Van augustus tot en met december 2007 werden de teamleden van Nassau 5-4 als onderdeel van de Special Forces Task Group Viper 5 uitgezonden naar Afghanistan. In een heftige periode van vier maanden stonden zij schouder aan schouder. Ze vertrouwden blindelings op elkaar en de andere mannen van Viper 5. In dit boek wordt hun verhaal verteld vanuit het perspectief van het team. De beschrijving van de heftige vuurcontacten, de beproevingen die ze doorstonden maar ook de aanwezige humor die de band van het team zo sterk maakte, zorgen ervoor dat dit een uniek verhaal is over teamgeest onder zware omstandigheden.
Absoluut veel respect voor de commando's en mariniers die een uitzending hebben gedaan in Afghanistan. Echt bijzonder om hun ervaringen hierover te lezen, maar het voelt bijna surrealistisch wanneer ze beschrijven hoe ze "beschermd werden door engeltjes" als bommen en granatan van de Taliban vlak naast ze ontploften. Hun houding van "niet verder nadenken maar gewoon doen" en "politiek is gezeik" komt wel sterk naar voren in dit boek. Misschien is dat ook maar het beste om er zo mee om te gaan, en nu te bedenken dat de Taliban weer volledige macht over Afghanistan heeft :( Overigens is het boek niet erg goed geschreven qua schrijfstijl, maar dat terzijde.