เรื่องสั้นญี่ปุ่น 5 รวมเรื่องสั้นของ ดะสะอิ โอะซะมุ

by Osamu Dazai, มลฤดี ศรีปรัชญาอนันต์ (Translator), ลัดดา แก้วฤทธิเดช (Translator)

เรื่องสั้นญี่ปุ่น 5 (รวมเรื่องสั้นของ ดะสะอิ โอะซะมุ)
บรรณาธิการ โดย มณฑา พิมพ์ทอง

รวมเรื่องสั้น 8 เรื่องของ ดะสะอิ โอะซะมุ จัดพิมพ์เป็นที่ระลึกครบรอบ 50 ปีแห่งการจากไปของท่านผู้ประพันธ์

ตำนานเรื่องปลา (Gyofukuki, 1934)
ร้อยมุมมองภูเขาไฟฟูจิ (Fugakuhyakkei, 1940)
นักเรียนหญิง (Josei to, 1940)
คำอุทธรณ์ (Kakekomiuttae, 1941)
คอย (Matsu, 1945)
เมียชายโฉด (Viyon no Tsuma, 1948)
กลองสีแดง (Akai Taiko, 1948)
และ
เชอรี่ (Ōtō, 1948)

176 pages, Paperback

First published January 1, 1998

About the author

Osamu DAZAI (native name: 太宰治, real name Shūji Tsushima) was a Japanese author who is considered one of the foremost fiction writers of 20th-century Japan. A number of his most popular works, such as Shayō (The Setting Sun) and Ningen Shikkaku (No Longer Human), are considered modern-day classics in Japan.
With a semi-autobiographical style and transparency into his personal life, Dazai’s stories have intrigued the minds of many readers. His books also bring about awareness to a number of important topics such as human nature, mental illness, social relationships, and postwar Japan.

Reviews

[top. · Rating 4 out of 5]

ความทุกข์ตรมขมขื่นของพวกเรานั้นไม่มีใครเลยจริงๆ ที่รู้ ถึงเราต้องเติบโตเป็นผู้ใหญ่ในอีกไม่นานและอาจมองเห็นว่าความเหงาความขมขื่นของพวกเราเป็นเรื่องตลกไร้สาระเมื่อระลึกถึงก็ตาม แต่ช่วงเวลาอันยาวนานนี้ก่อนที่จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่คนนั้นนี่ซิเราจะทำตัวอย่างไรดีเล่า ไม่มีใครเลยที่จะช่วยบอกสอนให้ คงต้องถูกปล่อยทิ้งไว้อย่างช่วยไม่ได้เหมือนโรคหัด แต่คนตายเพราะหัดและตาบอดเพราะหัดก็มีเหมือนกันนี่นา ปล่อยทิ้งไว้ได้ที่ไหนกัน-

the schoolgirl-

ตั้งแต่อ่านดะไซมาเราชอบรวมเรื่องสั้นเล่มนี้ที่สุด ชอบการคัดเลือกเรื่องสั้นที่อ่านแล้วน่าจะเข้าใจภาพรวมผลงานของเขา โลกมนุษย์โหดร้าย ผู้ชายอ่อนแอ พ้ายแพ้ต่อชีวิตอย่างคุณโอทานิในวิยงโนะทสึมะ ที่ตอนแรกเราอ่านในเมียชายชั่วว่าเฉยๆ ลำไย พอมาอ่านหลังจากผ่านเรื่องอื่นๆ ในเล่มมาแล้ว "เมียชายโฉด" คุณโอตานิ ฉบับนี้มันเข้าว่ะ จะเกลียดก็เกลียดไม่ลง เอ็นดูเค้าแทน เข้าใจเลยว่าทำไมตอนภรรยาได้ฟังเรื่องสามีหัวขโมยจากเจ้าของร้านแล้วจึงหัวเราะได้ ดะไซนี่คือดะไซจริงๆ ชื่นชมทีมงานของเล่มที่เรียงเรื่องมาได้ดีมาก

อีกสองเรื่องที่เราชอบคือ ร้อยมุมมองฟูจิ และนักเรียนหญิง ในขณะที่ร้อยมุมมองเล่าเรื่องแบบอัตชีวประวัติ (อารมณ์สูญสิ้นฯ) ที่ตัวเอกไปพักอยู่กับอิบุเสะซัง ณ กระท่อมบนยอดเขาซึ่งสามารถยลภาพฟูจิซังได้ทุกฤดู เรื่องหลัง the schoolgirl มาแบบสวมบทเป็นนักเรียนสาวขี้ฉอดเลยจ้าา อ่านแล้วเพลินๆ ลอยๆ เพ้อเจ้อหน่อยๆ แต่แทบทั้งเรื่องคือสามารถนำมาตัดเป็นประโยคๆ แล้วจะได้วลีสวยๆ ประหนึ่งบทกวีพาฝัน ที่อ่านแล้วพานัยน์ตาเยิ้มม

เยิ้มแบบตัดออกมาขายแค่เรื่องเดียวยังได้ (ซึ่งเวอร์ eng ทำแล้ว)

เยิ้มแบบในตัวละครเรื่องเมียชายโฉดร่ำลือกันว่า เก่งกว่า takuboku "when my time comes, I will go to hakodate to die" อีกล่ะ เหอๆ

อ่านจบเล่มแล้ว อยากไปคุ้ยเมียชายชั่วของเจลิทมาอ่านอีกรอบเลยให้ตายเถอะ / มองกองดอง

[ปลาเน่า]

อ่านไม่ทัน 桜桃忌 แต่เรามาแล้วนะ สักวันจะเอาเชอรี่ไปฝาก