What do you think?
Rate this book
De lengte van een oceaan. Stemmen en stemmingen in Amerika
De lengte van een oceaan gaat over afstanden en de pogingen ze te duiden of zelfs te overbruggen. De afstand tussen een reporter in Amerika en zijn geboorteland, zijn dode vader, zijn zieke moeder en zijn studerende kinderen. De afstand tussen een Amerikaanse jongeman die verzuipt in zijn studieschulden en zijn droom, de gapende kloof tussen arm en rijk in de VS, tussen de sociale vangnetten en de hulpbehoevenden die erop zijn aangewezen. De afstand tussen waarheid en leugen in het Amerika onder Trump. De woede en het verzet die daar het gevolg van zijn, en de heimwee naar vroeger.
Dat alles beschrijft Bjšrn Soenens in dit vuistdikke Amerika-boek.
Dat alles beschrijft Bjšrn Soenens in dit vuistdikke Amerika-boek.
485 pages, Paperback
First published April 29, 2020
52 people are currently reading
387 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 68 reviews
November 2, 2020
Something is rotten in the States
Als de camera’s uitstaan en als er geen strakke journalistieke deadlines gehaald moeten worden, kan een mens zijn gedachten al eens laten meanderen. Björn Soenens neemt in ‘De lengte van een oceaan’ de tijd om de stroom van die gedachten te volgen en ze haarscherp en gedetailleerd neer te pennen. Soms zakelijk en bijna sec, soms erg persoonlijk en bijna sentimenteel. Maar altijd eerlijk, openhartig en puur. Het beste boek dat ik de afgelopen maanden las, werd geschreven door een journalist.
Dit boek bruist van een verlangen om de wereld om ons heen te begrijpen, een gretigheid om de dingen te verklaren, een passie voor journalistiek. Al krijgt de sector het door een overvloed aan shit (proper gespeeld, Steve Bannon) en door de ADHD-snelheid van alle hedendaagse kanalen soms zwaar te verduren. Eender wie kan eender welke boodschap de wereld insturen. Nooit eerder was het begrip waarheid zo omstreden. Soenens zweert trouw aan feiten en aan de waarheid. Althans aan de meest betrouwbare en accurate versie ervan. Niet toevallig citeert hij Hannah Arendt:
‘Freedom of opinion is farce unless factual information is guaranteed, and the facts themselves are not in dispute.’
Ik liet onlangs dit boek aan mijn leerlingen zien.
-‘Wie weet wie Björn Soenens is?’
-‘Die woont in Amerika.’
-‘En wat doet hij daar?’
-‘Dat weet ik niet precies maar ik heb wel het gevoel dat hij het niet voor Trump heeft.’
Dat zou wel eens kunnen kloppen, jongedame. Al wordt dat gelukkig nooit letterlijk of simplistisch zo gesteld. Een gepolariseerd beeld hoort niet thuis in de wereld van Soenens. Hoewel Amerikanen op 3 november eigenlijk maar twee keuzeopties hebben, is Amerika niet zomaar blauw of rood. Dat is misschien wel de grootste verdienste van deze turf van 500 bladzijden: het boek toont aan hoe paars de States eigenlijk zijn. Of, nog beter, polychroom. Alles wordt in perspectief geplaatst, alles wordt genuanceerd en strak onderbouwd. Alles is context.
Lonen, studieschulden, gezondheidszorg, voeding, het medialandschap, pick-ups, hamburgers en de rode MAGA-petjes… Alles passeert de revue in deze dwarsdoorsnede van Amerika. Soenens analyseert en licht door. Hij verweeft disciplines als geschiedenis, economie en sociologie tot een verhelderend verslag over ‘the state of decay’. Tussen de regels door lezen we een pleidooi voor een doordachtere vorm van journalistiek. ‘Minder buzz, meer inhoud’. Met die lijfspreuk in het achterhoofd schreef Soenens een magistraal Amerikaboek. Bovendien strooit hij kwistig verwijzingen naar andere boeken, films en documentaires in het rond. Uitgangspunten om nog meer van de wereld om ons heen te begrijpen. Uitnodigingen voor hongerige geesten en hongerige harten.
Bovendien geeft Soenens hier ook een stuk van zijn eigen ziel bloot. Door het boek heen loopt de ader van een persoonlijk relaas. Noem het een dagboek. Naast het Amerikaverhaal is er in ‘De lengte van een oceaan’ ook ruimte voor de eigen kleine verhalen. Maar die petites histoires kunnen heel universeel zijn. Lees zeker eens de beklijvende ode aan zijn moeder!
In die zin is Björn Soenens misschien wel de Emile Zola van zijn tijd. Hij vertelt échte verhalen en laat échte mensen aan het woord. Zola daalde in de 19e eeuw af in de mijnschachten om Germinal te kunnen schrijven en flaneerde tussen de courtisanes om materiaal te verzamelen voor Nana. Dat hebben Soenens en Zola gemeen: ze laten zich onderdompelen in de milieus waarover ze schrijven om nadien nauwkeurig en met een medische precisie alles weer te geven. Soenens diagnosticeert. Het land is ziek en Trump is er misschien het meest in het oog springende symptoom van. Een vervelende uitslag. Een vulgaire etterbuil. Soenens kan zijn hartzeer maar moeilijk verstoppen. Want dit is voor een groot deel zijn thuis geworden. Zijn Amerika. Land van cowboylaarzen, craft beers en Bruce Springsteen. Love and hate in the United States.
‘De presidentsverkiezingen van 2020 worden hoe dan ook een keuze tussen twee heel verschillende Amerika’s’, schrijft Soenens in zijn boek. Mag hij binnenkort een nieuwsitem maken waarin hij een nieuwe president aankondigt? Zal hij zijn opluchting kunnen verbergen als hij het einde van Trump inluidt? Exit Trump. Het zou een welkom lichtpuntje zijn aan het begin van deze novembermaand. En we kunnen het gebruiken. Als kaarsen door de overheid beschouwd worden als essentiële koopwaar, dat weet je dat het niet goed gaat met een land. Het zijn lange, donkere dagen. En een pompeuze clown met hangende pootjes zien vertrekken brengt misschien wat soelaas en verstrooiing.
Als de camera’s uitstaan en als er geen strakke journalistieke deadlines gehaald moeten worden, kan een mens zijn gedachten al eens laten meanderen. Björn Soenens neemt in ‘De lengte van een oceaan’ de tijd om de stroom van die gedachten te volgen en ze haarscherp en gedetailleerd neer te pennen. Soms zakelijk en bijna sec, soms erg persoonlijk en bijna sentimenteel. Maar altijd eerlijk, openhartig en puur. Het beste boek dat ik de afgelopen maanden las, werd geschreven door een journalist.
Dit boek bruist van een verlangen om de wereld om ons heen te begrijpen, een gretigheid om de dingen te verklaren, een passie voor journalistiek. Al krijgt de sector het door een overvloed aan shit (proper gespeeld, Steve Bannon) en door de ADHD-snelheid van alle hedendaagse kanalen soms zwaar te verduren. Eender wie kan eender welke boodschap de wereld insturen. Nooit eerder was het begrip waarheid zo omstreden. Soenens zweert trouw aan feiten en aan de waarheid. Althans aan de meest betrouwbare en accurate versie ervan. Niet toevallig citeert hij Hannah Arendt:
‘Freedom of opinion is farce unless factual information is guaranteed, and the facts themselves are not in dispute.’
Ik liet onlangs dit boek aan mijn leerlingen zien.
-‘Wie weet wie Björn Soenens is?’
-‘Die woont in Amerika.’
-‘En wat doet hij daar?’
-‘Dat weet ik niet precies maar ik heb wel het gevoel dat hij het niet voor Trump heeft.’
Dat zou wel eens kunnen kloppen, jongedame. Al wordt dat gelukkig nooit letterlijk of simplistisch zo gesteld. Een gepolariseerd beeld hoort niet thuis in de wereld van Soenens. Hoewel Amerikanen op 3 november eigenlijk maar twee keuzeopties hebben, is Amerika niet zomaar blauw of rood. Dat is misschien wel de grootste verdienste van deze turf van 500 bladzijden: het boek toont aan hoe paars de States eigenlijk zijn. Of, nog beter, polychroom. Alles wordt in perspectief geplaatst, alles wordt genuanceerd en strak onderbouwd. Alles is context.
Lonen, studieschulden, gezondheidszorg, voeding, het medialandschap, pick-ups, hamburgers en de rode MAGA-petjes… Alles passeert de revue in deze dwarsdoorsnede van Amerika. Soenens analyseert en licht door. Hij verweeft disciplines als geschiedenis, economie en sociologie tot een verhelderend verslag over ‘the state of decay’. Tussen de regels door lezen we een pleidooi voor een doordachtere vorm van journalistiek. ‘Minder buzz, meer inhoud’. Met die lijfspreuk in het achterhoofd schreef Soenens een magistraal Amerikaboek. Bovendien strooit hij kwistig verwijzingen naar andere boeken, films en documentaires in het rond. Uitgangspunten om nog meer van de wereld om ons heen te begrijpen. Uitnodigingen voor hongerige geesten en hongerige harten.
Bovendien geeft Soenens hier ook een stuk van zijn eigen ziel bloot. Door het boek heen loopt de ader van een persoonlijk relaas. Noem het een dagboek. Naast het Amerikaverhaal is er in ‘De lengte van een oceaan’ ook ruimte voor de eigen kleine verhalen. Maar die petites histoires kunnen heel universeel zijn. Lees zeker eens de beklijvende ode aan zijn moeder!
In die zin is Björn Soenens misschien wel de Emile Zola van zijn tijd. Hij vertelt échte verhalen en laat échte mensen aan het woord. Zola daalde in de 19e eeuw af in de mijnschachten om Germinal te kunnen schrijven en flaneerde tussen de courtisanes om materiaal te verzamelen voor Nana. Dat hebben Soenens en Zola gemeen: ze laten zich onderdompelen in de milieus waarover ze schrijven om nadien nauwkeurig en met een medische precisie alles weer te geven. Soenens diagnosticeert. Het land is ziek en Trump is er misschien het meest in het oog springende symptoom van. Een vervelende uitslag. Een vulgaire etterbuil. Soenens kan zijn hartzeer maar moeilijk verstoppen. Want dit is voor een groot deel zijn thuis geworden. Zijn Amerika. Land van cowboylaarzen, craft beers en Bruce Springsteen. Love and hate in the United States.
‘De presidentsverkiezingen van 2020 worden hoe dan ook een keuze tussen twee heel verschillende Amerika’s’, schrijft Soenens in zijn boek. Mag hij binnenkort een nieuwsitem maken waarin hij een nieuwe president aankondigt? Zal hij zijn opluchting kunnen verbergen als hij het einde van Trump inluidt? Exit Trump. Het zou een welkom lichtpuntje zijn aan het begin van deze novembermaand. En we kunnen het gebruiken. Als kaarsen door de overheid beschouwd worden als essentiële koopwaar, dat weet je dat het niet goed gaat met een land. Het zijn lange, donkere dagen. En een pompeuze clown met hangende pootjes zien vertrekken brengt misschien wat soelaas en verstrooiing.
September 15, 2020
Fijne lectuur - hier en daar ietwat drammerig misschien, maar dat stoorde mij alvast niet. Zeer informatief, een fijnbesnaarde, beeldrijke documentaire over het hoe en waarom de US of A in de huidige state of affairs zijn verzeild geraakt; met een heldere opsomming van verschillende oorzaken die, al lang voor Trump zijn oranje tronie liet zien, vooral te vinden zijn in de Amerikaanse psyche zelf en in het dogmatisch denken.
Ik heb ook genoten van de ontroerende persoonlijke toesten, de kleine zoetigheden, waarmee Vlaanderens populairste Amerika-correspondent zijn streng maar rechtvaardig relaas verzachtte.
Een aanrader!
Ik heb ook genoten van de ontroerende persoonlijke toesten, de kleine zoetigheden, waarmee Vlaanderens populairste Amerika-correspondent zijn streng maar rechtvaardig relaas verzachtte.
Een aanrader!
December 7, 2020
*** 4,5 ***
April 24, 2021
Dit was voor mij een heerlijk boek. Aanvankelijk ten dele gekocht om de goede doelen te steunen in Baltimore, Flint, en de verarmde mijnstreek in West Virginia - een deel van de opbrengst gaat naar daar. En ten dele vanwege mijn waardering voor de bijdragen van Soenens voor de vrt. Ik dacht weinig nieuws te zullen lezen, aangezien ik redelijk op de hoogte was van de schrijnende kloof tussen arm en rijk in de USA, maar dat het zo erg was, wist ik niet. Ik begon ook wat 'scannend' te lezen, maar werd echt snel gegrepen door de tekst.
Het meest van alles waardeer ik de objectiviteit in dit boek: alle standpunten van alle partijen, vanuit alle lagen van de bevolking, vanuit verschillende delen van Amerika komen evenwaardig aan bod. De schrijfstijl is enorm fijn, de informatie is rijk, sterke citaten ondersteunen de uiteenzettingen én je merkt dat dit echte journalistiek is: meerdere bronnen, naast elkaar en dan concluderen. Als al het nieuws meer op deze manier zou opgebouwd zijn, zouden er heel wat minder slecht geïnformeerde mensen rondlopen.
Puike prestatie, dit boek. En tussendoor krijg je ook enkele kleine ex-pat-anekdotes die het boek mooie kaderen. Een echte aanrader.
Het meest van alles waardeer ik de objectiviteit in dit boek: alle standpunten van alle partijen, vanuit alle lagen van de bevolking, vanuit verschillende delen van Amerika komen evenwaardig aan bod. De schrijfstijl is enorm fijn, de informatie is rijk, sterke citaten ondersteunen de uiteenzettingen én je merkt dat dit echte journalistiek is: meerdere bronnen, naast elkaar en dan concluderen. Als al het nieuws meer op deze manier zou opgebouwd zijn, zouden er heel wat minder slecht geïnformeerde mensen rondlopen.
Puike prestatie, dit boek. En tussendoor krijg je ook enkele kleine ex-pat-anekdotes die het boek mooie kaderen. Een echte aanrader.
June 17, 2024
Ik ben fan van Björn Soenens maar helaas niet van de VS.
Ik was een beetje sceptisch over het boek maar onterecht.
Oprechte en schrijnende verhalen van gewone Amerikanen. Het leven zoals het is in het land van de vrijheid.
Heel interessant boek. Boeiend en aangenaam geschreven. Veel afwisseling dus het verveelt geen seconde.
Een stukje geschiedenis ook. Een deeltje persoonlijk.
Zoals de Amerikanen zeggen: In God we trust. Wat mij betreft: In Björn I trust 😉
Ik was een beetje sceptisch over het boek maar onterecht.
Oprechte en schrijnende verhalen van gewone Amerikanen. Het leven zoals het is in het land van de vrijheid.
Heel interessant boek. Boeiend en aangenaam geschreven. Veel afwisseling dus het verveelt geen seconde.
Een stukje geschiedenis ook. Een deeltje persoonlijk.
Zoals de Amerikanen zeggen: In God we trust. Wat mij betreft: In Björn I trust 😉
October 13, 2025
Lmao not me thinking it was Bjorn himself who narrated the 15 hour long audiobook 😀 In de laatste vijf seconden hoorde ik dat het eig een of andere random guy was
November 25, 2020
Als je VRT-journalist en voormalig hoofdredacteur van het Journaal Björn Soenens op het beeldscherm ziet verschijnen, weet je dat er waarschijnlijk nieuws komt over nieuwe tweets of de zoveelste leugen van de huidige clowneske VS-president, die een 10-tal dagen na de Amerikaanse verkiezingen nog steeds niet kan erkennen dat hij het vanaf januari 2021 niet meer zal zijn. Soenens is nochtans een journalist die ook vele reportages maakt die dieper graven naar de vele problemen van dat land, en er al een paar boeken over heeft geschreven. In de voorbije jaren bestudeerde hij de Amerikaanse droom in de volgende titels: Blijven proberen, Obama! Amerika tussen droom en drama (2010), Amerika: een biografie van dromen en bedrog (2012), en Amerika - De droom op drift (2016). In 2018 verscheen
Dagen zonder Trump - Berichten uit Amerika
. In die cadans van elke twee jaar een boek verscheen dit voorjaar De lengte van een oceaan.
Soenens ademt de Verenigde Staten, zowel zijn liefde maar ook nog steeds zijn verbazing en verbolgenheid over de ongelijkheid en de vele problemen die het onmetelijke land kenmerken vind je terug in de circa 500 bladzijden van deze vlot lezende klepper. Tussen de korte stukken door waarin hij de veelzijdigheid van de VS beschrijft, spreekt hij over zijn leven als journalist en het gemis van zijn familie aan de andere kant van de oceaan. De afscheidsbrief aan zijn vader en de ode aan zijn moeder zijn waarschijnlijk de ontroerendste stukken van dit boek.
De verslagen van zijn reizen doorheen de VS, de persoonlijke ontmoetingen met vele vriendelijke en gastvrije mensen, vele anekdotes en de neerslag van een aantal interviews, over de jarenlange polarisatie, de schrijnende ongelijkheden en vele tegenstrijdigheden - waarvan Trump slechts een symptoom en culminatiepunt is uiteindelijk – vullen het boek. Heel wat problematieken zoals de verschrikkelijk tekeergaande narcotica-verslaving (legale verdovende middelen in de VS), de obesitas-epidemie, de slechte gezondheidszorg, het gebrekkige sociale vangnet, de wapenproblematiek en de vele schietpartijen, het in de slavernij diepgewortelde racisme, de mangelende infrastructuur, enz. passeren de revue.
Ook is hij niet mals voor zijn eigen beroepscategorie; zijn Amerikaanse collega's hebben er namelijk een handje van weg om meer sensatie op te zoeken dan de broodnodige dieper gravende reportages te maken om te tonen vanwaar de woede juist komt die zo vele miljoenen drijven om te stemmen op meer radicale kandidaten. Die vele kiezers die te ver weg staan van de Amerikaanse politiek wegzetten als 'deplorables' is wat Hilary Clinton zo zuur is opgebroken in 2016 en een heel aantal waarnemers hebben haar dit erg kwalijk genomen.
De 24/7 Amerikaanse doorrazende mediatrein is er ook debet aan dat er op te veel dingen die er minder zouden moeten toe doen, de nadruk op wordt gelegd.
Hij uit ook kritiek op de politici uit Washington, van beide zijden, die niet weten hoe miljoenen Amerikanen uit het binnenland moeten vechten om te kunnen overleven. Bv over de impeachment-strategie van de Democraten schrijft Soenens dit:
Daarnaast schildert Soenens met liefde in enkele stukken ook een aantal Amerikaanse boegbeelden en persoonlijke helden, onder andere Martin Luther King, Paul Krugman, Dolly Parton, Ruth Bader Ginsburg en Andy Warhol.
Het boek is erg informatief en tegelijkertijd heerlijk verteld, waardoor het geen probleem is om het snel uit te lezen. Het laatste deel, over de stad New York, is net als de immense in niets op de rest van de VS lijkende stad erg kleurrijk. “New York definiëren is net zo ingewikkeld als zeggen welke kleur een kameleon heeft”, schrijft Soenens ergens. Het is een stad waarvan de meeste inwoners niet in New York zijn geboren. Mensen komen er aan en verdwijnen weer. Je vindt er 100 talen en 100 kleuren. Voor de corona-crisis kon je zeggen dat alles er 24/24 en 7/7 open was, maar dat klopt sinds de eerste lockdown (en de tweede in een aantal wijken sinds eind oktober) eigenlijk niet helemaal meer. De beschrijving van Soenens’ eigen buurt die elke New Yorker er heeft, in Brooklyn, NYC, klinkt wat als een reisgids die je je als buitenstaander soms wat moeilijk voor de geest kan halen maar is wel erg liefdevol. Hij neemt je mee naar alle plekken en zaken die hij zelf de moeite vindt of vermaard en beroemd zijn.
Kortom: razend interessante lectuur in aanloop naar en tijdens de laatste verkiezingen van de VS. En tot spijt van wie het dit land benijdt (en soms wel terecht als andere thema’s en regio’s weer eens in de achtergrond van het nieuws belanden): dit land is ‘hot’ op dit moment.
Soenens ademt de Verenigde Staten, zowel zijn liefde maar ook nog steeds zijn verbazing en verbolgenheid over de ongelijkheid en de vele problemen die het onmetelijke land kenmerken vind je terug in de circa 500 bladzijden van deze vlot lezende klepper. Tussen de korte stukken door waarin hij de veelzijdigheid van de VS beschrijft, spreekt hij over zijn leven als journalist en het gemis van zijn familie aan de andere kant van de oceaan. De afscheidsbrief aan zijn vader en de ode aan zijn moeder zijn waarschijnlijk de ontroerendste stukken van dit boek.
De verslagen van zijn reizen doorheen de VS, de persoonlijke ontmoetingen met vele vriendelijke en gastvrije mensen, vele anekdotes en de neerslag van een aantal interviews, over de jarenlange polarisatie, de schrijnende ongelijkheden en vele tegenstrijdigheden - waarvan Trump slechts een symptoom en culminatiepunt is uiteindelijk – vullen het boek. Heel wat problematieken zoals de verschrikkelijk tekeergaande narcotica-verslaving (legale verdovende middelen in de VS), de obesitas-epidemie, de slechte gezondheidszorg, het gebrekkige sociale vangnet, de wapenproblematiek en de vele schietpartijen, het in de slavernij diepgewortelde racisme, de mangelende infrastructuur, enz. passeren de revue.
Ook is hij niet mals voor zijn eigen beroepscategorie; zijn Amerikaanse collega's hebben er namelijk een handje van weg om meer sensatie op te zoeken dan de broodnodige dieper gravende reportages te maken om te tonen vanwaar de woede juist komt die zo vele miljoenen drijven om te stemmen op meer radicale kandidaten. Die vele kiezers die te ver weg staan van de Amerikaanse politiek wegzetten als 'deplorables' is wat Hilary Clinton zo zuur is opgebroken in 2016 en een heel aantal waarnemers hebben haar dit erg kwalijk genomen.
De 24/7 Amerikaanse doorrazende mediatrein is er ook debet aan dat er op te veel dingen die er minder zouden moeten toe doen, de nadruk op wordt gelegd.
Hij uit ook kritiek op de politici uit Washington, van beide zijden, die niet weten hoe miljoenen Amerikanen uit het binnenland moeten vechten om te kunnen overleven. Bv over de impeachment-strategie van de Democraten schrijft Soenens dit:
"De nieuwscyclus werd 24/7 beheerst door impeachment. Alsof het land in de ban was van het grootste schandaal in de Amerikaanse geschiedenis. Quod non! Wat zeker een feit is: dit is ongeveer het abnormaalste presidentschap ooit. Er heerst een aan ramptoerisme grenzende fascinatie voor Trump."
Daarnaast schildert Soenens met liefde in enkele stukken ook een aantal Amerikaanse boegbeelden en persoonlijke helden, onder andere Martin Luther King, Paul Krugman, Dolly Parton, Ruth Bader Ginsburg en Andy Warhol.
Het boek is erg informatief en tegelijkertijd heerlijk verteld, waardoor het geen probleem is om het snel uit te lezen. Het laatste deel, over de stad New York, is net als de immense in niets op de rest van de VS lijkende stad erg kleurrijk. “New York definiëren is net zo ingewikkeld als zeggen welke kleur een kameleon heeft”, schrijft Soenens ergens. Het is een stad waarvan de meeste inwoners niet in New York zijn geboren. Mensen komen er aan en verdwijnen weer. Je vindt er 100 talen en 100 kleuren. Voor de corona-crisis kon je zeggen dat alles er 24/24 en 7/7 open was, maar dat klopt sinds de eerste lockdown (en de tweede in een aantal wijken sinds eind oktober) eigenlijk niet helemaal meer. De beschrijving van Soenens’ eigen buurt die elke New Yorker er heeft, in Brooklyn, NYC, klinkt wat als een reisgids die je je als buitenstaander soms wat moeilijk voor de geest kan halen maar is wel erg liefdevol. Hij neemt je mee naar alle plekken en zaken die hij zelf de moeite vindt of vermaard en beroemd zijn.
Kortom: razend interessante lectuur in aanloop naar en tijdens de laatste verkiezingen van de VS. En tot spijt van wie het dit land benijdt (en soms wel terecht als andere thema’s en regio’s weer eens in de achtergrond van het nieuws belanden): dit land is ‘hot’ op dit moment.
July 17, 2020
Zeer goed boek dat inzicht verschaft in het waarom en hoe van de Trumptijd. Doorspekt met doorleefde verhalen over hoe het echt is om in New York te leven en te werken. Aanrader!
February 28, 2021
Ik verwachtte me aan een factueel boek over de USA, vanuit het oogpunt van een correspondent, maar kreeg in de plaats een emotioneel geladen kijk op hoe het is om te wonen, leven, reizen in de States. Van begin tot einde genoten van dit boek.
November 28, 2020
Björn is een begenadigd verteller, vlotte schrijver en bekwaam journalist. Het boek leest als een trein, als een serie onlosmakende impressies en anekdotes van het land, van de Amerikanen, van de realiteit en het verleden. Bij het lezen van de verschillende passages hoorde ik de zachte vertelstem die we kennen van het journaal of van de podcast 'Björn in the USA'. Er zitten beklijvende fragmenten tussen, bijvoorbeeld over Remote Area Medical in Tennessee, over de drugsepidemie, over natuurpreservatie in Alaska, of als het gaat over het leven in de miljoenenstad New York City. Op sommige momenten graaft de schrijver dieper, nooit om je te overspoelen met kennis en weetjes, maar om een kader te schetsen waarin die zelf denkt. Naast het rationele komt bij Björn ook sterk het emotionele aan bod: het boek bevat persoonlijke, familiale passages waarin de schrijver een inblik geeft op zijn innerlijke roerselen. De mate van openheid siert Björn, al ervoer ik die zelf soms als bevreemdend - niet duidelijk waar de schrijver naar toe wou. Daarnaast worden niet alle thema's evenwichtig behandeld, en krijgen thema's als armoede, democratie, welvaartstaat een te eenzijdige en overmatige benadering. Een echte dialoog tussen de verschillende aanwezige ideeën op het politiek-maatschappelijke toneel blijft uit, het pleit wordt op subtiele maar aantoonbare wijze in het voordeel van de progressieve stem beslecht. Om het 4-sterren te geven, zou ik het boek moeten willen herlezen. Helaas kom ik vooralsnog niet zo ver. Toch is het boek zeker het waard te lezen.
September 14, 2023
informatief en vlot leesbaar boek over de amerikaanse samenleving, geschiedenis, economie, politiek etc, vaak opgehangen aan een gebeurtenis of aan iemands persoonlijke verhaal.
Heel veel korte hoofdstukken met telkens een eigen thema, afgewisseld met Bjorn Soenens' eigen verhaal en eindigend met een Corona-hoofdstuk. Je hoeft het boek dus niet in één ruk uit te lezen, je kan in elk hoofdstuk weer inpikken - en gelukkig maar want het is wel een klepper, ik heb er zelf een kleine twee jaar over gedaan!
Aanrader voor iedereen met enige interesse voor het bizarre land over de plas.
Heel veel korte hoofdstukken met telkens een eigen thema, afgewisseld met Bjorn Soenens' eigen verhaal en eindigend met een Corona-hoofdstuk. Je hoeft het boek dus niet in één ruk uit te lezen, je kan in elk hoofdstuk weer inpikken - en gelukkig maar want het is wel een klepper, ik heb er zelf een kleine twee jaar over gedaan!
Aanrader voor iedereen met enige interesse voor het bizarre land over de plas.
June 5, 2021
"In 'De lengte van een oceaan' luistert Björn Soenens vooral naar de verhalen van gewone Amerikanen"
Dit dan vooral gekaderd binnen zijn eigen (Amerika) verhaal en een poging om aan het grote volk te tonen hoe hip hij wel niet is en toch ook wel erg kwetsbaar.
Op vele momenten is het eerder een reisgids.
Hij toont het grijze verhaal over de verkiezing van Trump maar trapt zelf regelmatig in het 'zwart wit denken' met soms ook wel erg veroordelende uitspraken. Zoals bijvoorbeeld over obesitas in Amerika: 'Dik zijn is een soort hamsteren, je schrap zetten voor een onzekere toekomst, een dikke muur bouwen rond je miserabel leven.'
Het boek is een samenraapsel van verhalen waarbij vooral de auteur zelf de rode draad is.
Dit dan vooral gekaderd binnen zijn eigen (Amerika) verhaal en een poging om aan het grote volk te tonen hoe hip hij wel niet is en toch ook wel erg kwetsbaar.
Op vele momenten is het eerder een reisgids.
Hij toont het grijze verhaal over de verkiezing van Trump maar trapt zelf regelmatig in het 'zwart wit denken' met soms ook wel erg veroordelende uitspraken. Zoals bijvoorbeeld over obesitas in Amerika: 'Dik zijn is een soort hamsteren, je schrap zetten voor een onzekere toekomst, een dikke muur bouwen rond je miserabel leven.'
Het boek is een samenraapsel van verhalen waarbij vooral de auteur zelf de rode draad is.
November 12, 2021
Erg genoten van dit meeslepend epos. Mijn lijsten op spotify, netflix en goodreads kon ik aanvullen met nieuwe ontdekkingen en ik heb weer wat voer voor ongetwijfeld interessante discussies met vrienden. Tom Lanoye heeft gelijk: als Amerika niet bestond, had Björn Soenens het zelf uitgevonden.
December 1, 2020
top boek dat een klaar verhaal geeft over amerika en zijn instabiele situatie een inzicht in problematieken en ook kansen voor de toekomst .
February 26, 2023
Interessante verhalen over het echte Amerika. Iets te veel beschrijvingen van Björn zijn favoriete eetplaatsen 😆
October 3, 2022
3,5
Laatste 100 bladzijden niet kunnen lezen: de uitleenperiode was ten einde ☹️
Laatste 100 bladzijden niet kunnen lezen: de uitleenperiode was ten einde ☹️
August 18, 2020
Of je nu fan bent van de V.S. of niet, dit is een interessant boek. De korte stukjes maken het heel behapbaar om te lezen en je krijgt een veelheid aan perspectieven en facetten te zien van de V.S. Schrijnende taferelen over hoe het Amerikaans systeem op zo veel vlakken tekort schiet, het grote hiaat tussen de levensstandaard van mensen die wonen aan de kusten (grosso modo) en de mensen uit het binnenland. Maar naast alle kommer en kwel proef je de passie die Björn Soenens heeft voor het land. Enthousiaste persoonlijke verhalen over zijn ontmoetingen met Amerikanen en zijn beschrijving van al de eetzaakjes die hij frequent bezoekt maken dat duidelijk. De stukjes over zijn persoonlijk leven vertellen mij dat hij een man is van emoties. Dat geeft je een blik op de man achter de reportages. Ja, dit is een interessant boek. En dat duidelijk zijn: ik ben ábsoluut géén fan van het land. :-)
January 13, 2023
Prachtige beschrijving van de huidige VS. Geschreven nog met Trump als president, maar daarom niet minder interessant. Soenens neemt ons mee in een caleidoscoop van thema's die de Amerikaanse maatschappij bepalen. Meteen brengt hij aan waarom Trump mogelijk was en is (!) en hoe die polarisering in de VS werkt. Zijn heel genuanceerde invalshoek helpt enorm om de zaken te begrijpen.
Soms, zeker in de tweede helft, loopt Soenens een beetje verloren in zijn eigen thema's, zoals het hoofdstuk over de verjaardag van zijn dochter, maar dat neem je er maar bij vanuit zijn passie en toch een stukje heimwee.
Eigenlijk moet dit verplichte literatuur zijn voor iedereen die wil meepraten over de VS!
Soms, zeker in de tweede helft, loopt Soenens een beetje verloren in zijn eigen thema's, zoals het hoofdstuk over de verjaardag van zijn dochter, maar dat neem je er maar bij vanuit zijn passie en toch een stukje heimwee.
Eigenlijk moet dit verplichte literatuur zijn voor iedereen die wil meepraten over de VS!
November 29, 2020
Heb dit boek heel graag gelezen en het heeft me veel geleerd over de VS, waar ik overigens nog nooit een voet aan wal heb gezet maar waarmee ik - zoals veel mensen van mijn generatie - enigszins ben opgegroeid, cultureel alvast (muziek, films, Mc Do, Co Co). Een échte fan van het land ben ik nooit geweest, fascinerend vind ik het wel.
Soenens bundelt diverse stukken over allerlei aspecten van de VS, geschiedenis, politiek en samenleving, ... Vaak zijn het eye-openers over een land dat zich vermomt als modern maar voor een groot deel nog onderontwikkeld is, zeker als het gaat over gezondheidszorg en sociale voorzieningen. We wisten dit al een beetje, maar Soenens schetst het vaak open en bloot en rauw. Sommige van die stukken werden al elders gepubliceerd. Elke verzameling teksten wordt voorafgegaan door een meer persoonlijk relaas, waarin de journalist het heeft over zijn ouders en kinderen, zijn huidige vrouw, zijn heimwee naar Vlaanderen, zijn liefde voor New York. Soms worden die teksten naar mijn mening iets te persoonlijk, een strakke eindredactie had ze ook nog sterker kunnen maken. Dat gemis aan een stevige redactionele hand geldt een beetje voor het hele boek. Sommige stukken blijven nogal rommelig, je hebt het raden naar waarom alles in die willekeurige volgorde staat en hier en daar wordt er iets te kwistig in het rond gestrooid met quotes en ik-heb-die-ontmoet-en-dit-gezien-zinnetjes. (Al zou je dit ook de Soenens-stijl kunnen noemen). Sommige info wordt ook herhaald. Normaal, als de stukken los van elkaar werden geschreven. Niet normaal, als het binnen een stuk gebeurt. Ook miste ik een bibliografie. Soenens geeft zoveel interessante tips voor docu's en boeken, dat het interessant ware geweest om die in een lijstje te zetten. Die twee pagina's konden er nog wel bij, bij de andere 500. :) In zijn tips valt me ook de jongensachtige blik op: Soenens houdt van thema's, muziek en films waar ik als vrouw (maar dat kan ik zijn) niet noodzakelijk iets mee heb. Hij gaat er direct van uit dat iedereen de maffia-klassiekers heeft bekeken. Niet, dus. Van 'The Godfather' tot Tarantino: ik ben geen fan van geweld op het scherm, al is het parodiërend. Sorry. Een mens moet kiezen, er is zoveel te zien en te lezen.
Maar ik wil niet te streng zijn. Soenens heeft een heel mooie pen, een open blik, kijkt en schrijft met heel veel empathie en elke tekst getuigt van liefde voor de VS, de mensen om hem heen én zijn vak. Björn is wel degelijk een 'beer'. Wie van NYC houdt, moet zeker de stukken over die stad lezen. In het laatste relaas - een van de beste - schetst Soenens heel treffend hoe New York sinds corona een spookstad is geworden. Toch blijft hij, als een goede kapitein, op zijn schip.
Soenens bundelt diverse stukken over allerlei aspecten van de VS, geschiedenis, politiek en samenleving, ... Vaak zijn het eye-openers over een land dat zich vermomt als modern maar voor een groot deel nog onderontwikkeld is, zeker als het gaat over gezondheidszorg en sociale voorzieningen. We wisten dit al een beetje, maar Soenens schetst het vaak open en bloot en rauw. Sommige van die stukken werden al elders gepubliceerd. Elke verzameling teksten wordt voorafgegaan door een meer persoonlijk relaas, waarin de journalist het heeft over zijn ouders en kinderen, zijn huidige vrouw, zijn heimwee naar Vlaanderen, zijn liefde voor New York. Soms worden die teksten naar mijn mening iets te persoonlijk, een strakke eindredactie had ze ook nog sterker kunnen maken. Dat gemis aan een stevige redactionele hand geldt een beetje voor het hele boek. Sommige stukken blijven nogal rommelig, je hebt het raden naar waarom alles in die willekeurige volgorde staat en hier en daar wordt er iets te kwistig in het rond gestrooid met quotes en ik-heb-die-ontmoet-en-dit-gezien-zinnetjes. (Al zou je dit ook de Soenens-stijl kunnen noemen). Sommige info wordt ook herhaald. Normaal, als de stukken los van elkaar werden geschreven. Niet normaal, als het binnen een stuk gebeurt. Ook miste ik een bibliografie. Soenens geeft zoveel interessante tips voor docu's en boeken, dat het interessant ware geweest om die in een lijstje te zetten. Die twee pagina's konden er nog wel bij, bij de andere 500. :) In zijn tips valt me ook de jongensachtige blik op: Soenens houdt van thema's, muziek en films waar ik als vrouw (maar dat kan ik zijn) niet noodzakelijk iets mee heb. Hij gaat er direct van uit dat iedereen de maffia-klassiekers heeft bekeken. Niet, dus. Van 'The Godfather' tot Tarantino: ik ben geen fan van geweld op het scherm, al is het parodiërend. Sorry. Een mens moet kiezen, er is zoveel te zien en te lezen.
Maar ik wil niet te streng zijn. Soenens heeft een heel mooie pen, een open blik, kijkt en schrijft met heel veel empathie en elke tekst getuigt van liefde voor de VS, de mensen om hem heen én zijn vak. Björn is wel degelijk een 'beer'. Wie van NYC houdt, moet zeker de stukken over die stad lezen. In het laatste relaas - een van de beste - schetst Soenens heel treffend hoe New York sinds corona een spookstad is geworden. Toch blijft hij, als een goede kapitein, op zijn schip.
February 20, 2021
"De lengte van een oceaan" is een vlot geschreven, meeslepend en tegelijkertijd informatief werk waarin Björn Soenens ons meeneemt over de Atlantische Oceaan en laat proeven van het dagelijkse en niet zo dagelijkse leven in de Verenigde Staten, alsook enkele historische gebeurtenissen die daartoe hebben bijgedragen. Het resultaat is een boek dat vlot leest, aha-momenten bevat maar ook tot grote verontwaardiging leidt, zo van "hoe is het mogelijk". Een eye-opener ook, waardoor je plots een beetje (een beetje!) begrijpt waarom Trump zo populair is, of waardoor je beseft dat vorige presidenten niet noodzakelijk zoveel beter waren, maar het misschien beter konden verpakken. Knap werk.
Maar.... toch maar drie sterren wegens volgende heel storende elementen :
* de herhaaldelijke opsommingen van alle bekende personen die Soenens heeft mogen ontmoeten voor zijn werk. "Kijk naar mij, hoe belangrijk ik ben!". Ik bedoel, je bent journalist, uiteraard heb je veel mensen ontmoet, maar wie je bent hangt niet af van wie je hebt mogen ontmoeten.
* de passages rond de eigen buurt van SOenens in Brooklyn lijken slecht verdoken reclameblokken voor de lokale handelaars bij wie hij gaat winkelen. Sorry, als ik een reisgids wilde voor New York had ik een ander boek gekocht
* een ongeordende structuur / opbouw van het boek : plotseling een persoonlijke brief aan zijn vader, totaal uit de context, een mooie beschrijving van enkele New Yorkse wijken, maar heel willekeurig gekozen en er evenveel vergetend waardoor het bladvullerij lijkt, en dan de reisgidspassages die precies ook kwamen aanwaaien. Deze doen afbreuk aan de kwaliteit van de rest van het boek.
Maar.... toch maar drie sterren wegens volgende heel storende elementen :
* de herhaaldelijke opsommingen van alle bekende personen die Soenens heeft mogen ontmoeten voor zijn werk. "Kijk naar mij, hoe belangrijk ik ben!". Ik bedoel, je bent journalist, uiteraard heb je veel mensen ontmoet, maar wie je bent hangt niet af van wie je hebt mogen ontmoeten.
* de passages rond de eigen buurt van SOenens in Brooklyn lijken slecht verdoken reclameblokken voor de lokale handelaars bij wie hij gaat winkelen. Sorry, als ik een reisgids wilde voor New York had ik een ander boek gekocht
* een ongeordende structuur / opbouw van het boek : plotseling een persoonlijke brief aan zijn vader, totaal uit de context, een mooie beschrijving van enkele New Yorkse wijken, maar heel willekeurig gekozen en er evenveel vergetend waardoor het bladvullerij lijkt, en dan de reisgidspassages die precies ook kwamen aanwaaien. Deze doen afbreuk aan de kwaliteit van de rest van het boek.
August 18, 2022
Echt een enorm interessante inkijk in het Amerika zoals we het niet kennen.
Het is bijna niet te geloven in wat voor staat het land verkeert. USA blijkt eerder een ontwikkelingsland te zijn dan het welvarende land dat wij denken dat het is. Er zijn zoveel verborgen rampen in dit land waaraan de politieke partijen hun vingers niet durven te branden (infra, guns, verslaving, obesitas en meer).
De schrijver is niet partijdig. Het was makkelijk geweest om Trump te bashen en hem overal de schuld van te geven. Soenens verklaart waarom zoveel mensen op hem stemden/stemmen en dat het niet eens zo gek is. Het is niet alleen de Republikeinse partij die verrot is, de Democraten net zo hard.
De enige redding voor USA lijkt een volledige wijziging van het politieke systeem te zijn. Succes daarmee!
Het is bijna niet te geloven in wat voor staat het land verkeert. USA blijkt eerder een ontwikkelingsland te zijn dan het welvarende land dat wij denken dat het is. Er zijn zoveel verborgen rampen in dit land waaraan de politieke partijen hun vingers niet durven te branden (infra, guns, verslaving, obesitas en meer).
De schrijver is niet partijdig. Het was makkelijk geweest om Trump te bashen en hem overal de schuld van te geven. Soenens verklaart waarom zoveel mensen op hem stemden/stemmen en dat het niet eens zo gek is. Het is niet alleen de Republikeinse partij die verrot is, de Democraten net zo hard.
De enige redding voor USA lijkt een volledige wijziging van het politieke systeem te zijn. Succes daarmee!
May 30, 2023
Respect. Warme authentieke verhalen en scherpe politieke analyses. Niet de stukken over Donald Trump shockeren (wegens al gewend), wel die over Bill Clinton. Over hoe zijn rampzalige economisch beleid aan de basis lag van de bankencrisis en de meritocratie. Moreel vooruitstrevend ja, maar de gewone mens compleet in de steek gelaten. Dat Trump succes had, was eigenlijk aan Clinton te danken... Een eye-opener dit boek. Onder de indruk ook van Björn Soenens zijn schrijftalent. Het boek leest echt vlot en zijn enthousiasme voor elk onderwerp is merkbaar. Bij de brief aan zijn overleden vader was ik geëmotioneerd, zo mooi geschreven! Afsluiter: een diepgravend hoofdstuk over New York City, waar ik in 2014 nog de toerist uithing. Tenslotte een persoonlijk stukje over NYC in Coronatijden. Wat een mooi boek ❤️
September 17, 2020
Soenens verdunt voor mij de spoeling door naast zijn sociologisch en politiek portret van de States ook minder interessante hoofdstukken toe te voegen over favoriete culturele figuren en persoonlijke levenservaringen.
Ook lijkt het me inconsequent van eerst het journalisme in Amerika aan te vallen als 'te weinig feiten en te veel meningen', en daarna zelf regelmatig meningen te gaan spuien.
Daarnaast zit hier genoeg materiaal in (eens afgeslankt) voor een sterk boek: Soenens klaagt, vanuit een mooie morele verontwaardiging, vaak onderbelichte sociale problemen aan zoals de enorme pillenverslaving en de rancune van de kleine blanke man, met keiharde cijfers en vanuit boeiende persoonlijke getuigenissen. Zeer leerrijk: wat een ramptoestanden...
Ook lijkt het me inconsequent van eerst het journalisme in Amerika aan te vallen als 'te weinig feiten en te veel meningen', en daarna zelf regelmatig meningen te gaan spuien.
Daarnaast zit hier genoeg materiaal in (eens afgeslankt) voor een sterk boek: Soenens klaagt, vanuit een mooie morele verontwaardiging, vaak onderbelichte sociale problemen aan zoals de enorme pillenverslaving en de rancune van de kleine blanke man, met keiharde cijfers en vanuit boeiende persoonlijke getuigenissen. Zeer leerrijk: wat een ramptoestanden...
March 9, 2021
In de lengte van een oceaan schrijft Björn Soenens verhalen over Amerika en diens burgers.
Hij omschrijft tevens de politici van vroeger en van nu.
Ik was héél erg verbaasd toen ik dit boek las. Ik wist helemaal niet hoe schrijnend het eraan toe gaat in Amerika. Dit is precies een derdewereld land ipv een land waar je het logo "Living the american dream" bij voorstelt.
Wat ik super vond aan dit boek is dat hij verhalen schrijft over mensen die bij wijze van spreken bij hem om de hoek wonen. De modale burger. Maar hij toetst ook de geschiedenis aan en hij legt linken met de huidige toestand in Amerika. Ook schrijft hij soms over allerhande iconische helden bv bekende kunstenaars.
Een tof en leerrijk boek!
Hij omschrijft tevens de politici van vroeger en van nu.
Ik was héél erg verbaasd toen ik dit boek las. Ik wist helemaal niet hoe schrijnend het eraan toe gaat in Amerika. Dit is precies een derdewereld land ipv een land waar je het logo "Living the american dream" bij voorstelt.
Wat ik super vond aan dit boek is dat hij verhalen schrijft over mensen die bij wijze van spreken bij hem om de hoek wonen. De modale burger. Maar hij toetst ook de geschiedenis aan en hij legt linken met de huidige toestand in Amerika. Ook schrijft hij soms over allerhande iconische helden bv bekende kunstenaars.
Een tof en leerrijk boek!
October 4, 2020
Een heterogeen boek. Dit is geen boek over alleen maar Amerika maar over Björn Soenens in Amerika. Op zijn best is de reporter als hij de concrete verhalen vertelt van de mensen die hij op zijn reizen in Amerika ontmoet, gekoppeld aan de abstracte cijfers en statistieken van het algemene plaatje. Ook de hoofdstukken over zijn zwerftochten in New York, door de verschillende wijken, zijn erg lezenswaardig. Ik begrijp alleen niet wat de begrafenisspeech voor zijn vader en de brief aan zijn dochter hier komen doen. Erg persoonlijk en intiem, maar lichtjes gênant. Gevoelig en pakkend, dat wel, maar volgens mij horen ze hier niet thuis.
August 29, 2020
Een interessant boek dat erg vlot leest. Ik vraag me wel af of Soenens’ werk grondig werd nagelezen en geëdit vooraleer het gedrukt werd. Case in point:
p.417: “New York is peperduur. Sinds 2000 is de gemiddelde huur van een flat met 75 procent gestegen. In dezelfde tijdspanne is het gemiddelde inkomen met 5 procent gezakt.”
p.429: “Sinds het jaar 2000 zijn de huurprijzen in New York met 75 procent gestegen. In dezelfde tijdspanne is het gemiddelde inkomen met 5 procent afgenomen.”
Dergelijke foutjes (?) doen afbreuk aan het geheel en dat is toch wel jammer.
p.417: “New York is peperduur. Sinds 2000 is de gemiddelde huur van een flat met 75 procent gestegen. In dezelfde tijdspanne is het gemiddelde inkomen met 5 procent gezakt.”
p.429: “Sinds het jaar 2000 zijn de huurprijzen in New York met 75 procent gestegen. In dezelfde tijdspanne is het gemiddelde inkomen met 5 procent afgenomen.”
Dergelijke foutjes (?) doen afbreuk aan het geheel en dat is toch wel jammer.
April 11, 2021
Een verzameling verhalen over mensen in de VS: zowel bekende als onbekende mensen. Soenens schetst een mooi, raak beeld van de Amerikaanse samenleving. Met zijn eigen-aardigheden, zijn problemen, zijn groeiende ongelijkheid, maar ook zijn optimisme. Een interessant boek voor al wie geïnteresseerd is in de Verenigde Staten en zijn bevolking. Soenens voegt er ook een aantal zeer persoonlijk stukken aan toe over wat het betekent om verslaggever zijn in dit land, maar ook wat het betekent om de lengte van een oceaan verwijderd te zijn van je familie en roots.
June 29, 2020
Ik hou van Björns liefde voor Amerika. Zijn omschrijvingen van reizen door het land, van leven in NYC. Ik hou van zijn persoonlijke verhalen en van de vele anekdotes en ontmoetingen. Ik krijg de kriebels van de vele veralgemeningen (alle democraten rijden met een x, alle mensen uit y zijn dik), van de vele herhalingen in dit boek (alsof hij bij het schrijven van hoofdstuk 17 vergeten was dat hij iets pakweg in 7 al gezegd had) en van bepaalde geschiedenissen die we echt al heel veel gehoord hebben. En toch ... als hij een nieuw boek uitbrengt, lees ik het sowieso ook.
August 3, 2020
Via korte stukken toont Soenens de vele kanten van de VS. Een land vol tegenstrijdigheden, met vriendelijke en gastvrije mensen maar ook met wraakroepende ongelijkheid. In de meer persoonlijke stukken gaat hij in op het gemis als je zo ver van je familie leeft en werkt. De afscheidsbrief aan zijn vader hakte er zwaar in...
Het maakt het een zeer interessant maar bij momenten ook een ontroerend boek. Een absolute aanrader.
Het maakt het een zeer interessant maar bij momenten ook een ontroerend boek. Een absolute aanrader.
December 19, 2020
Beste Bjorn, Wat heb ik traag gelezen toen dit boek bijna uit was, ik wilde het niet uit. Dit boek gaat niet enkel over Amerika maar ook over de mens Bjorn Soenens die journalistiek bedrijft vanuit Amerika, ver weg van familie en vrienden. Hoe hij schrijft over zijn geboortestreek zijn ouders en zijn kinderen heeft me echt geraakt. Kortom een prachtig boek, met passie geschreven door een gedreven journalist!
Displaying 1 - 30 of 68 reviews