مجموعهٔ پنججلدی #بهترین_داستان_های_جهان پس از روزهای پرفراز و نشیبی که برای چاپ شدنش سپری شد و با تلاشهای مصرانه دوستانمان، سرانجام به بازار کتاب رسید. هر خوانندهای در مواجهه با بهترين نمونههای داستانكوتاه در جهان، مهمترين تجربيات ممکن را میآموزد. چنانچه اهل مطالعه و آموختن باشد، لذتی وافر خواهد برد و اگر اهل تحقيق و تعمق باشد، با در اختيار داشتنشان میتواند به تحليلی درخور برسد. تاريخِ اين قالب ادبی را از آغاز تا کنون میتوان به چهار دورۀ «استادان كهن»، «دوران طلایی» «مدرنيستها» و «پستمدرنها» تقسيم کرد، چنانچه داستانهای این پنج جلد نیز همینگونه دستهبندی شدهاند. جلد اول شامل تقويم شكلگيری داستان كوتاه و معرفی بزرگترين نويسندههای همان دوره و اثری برگزيده از آنان است. در مجلدهای بعدی نیز علاوه بر معرفی هر نويسنده، یکی از برجستهترين داستانهایش ترجمه شدهاست. با داشتن چنين مجموعهای از داستانهای کوتاه جهان، مشهورترين و زیباترین داستان های کوتاهی را که تا به امروز نوشته شده، از تولستوی و اُ هِنری گرفته تا براتیگان و بارتلمی، در اختيار داريد. این مجموعه به همت #احمد_گلشیری گردآوری شده و با طراحی جلد هنرمندانه #مجید_کاشانی به مراتب جذابتر و متمایز از گذشته توسط #نشر_اسم به چاپ رسیده است و به صورت جلدهای جداگانه نیز در بازار عرضه میشود. در جلد چهارم این مجموعه که شامل بخش اول از دوران سنت ستیزان یا همان مدرنیست هاست، از نویسندگان سرشناسی چون همینگوی، آلبرکامو، کافکا، هاینریش بل، سلینجر، جیمز جویس، سارتر، بورخس، جورج اورول و برخی دیگر، داستان های کوتاهی گردآوری شده است.
احمد گلشیری مترجم ایرانی ادبیات داستانی است. وی فعالیت ادبی خود را از جنگ اصفهان آغاز کرد. وی برادر هوشنگ گلشیری و پدر سیامک گلشیری دیگر نویسندگان ایرانی است
از هنگامی که زبان اختراع شده آدم ها از شنیدن و خواندن داستان و شرکت در تجربه های داستانی و ماجراهای آدم های تخیلی لذت برده اند. پس به طور کلی کسب لذت نخستین هدف از خواندن ادبیات تخیلی است. با این همه داستانی که هدف از مطالعه آن فقط لذت و سرگرمی باشد در خور مطالعه جدی نیست. به جرآت می توان گفت فقط داستان هایی که بینش ما را توسعع و تعالی می بخشند می توانند از حد بازی های ویدیویی و رایانه ای و جدول ضرب فراتر روند. به عبارت دیگر داستان هایی که با مقاصد هنرمندانه و جدی نوشته شده اند در عین حال که ما را سرگرم می کنند به ما آگاهی هم می بخشند. می توان ادعا کرد دو نوع داستان وجود دارد: داستان عامه پسند یا تجاری و داستان جدی. داستان تجاری که اغلب پرفروش نیز هست و به قصد ایجاد سرگرمی نوشته می شود، خوانندگان را یاری می کند که از ملال زندگی روزانه و فشارهای خردکننده آن بگریزند. در مقابل داستان جدی را کسانی می نویسند که امیدوارند با اثر، خودآگاهی خواننده را از مسائل زندگی توسعه بخشند.
"شاید خوشبختی واقعی دراین باشد که اعتقاد پیدا کنیم خوشبختی را برای همیشه از دست داده ایم. تنها در این وقت است که فارغ از بیم و امید زندگی می کنیم و سرانجام از تمامی شادی های اندک، که بسیار هم می پایند، لذت میبریم "