Οι ρίζες του Γερμανικού πνεύματος

by Alexis Karpouzos, Αλέξης καρπούζος

η απόπειρα ιδιοποίησης του Αρχαιοελληνικού Είναι, το οποίο ουδέποτε υπήρξε, μιας που η αρχαιοελληνική σκέψη και τέχνη αποτέλεσε το πρωτότυπο, δίχως πρότυπο, αποτέλεσε δηλαδή παραδειγματικό πρότυπο και κανόνας αξιολόγησης των μεταγενέστερων, ανέδειξε όχι απλώς τη διαφορά των νεώτερων μέ τους κλασικούς, αλλά τους οδήγησε στην συνειδητοποίηση ότι δεν έχουν τίποτα κοινό με τους Έλληνες, όπως το κατανόησε τόσο ο Χέντερλιν, όσο και αργότερα ο Νίτσε. Με άλλα λόγια, η πίστη στους Αρχαίους ισοδυναμούσε με τη μέγιστη δυνατή απόσταση από αυτούς, δηλαδή όσο πιο πιστοί στη μίμηση του αρχαιοελληνικού παραδείγματος έμεναν οι ερμηνευτές του, τόσο αποδεσμεύονταν από αυτό, τόσο παρήγαγαν μια πραγματικά νεωτερική τέχνη.

Η δομή αυτού του παράδοξου, ήταν ενδεχομένως, μια υπόρρητη φιλοδοξία και επιδίωξη των ρομαντικών, κυρίως του Χέντερλιν, του Νοβάλις, του Σίλλερ, του Γκαίτε, να συγκροτήσουν την Γερμανική πολιτισμική και πολιτική ταυτότητα. Και το λέμε αυτό γιατί η κατάρρευση της χριστιανικής υπερβατικότητας, ανέδειξε την απουσία μεταφυσικών θεμελίων, η έλλειψή τους όξυνε την επιθυμία και τη θέληση ταύτισης. Αυτή η επιθυμία για ταυτότητα-ταύτιση συνιστά δομικό στοιχείο του αισθητικού/πολιτικού σχεδίου, το οποίο ανήκει στην τάξη της υπερβατικότητας. ΄Άλλωστε αυτό που παρατηρείται στην ιστορία, είναι ότι όταν ιδρύονται μεγάλες αυτοκρατορίες ισχυρές πολιτικές οντότητες, πάντα επιτελείται μια τεράστια μετουσίωση του κοινωνικού φαντασιακού στην τέχνη που επενδύεται σ΄όλες τις συμβολικές μορφές.

Έτσι και στην Γερμανία, η μίμηση με την παράδοση της Αρχαίας Ελλάδας και ο ριζοσπαστικοποιημένος πολιτισμικός αγώνας των ιδεαλιστών και ρομαντικών, επιχείρησε να καταστήσει την Γερμανία, πρότυπο ενός ασύγκριτου πεπρωμένου, διαφορετικού και αντίπαλου του ‘’πολιτισμικού ιμπεριλισμού’’ της Δύσης. Αυτό το πνεύμα θα επωάσει, μέσα στις ειδικές οικονομικές-πολιτικές συνθήκες των αρχών του 20ου αιώνα την ιστορική παράνοια του εθνικοσοσιαλισμού, που εδράζονταν στην πεποίθηση ότι η ναζιστική πολιτική συνιστά το ‘’απόλυτο έργο τέχνης’’ και ότι ο φασισμός είναι ‘’η αισθητικοποίηση της πολιτικής’’.

ebook

First published March 10, 2012

About the author

Alexis karpouzos (Greek: Αλέξης καρπούζος) is a Philosopher, Spiritual Teacher and Author, (born April 09, 1967, Athens city, Greece). He is the Founder of the International Community of Learning, Research and Culture in Greece. Our goal is to create a spiritual experience in consciousness worldwide, where people recognize that we are all part of an interconnected whole.
amazon.com/author/alexis-karpouzos
The community has contacts and partnerships in 15 countries. More than 12.000 people have participated in the lessons and community's actions. The community's activities include residential courses and conferences, discussion groups, social activities, art workshops, produces events, publishes books and videos in Greece. Apart from its educational and research aspects, the community organizes, develops and takes part in a self-organized actions: ·Art Actions (visual actions, musical actions and drama group) Cultural Actions (cinema club, dance club) Social Actions (Social Solidarity Clinic, social school, School for migrants and refugees).

O Αλέξης Καρπούζος είναι Φιλόσοφος και Συγγραφέας, ιδρυτής και συντονιστής της Διεθνούς Κοινότητας Μάθησης, Έρευνας και Πολιτισμού στην Ελλάδα.