蓝玫瑰不会安眠

Maria & Ren #2

by Yuto Ichikawa, 市川忧人, 吕灵芝

蓝玫瑰，自然界中并不存在的玫瑰品种，短短几天内，竟有两人分别宣布培育成功：克利夫兰牧师通过杂交收获“天界”，坦尼尔教授利用基因新技术育成“深海”。鉴于自然条件下诞生蓝玫瑰的条件极其苛刻，教授因此对牧师的成果表示质疑。

“水母船”案件调查结束后，暂时闲下来的警官玛利亚与九条涟接受了对坦尼尔教授的调查，就在两人上门后不久，教授便死于呈密室状态的温室中。针对蓝玫瑰的学术之争，竟然掩藏着难以想象的惨剧……

Genres: Mystery, Suspense, Japanese Literature, Crime, Detective, Fiction

284 pages, Paperback

First published September 1, 2017

Reviews

[Thanawat · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้สนุกจริง

นิยายสืบสวนสอบสวน ผสม sci-fi จากฝีมือนักเขียนญี่ปุ่นเล่มนี้ ใช้ทริคงานแนวสืบสวนสอบสวนสารพัดรูปแบบ ควบคู่ไปกับ information ทางพันธุศาสตร์แบบย่อยง่าย

เปิดเรื่องด้วยบันทึกการตายของ “ป๊ะป๋า” “หม่าม้า” และ “ทุกคน” ที่จะเป็นปริศนาไปจนถึงค่อนเรื่องว่าคนเหล่านั้นคือใคร ร่วมกับการเปิดตัวของ “กุหลาบสีน้ำเงิน” ดอกกุหลาบสีที่ไม่มีในโลก ที่เป็นทั้งสิ่งที่ท้าทายนักวิทยาศาสตร์และท้าทายพระผู้สร้าง แต่กลับถูกเพาะขึ้นโดยศาสตราจารย์นักพันธุศาสตร์ พร้อมๆ กันกับบาทหลวงนักเพาะพันธุ์พืช ที่อย่าต่างที่ต่างถิ่นกัน

ช่วงแรกตัวเอกในฐานะตำรวจถูกมอบหมายให้ไปสืบข้อเท็จจริงพื้นๆ ว่ากุหลาบสีน้ำเงินที่ว่า มันเป็นของจรองหรือของปลอม เนื่อเรื่องช่วงนี้มีรายละเอียดเชิงเทคนิกที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เล่าเอาไว้เต็มไปหมด

แค่แล้ว ศาสตราจารย์ก็ถูกฆ่าตัดหัว ในเรือนเพาะชำปิดตาย

กลายเป็นคดีฆาตกรรมตัดหัว ในห้องปิดตาย
ตัวเอกของเรื่องเลยตะลุยสืบสวนสอบสวนเพื่อหาคำตอบ

ค่อนเล่มหลังสนุก เดินเรื่องเฉียบไววางไม่ลงเพราะอยากเข้าใจทริคทั้งหมด

ผู้เขียนเดินเรื่องด้วยสไตล์สลับฉากการเล่ามั้งในแบบบุคคลที่หนึ่งและบุคคลที่สามได้เนียนมาก

เมื่อเฉลย เต็มไปด้วยการหักมุมด้วยเทคนิกลวงคนอ่านที่แพรวพราว ประกอบกับการผูกเรื่องการฆาตกรรม “ป๊ะป๋า” “หม่าม้า” และ “ทุกคน” เอาไว้กับการฆ่าตัดหัวศาสตราจารย์ แถมมีเป้าลวงที่ชื่อว่า “ร่างทดลองหมายเลข 72” มาทำให้คนอ่านระทึกอีกด้วย

เรียกได้ว่าอ่านแล้วคุ้ม เพราะทริคงานสืบสวนสอบสวนมาเต็ม ใครชอบแนวนี้ห้ามพลาด

[Mook Woramon · Rating 3 out of 5]

ยังค่ะ ดิชั้นยังไม่เข็ด คราวก่อนอ่านแมงกะพรุนไม่เป็นน้ำแข็ง รู้สึกไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ ไม่ชอบวิธีเดินเรื่อง บทสนทนาไม่เหมือนชีวิตจริง มีความไม่สมเหตุสมผลมากมาย

มาเล่มนี้เหมือนเดิม แต่สนุกกว่าเล่มก่อนหน่อย เล่มนี้มีพูดถึงเจลลี่ฟิชบ้าง ถ้าอ่านเล่มแรกมาก่อนก็ดี แต่ถ้าไม่ได้อ่านก็อ่านรู้เรื่องเพราะคดีมันแยกกันแต่ตำรวจคู่หูคนเดิม

คราวนี้เป็นเรื่อง ‘กุหลาบสีน้ำเงิน’ ซึ่งเมื่อก่อนเชื่อว่ากุหลาบสีน้ำเงินเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นไปไม่ได้ เพราะไม่เคยมีใครผสมพันธ์ุกุหลาบจนได้สีนี้มาก่อน (หนังสือเดินเรื่องในอดีตช่วง ค.ศ.1980 แต่จริงๆกุหลาบสีน้ำเงินผลิตได้แล้ว) จู่ๆก็มีหลวงพ่อประกาศว่าสามารถผสมพันธ์ุกุหลาบสีน้ำเงินได้พร้อมๆกับนักวิทยาศาสตร์ประกาศว่าสามารถสร้างกุหลาบสีน้ำเงินผ่านการตัดต่อพันธุกรรมได้เช่นกัน ต่อมานักวิทยาศาสตร์ก็ถูกฆ่าตัดหัวทิ้งไว้ในเรือนกระจกปลูกกุหลาบ ผู้ต้องสงสัยคือหลวงพ่อ ตำรวจหัวหมุนกับการสืบคดีแถมยังเจอบันทึกเรื่องกุหลาบสีน้ำเงินและคดีฆาตกรรมที่เขียนไว้ตั้งแต่หนึ่งปีก่อน ตามด้วยหลวงพ่อถูกลอบยิง แสดงว่าคนร้ายเป็นบุคคลอื่น

แล้วคนร้ายคือใคร

เบื้องหลังกุหลาบสีน้ำเงินมีความลับอะไรซ่อนอยู่

เดาตัวคนร้ายไม่ออกจนเฉลยนู่นนน

เรื่องนี้แอบน่าเบื่อตอนเริ่มเรื่องเป็นการปูพื้นฐานเรื่อง DNA, gene, chromosome การถ่ายทอดทางพันธุกรรม, รหัสเบสโปรตีน ยังพอจกได้ก็อ่านข้ามๆไป ตามด้วยปฏิกิริยาเคมีการสร้างสีให้กุหลาบอีก ช่วงร้อยหน้าแรกแทบอ้วก วิชาชีวะและเคมีลอยมาพร้อมหน้าอาจารย์อุ๊ คือรู้สึกว่าผู้เขียนไม่ต้องเขียนละเอียดขนาดสูตรเคมีก็ไม่ทำให้อรรถรสของเรื่องเสียนะ มันมากไป

พอผ่านร้อยหน้าแรกไปได้ค่อยยังชั่ว คราวนี้เรื่องไปเร็วละ ชวนติดตามพลิกอ่านหน้าต่อหน้าจนอ่านรวดเดียวจบเลย ผู้เขียนค่อยๆปล่อยคำใบ้มาเป็นระยะ แถมคดีฆาตกรรมก็มารัวๆจนตามคนร้ายไม่ทัน แต่พอบทจะรู้ตัวคนร้ายก็ง่ายขึ้นมาเลย

แต่ที่ไม่ค่อยชอบเพราะการกระทำของตัวละคร เหตุผลของการกระทำใันดูไม่สมจริง ไม่สามารถทำให้เราเชื่อได้ว่านี่คือแรงจูงใจให้คนฆ่ากัน ประกอบกับการเขียนแบบกั๊กเยอะไปนิด เช่น หันไปเห็น..., มันคือ..., พบว่า... คือผู้เขียนกะว่าจะไม่ให้คำใบ้อะไรให้เดาได้จนกว่าจะเฉลย แต่น่าจะเขียนให้มีชั้นเชิงกว่านี้หน่อย อันนี้เหมือนเพื่อนมาบอกว่าแกๆ วันนั้นฉันเห็น... แล้วให้เราคิดเอง เบื่อเลย

[Mirai · Rating 3 out of 5]

กุหลาบสีน้ำเงินได้ถือกำเนิดขึ้น แต่กลับมีบุคคลสองคนถกเถียงกันว่ากุหลาบสีนี้ต่างเป็นผลงานชิ้นเอกของพวกเขา คือ 'ดร.แฟรงค์' กับ 'บาทหลวงคลีฟแลนด์' เดือดร้อนถึงสองคู่หูตำรวจสายสืบ 'มาเรีย' กับ 'เรน' ที่ต้องเดินทางไปพิสูจน์ว่า ดอกกุหลาบของใครกันแน่ที่เป็นของจริง

เล่มนี้เป็นเล่มต่อจาก 'แมงกะพรุนไม่เป็นน้ำแข็ง' (The Jellyfish Never Freezes) เนื้อเรื่องต่อกันเลย ตัวละครก็ทีมเดิมด้วย ดังนั้น การอ่านเรียงเล่มอ่านจะช่วยให้เข้าใจคาแรคเตอร์ตัวละครเดิมและเนื้อเรื่องบางส่วนมากกว่า

สำหรับเรา เล่มนี้ยังคงคอนเซปเดิมเหมือนเล่มก่อนเลยค่ะ นั่นก็คือ...

หนึ่ง : ยังคงแนวสืบสวนผสมวิทยาศาสตร์จ๋าาาาาาเช่นเดิม คราวที่แล้วเน้นไปทางฟิสิกส์เคมีและวิศวะการบิน มาเล่มนี้เน้นไปทางชีววิทยาและพันธุกรรมต่าง ๆ สำหรับเรา เรื่องชีวะเข้าทางเรามากกว่าฟิสิกส์/เคมี เพราะงั้นเราจึงอ่านเล่มนี้ได้เข้าใจง่ายกว่าเล่มก่อนหน้าพอสมควร

สอง : ยังเป็นการเล่าเรื่องที่มีการสลับเหตุการณ์ไปมา แต่มาคราวนี้ ผู้เขียนลดทอนเหลือเพียงเหตุการณ์ในอดีตและปัจจุบันเท่านั้น เอาจริงนะ สำหรับเล่มนี้ นี่คือลูกเล่นสำคัญที่ปั่นหัวคนอ่านเลย 55555 ตอนเราอ่านมีเอ๊ะขึ้นในใจอยู่หลายครั้ง และตั้งข้อสงสัยมาตลอดว่า นี่เราอ่านพลาดอะไรตรงไหนไปรึเปล่า อ๋อ ไม่พลาดหรอกค่ะ จุดนั้นแหละ เบาะแสสำคัญเลย คดีไม่ง่ายนะ ซับซ้อนสูงกว่าเล่มก่อนหลายเท่า แต่เราก็รู้สึกว่ามีบางอย่างขัดใจอยู่บ้าง โดยเฉพาะมูลเหตุจูงใจ/ตรรกะของตัวละครบางตัว(s)

สาม : ช่ายยยยยย อ่านจบแล้วก็ยังไม่ชอบทีมตำรวจเช่นเดิม ความรู้สึกไม่ต่างจากเล่มก่อนเท่าไหร่ มีความชัดเจนขึ้นมากด้วยว่า ผู้เขียนสร้างตัวละครมาเรียและเรนมาเพื่อรับบท-ส่งบทในการให้ความรู้วิทยาศาสตร์มากกว่ามาใช้สกิลสืบคดี รู้สึกว่าตัวคดีมันค่อยๆ คลี่คลายด้วยแผนการของคนร้าย จนกระทั่งเฉลยปมด้วยตัวของมันเองอ่ะ

ถามว่าบ่นมาขนาดนี้ยังสนุกมั้ย เล่มนี้ก็ยังสนุกเหมือนเดิม ดราม่าก็หนัก ศพก็สยอง แถมยังโดนผู้เขียนปั่นหัวอีก โอ้ยยย กับดักชัดๆ! 55555

[loonchies · Rating 5 out of 5]

“คำถามที่ไม่เข้าท่านั้นไม่มี จะมีก็แต่คำตอบไม่เข้าท่า”

บาทหลวงนักเพาะพันธุ์กุหลาบสีน้ำเงินขึ้นมา ในเวลาเดียวกันนักวิทยาศาสตร์ก็สร้างกุหลาบสีน้ำเงินขึ้นมาได้เหมือนกัน ผลลัพธ์เดียวกันที่ใช้วีธีต่า���กันปรากฏออกมาในเวลาเดียวกันแบบนี้ บังเอิญขนาดไหนนะ แต่สืบไปสืบมาไปเจอเหตุโศกนาฏกรรมในเรือนเพาะกุหลาบเสียนี่
เกี่ยวอะไรกับเด็กชายหนีออกจากบ้านไปเจอครอบครัวที่แตกต่างกับครอบครัวที่ตนเองหนีมาอย่างสิ้นเชิงกันนะ

เล่มต่อจากแมงกะพรุนไม่เป็นน้ำแข็ง
เปิดมาก็รู้สึกว่าดำเนินเรื่องและจังหวะจะโคนดีกว่าแมงกะพรุนฯมาก
สไตล์การเขียนสลับเล่าฉากไปมาระหว่างสาเหตุ/การอธิบาย/เรื่องก่อนหน้าแล้วค่อยดำเนินมาบรรจบกัน คล้าย ๆ กับแมงกะพรุนฯ
ความสัมพันธุ์ของสองตัวละครหลักอย่างมาเรียและเรนก็สนิทกันกว่าเดิม
เรนปากจัดจริง ๆ แต่ก็แสดงถึงความเป็นกันเอง พูดเล่นกันได้แล้ว
ไม่เหมือนเล่มแมงกระพรุนฯที่ดูห่าง ๆ ดูทำงานจริงจังกัน

เปิดมากับทุกคนตายหมดแล้วนี่ก็ขนลุกพิลึก แถมใช้ตัวละครพูดในลักษณะที่ทำให้หลอน ๆ อีกต่างหาก
เพราะเล่าความทรงจำหรือเล่าให้เห็นจากมุมมองของเด็กช่างสงสัยรึเปล่า เรื่องเล่าเลยยิ่งเศร้า
เวลาเจอเรื่อง domestic violence จะเศร้ามาก
แต่เพราะงั้นเรื่องเลยส่งผลกับความรู้สึกมากเลยทีเดียว

เล่นกับคอนเซปต์ขั้วตรงข้าม
กุหลาบสีน้ำเงินกับสิ่งที่เป็นไปไม่ได้กลับกลายเป็นจริง
ปัญหาของแท้และของเทียม
โชคชะตาและชีวิตที่พระเจ้าสรรค์สร้างอันไม่ควรก้าวก่ายกับความพยายามเข้าใกล้ความสามารถในการสร้างสรรค์/ล่วงล้ำขอบข่ายที่ไม่อาจเอื้อมไปเป็นพระเจ้าเสียเอง

ได้เรียนรู้ความหมายซ้อนของสุภาษิต “บุปผาหรือจะสู้ขนมดังโงะ” ญี่ปุ่นนี่ญี่ปุ่นจริง ๆ อ้อมโลก

ชอบที่ใช้เรื่องพันธุวิศวกรรมเข้ามาใส่ในนิยาย อธิบายเข้าใจง่ายดี
Transcription & Translation, คุณสมบัติทางเคมีของสสารหนึ่ง คุณสมบัติทางชีวิวทิยาของพืช ฯลฯ
เนี่ยวิทยาศาสตร์มหัศจรรย์
นิยายถูกใจสายเนิร์ดยิ่งนัก ตอนอธิบายทฤษฎีนี่ตาเป็นประกายเลย
มีช่วงนึงในหนังสือที่เราชอบมากเลยนะ
“ไม่มีเหตุผลว่าสิ่งที่รองรับข้อมูลทางพันธุกรรมจะต้องเป็นสารเคมีที่ชื่อ DNA อย่างเดียว”
//ขอรวม RNA ไปด้วยละกัน คือมันแบบเออใช่ เราเลือกแบบนี้กันมาผ่านการวิวัฒนาการเลยใช้อันนี้
แต่มันก็มีความเป็นไปได้ที่จะมีโลกที่ใช้อย่างอื่นได้ไหมนะ แล้วมันจะดัดแปลงได้ไหม ทำยังไง ง่ายหรือยากกว่า DNA กันนะ น่าสนใจจริง ๆ
ว่าแต่นิยายเรื่องนี้ถือเป็นไซไฟได้ไหม? เผอิญมีคำว่า celestial ก็อดคิดถึง lore ใน bloodborne & elden ring ไม่ได้เลย ตรงส่วนเรื่องความพยายามสร้าง/ความพยายามเป็นพระเจ้า/ความพยายามดื้อแพ่งกำหนดสิ่งที่โดนบอกเล่าว่าถูกกำหนดไว้
ช่วงนี้กำลังอินพอดี

ชอบที่ใส่ clue มาเป็นตัวเอียง
แต่ก็ยังคงความลึกลับ/ปริศนาไว้ได้ อ่านแล้วจะแค่ตะหงิด ๆ เอ้ะ แปลก ๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไม
กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็น ทำให้เราคิดนู่นนี่ไปเยอะแยะ
อยากอ่านต่อไปเรื่อย ๆ เลย
บทสรุปเรื่องราวก็ทำได้ดีมาก เกิดคาดคิดไปมาก ปรบมือ สุดท้ายหักเลี้ยวไปทางอื่นกับที่พยายามปูมาให้คิดตั้งแต่แรก แสบจริง ๆ
คิดได้ยังไงเนี่ย

สนุกมากเล่มนี้

[Makmild · Rating 3 out of 5]

ส่วนตัวว่าเล่มแรกสนุกกว่า แบบสนุกกว่าเยอะเลย แม้เล่มนี้จะเทคนิคฆาตกรรมแพรวพราวกว่า ปริศนาลึกลับกว่า และยังพูดถึงแนวคิดวิทยาศาสตร์ที่ยากจะเข้าใจอย่างพันธุกรรมศาสตร์ให้เข้าใจได้ง่ายๆ แถมมีรูปประกอบสถานที่ให้ดูอีกต่างหาก แต่น่าเบื่อมากเลยค่ะ เพราะไม่ยอมให้คนอ่านมีอารมณ์ร่วมด้วยเลย เหมือนเป็นคนวงนอกที่ทำได้แต่กระพริบตาปริบๆรอเฉลย ฮือ หรือเรื่องมันฉลาดเกินไปคนโง่อย่างดิชั้นตามไม่ทันก็ไม่รู้

แต่ถ้าใครชอบคดีที่พลิกแพลงเยอะๆ เทคนิคจ๋าๆ เล่มนี้สนุกแน่นอนค่ะ

[nananatte · Rating 4 out of 5]

ข่าวใหญ่เริ่มต้นขึ้น เมื่อบาทหลวงคนหนึ่งสามารถเพาะพันธุ์กุหลาบสีน้ำเงินได้สำเร็จ
แต่หลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์ ก็มีด็อกเตอร์อีกคนที่ประกาศว่า ตนเพาะพันธุ์กุหลาบสีน้ำเงินได้ก่อน ทั้งยังกล่าวหาว่ากุหลาบของบาทหลวงคนนั้นเป็นของปลอม!

ร้อนถึงสารวัตรมาเรีย ซอลส์บรี และลูกน้องคุโจ เรน
เมื่อเพื่อนตำรวจนอกท้องที่ขอร้องให้ทั้งคู่ช่วยเข้าไปทำทีพูดคุยกับบาทหลวงและด็อกเตอร์ให้ที เพราะตำรวจในท้องทีมีเหตุที่ทำให้ไม่สามารถออกหน้าได้เอง
คำขอร้องแปลกประหลาดนั้น ทำให้ทั้งคู่ต้องแอบไปสืบให้รู้ชัดว่ากุหลาบที่ทั้งคู่มีอยู่ คือกุหลาบสีน้ำเงินจริงหรือไม่

ขณะเดียวกัน
อีกเส้นเรื่องหนึ่ง เล่าเรื่องภายในคฤหาสน์ของด็อกเตอร์
ในวันฝนตก มีเด็กชายไม่รู้หัวนอนปลายเท้ามาสลบอยู่หน้าประตูคฤหาสน์
บนร่างกายของเขาเต็มไปด้วยร่องรอยการทุบตี เด็กชายหนีออกจากบ้าน จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตนเองชื่ออะไร เพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมา เขาถูกกระทำไม่ต่างจากสัตว์ ไม่มีใครเรียกเขาด้วยชื่อมานานแล้ว

ภรรยาของด็อกเตอร์ขอให้เขาได้พักอยู่ที่นี่
ด็อกเตอร์จึงรับเด็กชายมาอยู่ด้วย จ้างเขาให้เป็นผู้ช่วยวิจัย ทั้งยังตั้งชื่อให้
ด็อกเตอร์หวังว่าเขาจะเป็นเพื่อนที่ดีให้กับลูกสาวของตน

ลูกสาวของด็อกเตอร์เป็นคนเผือก ผิวซีด ผมขาว พูดจาแก่แดด และไม่พอใจนักที่พ่อรับเด็กชายมาทำหน้าที่ผู้ช่วยแทนตน
เราจะเห็นเรื่องราวภายในคฤหาสน์ดำเนินไป พร้อมๆ กับความคืบหน้าในการสืบเรื่องกุหลาบสีน้ำเงิน

อิจิคาวะ ยูโตะ ยังคงอธิบายวิทยาศาสตร์ใส่ลงมาแบบไม่ยั้ง
ช่วงที่อธิบายเรื่องพันธุกรรมกับชีววิทยา เราก็ต้องปล่อยเบลออ่านผ่านไปบ้าง

สไตล์การเล่าเรื่องของอิจิคาวะ ยูโตะมีกลิ่นอายค่อนไปทางงานสืบสวนแบบโฮล์มส์ วัตสัน หรือปัวโร คือเน้นไปที่คดี มากกว่าจะมาเจาะลึกที่จิตใจคน

ส่วนตัวสนุกกับกาอ่าน "กุหลาบน้ำเงินไม่นิทรา" มากกว่า "แมงกะพรุนไม่เป็นน้ำแข็ง"
เพราะตัวละครมีไม่มาก และผู้เขียนค่อยๆ ทยอยแนะนำตัวละคร
การตัดสลับเล่าเรื่องเข้าใจง่าย เพราะสถานที่หลักๆ ก็มีแค่ 3 จุด คือ คฤหาสน์ของด็อกเตอร์ ห้องวิจัยที่มหาลัยของด็อกเตอร์ โบสถ์ของบาทหลวง

ครึ่งเล่มแรกตัดสลับเล่าเรื่องค่อนข้างวุ่นวาย แต่คิดว่าเป็นความจงใจของผู้แต่งมากกว่า เพื่อให้คนอ่านร้อนรนตามเหตุการณ์ไม่ปกติในเรื่อง
ส่วนครึ่งเล่มหลัง เล่าเรื่องเรียบง่าย แต่เข้มข้นน่าติดตามสุดๆ ช่วงคลี่คลาย เล่าสนุกมาก

ป.ล. ชื่อเรื่องกุหลาบน้ำเงินไม่นิทรา ตั้งชื่อได้ดีจริงๆ ค่ะ

[Xiyi · Rating 5 out of 5]

市川优人真是太牛了，一口气看完我的脑壳疼。这误导得算是十分高级了，后半程一路问号脸读到最后也是感动得很。唯一推理出来的就是F市是Flagstaff而P市是Phoenix（然而这有个卵用）以及高中生物又复习了一遍（以及杂交蓝玫瑰什么的动森里已经受够了）

[Bighead_Monster · Rating 4 out of 5]

หนังสือดีไซน์ปกมาให้เปิดจากด้านหลังแต่เวลาอ่าน ก็อ่านซ้ายไปขวาเหมือนปกติ ซึ่งเล่มก่อนหน้าในซีรีส์ก็เป็นแบบนี้ พล็อตเป็นไปในเชิงเล่นใหญ่แต่แรงจูงใจไม่ใหญ่ขนาดนั้น ชอบตรงที่เล่าเรื่องเก่ง ใครอยากหาแนวสืบผสมวิทยาศาสตร์ที่เนื้อเรื่องไม่ได้ซับซ้อนมากและตัวเรื่องก็ระทึกแปลกใหม่ดี เล่มนี้ก็ตอบโจทย์

เรื่องราวเปิดตัวด้วยการเพาะพันธุ์กุหลาบสีน้ำเงินที่ถูกเพาะขึ้นโดยนักพันธุศาสตร์ท่านหนึ่ง ซึ่งท้าทายวงการวิทยาศาสตร์อย่างมาก แต่ในขณะเดียวกันก็มีบาทหลวงนักเพาะพันธุ์พืชที่อยู่ต่างที่กันประกาศเช่นเดียวกันว่าสามารถสร้างกุหลาบสีน้ำเงินได้ แล้วความโกลาหลก็บังเกิดเพิ่มเมื่อนักพันธุศาสตร์ถูกฆ่าตัดหัว

บาทหลวงจึงตกเป็นผู้ต้องสงสัยทันที คู่หูตำรวจประจำซีรีส์จึงมาตามสืบคดี จนเจอเข้ากับบันทึกของคนในบ้านที่เขียนถึงเรื่องราวการเพาะกุหลาบสีน้ำเงินพวกเขาจึงนำมาเชื่อมโยงเป็นเบาะแสของคดีฆาตกรรม แต่ต่อมาบาทหลวงกลับถูกลอบสังหาร จึงทำให้คดียิ่งพลิกกว่าเดิม คนร้ายเป็นใครกันแน่

ช่วงแรก ๆ เป็นการสืบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับกุหลาบสีน้ำเงินนี้ จึงเป็นการปูเรื่องพันธุกรรม/รหัสโปรตีน DNAเขียนละเอียดดุจหนังสือเรียนเคมีใครชอบเคมีน่าจะฟิน ดีเทลค่อนข้างเยอะมีแอบน่าเบื่อไปบ้างแต่ก็แค่ช่วงแรก ๆ เท่านั้น เพราะช่วงหลังสนุกดีทีเดียว เดินเรื่องไวตัดสลับฉากไวขึ้นเพื่อเฉลยทริคและแผนของฆาตกร

หากใครเคยอ่านผลงานของผู้เขียนอีกเล่มก่อนหน้า แมงกะพรุนไม่เป็นน้ำแข็งมาแล้ว เล่มนี้ก็จะให้ฟีลคล้าย ๆ กัน ดำเนินเรื่องสืบด้วย สองตำรวจคู่หู(คู่กัด) สารวัตรสาว มาเรีย และ ตำรวจหนุ่มเรน การเล่าเรื่องก็แพรวพราวตามสไตล์ สลับการเล่าแบบบุคคลที่หนึ่งและบุคคลที่สามได้ดีเพราะทำให้น่าลุ้น น่าติดตาม

โดยรวมอ่านเหนื่อยนิดหน่อยแต่ก็สนุกดีสูสีผลงานเล่มที่แล้ว ให้ฟีลเหมือนดูอนิเมะแนวสืบ ๆ วิทย์ผสมแฟนตาซีไซไฟ กลิ่นอายแบบแขนกลคนแปรธาตุ ธีมตะวันตกช่วงที่มีเรือเหาะ คฤหาสน์ลึกลับห่างไกล ช่วงที่วิทยาศาสตร์กำลังพัฒนา ใช้การสืบสวนมาผสมผสานเข้ากับวิทยาศาสตร์ทางพันธุกรรม ตื่นตาตื่นใจดี

[Nachcha · Rating 4 out of 5]

ถ้าเทียบกับ แมงกระพรุนไม่เป็นน้ำแข็ง ส่วนตัวเราชอบ กุหลาบน้ำเงินไม่นิทรา เรื่องนี้มากกว่า เล่มนี้ก็ยังคงเต็มไปด้วย Technical term อีกเช่นเคย แต่ส่วนตัวว่าไม่ได้ยากเกินความเข้าใจเท่าไหร่ เป็นความรู้ชีววิทยาระดับที่เด็กม.หกสายวิทย์อ่านรู้เรื่องค่ะ

เราชอบช่วงที่เล่าเรื่องในอดีตมากกว่าช่วงที่สืบคดีในปัจจุบันนะ อ่านแล้วรู้สึกตื่นเต้นและระทึกขวัญเอามากๆ บางช่วงบางตอนอย่างกับดูหนังทริลเลอร์สักเรื่องอยู่แหนะ แถมยังมีจุดที่ "หลอกให้เข้าใจ" ไปอย่างหนึ่งแต่ปรากฏว่าเฉลยออกมาเป็นอีกอย่างหนึ่งหลายจุดมาก เช่น เรื่องตัวทดลองที่อยู่ในห้องขัง คิดว่าอาจจะเพราะมันเป็นการเล่าเรื่องผ่านมุมมองของเด็กด้วยล่ะมั้ง พลังจินตนาการแบบเด็กๆ บวกกับความกลัวที่เด็กบรรยายออกมาเลยช่วยทำให้เป็นการเล่าอดีตที่น่าตื่นเต้นมาก

ถ้าให้คำนิยามสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นในเรื่องโดยรวมคงเป็นโศกนาฏกรรม แต่หลังจากที่ได้รู้เรื่องราวว่าในอดีตมันเกิดอะไรขึ้นบ้างก็พอจะเข้าใจ(ก็ได้)ว่าทำไมตัวละครหลัก (ที่ไม่ได้หมายถึงคุณนักสืบทั้งสอง) ถึงได้ยอมทำเรื่องแบบนี้ขึ้นมา ส่วนตอนจบสารภาพว่าเราเหวอมาก ไม่คิดเลยว่าตัวร้ายจะเป็นคนนี้ เราแทบจะไม่มีชื่อเขาอยู่ในหัวเลยด้วยซ้ำ555555 บ้าจัง

หลายเสียงบอกว่าไม่สนุก ไม่เมคเซนส์ แต่สำหรับเราเรารู้สึกว่าเป็นนิยายที่อ่านจบแล้วชอบมากเรื่องหนึ่งเลย มันตื่นเต้น มันครบรสคือมีทั้งสืบสวน แอคชั่น ดราม่า แม้กระทั่งฉากซึ้งก็ยังมี สารภาพว่าตอนที่ซื้อมาไม่ได้คาดหวังว่าจะสนุกขนาดนี้ด้วยซ้ำ

ใครกำลังหานิยายสืบสวนที่ใช้วิทยาศาสตร์เป็นอาวุธ อาจจะถูกใจเล่มนี้ก็ได้นะคะ สนุกดีค่ะ

[Kamons · Rating 4 out of 5]

กุหลาบน้ำเงินไม่นิทราเป็นซีรีส์ที่ใช้ตัวละครเดียวกับแมงกะพรุนไม่เป็นน้ำแข็ง แต่ว่าไม่มีความจำเป็นต้องอ่านเรื่องอื่นในชุดก็ได้ เพราะนอกจากตัวละครชุดเดิมแล้วไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเนื้อหาในเล่มอีก

ส่วนตัวเราชอบเล่มนี้มากกว่าแมงกะพรุนฯ อ่านสนุกมาก เป็นการอ่านที่ระหว่างทางอยากรู้มากว่าใคร ทำอะไร เกิดอะไร ทำไมต้องทำ เหตุการณ์หลังจากนั้นละ เรียกว่ากระตุ้นต่อมเผือกมาก  ส่วนช่วงเฉลยเราเฉยๆ แล้วก็อ่านไม่ยากถึงจะโฆษณาว่าเป็นเรื่องสืบสวนเกี่ยวกับพันธุวิศวกรรมแต่ก็ไม่ได้ใส่ข้อมูลหรือศัพท์แสงทางวิชาการมามากจนเกินพอดี คนที่คืนๆ วิชาไปแล้วแบบเราๆ ก็พออ่านจับใจความได้อยู่

[トマト · Rating 4 out of 5]

⭐️ 4.5

เพิ่งเคยอ่านงานคุณเขาเรื่องนี้เรื่องแรก ซึ่งควรจะอ่านเป็นเรื่องที่2 ไม่เป็นไรหรอกเนาะ ชอบวิธีการเล่าเรื่องมากๆๆๆ ทั้งพาร์ทเอริคที่เล่าด้วยบุคคลที่1 แล้วก็พาร์ทตำรวจที่มาทำการสืบสวนที่เล่าแบบบุคคลที่3 เก่งมากอะ เหมือนเขารู้จังหวะรู้ว่าตอนนี้ควรเล่าถึงแค่ไหน สำหรับเรามันไม่ยาวเกินไม่สั้นเกินพอสลับไทม์ไลน์เลยไม่ได้รุ้สึกหงุดหงิดที่จะเปลี่ยนไม่ได้รู้เรื่องราวต่อเลย
ถึงจะมีแอบง่วงตอนอธิบายดีเอ็นเออะไรบลาๆที่ทำให้กุหลาบเป็นสีน้ำเงินก็เถอะ อดีตเด็กวิทย์คณิตนอนน้ำลายไหล แต่พอเข้าพาร์ทคนทยอยตาย เริ่มมีอะไร จากที่อ่านเอื่อยๆง่วงๆนี่ตาตื่นมานั่งไล่ไทม์ไลน์เลย เจ๋งจัดๆ แอบชอบตอนที่อยู่ในบ้านแล้วคนค่อยๆทยอยตายมาก มีความสแลชเชอร์ ถึงทุกอย่างจะคลิเช่ บ้านไกลผุ้คน โดนปิดตายไปไหนไม่ได้ ไฟดับ แต่ถ้าเราชอบก็ต้องใช้คำว่า คลาสสิค🤩🤩
สิ่งที่ชอบนอกจากวิธีเล่าคือตัวละคร(เราที่แอบชอบเรนกับโดมินิค อื้มม) ชอบตอนที่มานั่งคุยกันว่ามันเป็นอะไรยังไงมากก เจ๊หัวแดงพูดนี่ก็เออว่ะหรือว่าใช่วะ แต่พอข้อสันนิษฐานโดนแย้งแล้วก็มีเหตุผลมากๆก็เออว่ะ 555 ชั้นไม่มีความคิดเปนของตุวเอง ชั้นไม่วิเคราะห์อะไรทั้งนั้น เยสๆๆ
แต่น่าเสียดายนางเกือบจะได้5ดาวจากชั้นแล้วติดแค่ตอนเฉลยความจริง ที่ผ่านมาหลายๆตอนตำรวจหาไม่ได้เลยว่าใครทำ ทำได้ยังไง แต่จู่ๆก็ปิ๊งเพราะเข้าห้องเอริค มาเฉลยทุกอย่างในตอนเดียว ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังหัวหมุนงงๆๆๆอยู่เลย น่าเสียดาย ถ้าค่อยๆคิดได้แล้วทุกอย่างมารวมกันทีเดียวน่าจะดีกว่านี้รึเปล่า พอเป็นงี้มันกลายเป็นจู่ๆก็เทพขึ้นมาเฉยเลย ก็เลยขัดใจ
เหตุผลของไอ้ตำรวจก็อืมม นี่ไม่มีปัญหา ถึงจะดูเกินไปหน่อยที่ถึงขั้นต้องฆ่ายกครัวแต่ก็จากนิสัยที่พอรู้มันก็คงทำได้จริงๆ ส่วนเหตุผลของไอริสกับเอริค😢😢😢 ชอบมากๆๆๆๆๆๆเข้าใจทุกอย่างว่าทำไมถึงทำ เราขอให้เอริคมีความสุข ได้นอนหลับสนิทแล้วไม่โทษตัวเอง ชีวิตเขาน่าสงสารมากๆเลย เสียใจอะ
มีตอนนึงที่ชอบมากจนต้องถ่ายไว้คือตอนเปรียบเทียบเด็กที่ถูกทิ้งกับกิ่งที่โดนตัด หรือตัวทดลองอื่นๆที่ไม่มีประโยชน์จนต้องทิ้งไป ไม่เคยมองมุมนี้ น่าสนใจมาก ฮืออ นี่รักเอริคมากอะ😭 รักตอนส่งท้ายด้วย ดีมากชอบๆๆๆ รักไอรีน
ปล.แอบขมวดคิ้วเล็กๆกับคสพ.ป๊ะป๋ากับหม้าม้า เพราะไปเป็นลูกบุญธรรมแล้วมาคบกับลูกแท้ๆ แต่ฮีคงไม่ได้มองเป็นพี่น้อง คนที่รับไปก็เหมือนเอาไปเป็นคนใช้ ก็พอเข้าใจได้นะ

[n · Rating 3 out of 5]

ยืม e-book จาก tk park มาอ่าน แล้วอ่านจบในรวดเดียว รู้สึกว่าอ่านเร็วมาก จนงงว่าจริงๆมันกี่หน้า เป็นเรื่องให้สับสนนิดนึงก่อนนอน

ถามว่าสนุกไหม ก็ เอ่อ ได้อยู่ คิดว่าคนที่เนิร์ดวิทย์หน่อยน่าจะชอบซีรีส์นี้ แต่ส่วนตัวที่ไม่ค่อยอิน ช่วงที่บรรยายความรู้เยอะๆก็คือ บือ ไปเลย กวาดตาผ่านๆอย่างเดียว (โอเค นี่อาจจะเป็นสาเหตุที่อ่านเร็ว) แต่ to be frank รู้สึกว่ามันก็บรรยายทฤษฎีวิทย์แบบโต้งๆๆๆไปหน่อยไหมนะ

แต่ชอบกว่าเล่มแรกแน่ๆ พาร์ทอดีตที่มีการไล่ล่า มีสัตว์ทดลอง อันนั้นสนุก ทำให้อยากอ่านต่อเพราะอยากรู้เฉลย แต่เฉลยจริงๆมัน underwhelming ไปหน่อยอะดิ ไม่ติดที่คนร้ายเป็นตำรวจ แต่ติดที่ทุกอย่างมันโบ้มๆๆๆเข้ามากับเรื่องที่ดูแบบ เอ่อ มันฆ่ายกครัวเลยนะ แต่ปมคือขโมยของ จากคนนอก ที่ไม่มีความสัมพันธ์ใดๆกับครอบครัวเลย (หรือนี่ก็แปลว่าติดที่คนร้ายเป็นตำรวจวะ —คือไม่ติดที่เป็นตำรวจหรือเป็นคนนอก /แต่ถ้าเป็นคนในคงจะชอบกว่ามาก/ แต่ถ้ามันมีปมที่ยิ่งใหญ่กว่านี้ ให้สมกับการฆ่าคนและอำพรางคนไปเยอะมาก ก็อาจจะอินกว่านี้มั้ง)

รู้สึกว่าทั้งสองเล่มในซีรีส์กลิ่นคล้ายกันมาก อาจจะมากไป555555555 เป็นปมจากวัยเด็ก เด็กผู้ชายที่ถูกมองข้ามทำเพื่อผู้หญิงที่มองเห็นเขา รักแรก แบบนี้

อีกจุดที่น่าสนใจ / สงสัย คือ ตอนแปลไปภาษาที่มีการแบ่งเพศนี่จะทำยังไงนะ เพราะแฟรงกี้จริงๆเป็นผู้หญิง —ซึ่ง ก็ไม่รู้ว่าคนในเรื่องรู้ไหม เพราะตอนชันสูตรก็ดูไม่ได้พูดถึงประเด็นนี้ คือรู้อยู่แล้วแต่เขียนหลอกคนอ่านเฉยๆเหรอ ไม่รู้ หรือนี่อ่านข้ามเอง ก็ไม่รู้

อ้อ อีกจุดที่ติดคือ เซตติ้งเป็นเมกา ตัวละครส่วนใหญ่เป็นฝรั่ง แต่อินเนอร์และอะไรต่างๆดูไม่ฝรั่งเลย ติดมาตั้งแต่เล่มแรกละ

[J · Rating 3 out of 5]

(เหมือนจะเป็น) ภาคต่อของ 'แมงกะพรุนไม่เป็นน้ำแข็ง' ซึ่งเคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว และสารภาพตรงนี้ว่าจำเนื้อเรื่อไม่ได้เลยแม้แต่น้อย เข้าใจว่าตัวละครบางตัวคงหยิบยกมาเล่มนี้ด้วย แต่เนื้อเรื่องเหมือนเริ่มเป็นตอนใหม่ทั้งหมด เลยคิดว่าคนที่ไม่เคยอ่านเล่มแรกก็สามารถเริ่มอ่านเล่มนี้ได้โดยที่ไม่ติดขัดอะไร

เค้าโครงเรื่องแปลกใหม่ดี มีวิทยาศาสตร์เข้ามาร่วมด้วยอย่างชัดเจน (จำไม่ได้ว่าเล่มแรกมีแบบนี้ไหม) ตรงที่เป็นวิทยาศาสตร์หน่อยก็จะน่าเบื่อนิดๆ แต่พอผ่านจุดนั้นมาแล้วจะเริ่มสนุกขึ้นเรื่อยๆ มีความหักมุมและแอบเฟลอยู่บางจุด (เช่น ตอนที่ไอริสบอกเอริคว่าให้กลบหลุมป๊ะป๋ากับหม่าม้าตามเดิม เพราะไม่งั้นคนร้ายจะรู้ว่ายังมีคนรอดขีวิต แต่ตอนที่ทั้งคู่กำลังจะออกมาจากบ้านแล้วต้องเดินผ่านหลุมศพอีกครั้ง ดันเขียนบอกว่า เอริคกับไอริสเอาดอกกุหลาบวางบนหลุมศพคนละดอก...เอ่า ก็อุตส่าห์กลบหลุมศพตามเดิมเพื่อให้คนร้ายคิดว่าทุกคนตายหมด แล้วไหงเอาดอกไม้มาวางบนหลุมศพอีก?)

โดยรวมถือว่าสนุกดี แต่ไม่มีจุดตื่นเต้นอะไร อ่านได้เรื่อยๆ มีหักมุมบ้างแต่ไม่ได้หวือหวา อ่านเสร็จแล้วแอบไปอ่านรีวิวของเล่มแรกที่เคยรีวิวไว้ พบว่าความรู้สึกไม่ต่างจากอ่านเล่มนี้ เหมือนตั้งความหวังไว้เยอะว่าต้องสนุกมากแน่ๆ แต่พออ่านจบแล้วพบว่ามันไม่ได้ประทับใจอะไรขนาดนั้น (ทั้ง 2 เล่ม) แต่โดยส่วนตัวคิดว่าเล่มนี้สนุกกว่าเล่มแรก เพราะเล่มแรกรีวิวไว้สั้นมาก ฮ่าๆๆ เพราะงั้นเลยคิดว่าเล่มนี้สนุกกว่า...แฮะๆ

[Erika · Rating 3 out of 5]

「ジェリーフィッシュは凍らない」の時と同じく、私たちの世界とは微妙に技術の発展の仕方が違う1980年代のアメリカが舞台なので、こっちの世界では実現してない「青薔薇」の技術的説明も面白い。
ついつい、自分の知ってるアジサイの花の色と土壌のph値の事を調べなおしたりして、そういう物語外の楽しさもある。
ジュラシックパークの映画の時と同じで、「そこまで分かってるなら実現できそうじゃん！」ってなる感じも楽しい。
また、前作と同じく、叙述トリックともいうべき物語の進行の仕方も鮮やかでよかった。
博士の性別をはっきり明記せず、読者の無意識な性バイアスを利用するのは脱帽！自分は女性だし、どの仕事に女性がついててもおかしくないと分かってるのに、どうしても権威ある博士、だとはっきり明記されてないと高齢男性を想像してしまう自分に気づいた。まぁ。会話部分もわざと男らしい喋り方になってる気はするけど。あと、実際に起きてる事件と、交互に読んでいた日記部分が、実は別の事件の事、というのも鮮やか！

が、やはり、前作と同じく動機が復讐だし、前作とほぼ同じ構成になってるように感じて、色々ちょっと無理矢理に感じる箇所もあった。自分の愛した女性を殺せるかな？首切れるかな？
あと、前作にまして感じたのが、マリアと蓮のキャラ付けの無理矢理さ。周囲がマリアの年齢や見た目を軽くディするのに対して、マリアがいちいち軽く突っかかってる描写、中途半端にラノベ的軽さを感じて、いらないなと思ってしまった。そして、何故マリアの見た目ばかりがここまで描写されるの？刑事コロンボみたいに、だらしない見た目で、なめられがちなのに、実は冴えてる、という事を描写したいの？？？

というわけで、楽しくて、先が知りたくてあっという間に読めたし、シリーズの続きも気になるけれど、ちょっと引っかかる箇所もあるので、☆3.5。

[Nuchyma · Rating 4 out of 5]

เหตุเกิดเพราะกุหลาบสีน้ำเงิน!! หนังสือสืบสวนผสมเข้ากับวิทยาศาสตร์ ถ้าชอบวิทยาศาสตร์น่าจะชอบ ตีมหลักเกี่ยวกับพันธุวิศวกรรม/พันธุศาสตร์ เหมือนได้กลับไปนั่งเลคเชอร์ไบโอเคม แต่เอาจริงๆ พาร์ทวิทยาศาสตร์ตัวหนังสืออธิบายเข้าใจง่ายอยู่ คิดว่าถ้าไม่มีความรู้มาก่อนก็เข้าใจได้ไม่ยาก หนังสือเล่าพาร์ทอดีตสลับปัจจุบัน พาร์ทสืบสวนก็เขียนได้น่าติดตามให้เราได้รู้ข้อมูลพร้อมไขปริศนาไปกับแก๊งตำรวจ อ่านไปจนจบจะรู้ว่าทำไมถึงตั้งชื่อเรื่องแบบนี้ ส่วนตัวชอบนะ สนุกเลยแหละ มีแอบระทึกขวัญหน่อยๆ ด้วย (หักมุมหักมุมหักมุม) นักเขียนผูกเรื่องเก่งมากกกก (แต่นักเขียนเขียนได้ใจร้ายกับตัวละครมาก!) ตอนอ่านนัทเขียนแผนผังตัวละครไปด้วย ปรากฏตอนเฉลยล้มทั้งกระดาน 555555 ไม่คิดว่าจะมาแบบนี้ เล่มนี้อยู่ในชุดเดียวกับแมงกะพรุนไม่เป็นน้ำแข็ง แต่อ่านแยกเล่มได้ (ส่วนตัวชอบเล่มนี้มากกว่าแมงกะพรุน)👍🏻🫨🥀

[nana🐱 · Rating 4 out of 5]

กุหลาบสีน้ำเงินที่เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นไปไม่ได้ ถูกสร้างขึ้นมาด้วยสิ่งที่เรียกว่าพันธุวิศวกรรม ด้วยการตัดต่อดีเอ็นเอและการผสมพันธุ์ข้ามสายพันธุ์ แต่สุดท้ายก็เกิดคดีฆาตกรรมที่เกี่ยวข้องกับการเพาะกุหลาบน้ำเงินนี้ขึ้น

คนเขียนเล่าสไตล์เดิมเหมือนกับเล่มที่แล้ว เป็นบทสนทนาระหว่างตัวละครประมาณ 90% อารมณ์แบบ light novel โดยสลับตอนระหว่างเหตุการณ์ในขณะสืบสวนสอบสวนและในช่วงที่เกิดเหตุฆาตกรรม ข้อมูลทางเทคนิคเยอะเหมือ��เดิม แต่เข้าใจง่ายกว่าเล่มก่อนเยอะเพราะเป็นเรื่องที่เคยเรียนมา555555555 เล่มนี้รู้สึกอ่านสนุกกว่าเล่มที่แล้วเพราะไม่ได้เน้นข้อมูลเทคนิคมากเท่า มีรายละเอียดการสอบสวนมากขึ้น เดาเหตุจูงใจยาก (ซึ่งก็ยากจริงๆ จนอ่านจบแล้วแบบ งี้หรอ???) คนร้ายเลยแอบเดายากไปด้วย แต่ก็ไม่ได้ถึงขนาดจบแล้วแบบเหย ห้ามพลาดเรื่องนี้ อ่านได้เพลินๆมากกว่า ให้ประมาณ 3.75 555555555 ยังไม่ถึง 4

[Meaw T. · Rating 5 out of 5]

สนุก คาดเดาไม่ได้ และไม่มีเหตุผลที่จะไม่ให้ 5 ดาว งงมะ 555555

เราอ่านเล่มนี้หลังจากนกกระจกไม่หวนคืน ตอนอ่านนกกระจกรู้สึกขัดใจมาก เพราะมันเฉลยแบบแฟนซีเกินไปหน่อย แต่เล่มนี้คือมี"ความเป็นไปได้"ในฉากหลังของการสร้าง"สิ่งที่เป็นไปไม่ได้"อย่างกุหลาบน้ำเงิน

ไม่ว่าจะเหตุจูงใจ ตัวฆาตกร พื้นฐานความคิดของตัวละครแต่ละตัว มันสอดรับเข้ากันจนช่วงนึงเราทายตัวฆาตกรถูกโดยบังเอิญ แต่ไม่ได้เกิดจากการทิ้งเบาะแสจากท่านนักเขียน มันเกิดจากความรู้สึกแปลกๆกับตัวละครตัวนี้เองโดยที่ไม่มีหลักฐานอะไรรับรอง ทำได้แค่รอจนถึงตอนเฉลยเท่านั้นเอง

อยากจะบอกว่าเล่มนี้มี trigger warning หลายจุด เช่น ความรุนแรงในครอบครัว และตอนจบแน่นอนว่าร้องไห้ค่ะ สะท้านใจมากๆ

[Yanisa Lertsirimunkong · Rating 4 out of 5]

ดำเนินเรื่องได้น่าติดตามและชวนลุ้นชวนงง สลับเล่าเหตุการณ์ระหว่างคดีในอดีตและคดีในปัจจุบัน เทคนิคการเล่าเรื่องทำให้ผู้อ่านพยายามตามหาตัวคนร้ายไปด้วยกัน ผูกปมได้น่าสนใจและทำให้รู้ว่าการนำวิทยาศาสตร์มาใช้ในทางผิด ๆ อาจนำมาสู่โศกนาฏกรรมได้ เป็นคดีซ้อนคดีที่น่าสนใจมาก ๆ และตัวคนร้ายเองก็น่าสนใจมาก ๆ เช่นกัน วิธีการหาตัวคนร้ายก็น่าสนใจมาก ๆ มาเรียเป็นคนฉลาดที่ไม่เก่งในเรื่องวิทยาศาสตร์เฉย ๆ แต่ทักษะอื่น ๆ ดีมาก เป็นตัวละครที่น่าสนใจมาก ๆ แต่หักคะแนนเพราะศัพท์เฉพาะเข้าใจยาก

[Joseph Chung · Rating 5 out of 5]

好久沒有看過這樣正統的推理小說，比起「水母不會凍結」，這本是好看更多——不只有追看的衝動，謎團也夠複雜（光是讀到多年之前的日記，與今日所發生之事幾乎一樣，就已夠讓人瞠目結舌了。何況還有密室之謎等的詭計！），謎底更是合理不過。好愜意的閱讀經驗！

[Ploy · Rating 3 out of 5]

2.5-3 stars.

[venico]

看看本格推理把人逼成什么样了……

[Pakapak Sankhasundara · Rating 2 out of 5]

ทรมานมากกว่าจะอ่านจบ เสียดายคนแปล ครึ่งๆ กลางๆ ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ อะไรก็ไม่รู้เยอะเกินไป เยอะกว่าตอนเจลลี่ฟิชอีก

[Natta Narawit · Rating 5 out of 5]

สนุกมากๆ เนื้อเรื่องน่าสนใจ แต่วิธีในการฆาตกรรมดูแปลกไปหน่อย ยุ่งยากเกินไป

[kun · Rating 2 out of 5]

2.5 การเล่าเรื่องน่าเบื่อมาก

[Warit W. · Rating 4 out of 5]

สนุก แต่ยังสู้เล่มแรกไม่ได้ คลายปมปริศนาง่ายไปหน่อย

[wanpetch · Rating 4 out of 5]

ชอบเรื่องมุมมองเอริคมาก สนุกมาก เฉยๆ กับการสืบสวน แต่รักการแปลสุดๆๆๆๆๆ ถูกจริตมาก ทำให้หนังสือเล่มนี้สนุกขึ้นร้อยเท่า

[T26 · Rating 4 out of 5]

ส่วนตัวชอบเล่มนี้มากกว่าแมงกระพรุนไม่เป็นน้ำแข็ง

[Yohei Nimura · Rating 2 out of 5]

อ่านแล้วทำไมรำคาญใจไม่รู้ โดยเฉพาะ ไอ้คำย่อประเทศ

[Reader · Rating 4 out of 5]

此處是位於臨海山丘上的墓地，讓人聯想到海底的藍玫瑰—「深海」
我以單手輕撫花瓣。
不過，創造這種花的人，去了再也碰不著的地方。

[peppie · Rating 4 out of 5]

Unexpected plot twist.