What do you think?
Rate this book
ผู้คนในโลกภาพฝัน
รวมเรื่องสั้นชุดนี้เขียนขึ้นด้วยคำถามถ้ามีเทคโนโลยีที่ทำให้ภาพความคิดทั้งหลายในหัวของเราเกิดเป็นภาพฉายขึ้นมาให้คนอื่นๆ เห็นโลกเราจะเป็นอย่างไร
โดยตัวของเทคโนโลยีเองแล้วมันคงไม่แยกแยะเรื่องต่างๆ ว่าดีหรือเลว แต่คนใช้พึงเป็นผู้แยกแยะว่าจะใช้มันไปในทางใด
มนุษย์มีมาตรวัดความดีเลวต่างกันไม่ว่าวันนี้หรือเมื่อไร มาตรฐานลดหลี่นกันไป ไปว่าในยุคสมัยใดล้วนมีคนดีมาก ดีน้อย ไม่ดี
โลกเป็นเช่นนั้นเสมอโลกในยุคเช่นนั้นเสมอโลกในยุคก่อนหน้าเรายุคของเรา หรือหลังจากนั้น
- บางส่วนจาก คำนำผู้เขียน
โดยตัวของเทคโนโลยีเองแล้วมันคงไม่แยกแยะเรื่องต่างๆ ว่าดีหรือเลว แต่คนใช้พึงเป็นผู้แยกแยะว่าจะใช้มันไปในทางใด
มนุษย์มีมาตรวัดความดีเลวต่างกันไม่ว่าวันนี้หรือเมื่อไร มาตรฐานลดหลี่นกันไป ไปว่าในยุคสมัยใดล้วนมีคนดีมาก ดีน้อย ไม่ดี
โลกเป็นเช่นนั้นเสมอโลกในยุคเช่นนั้นเสมอโลกในยุคก่อนหน้าเรายุคของเรา หรือหลังจากนั้น
- บางส่วนจาก คำนำผู้เขียน
140 pages
Published September 1, 2019
10 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
July 29, 2025
ชอบความเล่นเล็ก แต่ได้ผลใหญ่เกินตัวของเล่มนี้มาก
คอนเซปแนว what if เป็นอะไรที่ขายได้เสมอครับ คำถามตั้งต้นว่าหากมี "เหตุการณ์" นี้เกิดขึ้น โลกทุกวันนี้จะเป็นยังไง ซึ่งรวมเรื่องสั้นเล่มนี้ก็นำ what if มาใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่ โดยเป็นการตั้งคำถามว่า หากสังคมเราทุกวันนี้ มีเทคโนโลยีที่เรียกว่า "กล่องภาพฝัน" สังคมของเราน่าจะมีรูปร่างหน้าตายังไงกันแน่
เทคโนโลยีกล่องภาพฝัน คือ เครื่องมือที่ทำให้ภาพในหัวของเราสามารถปรากฎออกมาเป็นภาพได้จริง โดยมีพื้นที่ในการแสดงภาพที่จำกัดประมาณนึง ซึ่งภาพที่เกิดขึ้นก็มีความชัดเจน สมจริง และยิ่งเป็นรุ่นที่ทันสมัยมากเท่าไหร่ ภาพที่ถูกสร้างขึ้นจะยิ่งคมชัด รายละเอียดชัดเจน และมีอาณาเขตการแสดงภาพที่กว้างมากยิ่งขึ้น
ด้วยเทคโนโลยีนี้เอง คุณอดิศร นำพาผู้อ่านไปสำรวจผลกระทบของเทคโนโลยีนี้ในมิติที่แตกต่างกัน เมื่อมันถูกนำไปใช้ในหลากหลายอาชีพ หลากหลายสถานการณ์ ผลที่เกิดขึ้นจะเป็นอย่างไร
โดยเนื้อเรื่องคร่าวๆจะแบ่งออกได้เป็น 2 มิติใหญ่ คือ มิติด้านอาชีพ เช่น วงการการเมือง วงการตำรวจ วงการกีฬา ที่ฉายภาพลักษณะของผลกระทบโดยตรง และอีกส่วนหนึ่งคือการสำรวจมิติของความเป็นมนุษย์ที่การแยกขาดภาพจริงกับภาพความฝันที่ถูกสร้างขึ้นทำได้ยากเหลือเกิน และความพร่าเลือนของความจริงนี้เองจะทำให้เรามองโลกใบนี้และนิยามความจริงหรือความลวงแตกต่างออกไปมากมายขนาดไหน
ผมคิดว่างานเขียนเล่มนี้ เป็นตัวอย่างชั้นดีของคำว่า นักเขียนที่เข้าใจเบื้องลึกและมุมมองของพล็อตที่ตัวเองกำลังเขียนได้อย่างหมดจด เพราะหากนักเขียนเองไม่เข้าใจว่าวัตถุดิบในมือของตนเองนี้ มันสามารถทำงานในแง่มุมไหนได้บ้าง งานชิ้นนี้คงเกิดขึ้นไม่ได้เลย
เรื่องสั้นทุกเรื่องในเล่ม ให้อารมณ์ความรู้สึกที่แตกต่างกันออกไปครับ มันมีทั้งแอ็คชั่น สอบสวน การเมือง และอีกหลายแนวที่เราน่าจะพอนึกออก ซึ่งทำให้งานชิ้นนี้มีความหลากหลายมาก ผมคิดว่ามันจะต้องมีซักเรื่องหนึ่งที่โดนใจคนอ่าน เพราะมันคิดใหญ่ ครอบคลุมแนวรรณกรรมหลักๆ เอาไว้ทั้งหมดเลย เทียบได้เล่นๆกับแผ่นเพลงผี Vampire ที่ในแผ่นนี่มันต้องมีเพลงที่โดนใจซักเพลงละวะท่าน (ถ้าคุณเกตก็เช็คอายุกันไป 1 สเต็ป)
งานทั้งหมดในภาพรวม จึงมีทั้งการเสียดสี ขี้เล่น พร้อมกับการตั้งคำถาม และสำรวจทิศทางบางอย่างไปในตัว จนบางครั้งผมคิดเล่นๆว่า ในตอนตั้งต้น คุณอดิศรอาจจะไม่แน่ใจว่าจะเขียนไปในแนวไหนดี เลยตัดสินใจว่าแทนที่จะคัดมาซักแนว ก็เขียนมันไปทุกแนวที่นึกออกเลยดีกว่า ไม่มีพลอตไหนที่ต้องทิ้งไป
กลายเป็นว่า งานที่เกิดขึ้นจึงเป็นการสำรวจมิติของเรื่องได้ค่อนข้างครบถ้วน ในแบบที่เราไม่ได้เห็นงานลักษณะนี้ในตลาดซักเท่าไหร่ เพราะส่วนมากแล้วนักเขียนก็จะเลือกแนวทางที่อยากจะไปซักทางหนึ่งแล้วมุ่งมั่นไปในทิศทางนั้นจนจบ แต่ใน ผู้คนในโลกของภาพฝัน กลับตอกย้ำว่า การเขียนงานซัก 1 เล่ม อาจไม่จำเป็นต้องจำกัดทิศทางของเรื่องว่าจะต้องเป็น 1 เล่ม 1 สไตล์เสียเมื่อไหร่ นักเขียนสามารถสำรวจมิติของพล็อตได้หลากหลาย หากเข้าใจงานของตัวเองดีพอ ก็สามารถสร้างสรรค์งานออกมาได้หลากหลายมากรสแบบที่ปรากฎในเล่มนี้ได้เลย แถมบางเรื่องสั้นยังมีศักยภาพเพียงพอที่จะถูกขยับขยายกลายเป็นนิยายขนาดยาวได้อีกด้วย (ซึงหวังจริงๆ ว่าคุณอดิศรจะนึกสนุกเขียนมันขึ้นมาในภายภาคหน้่า)
คงไม่มีจะกล่าวต่อนอกจาก แนะนำเลยครับ สำหรับรวมเรื่องสั้น Sci-Fi ขนาดกระทัดรัดเล่มนี้
คอนเซปแนว what if เป็นอะไรที่ขายได้เสมอครับ คำถามตั้งต้นว่าหากมี "เหตุการณ์" นี้เกิดขึ้น โลกทุกวันนี้จะเป็นยังไง ซึ่งรวมเรื่องสั้นเล่มนี้ก็นำ what if มาใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่ โดยเป็นการตั้งคำถามว่า หากสังคมเราทุกวันนี้ มีเทคโนโลยีที่เรียกว่า "กล่องภาพฝัน" สังคมของเราน่าจะมีรูปร่างหน้าตายังไงกันแน่
เทคโนโลยีกล่องภาพฝัน คือ เครื่องมือที่ทำให้ภาพในหัวของเราสามารถปรากฎออกมาเป็นภาพได้จริง โดยมีพื้นที่ในการแสดงภาพที่จำกัดประมาณนึง ซึ่งภาพที่เกิดขึ้นก็มีความชัดเจน สมจริง และยิ่งเป็นรุ่นที่ทันสมัยมากเท่าไหร่ ภาพที่ถูกสร้างขึ้นจะยิ่งคมชัด รายละเอียดชัดเจน และมีอาณาเขตการแสดงภาพที่กว้างมากยิ่งขึ้น
ด้วยเทคโนโลยีนี้เอง คุณอดิศร นำพาผู้อ่านไปสำรวจผลกระทบของเทคโนโลยีนี้ในมิติที่แตกต่างกัน เมื่อมันถูกนำไปใช้ในหลากหลายอาชีพ หลากหลายสถานการณ์ ผลที่เกิดขึ้นจะเป็นอย่างไร
โดยเนื้อเรื่องคร่าวๆจะแบ่งออกได้เป็น 2 มิติใหญ่ คือ มิติด้านอาชีพ เช่น วงการการเมือง วงการตำรวจ วงการกีฬา ที่ฉายภาพลักษณะของผลกระทบโดยตรง และอีกส่วนหนึ่งคือการสำรวจมิติของความเป็นมนุษย์ที่การแยกขาดภาพจริงกับภาพความฝันที่ถูกสร้างขึ้นทำได้ยากเหลือเกิน และความพร่าเลือนของความจริงนี้เองจะทำให้เรามองโลกใบนี้และนิยามความจริงหรือความลวงแตกต่างออกไปมากมายขนาดไหน
ผมคิดว่างานเขียนเล่มนี้ เป็นตัวอย่างชั้นดีของคำว่า นักเขียนที่เข้าใจเบื้องลึกและมุมมองของพล็อตที่ตัวเองกำลังเขียนได้อย่างหมดจด เพราะหากนักเขียนเองไม่เข้าใจว่าวัตถุดิบในมือของตนเองนี้ มันสามารถทำงานในแง่มุมไหนได้บ้าง งานชิ้นนี้คงเกิดขึ้นไม่ได้เลย
เรื่องสั้นทุกเรื่องในเล่ม ให้อารมณ์ความรู้สึกที่แตกต่างกันออกไปครับ มันมีทั้งแอ็คชั่น สอบสวน การเมือง และอีกหลายแนวที่เราน่าจะพอนึกออก ซึ่งทำให้งานชิ้นนี้มีความหลากหลายมาก ผมคิดว่ามันจะต้องมีซักเรื่องหนึ่งที่โดนใจคนอ่าน เพราะมันคิดใหญ่ ครอบคลุมแนวรรณกรรมหลักๆ เอาไว้ทั้งหมดเลย เทียบได้เล่นๆกับแผ่นเพลงผี Vampire ที่ในแผ่นนี่มันต้องมีเพลงที่โดนใจซักเพลงละวะท่าน (ถ้าคุณเกตก็เช็คอายุกันไป 1 สเต็ป)
งานทั้งหมดในภาพรวม จึงมีทั้งการเสียดสี ขี้เล่น พร้อมกับการตั้งคำถาม และสำรวจทิศทางบางอย่างไปในตัว จนบางครั้งผมคิดเล่นๆว่า ในตอนตั้งต้น คุณอดิศรอาจจะไม่แน่ใจว่าจะเขียนไปในแนวไหนดี เลยตัดสินใจว่าแทนที่จะคัดมาซักแนว ก็เขียนมันไปทุกแนวที่นึกออกเลยดีกว่า ไม่มีพลอตไหนที่ต้องทิ้งไป
กลายเป็นว่า งานที่เกิดขึ้นจึงเป็นการสำรวจมิติของเรื่องได้ค่อนข้างครบถ้วน ในแบบที่เราไม่ได้เห็นงานลักษณะนี้ในตลาดซักเท่าไหร่ เพราะส่วนมากแล้วนักเขียนก็จะเลือกแนวทางที่อยากจะไปซักทางหนึ่งแล้วมุ่งมั่นไปในทิศทางนั้นจนจบ แต่ใน ผู้คนในโลกของภาพฝัน กลับตอกย้ำว่า การเขียนงานซัก 1 เล่ม อาจไม่จำเป็นต้องจำกัดทิศทางของเรื่องว่าจะต้องเป็น 1 เล่ม 1 สไตล์เสียเมื่อไหร่ นักเขียนสามารถสำรวจมิติของพล็อตได้หลากหลาย หากเข้าใจงานของตัวเองดีพอ ก็สามารถสร้างสรรค์งานออกมาได้หลากหลายมากรสแบบที่ปรากฎในเล่มนี้ได้เลย แถมบางเรื่องสั้นยังมีศักยภาพเพียงพอที่จะถูกขยับขยายกลายเป็นนิยายขนาดยาวได้อีกด้วย (ซึงหวังจริงๆ ว่าคุณอดิศรจะนึกสนุกเขียนมันขึ้นมาในภายภาคหน้่า)
คงไม่มีจะกล่าวต่อนอกจาก แนะนำเลยครับ สำหรับรวมเรื่องสั้น Sci-Fi ขนาดกระทัดรัดเล่มนี้
May 3, 2022
นึกภาพไว้เป็นกล่องคิวบิก แต่ในเรื่องทรงคล้ายสมาร์ทโฟน เหมือนจะมีความหมายบางอย่างเทียบเคียงกับโทรศัพท์มือถือในยุคนี้ แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด...
ขอบเขตของภาพฝันกินความหมายลึก ทั้งในด้านรูปธรรม นามธรรม ไม่ได้จะสื่อไปในทางดีหรือไม่ดี
⭐⭐⭐⭐⭐
อ่านแต่ละเรื่องสั้นแล้วคนอ่านจะได้คิดและตัดสินเอาเอง
ชอบตอนหาคู่💕กับนักมวยเป็นพิเศษ🥊
อาจเพราะเป็นตอนที่มุ่งเน้นอารมณ์ความรู้สึกของคน
ขอบเขตของภาพฝันกินความหมายลึก ทั้งในด้านรูปธรรม นามธรรม ไม่ได้จะสื่อไปในทางดีหรือไม่ดี
⭐⭐⭐⭐⭐
อ่านแต่ละเรื่องสั้นแล้วคนอ่านจะได้คิดและตัดสินเอาเอง
ชอบตอนหาคู่💕กับนักมวยเป็นพิเศษ🥊
อาจเพราะเป็นตอนที่มุ่งเน้นอารมณ์ความรู้สึกของคน
February 8, 2025
ประเด็นหลักของเรื่องคือการพาผู้อ่านไปสำรวจความเป็นไปได้ของเทคโนโลยีที่เรียกว่า "กล่องภาพฝัน" ในโลกอนาคต(?) ซึ่งผมว่ามาถูกทางแล้ว ยังแอบตื่นเต้นกับมุมมองความเป็นไปได้ต่าง ๆ ที่ถูกนำเสนอออกมาอยู่เลย แต่น่าเสียดายที่ว่าเรื่องสั้นบางเรื่องมันมี potential ที่ดีและน่าสนใจมาก แต่ดันตัดจบแบบห้วน ๆ ไปหน่อย จากที่มันควรจะสร้าง impact ต่อผู้อ่านมาก ๆ กลับได้แค่ความรู้สึกครึ่ง ๆ กลาง ๆ แล้วก็จบไปเท่านั้นเอง
(ผมชอบ "อธิษฐานแล้วรวย!", "ภาพผู้นำ", "ดวลกำปั้น")
(ผมชอบ "อธิษฐานแล้วรวย!", "ภาพผู้นำ", "ดวลกำปั้น")
Want to read
July 22, 2022want to read for education
Displaying 1 - 4 of 4 reviews