όπως κρατά ένα παιδί στη φούχτα το καπάκι της πορτοκαλάδας, που έριξε το βιαστικό γκαρσόνι κατά γης, ενώ δεν έσπερνε
φούχτα μικρή κλεισμένη ώρα ύπνου μεσημέρι
όταν ζωγραφισμένα στάχια κυματίζουν κίτρινα κάτω από λίγα σύννεφα με μπλε ουρανό, και κάθονται πάνω σε θυμωνιές στη μέση θεριστές. Ο ανεπαί- σθητος βόμβος της ζέστης. Ένας τους πίνει κι άλ- λοι τρώνε, όταν πίσω απ' το μουσαμά ο λύκος κυματίζει και σταμα- τά την κίνηση του θεριστή
ή ενός παιδιού στο καφενείο και της μητέρας του στην πολυθρόνα
πήλινης, εμαγιέ, αλουμινένιας, χασεδένιας, λινής, βαμβακερής, βελούδινης, καθώς γερνά σ' αυτήν την πολυθρόνα.[...]
Rhea Galanaki (Greek: Ρέα Γαλανάκη) is an author who was born in Heraklion, Crete in 1947. She studied history and archaeology at the University of Athens. She received the Novel Prize of the Greek state in 1999.
Ένα βιβλίο που είναι αδύνατο να βαθμολογηθεί καθώς ο τρόπος που επικοινωνεί με καθένα είναι τελείως προσωπικός θαρρώ. Παρόλα αυτά ένα τεράστιο κ λαμπερό 5 🌟 για το σημείωμα της συγγραφέως το οποίο βρήκα άκρως κατατοπιστικο, καίριο, ιστορικά σπουδαίο, πνευματικά δυνατό. Με δύο λόγια εξαιρετικά κρίσιμο κ χρήσιμο. Σελίδες που δεν έπαψα να σκέφτομαι ότι ωραία θα ήταν να διανεμηθούν κ να διαβαστούν κ να μελετηθούν σε βάθος, συστηματικα κ αδιάκοπα από καθένα που θέλει να επικοινωνήσει με την ιστορία.
Να πω ότι για το σημείωμα της Γαλανάκη στο τέλος, σαν δοκιμιακος επίλογος της επετειακής επανέκδοσης θα έβαζα 5 αστέρια. Εξαιρετικής ιστορικης σημασίας φωνη αλλα ποιητικά....δεν.