What do you think?
Rate this book
In betere kringen
Cyriel Buysse (1859-1932) werd zowel in Nederland als in Vlaanderen bekend als auteur van naturalistische en realistische drama’s, romans en verhalen. Maar hij schreef ook schitterende stukken over het gedrag en de zeden van de rijke klasse, waar hij zelf toe behoorde. Die werden nog nooit gebundeld tot een boek.
In deze uitgave zijn satirische verhalen en kronieken van Buysse bijeengebracht die na de eerste publicatie in Nederlandse tijdschriften nooit zijn herdrukt. De meesterlijke novelle 'Monsieur Hardamour' is een satirische thriller
uit 1899. Ook de kortere verhalen en kronieken uit de jaren 1910 en 1920 behoren tot het meest genietbare in de Nederlandstalige literatuur uit het begin van de twintigste eeuw.
In deze uitgave zijn satirische verhalen en kronieken van Buysse bijeengebracht die na de eerste publicatie in Nederlandse tijdschriften nooit zijn herdrukt. De meesterlijke novelle 'Monsieur Hardamour' is een satirische thriller
uit 1899. Ook de kortere verhalen en kronieken uit de jaren 1910 en 1920 behoren tot het meest genietbare in de Nederlandstalige literatuur uit het begin van de twintigste eeuw.
- GenresShort Stories
188 pages, Paperback
Published February 19, 2020
18 people want to read
About the author
Cyriel Buysse
103 books13 followersGustave Emile Cyril (Cyril) - Baron - Buysse was a Flemish naturalist writer. He received the Driejaarlijkse Staatsprijs voor verhalend proza in 1918. Rosalie Loveling en Virginie Loveling were his aunts.
Cyrillus Gustave Emile (Cyriel) - baron - Buysse was een Vlaams naturalistisch schrijver. Hij ontving de Driejaarlijkse Staatsprijs voor verhalend proza in 1918. Rosalie Loveling en Virginie Loveling waren zijn tantes.
Cyriel Buysse in de Nederlandstalige Wikipedia
Cyriel Buysse in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Cyriel Buysse bij "Schrijversgewijs"
Cyriel Buysse in the English Wikipedia
Cyrillus Gustave Emile (Cyriel) - baron - Buysse was een Vlaams naturalistisch schrijver. Hij ontving de Driejaarlijkse Staatsprijs voor verhalend proza in 1918. Rosalie Loveling en Virginie Loveling waren zijn tantes.
Cyriel Buysse in de Nederlandstalige Wikipedia
Cyriel Buysse in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Cyriel Buysse bij "Schrijversgewijs"
Cyriel Buysse in the English Wikipedia
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
October 4, 2021
Cyriel Buysse (1859-1932), de Vlaamse oer-naturalist, is voor mij toch nog altijd in de eerste plaats de schrijver van het weergaloze Tantes (1924), een hoogtepunt van psychologisch realisme én tegelijk een groteske. In 'In Betere Kringen', een verzameling korte verhalen, heeft samensteller Joris Van Parys gekozen voor ronduit satirische stukken. Het viel me een beetje tegen hoe wisselend het literair niveau was. Zo begrijp ik maar al te goed waarom Buysse het langste verhaal, Monsieur Hardamour (1899) nooit heeft willen publiceren: hoewel het erg knappe pagina’s bevat en het type van de harteloze fabrieksdirecteur treffend neerzet, is het verhaal me net iets te dik aangezet en voorspelbaar. De gemene deler van deze collectie is de satire op het amoreel luxeleventje van de haute bourgeoisie. Buysse behoorde daar trouwens zelf toe, en zijn kritiek is dus nooit echt hard, zoals bijvoorbeeld bij Emile Zola, eerder sympathiek hekelend, met enig mededogen zelfs. Vooral de korte krantenstukken op het einde van het boek konden me het meest bekoren. Het slotverhaal ‘Grote Dagen’ bijvoorbeeld, uit 1920 is een uiterst korte, maar prachtige satire op de voorbije, zinloze wereldoorlog. Buysse verdient het om in de canon van de Nederlandse literatuur te blijven.
(rating 2.5 sterren)
(rating 2.5 sterren)
May 22, 2020
In dit boek zijn enkele kortverhalen en columns van Cyriel Buysse samengebracht. Die spelen zich, in tegenstelling tot de meeste van zijn romans (waarin het platteland centraal staat), af onder welgestelde mensen, vaak stedelingen. Zo is er het verhaal van meneer Hardamour die zichzelf per ongeluk opsluit in zijn kluis, en verhalen over het snobisme van de gegoede burgerij. Verscheidene stukken zijn geschreven tijdens en net na de Eerste Wereldoorlog, toen Cyriel Buysse in het neutrale Nederland verbleef samen met zijn Haagsche vrouw. Die oorlogsjaren en de nasleep dienen ook als decor voor bedenkingen die Buysse maakt.
Net als in zijn romans, is zijn stijl mooi gestileerd en hier bovendien ook vaak grappig. Niet voor niets draagt deze verzameling de ondertitel "Satirische verhalen van..."
Net als in zijn romans, is zijn stijl mooi gestileerd en hier bovendien ook vaak grappig. Niet voor niets draagt deze verzameling de ondertitel "Satirische verhalen van..."
April 17, 2020
Naast een erg leuke novelle bestaat deze selectie uit een aantal zeer leesbare satirische schetsen die steeds een glimlach op je gezicht toveren.
Cyriel Buysse, een ten onrechte bijna vergeten meesterverteller.
Hoewel het toneelstuk ’Het gezin van Paemel’ van de Vlaamse schrijver Cyriel Buysse (1859-1932) tot de canon van de Nederlandstalige literatuur gerekend wordt, was het werk en zelfs de naam van deze tijdgenoot en vriend van Louis Couperus mij tot voor een paar jaar geleden totaal onbekend. Maar toen ik in Joost Zwagermans ‘De Nederlandse en Vlaamse literatuur vanaf 1880 in 250 verhalen’ het verhaal ’Irene en de treurmars’ van hem las, was ik verkocht. Dit verhaal stak met kop en schouders boven de andere vertellingen uit dezelfde periode uit. Het was zo beeldend geschreven dat je de levendige gebeurtenissen echt voor je zag, en de tekst klonk zo fris alsof het gisteren pas geschreven was. Buysse bleek een scherp waarnemer met een mild oog voor de vaak vruchteloze menselijke handelingen en ambities. Waarom had ik nog nooit van Cyriel Buysse gehoord? Van deze auteur wilde ik meteen meer lezen! En hoewel veel van zijn oeuvre niet meer in druk is, net zomin als zijn verzameld werk, kreeg ik zijn beroemdste roman ’Het leven van Rozeke van Dalen’ als e-book te pakken, net als de novelle ’Tantes’. Ook in deze werken bleek Buysse een begenadigd verteller met een heldere, niet van humor en mededogen gespeende stijl en was het weer een genot om zijn verhalen te lezen. En nu is er (hoera!) een door Buysses biograaf Joris van Parys bezorgde kersverse uitgave met korte satirische verhalen van deze Vlaamse meesterverteller.
De kleine bundel begint meteen goed met de novelle Monsieur Hardamour, die Buysse tijdens zijn leven nooit in boekvorm gepubliceerd heeft, maar voor zijn andere werk niet onderdoet. Het is een perfect gecomponeerd en meeslepend verhaal over een rijke selfmade man die door eigen toedoen zwaar in de problemen geraakt. Een heel aangename leeservaring. Mij viel op hoe to-the-point Buysse de wederwaardigheden noteert: bij hem geen overbodige beschrijvingen en uitweidingen, nee, elk woord draagt bij aan de betekenis en voortgang van het verhaal. De hoofdpersoon introduceert Buysse als volgt:
’Monsieur Hardamour was een van die princes de l’industrie, die met zoveel als niets in de struggle-for-life opgekomen, er na betrekkelijk korte tijd in slagen zich een kolossaal vermogen te veroveren.’
Dat lukt Hardamour door met zijn ’roofdierblik’ de nog beschikbare dochter van directeur van de grote fabriek waar hij werkt te spotten en te veroveren. Na de dood van de directeur wordt hij vervolgens ’alleen-meester van de reusachtige fabriek, waar hij als een god zou heersen.’ Tot het op een dag misgaat... Lees dit verhaal!
De andere stukken zijn korte, meest satirische beschouwingen en observaties van de gebruiken van de betere Vlaamse en Nederlandse kringen waarmee de auteur door zijn vrouw kennismaakte en die hij met ironie (of sarcasme) bezag. ’Pension de famille’ gaat over de kleinburgerlijkheid van gasten in de goedkope dependance van een duur hotel die de luxe van de rijkere hotelgasten met afgunst bekijken, iets wat Buysse met scherpe pen en sardonisch genoegen schetst. In ’Buitenhotel in Holland’ komen de Nederlandse zuinigheid en de calvinistische levenshouding er slecht vanaf. Net als de tafelmanieren van de Lage Landen in het latere verhaal ’Een diner’:
’Een groot diner, in Holland, begint dadelijk met een algemene brulpartij. Zo eist het de wellevendheid, de beleefdheid. Men dient onmiddellijk zijn dame aan te spreken, zegge: aan te blaffen, rechts en links. Wat men ook zegt komt er minder op aan, als men maar iets zegt.’
Dat er ook in Vlaanderen etablissementen van dubieus allooi zijn, (her)ontdekt Buysse als hij na de oorlog (die hij in het neutrale Nederland uitzat) terugkeert. In ’Een avondje’ beschrijft het bezoek aan zo’n zaak vol decadentie en liederlijkheid. Een van de (naakte) dames die er rondloopt beschrijft hij zo:
’Zij lachte griezelig. Er trokken rimpels door haar geblanket gezicht en de open mond liet twijfelachtige tanden zien.’
De Eerste Wereldoorlog komt in enkele stukken, zoals het zeer cynische ’Overwegende’ aan de orde. Dat de auteur weinig ophad met de gewichtigdoenerij van de machthebbers aan beide kanten van de oorlog, laat hij duidelijk doorklinken in de laatste twee stukken van de bundel waarin hij onder andere niet naar een ’belangrijk’ staatsbezoek gaat:
’Ik heb mij, tegen het uur dat ik zou moeten vertrekken, bezig gehouden met te kijken naar de doening van een grote spin en van een grote mug.’
Ook in deze beperkte selectie van niet eerder gebundelde stukken stelt Cyriel Buysse mij niet teleur. Hij is een auteur van wie ik alles zou willen lezen. Gelukkig is zijn Verzameld Werk (7 delen) vanaf de website van de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren te downloaden: https://www.dbnl.org/tekst/buys009ver...
Cyriel Buysse, een ten onrechte bijna vergeten meesterverteller.
Hoewel het toneelstuk ’Het gezin van Paemel’ van de Vlaamse schrijver Cyriel Buysse (1859-1932) tot de canon van de Nederlandstalige literatuur gerekend wordt, was het werk en zelfs de naam van deze tijdgenoot en vriend van Louis Couperus mij tot voor een paar jaar geleden totaal onbekend. Maar toen ik in Joost Zwagermans ‘De Nederlandse en Vlaamse literatuur vanaf 1880 in 250 verhalen’ het verhaal ’Irene en de treurmars’ van hem las, was ik verkocht. Dit verhaal stak met kop en schouders boven de andere vertellingen uit dezelfde periode uit. Het was zo beeldend geschreven dat je de levendige gebeurtenissen echt voor je zag, en de tekst klonk zo fris alsof het gisteren pas geschreven was. Buysse bleek een scherp waarnemer met een mild oog voor de vaak vruchteloze menselijke handelingen en ambities. Waarom had ik nog nooit van Cyriel Buysse gehoord? Van deze auteur wilde ik meteen meer lezen! En hoewel veel van zijn oeuvre niet meer in druk is, net zomin als zijn verzameld werk, kreeg ik zijn beroemdste roman ’Het leven van Rozeke van Dalen’ als e-book te pakken, net als de novelle ’Tantes’. Ook in deze werken bleek Buysse een begenadigd verteller met een heldere, niet van humor en mededogen gespeende stijl en was het weer een genot om zijn verhalen te lezen. En nu is er (hoera!) een door Buysses biograaf Joris van Parys bezorgde kersverse uitgave met korte satirische verhalen van deze Vlaamse meesterverteller.
De kleine bundel begint meteen goed met de novelle Monsieur Hardamour, die Buysse tijdens zijn leven nooit in boekvorm gepubliceerd heeft, maar voor zijn andere werk niet onderdoet. Het is een perfect gecomponeerd en meeslepend verhaal over een rijke selfmade man die door eigen toedoen zwaar in de problemen geraakt. Een heel aangename leeservaring. Mij viel op hoe to-the-point Buysse de wederwaardigheden noteert: bij hem geen overbodige beschrijvingen en uitweidingen, nee, elk woord draagt bij aan de betekenis en voortgang van het verhaal. De hoofdpersoon introduceert Buysse als volgt:
’Monsieur Hardamour was een van die princes de l’industrie, die met zoveel als niets in de struggle-for-life opgekomen, er na betrekkelijk korte tijd in slagen zich een kolossaal vermogen te veroveren.’
Dat lukt Hardamour door met zijn ’roofdierblik’ de nog beschikbare dochter van directeur van de grote fabriek waar hij werkt te spotten en te veroveren. Na de dood van de directeur wordt hij vervolgens ’alleen-meester van de reusachtige fabriek, waar hij als een god zou heersen.’ Tot het op een dag misgaat... Lees dit verhaal!
De andere stukken zijn korte, meest satirische beschouwingen en observaties van de gebruiken van de betere Vlaamse en Nederlandse kringen waarmee de auteur door zijn vrouw kennismaakte en die hij met ironie (of sarcasme) bezag. ’Pension de famille’ gaat over de kleinburgerlijkheid van gasten in de goedkope dependance van een duur hotel die de luxe van de rijkere hotelgasten met afgunst bekijken, iets wat Buysse met scherpe pen en sardonisch genoegen schetst. In ’Buitenhotel in Holland’ komen de Nederlandse zuinigheid en de calvinistische levenshouding er slecht vanaf. Net als de tafelmanieren van de Lage Landen in het latere verhaal ’Een diner’:
’Een groot diner, in Holland, begint dadelijk met een algemene brulpartij. Zo eist het de wellevendheid, de beleefdheid. Men dient onmiddellijk zijn dame aan te spreken, zegge: aan te blaffen, rechts en links. Wat men ook zegt komt er minder op aan, als men maar iets zegt.’
Dat er ook in Vlaanderen etablissementen van dubieus allooi zijn, (her)ontdekt Buysse als hij na de oorlog (die hij in het neutrale Nederland uitzat) terugkeert. In ’Een avondje’ beschrijft het bezoek aan zo’n zaak vol decadentie en liederlijkheid. Een van de (naakte) dames die er rondloopt beschrijft hij zo:
’Zij lachte griezelig. Er trokken rimpels door haar geblanket gezicht en de open mond liet twijfelachtige tanden zien.’
De Eerste Wereldoorlog komt in enkele stukken, zoals het zeer cynische ’Overwegende’ aan de orde. Dat de auteur weinig ophad met de gewichtigdoenerij van de machthebbers aan beide kanten van de oorlog, laat hij duidelijk doorklinken in de laatste twee stukken van de bundel waarin hij onder andere niet naar een ’belangrijk’ staatsbezoek gaat:
’Ik heb mij, tegen het uur dat ik zou moeten vertrekken, bezig gehouden met te kijken naar de doening van een grote spin en van een grote mug.’
Ook in deze beperkte selectie van niet eerder gebundelde stukken stelt Cyriel Buysse mij niet teleur. Hij is een auteur van wie ik alles zou willen lezen. Gelukkig is zijn Verzameld Werk (7 delen) vanaf de website van de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren te downloaden: https://www.dbnl.org/tekst/buys009ver...
February 12, 2021
Als ik één schrijver zou mogen kiezen om tot leven te wekken, zou ik wel voor Cyriel Buysse durven gaan. Uiteraard ook omdat de wereld niet genoeg Ken Loaches kan hebben, maar ongetwijfeld zou hij een van de geliefdste columnisten uit ons taalgebied zijn, dat bewijst 'In Betere Kringen' althans voor mij.
In dit boekje heeft zijn biograaf Joris Van Parys de humoristisch bedoelde verhalen gebundeld. Zoals de titel aangeeft en in tegenstelling tot de verhalen waarvan iedereen hem kent, spelen die zich allemaal af in de bovenlaag van de samenleving, Buysses eigen milieu. Die verhalen stonden al gedrukt in eerder verzameld werk, maar als aanvulling op zijn oeuvre is het wel een goed idee om ze eens apart uit te geven. Anderzijds is het wel een erg dun boekje, in een eerder groot lettertype en worden de blanco pagina's niet geschuwd.
Maar, héél graag zou ik Buysse dus uit het graf naar zijn werktafel begeleiden, alwaar hij na vijf dagen lezen in de krant ongetwijfeld een haarscherpe en tevens leutige analyse van onze tijden zou afleveren. Teneinde deze gevoelens te kanaliseren, heb ik dus maar 'Het Leven, Niets Dan Het Leven. Cyriel Buysse en zijn tijd," de biografie, besteld.
4*
In dit boekje heeft zijn biograaf Joris Van Parys de humoristisch bedoelde verhalen gebundeld. Zoals de titel aangeeft en in tegenstelling tot de verhalen waarvan iedereen hem kent, spelen die zich allemaal af in de bovenlaag van de samenleving, Buysses eigen milieu. Die verhalen stonden al gedrukt in eerder verzameld werk, maar als aanvulling op zijn oeuvre is het wel een goed idee om ze eens apart uit te geven. Anderzijds is het wel een erg dun boekje, in een eerder groot lettertype en worden de blanco pagina's niet geschuwd.
Maar, héél graag zou ik Buysse dus uit het graf naar zijn werktafel begeleiden, alwaar hij na vijf dagen lezen in de krant ongetwijfeld een haarscherpe en tevens leutige analyse van onze tijden zou afleveren. Teneinde deze gevoelens te kanaliseren, heb ik dus maar 'Het Leven, Niets Dan Het Leven. Cyriel Buysse en zijn tijd," de biografie, besteld.
4*
September 15, 2024
Mijn liefde voor baron Buysse gaat terug naar diens Vroolijke Tocht, een fantastisch reisboek uit 1911, Buysse met de automobiel door Frankrijk, waarvan enige jaren geleden een radiobewerking gemaakt werd voor Klara. En 's mans Tantes uit 1924 behoort tot het strafste dat ooit in het Vlaams-Nederlands geschreven werd.
In Betere Kringen is een restboek: verzameld materiaal, gebundeld als “satirische verhalen”. Geen klassiekers, maar aangenaam (her)uitgegeven werkjes. “Monsieur Hardamour” uit 1899 is een onderhoudende novelle over een fabrieksdirecteur die ongelukkig in zijn fabriekskluis vast komt te zitten. Daarna volgen nog tien korte stukjes, verhalen en cursiefjesachtige tekstjes van wisselende kwaliteit, doch nooit onaangenaam om te lezen.
Mijn favoriet is “De putter” waarin ene ‘Adorateur’ probeert indruk te maken met een vogeltje. Het schrijnendst is het slotverhaal waarin een soldaat uit de loopgraven eenmaal terug thuis eer betoont aan de ‘heldenmoed’ van de graaf die tijdens de oorlog veilig thuis bleef.
In Betere Kringen is een restboek: verzameld materiaal, gebundeld als “satirische verhalen”. Geen klassiekers, maar aangenaam (her)uitgegeven werkjes. “Monsieur Hardamour” uit 1899 is een onderhoudende novelle over een fabrieksdirecteur die ongelukkig in zijn fabriekskluis vast komt te zitten. Daarna volgen nog tien korte stukjes, verhalen en cursiefjesachtige tekstjes van wisselende kwaliteit, doch nooit onaangenaam om te lezen.
Mijn favoriet is “De putter” waarin ene ‘Adorateur’ probeert indruk te maken met een vogeltje. Het schrijnendst is het slotverhaal waarin een soldaat uit de loopgraven eenmaal terug thuis eer betoont aan de ‘heldenmoed’ van de graaf die tijdens de oorlog veilig thuis bleef.
August 13, 2020
De zelfkritische kant van Buysse, vlijmscherpe en sarcastische miniatuurtjes van het rijk-burgerlijke leven aan het begin van de 20ste eeuw.
De stukjes over Wereldoorlog I en de nadagen zijn bijna visionair: ze doen denken aan de schilderijen van Otto Dix en Georg Grosz, meer dan een half decennium voordat deze op doek werden gezet.
En een kleine kanttekening voor de gelukkige bezitters van het "Verzameld Werk", in tegenstelling tot wat de blurb van de uitgever zegt (nooit herdrukt na de eerste publicatie); ze staan wel degelijk in het Verzameld Werk.
De stukjes over Wereldoorlog I en de nadagen zijn bijna visionair: ze doen denken aan de schilderijen van Otto Dix en Georg Grosz, meer dan een half decennium voordat deze op doek werden gezet.
En een kleine kanttekening voor de gelukkige bezitters van het "Verzameld Werk", in tegenstelling tot wat de blurb van de uitgever zegt (nooit herdrukt na de eerste publicatie); ze staan wel degelijk in het Verzameld Werk.
June 28, 2020
Wat een heerlijk boek vol zachte, scherpe satire. Enorm van genoten.
November 23, 2025
Laughed out loud multiple times. This book shows that human social interaction and how poor and rich people interact doesn’t change. We are just humans and it’s fun to look always look as many points of views as you can. The author grew up middle class and married rich.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews