What do you think?
Rate this book
Ik moet u echt iets zeggen
In Ik moet u echt iets zeggen van Mensje van Keulen komen ogenschijnlijk gewone mannen en vrouwen aan het woord die reden genoeg hebben om het leven niet altijd als een feest te omarmen. Wat aanvankelijk een doodgewone situatie lijkt mondt uit in de naakte waarheid, soms subtiel onthuld, soms als een mokerslag uitgedeeld.
Een vrouw meldt aan de ontbijttafel achteloos en totaal onverwacht dat ze wil scheiden, een andere vrouw neemt wraak op haar bedillerige echtgenoot door de erfenis van zijn moeder een rol te laten spelen, de moeder van een moorddadige zoon doet een verrassend beroep op de rechter.
Mensje van Keulen geeft een stem aan personages die niet vaak gehoord worden.
Een vrouw meldt aan de ontbijttafel achteloos en totaal onverwacht dat ze wil scheiden, een andere vrouw neemt wraak op haar bedillerige echtgenoot door de erfenis van zijn moeder een rol te laten spelen, de moeder van een moorddadige zoon doet een verrassend beroep op de rechter.
Mensje van Keulen geeft een stem aan personages die niet vaak gehoord worden.
176 pages, Hardcover
Published February 1, 2020
6 people are currently reading
177 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 35 reviews
June 20, 2020
Sorry, dit kon me niet bekoren. Eer ik door had waar het kort verhaal over ging was het alweer gedaan en kwam het volgende verhaal. Niet mijn ding jammer genoeg.
October 29, 2024
? Ik ben meer van de romans dan van de korte verhalen, maar deze bundel leek mij wel weer eens leuk om te lezen..Bleekers Zomer was een naturalistische novelle, maar sprak me toen toch niet zo aan: of een boek mij aanspreekt ligt soms ook aan de stemming waar ik op dat moment in verkeer.... en dat geldt voor mij nog meer voor gedichten en korte verhalen dan voor langere romans.
🤔 De korte verhalen boeiden mij deze keer meer dan eerdere verhalen van Mensje van Keulen, het titelverhaal vond ik zelf iets minder eigenlijk, het korte verhaal "de tuin (le jardin)" sprak mij het meeste aan..
MW 31/10/22
🤔 De korte verhalen boeiden mij deze keer meer dan eerdere verhalen van Mensje van Keulen, het titelverhaal vond ik zelf iets minder eigenlijk, het korte verhaal "de tuin (le jardin)" sprak mij het meeste aan..
MW 31/10/22
March 23, 2020
De kunst van korte verhalen is om in een beperkt aantal woorden een wereld op te bouwen waarin personages tot leven komen. Tijdens die kortstondige glimp in het leven van de personages, is voor details dikwijls maar weinig ruimte weggelegd. Toch weet Mensje van Keulen (1946) in haar nieuwe verhalenbundel Ik moet u echt iets zeggen, een gedetailleerde laag aan te brengen die de lezer aan het denken zet.
De negen verhalen in Ik moet u echt iets zeggen gaan over alledaagse mensen. De binnenflap maakt duidelijk dat Van Keulen ervoor kiest om “een stem [te geven] aan personages die niet vaak gehoord worden.” Vervolgens draagt ze het woord over aan onder meer een jonge barvrouw, een moeder, een echtgenote en een ambitieuze politica. Mannen hebben in de bundel eveneens een stem, maar wel een verrassend stille. Zo raken weduwnaar Thomas Terlier en cabaretier Pol Albers aan het eind van ‘De toneelmeester’ ondergesneeuwd door een toeschouwster die in een volle theaterzaal geen blad voor haar mond neemt.
Lees mijn hele recensie op elineschrijfthier.nl. 🙋🏻♀️🌿
De negen verhalen in Ik moet u echt iets zeggen gaan over alledaagse mensen. De binnenflap maakt duidelijk dat Van Keulen ervoor kiest om “een stem [te geven] aan personages die niet vaak gehoord worden.” Vervolgens draagt ze het woord over aan onder meer een jonge barvrouw, een moeder, een echtgenote en een ambitieuze politica. Mannen hebben in de bundel eveneens een stem, maar wel een verrassend stille. Zo raken weduwnaar Thomas Terlier en cabaretier Pol Albers aan het eind van ‘De toneelmeester’ ondergesneeuwd door een toeschouwster die in een volle theaterzaal geen blad voor haar mond neemt.
Lees mijn hele recensie op elineschrijfthier.nl. 🙋🏻♀️🌿
July 18, 2021
Was nogal vroeg wakker en kon de slaap niet meer vatten. Deze verhalenbundel er maar bij gepakt. Aanvankelijk baalde ik, want had liever nog een uurtje geslapen. Uiteindelijk zat er wel een aardig verhaal in. Naast een paar matige. Vanochtend gelukkig wel weer uitgeslapen.
Read
May 10, 2020Korte verhalen over gewone mensen. Nou ja gewoon, niet altijd. Verhalen die herkenning kunnen geven, maar ook een flink optrekkende wenkbrauw veroorzaken of een klap uitdelen. Vooral aan het eind.
Korte verhalen, hoe een feest is het dat je je direct in een andere omgeving waant, de geur ruikt, de geluiden hoort.
Een glimlach gaf zondermeer het eerste: 'Nu weet je wie Bob is'. Echt zo je mensen kan herkennen en daarvoor het eerst een keer moet meemaken.
Een schrijnend onthouden de laatste: 'Meneer Harry'.
'Ze zeggen dat het geheugen een zeef of een vergiet is, maar dat is een onzinnig cliché, want wat eruit weg zou lekken kan zomaar terugkeren. Het springt van de hak op de tak ..... het is de som der dingen, het is wie je bent.'
Het laatste verhaal is geschreven voor de Rudy Kousbroeklezing 2018. Wat een stuk. Je zal er maar bij aanwezig hebben mogen zijn.
Korte verhalen die van begin tot eind lézen.
In een paar uur tijd, om daarna langzamer te laten binnensijpelen.
Sterren? Wat zegt 4 of 5, het is 'gewoon' goed.
Korte verhalen, hoe een feest is het dat je je direct in een andere omgeving waant, de geur ruikt, de geluiden hoort.
Een glimlach gaf zondermeer het eerste: 'Nu weet je wie Bob is'. Echt zo je mensen kan herkennen en daarvoor het eerst een keer moet meemaken.
Een schrijnend onthouden de laatste: 'Meneer Harry'.
'Ze zeggen dat het geheugen een zeef of een vergiet is, maar dat is een onzinnig cliché, want wat eruit weg zou lekken kan zomaar terugkeren. Het springt van de hak op de tak ..... het is de som der dingen, het is wie je bent.'
Het laatste verhaal is geschreven voor de Rudy Kousbroeklezing 2018. Wat een stuk. Je zal er maar bij aanwezig hebben mogen zijn.
Korte verhalen die van begin tot eind lézen.
In een paar uur tijd, om daarna langzamer te laten binnensijpelen.
Sterren? Wat zegt 4 of 5, het is 'gewoon' goed.
September 24, 2022
Roald Dahl achtige korte verhalen die je een glimlach bezorgen, in verwarring brengen of ....
Leuk om te lezen
Leuk om te lezen
May 15, 2020
Een andere manier van kijken naar doodgewone mensen.
Mensje Van Keulen is op haar best in de Short Story. Dit dunne boekje met negen verschillende verhalen, sommigen maar enkele pagina’s lang, bewijst dit alweer. De manier waarop die verhalen worden verteld lijkt vaak op het vrijblijvende geklets tussen buren of vrienden maar er gebeurt zo veel meer dan er op het eerste gezicht lijkt. Het leven kabbelt niet rustig voort voor de protagonisten van Mensje Van Keulen. Drama of tragiek komt bijna altijd onverwacht voor de lezer en het venijn zit veelal in de staart.
Lieve vriendelijke mensen kom je niet vaak tegen in de verhalen die ze hier vertelt. De personages hebben nogal wat last met zichzelf en/of de anderen. Sommigen zijn naïef zoals het dienstertje die zich laat inpakken door een zielig verhaal over een gestorven hond. Anderen zijn subtiel wreed zoals de echtgenoot in het verhaal van De Ring maar waarvan de vrouw heel gewiekst wraak neemt door middel van haar schoonmoeders erfenis. Mensje Van Keulen heeft maar en paar pagina’s nodig om me een grondige hekel te laten krijgen aan de echtgenoot.
In ‘Ik moet u echt iets zeggen’ is de sfeerschepping zo sterk dat je het moeilijk uit je hoofd kan krijgen. Een tragisch verhaal over een moeder die zelf niet overweg kan met een computer en haar buurman vraagt om een brief te schrijven. Gaandeweg blijkt het een brief aan de rechter te zijn die haar zoon moet veroordelen voor de moord op twee mensen en hun hondje. Een gruwelijke brief over het leed dat ze al die jaren meedroeg door haar gestoorde zoon. “Maar als u in mijn hart kon kijken, zou u zien dat ik had gewild dat al die bloemen, knuffels en brandende kaarsjes er niet voor dat echtpaar en dat meisje waren, maar voor Joey, ja, dat ik wou dat hij het was die was vermoord. Met vriendelijke dank voor uw aandacht en veel hoogachting. Annie Butler.”
Gelukkig is niet elk verhaal tragisch, een humoristisch en erotisch getint verhaal gaat over Angela die vijf mannen uitnodigt in een buitenhuis voor een namiddagje vrijblijvende seks. Niet dat ze er zo met haar aandacht bij is want terwijl ze aan de gang zijn “kijkt ze op de kleine moestuin onder het raam. De kolen zijn over hun groei heen, de prei en de uien doen het goed.” Toch blijkt op het einde niet het erotische avontuur het belangrijkste te zijn maar wel het durven doen. “Ze moet het bonken van haar hart negeren, veegt het haar uit haar gezicht, haalt langzaam adem. Als ze dit kan, kan ze alles.”
Mensje Van Keulen schrijft ijzersterke dialogen waardoor je het hele verhaal meekrijgt. Telkens in een andere setting en met andere karakters. Ze schrijft van uit de gevoelswereld van vrouwen maar ook van oude mannen, van bazige echtgenoten zowel als van naïeve jonge meisjes. Veel van de verhalen eindigen op een manier dat ik door zou willen lezen, willen weten wat er verder gebeurt met de personages. Het is de sterkte van een veelschrijfster als Mensje Van Keulen om schijnbaar doodgewone dagelijkse dingen te laten escaleren tot iets onverwachts, iets ongewoons dat de lezer soms doet glimlachten maar meestal ook een serieuze uppercut bezorgt.
Dit is geen boekje om snel achter elkaar te lezen. De verhalen lezen en tussen elk deel een pauze in lassen gaf me de kans om me in te leven in de personages van het volgende deeltje wat de leeservaring fijner maakte.
Net zoals ‘Inventaris van enkele verliezen’ van Judith Schalansky bewijst ook deze verhalenbundel dat het korte verhaal, de Short Story, verre van dood is en het meer dan verdient om te worden gelezen.
Alle info over dit boek vind je via http://www.boekensite.gent/node/4563
Mensje Van Keulen is op haar best in de Short Story. Dit dunne boekje met negen verschillende verhalen, sommigen maar enkele pagina’s lang, bewijst dit alweer. De manier waarop die verhalen worden verteld lijkt vaak op het vrijblijvende geklets tussen buren of vrienden maar er gebeurt zo veel meer dan er op het eerste gezicht lijkt. Het leven kabbelt niet rustig voort voor de protagonisten van Mensje Van Keulen. Drama of tragiek komt bijna altijd onverwacht voor de lezer en het venijn zit veelal in de staart.
Lieve vriendelijke mensen kom je niet vaak tegen in de verhalen die ze hier vertelt. De personages hebben nogal wat last met zichzelf en/of de anderen. Sommigen zijn naïef zoals het dienstertje die zich laat inpakken door een zielig verhaal over een gestorven hond. Anderen zijn subtiel wreed zoals de echtgenoot in het verhaal van De Ring maar waarvan de vrouw heel gewiekst wraak neemt door middel van haar schoonmoeders erfenis. Mensje Van Keulen heeft maar en paar pagina’s nodig om me een grondige hekel te laten krijgen aan de echtgenoot.
In ‘Ik moet u echt iets zeggen’ is de sfeerschepping zo sterk dat je het moeilijk uit je hoofd kan krijgen. Een tragisch verhaal over een moeder die zelf niet overweg kan met een computer en haar buurman vraagt om een brief te schrijven. Gaandeweg blijkt het een brief aan de rechter te zijn die haar zoon moet veroordelen voor de moord op twee mensen en hun hondje. Een gruwelijke brief over het leed dat ze al die jaren meedroeg door haar gestoorde zoon. “Maar als u in mijn hart kon kijken, zou u zien dat ik had gewild dat al die bloemen, knuffels en brandende kaarsjes er niet voor dat echtpaar en dat meisje waren, maar voor Joey, ja, dat ik wou dat hij het was die was vermoord. Met vriendelijke dank voor uw aandacht en veel hoogachting. Annie Butler.”
Gelukkig is niet elk verhaal tragisch, een humoristisch en erotisch getint verhaal gaat over Angela die vijf mannen uitnodigt in een buitenhuis voor een namiddagje vrijblijvende seks. Niet dat ze er zo met haar aandacht bij is want terwijl ze aan de gang zijn “kijkt ze op de kleine moestuin onder het raam. De kolen zijn over hun groei heen, de prei en de uien doen het goed.” Toch blijkt op het einde niet het erotische avontuur het belangrijkste te zijn maar wel het durven doen. “Ze moet het bonken van haar hart negeren, veegt het haar uit haar gezicht, haalt langzaam adem. Als ze dit kan, kan ze alles.”
Mensje Van Keulen schrijft ijzersterke dialogen waardoor je het hele verhaal meekrijgt. Telkens in een andere setting en met andere karakters. Ze schrijft van uit de gevoelswereld van vrouwen maar ook van oude mannen, van bazige echtgenoten zowel als van naïeve jonge meisjes. Veel van de verhalen eindigen op een manier dat ik door zou willen lezen, willen weten wat er verder gebeurt met de personages. Het is de sterkte van een veelschrijfster als Mensje Van Keulen om schijnbaar doodgewone dagelijkse dingen te laten escaleren tot iets onverwachts, iets ongewoons dat de lezer soms doet glimlachten maar meestal ook een serieuze uppercut bezorgt.
Dit is geen boekje om snel achter elkaar te lezen. De verhalen lezen en tussen elk deel een pauze in lassen gaf me de kans om me in te leven in de personages van het volgende deeltje wat de leeservaring fijner maakte.
Net zoals ‘Inventaris van enkele verliezen’ van Judith Schalansky bewijst ook deze verhalenbundel dat het korte verhaal, de Short Story, verre van dood is en het meer dan verdient om te worden gelezen.
Alle info over dit boek vind je via http://www.boekensite.gent/node/4563
June 23, 2020
Van Keulen geldt als een van de beste korteverhalenschrijfsters van Nederland. Dat mag dan zo zijn, ik vind haar stijl te teutig, te gedetailleerd, te weinig persoonlijk. In de jaren zeventig, toen ze debuteerde, paste ze goed in de trend van het spruitjesrealisme. Als er werd gegeten, las je bij wijze van spreken precies wat, met welke saus en hoeveel zout er op de maaltijd werd gestrooid. Die stijl heeft ze eigelijk nooit verlaten. Hoofdpersoon is vaak een onzekere vrouw voor wie de maat vol is. Dat levert vaak aardige verhaalideeën op, maar ik heb het graag wat gespierder.
September 23, 2020
Gezellig boekje. Veneinig met momenten. Schunnig in de laatste verhalen. Mensje - louter omwille van haar naam kocht ik dit boek - blijkt een geest met veel verbeelding, die zich vooral lijkt te richten op net datgene denken dat niet mag. Stiekem en openlijk.
Read
March 23, 2020Fantastisch, met als bijzondere uitschieter het slotverhaal, Meneer Harry. Niet meer zo ontroerd geraakt door een kortverhaal sinds 'Huilbaby' van Annelies Verbeke (Halleluja).
Read
July 6, 2020Negen korte verhalen van Mensje van Keulen. Knap geschreven. Binnen twee zinnen zit je helemaal in het verhaal. De personages worden goed en geloofwaardig neergezet.
September 2, 2020
Het risico van verhalenbundels is dat het boek minder goed kan lijken door 1 tegenvallend verhaal. In deze bundel staan slechts 9 korte verhalen, dus is hier het risico nog groter.
Ik heb dit boek geluisterd in een aantal sessies. Nu, na 3 weken 3 verhalen per week, merk ik dat het lastig is om me alle verhalen weer voor de geest te halen. Dat betekent dus dat niet alle verhalen evenveel indruk op me hebben gemaakt.
Terugdenkend was er eigenlijk maar 1 verhaal dat me echt positief is bijgebleven: de ring. Dit verhaal was een mooie vertelling van een vrouw die tot een inzicht komt. Het einde was, hoewel zeer logisch, toch onverwacht.
Bij de overige verhalen ontbrak er telkens iets: het ene verhaal wat een leuke vertelling, maar niet bijzonder, een ander verhaal was vaag omdat de beweegredenen van de hoofdpersoon/verteller niet duidelijk werden.
En dan waren er nog een paar verhalen die ik vrij grof vond qua taalgebruik. En dat werd dan voorgelezen door Mensje van Keulen zelf, dat matchte niet helemaal.
Ik heb dit boek geluisterd in een aantal sessies. Nu, na 3 weken 3 verhalen per week, merk ik dat het lastig is om me alle verhalen weer voor de geest te halen. Dat betekent dus dat niet alle verhalen evenveel indruk op me hebben gemaakt.
Terugdenkend was er eigenlijk maar 1 verhaal dat me echt positief is bijgebleven: de ring. Dit verhaal was een mooie vertelling van een vrouw die tot een inzicht komt. Het einde was, hoewel zeer logisch, toch onverwacht.
Bij de overige verhalen ontbrak er telkens iets: het ene verhaal wat een leuke vertelling, maar niet bijzonder, een ander verhaal was vaag omdat de beweegredenen van de hoofdpersoon/verteller niet duidelijk werden.
En dan waren er nog een paar verhalen die ik vrij grof vond qua taalgebruik. En dat werd dan voorgelezen door Mensje van Keulen zelf, dat matchte niet helemaal.
June 10, 2021
Nee verhalenbundels zijn niet echt mijn ding. Af en toe zoals bij Martine Bijl en Hans Dorrestijn valt er nog wat te lachen, maar dat was hier ook niet het geval. Er blijft eerlijk gezegd geen enkel verhaal echt bij me hangen. Ik zag het liggen bij de bieb en dacht kom ik neem het mee. Begin jaren 70 heb ik ook iets van Mensje gelezen en dat was Bleekers zomer wat ik indertijd wel een aardige roman vond.
June 4, 2025
In deze bundel staan negen verhalen van Mensje van Keulen. Het beste verhaal vind ik ‘de ring’ over een man die een vrouw verloren ring komt terugbrengen. Hij probeert haar te chanteren waardoor de daad die een goede daad leek ineens in een ander daglicht komt te staan. Vaker komt er in haar verhalen een onverwachte draai voor. Sommige verhalen vind ik weer een beetje vlak, ze beklijven dan minder.
June 25, 2020
Verhalenbundels zijn meestal niet aan mij besteed en ook in dit geval was ik niet enthousiast. De meeste verhalen waren vrij somber: kommer en kwel vormde de hoofdmoot.
Goed beschreven, maar in de huidige tijd was ik daarvoor niet in de stemming en de verhalen over ouderen waren een beetje 'too close for comfort'.
Niet slecht, prachtige zinnen, mooi Nederlands, maar toch...
Goed beschreven, maar in de huidige tijd was ik daarvoor niet in de stemming en de verhalen over ouderen waren een beetje 'too close for comfort'.
Niet slecht, prachtige zinnen, mooi Nederlands, maar toch...
July 24, 2020
Kleine bundel met korte verhalen, over gewone mensen in meestal alledaagse situaties. Soms goed getroffen maar ook af en toe licht vervreemdend. Ik bleef soms met een wat onbestemd gevoel achter: waar ging dit verhaal eigenlijk over?
July 22, 2021
Goed geschreven verhalen. De een boeide me meer dan de ander. Sommigen waren wat minder origineel, dan had ik het idee dat ik het plot al ergens van kende. Misschien omdat ik vroeger veel Roald Dahl verhalen gelezen heb. Prima boek in elk geval, maar geen topper.
July 23, 2022
In een dag uitgelezen, wat leuk, allemaal korte verhalen waar je een inkijkje krijgt in het leven van allerlei verschillende mensen. Goed als je een reading slump hebt en je weer even op gang wil komen!
May 1, 2020
3,5 ⭐️ Verassende verhalen.
July 18, 2020
Fijne verhalen die je goed kunt navertellen. Met het verhaal over de trouwring hing mijn wederhelft aan mijn lippen.
August 22, 2020
Kortverhalen...zat wel iets in.
September 23, 2020
Leuke verhalen, misschien voor sommige lezers zijn enkele verhalen iets te grof.
Alleen het einde van de verhalen vind ik wat magertjes
Alleen het einde van de verhalen vind ik wat magertjes
March 30, 2021
Van de hak op de tak, totdat je het verband ziet tussen de verschillende verhalen en personages.
April 6, 2021
Winnaar van de Biesheuvelprijs
Aardige verhalen, maar niet mijn smaak
Aardige verhalen, maar niet mijn smaak
April 18, 2021
Twee sterren voor het laatste verhaal. De rest is geen 1 ster waard.
June 10, 2021
Mooie bundel van de koningin van het korte verhaal
August 9, 2021
Leuke verhalen die soms ook wel iets droevigs hebben. Wat me in ieder geval bij blijft, is dat je je eigen leven moet leiden, een ander bepaalt niet wat jij moet doen wil je gelukkig zijn.
October 22, 2022
Licht vermakelijk. Sommige verhalen waren leuk en bij andere had ik pas door waar het over ging op de laatste bladzijde.
Displaying 1 - 30 of 35 reviews