UN RAYO DE ESPERANZA EN EL INFIERNO DE LOS CAMPOS DE CONCENTRACIÓN. 1940, los judíos son llevados al gueto de Varsovia, el primer paso antes de los campos de concentración. Y luego Auschwitz, el horror... Por aquel entonces, si un ángel se te presentaba, no debías dejarlo volar. Pero qué puede hacer un ángel ante la barbarie, el llanto y la inhumanidad...De la mano de Stephen Desberg (El Escorpión) y Emilio Van der Zuiden, nos llega esta obra que refleja el silencio a gritos de Auschwitz, un relato de dolor, pero también de esperanza.
Stephen Desberg is a Belgian writer of comics. In 2010, he was the 10th bestselling author of comics in France, with 412,000 copies of all his comics together sold that year.
Las historias sobre la Segunda Guerra Mundial son tristes y devastadoras. Y si nos cuentan las experiencias de los judíos en los campos de concentración la tristeza y la desolación están aseguradas.
Y no son menos duras porque sean cómics. De transmitir el horror se encargan las viñetas, magistrales en este caso.
La historia empieza cuando un judio es capturado y trasladado a Auschwitz. Desde el principio nos transmite el infierno, la resignación a no salir vivos de allí y el horror. Y nos da la respuesta a la pregunta tantas veces repetida, por qué nadie se reveló. Pues porque estaban destrozados mentalmente y no tenían fuerzas para organizarse y luchar.
Pero si tenían fuerzas para apoyarse y ayudarse unos a otros. Y esto lo hace el protagonista que transmite esperanza a sus compañeros ya que cree que existen unos ángeles protectores que juzgarán más adelante a cada persona que ha participado en este espanto. Una esperanza necesaria antes de una muerte inminente. Y no sólo la creencia en los ángeles transmite esperanza entre los prisioneros. Llegar a pensar que serán juzgados por estos hechos hace surgir la semilla de la vergüenza por los actos cometidos por parte de los torturadores y los remordimientos que les perseguirán durante el resto de su vida.
Me ha parecido una historia sobre el Holocausto diferente. La base del horror conocido no se puede cambiar pero me ha sorprendido gratamente esta versión en torno a la religión y a la esperanza. Y también quiero creer que existió vergüenza y remordimientos y poca paz en la vida de los nazis y colaboradores que lograron escapar.
De engelen van Auswitz gaat over David, die op jonge leeftijd kennismaakte met de engelen, de engelen die over zijn papa waakten omdat hij nooit thuis was. In Auswitz zorgen de engelen ervoor dat hij en de andere gevangen de hoop niet verliezen. En de bewakers van het kamp willen weten wat ze sterk houdt en wie die engelen zijn. Met dit verhaal wil de schrijver tonen dat hoop van binnenuit komt (engelen) en hiervan maakt hij een bizar verhaal dat de Duitsers kost wat kost willen weten wie de engelen zijn. De gruwel wordt zeer duidelijk afgebeeld. Dat er dagelijks mensen vernederd en afgeslacht werden, weten we. Maar wat me het meest zal bijblijven is de het beeld van een man die zichzelf heeft opgehangen nadat hij de vorige dag een mede gevangene moest doden. Spoiler: Het hoogtepunt vind ik wanneer het hoofdpersonage schuldgevoelens en verdriet oproept bij een Duitse soldaat. Wat ik wel raar vond, is dat hij direct daarna wordt gedood door dezelfde man. De epiloog vormt een belangrijk einde van het verhaal. Nu de zoon van de Duitse soldaat met een Joods meisje samen is, wordt hij geconfronteerd met zijn verleden en pleegt zelfmoord. Deze graphic novel is zeker een aanrader voor mensen die graag over de holocaust lezen, het is een kort verhaal, maar het is wel schitterend geïllustreerd.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Normaal doe ik geen reviews meer van de strips die ik lees. Gewoon door tijdsgebrek. Maar deze kon ik niet laten. Een prachtig getekend verhaal over Auschwitz. Prachtig en Auschwitz in één zin klinkt misschien raar maar het is gewoon zo. Het zijn meestal gewoon simpele tekeningen zonder al te veel poespas maar die perfect verwoorden wat Desberg wou dat ze vertelden. En met als thema engelen, engelen die in het kamp aanwezig zijn. Engelen die de kamp commandant bang maken. En zoals op de achterkant van het boek vermeld staat: Degene die huilt is niet altijd degene die het meeste lijdt. En huilen? Ja dat doe je op sommige momenten bijna tijdens het lezen. Een aanrader voor liefhebbers van boeken en strips met als thema de Holocaust.
De engelen van Auschwitz is echt echt echt en aanrader voor beginnende tot al wat gevorderde lezers. De inhoud is top, de tekenstijl is top en de verhaallijn is 'mindblowing'. Het boek zit vol spannende momenten, historische betekenissen en enorm leuke plot twists. Wie ooit 'The boy in the striped pyjama' heeft gezien zal merken dat het verhaal best goed te vergelijken valt, juist dat dit verhaal veel minder emotioneel is en geen triestig einde heeft. De hooftpersonage is een jonge toffe kerel en het verhaal gaat over hoe hij als klein kind in engelen gelooft en hoe dat later in zijn leven zijn leven redt en op het spel zet tegelijkertijd. Wat ik ook enorm bewonder aan het boek is de manier hoe een duitse generaal een verhaal van 'zijn joden/zijn doden' toch gelooft en zich er zo door laat beïnvloeden. Het enige minpunt die ik het boek zou geven is de kortheid van het verhaal, het had dubbel zo lang mogen zijn van mij...
Toch geef ik 'De engelen van Auschwitz' maar 4 sterren door de kortdurigheid... als het iets langer had geweest zou ik het zelfs 6 sterren durven geven;)
This entire review has been hidden because of spoilers.
Il y a plusieurs histoires dans cette bande dessinée. Évidemment de la violence, souvent gratuite. Mais aussi de la résistance, de la résignation, des croyances et de la folie.
Et en 80 pages – d’une édition fort soignée, au dessin très maîtrisé et aux superbes aplats de couleurs – Stephen Desberg nous raconte l’horreur. La vie d’avant, l’enfer et l’après.
Avec toujours, des anges. Mais qui sont-ils et ou sont-ils au milieu de l’horreur.
"Arbeit macht frei, me dit-il en guise d’adieu. Ce qui est faux. À Auschwitz seule la mort rend libre."
J'ai sûrement lu des dizaines d'ouvrages sur la seconde guerre mondiale et l'horreur des camps, mais celui-là était d'une violence rare "À Auschwitz, seule la mort rend libre." Frissons