Magma

by Ernst Timmer

Rien van Bers, staalmagnaat en ex-premier van Nederland, krijgt voor zijn tachtigste verjaardag van zijn vrouw en kinderen zijn eigen biografie cadeau, maar moet hij daar blij mee zijn? Het biografenduo Oda en Lodewijk Wolff neemt zijn intrek op het landgoed van de familie en stuit onder veel meer op een oude geschiedenis met een Macedonische vondeling.
Ernst Timmer noemt Magma een Lage Landen-saga, een weefsel van levensverhalen dat zich afspeelt in het Nederland van na de oorlog. De messcherpe en vilein-geestige vertelling raakt aan thema's als de wederopbouw, de deconfessionalisering, de verworven vrijheden en nieuwe ijdelheden. Hoofdpersonen zijn de vertellers zelf, de biografen. Zij onthullen verborgen en gestolde geschiedenissen en niet uitgesproken toespraken, maar sparen ook zichzelf niet: hun eigen geschiedenis is nooit ver weg.

400 pages, Paperback

Published January 1, 2020

About the author

Ernst Timmer (1954) is romanschrijver. Hij debuteerde in 1989 met Het waterrad van Ribe, dat werd bekroond met het Gouden Ezelsoor. In 1993 verscheen Mallen, een bundel met de drie novellen 'Valetons verzamelwoede', 'Mallen' en 'Dwangposities'. Zijn roman De stille omgang verdiende in 1999 een Libris-nominatie, en de roman Zwarte Ogen uit 2003 stond op de longlist voor de Libris en de Ako-literatuurprijs en werd genomineerd voor de Gerard Walschap literatuurprijs van 2004.

Reviews

[Erik Snel · Rating 3 out of 5]

Raar boek. Aan de ene kant heel vermakelijk, een soort 'Adriaan en Olivier doen de jaren 80 politiek' en aan de andere kant een vreemde combinatie van familiekronieken van protagonisten en antagonisten en de Edda-verhalen. Het is zo'n bonte puinhoop dat het ook wel weer lekker weglas, maar geloofwaardig werd het voor mij geen moment. Alles is met een soort satirische toon weergegeven en de pogingen tot echt gevoel of betekenis raken daardoor ondergesneeuwd. Het hoofdpersonage Rien van Bers is een combinatie van Ruud Lubbers en Dries van Agt en de beschrijvingen van de hoogmoedige socialisten in de kabinetsformatie in 1977 en de sluwe Christen-democraten die er met de VVD en het kabinet vandoor gaan vond ik het hoogtepunt. Het plot is ook wel goed, goed genoeg om benieuwd te blijven. Ik bleef meer hangen op Dries van Agt dan op Ruud Lubbers omdat ik erachter kwam dat van Agt eigenlijk een geweldig romanpersonage is. In taal en Roomse aanpak van het leven. Enfin, wat spreek voor dit boek is dat het nergens lijkt op een ander boek dat ik ken.