Έντεκα ιστορίες που θα μπορούσαν να είναι αποσπάσματα μιας και μοναδικής ιστορίας. Μια γυναίκα που ζει τον ανολοκλήρωτο έρωτα των νεανικών της χρόνων μέσα από την ερωτική σχέση ενός άγνωστου ζευγαριού. Ένας ηχολήπτης προσπαθεί να δημιουργήσει ένα σύμπαν από τους ήχους που γεννιούνται και χάνονται την ίδια στιγμή. Μια ηλικιωμένη γυναίκα ζει μόνο για τον κήπο της, ενώ οι άνθρωποι αδυνατούν να την πλησιάσουν. Μια νεαρή γυναίκα "νοσταλγεί" και φθονεί τις ομορφιές μιας εποχής που δεν έζησε, αλλά γνώρισε μέσα από τις διηγήσεις της γιαγιάς της. Με φόντο την Τουρκία του άλλοτε και του τώρα, έντεκα γυναίκες συγγραφείς με υλικό κυρίως την ευαισθησία τους, την παρατηρητικότητά τους, με ήχους, χρώματα και αρώματα, μας ταξιδεύουν σ' έναν κόσμο όπου η φαντασία και η πραγματικότητα δεν έχουν σαφή όρια. Έναν κόσμο που ο αναγνώστης τον αντιλαμβάνεται με τις αισθήσεις του, ταυτίζεται με τους ήρωες και τις ηρωίδες του, και μέσα από τους χαμηλούς τόνους, τις λοξές ματιές, τις αδήλωτες κουβέντες, αφήνεται να χαθεί σ' ένα τοπίο όπου ο έρωτας και ο θάνατος, η τρέλα και ο αγώνας για την επιβίωση κυριαρχούν ως όροι για τη συνέχεια της ζωής.
Adalet Ağaoğlu, a writer born in Nallıhan in 1929, graduated from Ankara University's Faculty of Language and History-Geography, Department of French Language and Literature in 1950. Subsequently, she joined Ankara Radio in 1951, where she worked as a dramaturg, radio theater director, and program specialist following the establishment of TRT. He departed from his post in 1970, having served as the head of the Radio Department. Ağaoğlu's foray into poetry commenced with the publication of her work in the 1948 and 1949 issues of Kaynak magazine. She subsequently made her theatrical debut with the play "Bir Piyes Yazalım" (Let's Write a Play), which was staged in Ankara in 1953 and co-authored with a colleague. The initial work of fiction by Adalet Ağaoğlu was the 1973 novel Ölmeye Yatmak.
Το 1996, αμεσως μετα την κριση των Ιμιων, με πρωτοβουλια της Μαργαριτας Παπανδρεου και της Zeynep Oral, ιδρυθηκε η "Πρωτοβουλια Γυναικων για την Ειρηνη" (Winpeace). Γυναικες απο την Ελλαδα και την Τουρκια, διαφορετικων ηλικιων κι επαγγελματων, με κοινες ομως αρχες και πεποιθησεις, ενωθηκαν αναζητωντας τροπους ειρηνικης διευθετησης των διαφορων των δυο χωρων. Ενας τροπος προσεγγισης και γνωριμιας του "αλλου" ειναι η λογοτεχνια. Το βιβλιο αυτο ειναι ενα απο τα προιοντα της Winpeace. Προκειται για μια ανθολογια διηγηματων απο γυναικες συγγραφεις της Τουρκιας. Πολλες απο αυτες τις συγγραφεις εχουν τιμηθει με το βραβειο λογοτεχνιας Sait Faik, βραβειο που δινεται σε συγγραφεις διηγηματων.
Στα περισσοτερα (οκτω απο τα εντεκα) οι πρωταγωνιστριες ειναι γυναικες. Ο τροπος γραφης, η θεματολογια και η ατμοσφαιρα των εντεκα διηγηματων ειναι πολυ διαφορετικα. Σε αλλα κυριαρχει μια εντονη νοσταλγικη ατμοσφαιρα. Μια διαρκης αντιπαραθεση αναμεσα στο χθες και το σημερα, στον παλιο και τον καινουριο κοσμο. Ο χρονος μοιαζει με οδοστρωτηρα που τα ισοπεδωνει ολα. Αλλου, πρωτευον θεμα ειναι ο ταξικος διαχωρισμος και η κοινωνικη αντιθεση. Σε καποια η αφηγηση ειναι αποσπασματικη κι ασυνεχης, ενω σε αλλα επικρατει η ποιητικη γλωσσα και το σουρεαλ στοιχειο ή η συμβολικη, εσωτερικη γραφη με εμφαση στην ψυχολογικη κατασταση του ηρωα ή ακομη η ονειρικη ατμοσφαιρα με μια γραφη που συνδυαζει την πραγματικοτητα με τη φαντασια.
Ξεχωρισα το "Βιολι τις καλοκαιρινες νυχτες" και τη "Γουβα".
Από την αρχή ταξίδεψα σε καλοκαιρινές αυλές, σε συνοικίες μέσα σε μια πολύβουη πόλη, μύρισα ανθισμένα λουλούδια, χάζεψα τον καλοκαιρινό ουρανό με μουσική από τους γείτονες. Αποσπάσματα που συνθέτουν μια ωραία ανάμνηση καλοκαιρινή, αλλά και μελαγχολική.