkes bedava oyun ya da yazılım istiyor. Peki hangi emeklerle bunlar ortaya çıkıyor?
5. Kendinizin minik bir bilgisayar programı, ülkemizin ise kurumları, hukuku ve kültürü ile bir işletim sistemi olduğunu düşünün. O minik program işletim sisteminin kapasite ve sınırlamalarının ötesine geçebilir mi? Özetle istediğiniz kadar iyi bir programcı yazılımcı olun içinde yaşadığınız kültür ve kurumların izin verdiği ölçüde bir şey yapabiliyorsunuz. Kültür, kurumlar, hukuk ve zihniyetin değişmesi ise öyle 3-5 yıl değil nesiller alıyor. Beyin göçünün de bu nedenle önüne geçilemiyor ne yazık ki.
Başarı ve başarısızlıklarını bizlerle paylaşan Mevlüt Dinç'e teşekkür ederim.
Not: Son olarak kitabın gelirlerinin Mevlüt Dinç tarafından Darişşafaka'ya bağışlandığını da belirtmek isterim.
February 16, 2022
Last Ninja 2 and First Samurai. That was the extent of my knowledge when it came to Mev Dinc's work. For me, Mev and Vivid Image were never household names. Perhaps it was different across the pond, where he spent the first half of his career (in the UK), but here in Canada, it was a different story.
I picked up this book with the desire to learn more, and oh boy did I learn! Written as an autobiography, Life Is A Game covers everything from Mev's childhood in Turkey, right up to the beginning of the Covid-19 pandemic. It hits all the major highlights, and moves from one interesting story to the next at a really good pace. Gerry the Germ, Enduro, Last Ninja 2, Hammerfist, First Samurai, Second Samurai, Street Racer, S.C.A.R.S.; it even touches on some of the cancelled projects during Sony's purchase of Psygnosis or Eidos' move to cancel PS1 game development. I really enjoyed these parts.
The first and final quarter of the book speak more to Mev's life, his upbringing and subsequent return to Turkey. And while he's led a very interesting life, and clearly has a lot of love for his friends and family, I found myself wanting to dive right back into his behind-the-scenes tales of the familiar games he worked on. The final few chapters are packed with Online Football Manager, I Can Football, I Can Football 2; and some Turkey-exclusive releases like İstanbul Kıyamet Vakti and Süpercan. All inspiring works, and incredibly important on the global stage, but for me, the familiar touchstones weren't there, and I felt it lost a bit of steam.
Overall, it's a really insightful and inspiring read, and I strongly recommend it to anyone.
I picked up this book with the desire to learn more, and oh boy did I learn! Written as an autobiography, Life Is A Game covers everything from Mev's childhood in Turkey, right up to the beginning of the Covid-19 pandemic. It hits all the major highlights, and moves from one interesting story to the next at a really good pace. Gerry the Germ, Enduro, Last Ninja 2, Hammerfist, First Samurai, Second Samurai, Street Racer, S.C.A.R.S.; it even touches on some of the cancelled projects during Sony's purchase of Psygnosis or Eidos' move to cancel PS1 game development. I really enjoyed these parts.
The first and final quarter of the book speak more to Mev's life, his upbringing and subsequent return to Turkey. And while he's led a very interesting life, and clearly has a lot of love for his friends and family, I found myself wanting to dive right back into his behind-the-scenes tales of the familiar games he worked on. The final few chapters are packed with Online Football Manager, I Can Football, I Can Football 2; and some Turkey-exclusive releases like İstanbul Kıyamet Vakti and Süpercan. All inspiring works, and incredibly important on the global stage, but for me, the familiar touchstones weren't there, and I felt it lost a bit of steam.
Overall, it's a really insightful and inspiring read, and I strongly recommend it to anyone.
August 23, 2020
Rahat ve akıcı bir kitap. Kitabın ilk ve ikinci kısmını farklı duygularla okudum. 80’li yıllarda İngiltere’ye giden ve Zx Spectrum ve Commodore 64 dahil bir çok platforma oyun geliştirmiş Mevlüt Dinç’in hikayesini okumak o oyunları o zamanlarda oynayan benim için çok keyifliydi. Kitabın ikinci yarısında ise Türkiye macerasını okuyoruz. Bu kısımda ise artık büyümüş ve iş hayatında birisi olarak deneyimleri yine çok faydalı oldu. Kitabın son bölümündeki taşınma hikayesi ise bana biraz fazla uzun geldi. Kitapta kullanılan fotografların baskı kalitesi iyi değil ya da bana öyle geldi ancak verilen bağlantılarda kare kod kullanılmış ve bu oldukça pratik şekilde bağlantıya ulaşmanızı sağlıyor. Teknik bir kitap değil ama tecrübeler çok değerli.
December 9, 2021
Mevlüt Dinç'in yaptığı oyunlarla çocukluk döneminde tanışmış biri olarak hayatını okumak güzel bir deneyimdi. Ben daha teknik bir içerik bekliyordum açıkçası, hatta spectrum döneminden kod örnekleri de içerir diye ummuştum.
Türkiye'de geçen zamanın anlatıldığı bölümlerde yer yer akış problemleri okumamı zorlaştırdı. Fotoğrafların baskı için uygun olmayan şekilde kullanımı da can sıkıcı geldi. Aynı materyal, Nemesis Kitap yerine daha ciddi, saygın bir yayın evi tarafından basılsaymış ve profesyonel bir editoryal sürece maruz bırakılsaymış çok iyi bir kitap ortaya çıkabilirmiş.
Türkiye'de geçen zamanın anlatıldığı bölümlerde yer yer akış problemleri okumamı zorlaştırdı. Fotoğrafların baskı için uygun olmayan şekilde kullanımı da can sıkıcı geldi. Aynı materyal, Nemesis Kitap yerine daha ciddi, saygın bir yayın evi tarafından basılsaymış ve profesyonel bir editoryal sürece maruz bırakılsaymış çok iyi bir kitap ortaya çıkabilirmiş.
December 24, 2025
Kitabın bazı bölümlerinde, yazarın yazmaktan gerçekten keyif aldığı için detaylara fazlasıyla girdiğini hissettiriyor. Ancak buna rağmen, son zamanlarda okuduğum en dolu ve üzerinde düşündüren kitaplardan biri oldu. Yıllardır videolarından takip ettiğim birinin kitabını okumak ve bu kadar samimi, derli toplu ve emek verilmiş bir içerikle karşılaşmak benim için oldukça keyifliydi.
December 4, 2020
Samimiyetle yazılmış bir otobiyografi.
Yazar ilham verici olmasını dilemiş, amacına ulaşıyor.
Başarılı insanların ortak özelliği Mevlüt Dinç'in de hayatında yerini bulmuş; azim, çok çalışmak ve tabii ki doğru zamanda doğru yerde olmak...
Yazar ilham verici olmasını dilemiş, amacına ulaşıyor.
Başarılı insanların ortak özelliği Mevlüt Dinç'in de hayatında yerini bulmuş; azim, çok çalışmak ve tabii ki doğru zamanda doğru yerde olmak...
September 25, 2020
80ler kuşağından, 8bit döneminden unutulmaz oyunlara imza atmış bir Türk oyun programcısının samimi bir dille yazılmış otobiyografisi.
November 23, 2020
You can find a lot about the development of the game industry.
Its author is a world-famous game producer. A true success story.
Its author is a world-famous game producer. A true success story.
July 5, 2021
Mevlüt Dinç yaşadıklarını çok samimi bir şekilde aktarmış. Tüm yazılımcıların çıkarabileceği dersler var. Oyun programcıları mutlaka okumalı.
Read
February 28, 2023Hayat Bir Oyun by Mevlüt Dinç (2020)
November 4, 2024
Turkiye gerceklerinin hic degismemesi ne aci...
May 20, 2024
Okuduğum en iyi Türkçe kurgu olmayan kitap olabilir. Özellikle Türkiye'de teknoloji iş girişimcilerine, oyun geliştiricilere, çok önemli dersler var.
Kitapta, özellikle başlarda bir akıcılık sorunu, düşük cümleler var, belki oralar iyileştirilebilir bir editör tarafından.
Keyifli olduğu kadar hüzünlendiren kısımları da var.
Ayrıca bazı kısımları çok komikti, en favori kısım Barcelona'da sessiz ev arama, oturma odasına açılmayan yatak odası kriteri, yaşayan bilir. Yazılımcıların çok iyi anlayacağı şeyler bunlar.
Kitapta, özellikle başlarda bir akıcılık sorunu, düşük cümleler var, belki oralar iyileştirilebilir bir editör tarafından.
Keyifli olduğu kadar hüzünlendiren kısımları da var.
Ayrıca bazı kısımları çok komikti, en favori kısım Barcelona'da sessiz ev arama, oturma odasına açılmayan yatak odası kriteri, yaşayan bilir. Yazılımcıların çok iyi anlayacağı şeyler bunlar.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews