ลิ่วเหยา เล่ม 2

六爻 #2

by Priest, พีต้า, Bou Ptrn (Translator)

เหยียนเจิงหมิง ศิษย์พี่ใหญ่ผู้มีชาติกำเนิดร่ำรวยสูงส่ง เมื่อตอนอายุเจ็ดขวบหนีออกจากบ้านแล้วถูกอาจารย์ที่เจ้าเล่ห์เพทุบายเก็บได้ ต่อมาก็กลายเป็น "ที่พึ่งของสำนัก" "ผู้สนับสนุนของเจ้าสำนัก" และ "ศิษย์เอกเปิดขุนเขาแห่งสำนักฝูเหยา" เขาเป็นบุรุษรูปงามที่มีผมสีดำยาวสยาย เป็นคุณชายเหยียนผู้ไม่เอาไหน เจ้าสำอาง หลงตัวเอง ปากร้าย จนบรรดาศิษย์น้องแอบเรียกว่า "เจ้าแม่" แต่ในยามคับขันเขาคือศิษย์พี่ใหญ่ที่พึ่งพาได้

เฉิงเฉียน ศิษย์คนที่สามของสำนักฝูเหยา เป็นเด็กฉลาด ความจำดี มีใบหน้าน่ารักแต่เย็นชา รูปร่างเจริญเติบโตเชื่องช้าตามอายุไม่ทัน เขาสุุขุมรอบคอบ ขยันหมั่นเพียร เห็นตนเองเป็นคนงานน้อย ข้ารับใช้น้อย...เพียงแต่คนในครอบครัวไม่เคยเห็นเขาเป็นบุตรชาย ดังนั้นเมื่อถูกขายเขาจึงตามชายแปลกหน้าท่าทางเหมือนนักต้มตุ๋นไปจนถึงเขาฝูเหยา และได้พบกับศิษย์พี่ศิษย์น้อง "ผู้ร่วมลิขิตฟ้า ร่วมชะตากรรม"

"สมเป็นเสี่ยวเฉียนของข้า..." เฉิงเฉียนยังไม่ทันส่งเสียง เหยียนเจิงหมิงก็ทำหน้าทำตากล่าวก่อนแล้ว "ใครเป็นของเจ้า" พอคำพูดออกจากปาก หลี่อวิ๋น สุ่ยเคิง และเฉิงเฉียนเงยหน้าขึ้นมองไปยังเขาพร้อมกันหลี่อวิ๋นยังหยอกเย้า "ศิษย์พี่ใหญ่" นี่ท่านกำลังแย่งชิงความรักหรือ" เหยียนเจิงหมิง

Genres: Fantasy, Yaoi

372 pages, Paperback

Published February 1, 2020

About the author

Associated Names:
* Priest
* พีต้า (Thai Profile)

Reviews

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 2 พิมพ์ครั้งที่ 1 : กุมภาพันธ์ 2563
โปรยปกหลังเล่ม 2 :
เหยียนเจิงหมิง ศิษย์พี่ใหญ่ผู้มีชาติกำเนิดร่ำรวยสูงส่ง
เมื่อตอนอายุเจ็ดขวบหนีออกจากบ้านแล้วถูกอาจารย์ที่เจ้าเล่ห์เพทุบายเก็บได้
ต่อมาก็กลายเป็น "ที่พึ่งของสำนัก" "ผู้สนับสนุนของเจ้าสำนัก"
และ "ศิษย์เอกเปิดขุนเขาแห่งสำนักฝูเหยา" เขาเป็นบุรุษรูปงามที่มีผมดำยาวสยาย
เป็นคุณชายเหยียนผู้ไม่เอาไหน เจ้าสำอาง หลงตัวเอง ปากร้าย
จนบรรดาศิษย์น้องแอบเรียกว่า "เจ้าแม่" แต่ในยามคับขันเขาคือศิษย์พี่ใหญ่ที่พึ่งพาได้

เฉิงเฉียน ศิษย์คนที่สามของสำนักฝูเหยา เป็นเด็กฉลาด ความจำดี
มีใบหน้าน่ารักแต่เย็นชา รูปร่างเจริญเติบโตเชื่องช้าตามอายุไม่ทัน
เขาสุขุมรอบคอบ ขยันหมั่นเพียร เห็นตนเองเป็นคนงานน้อย ข้ารับใช้น้อย...
เพียงแต่ครอบครัวไม่เคยเห็นเขาเป็นบุตรชาย
ดังนั้นเมื่อถูกขายเขาจึงตามชายแปลกหน้าท่าทางเหมือนนักต้มตุ๋นไปจนถึงเขาฝูเหยา
และได้พบกับศิษย์พี่น้อง "ผู้ร่วมลิขิตฟ้า ร่วมชะตากรรม

“สมเป็นเสี่ยวเฉียนของข้า..."
เฉิงเฉียนยังไม่ทันได้ส่งเสียง เหยียนเจิงหมิงก็ทำหน้าทำตากล่าวก่อนแล้ว "ใครเป็นของเจ้า"
พอคำพูดออกจากปาก หลี่อวิ๋น สุ่ยเคิง และเฉิงเฉียนเงยหน้าขึ้นมองไปยังเขาพร้อมกัน
หลี่อวิ๋นยังหยอกเย้า "ศิษย์พี่ใหญ่ นี่ท่านกำลังแย่งชิงความรักหรือ
"เหยียนเจิงหมิง "..."

เล่ม 2 :
ถังหว่านชิวได้รับคำสั่งจากเจ้าเกาะมังกรเขียวพาคนในสำนักฝูเหยาออกจากเกาะมังกรเขียวทั้งต่อไปอย่าพูดถึงสำนักฝูเหยาอีก แต่ยังไม่ทันออกจากเกาะกลุ่มคนปิดหน้าที่ความจริงคือโจวหานเจิ้งก็สกัดขัดขวาง ตอนนี้พวกเฉิงเฉียนยังเด็ก ไม่เข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นที่มีไป๋จีกับถังเหยาบีบกู้เหยียนเสวี่ย เจ้าเกาะกู้ อาจารย์แห่งใต้หล้า หัวหน้าของสี่เมธีจนสุดท้ายหลังจากกู้เหยียนเสวี่ยปลดกลอนดินในตราเจ้าสำนักและส่งศิษย์สำนักฝูเหยาออกจากเกาะได้แล้วก็ไม่อาจรอดเช่นกัน แต่ได้ทำตามสัญญากับสหายเรียบร้อยแล้ว ทั้งหมดเป็นแผนการของโจวหานเจิ้งที่แฝงตัวมานาน ความจริงคือคนของสำนักโหราศาสตร์ ทั้งยังใช้วิชาวาดวิญญาณในปีศาจบำเพ็ญทำร้ายผู้คน
ถังหว่านชิวส่งทั้งหมดออกไป เฉิงเฉียนกลับพลัดหลงกับเหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้อง ได้พบกับอาวุโสเวินหย่า เฉิงเฉียนที่เพิ่งขี่กระบี่ได้ต้องการกลับไปรวมตัวกับศิษย์พี่ศิษย์น้อง แต่เวินหย่าบอกว่าโจวหานเจิ้งก็อยู่ด้วย ถ้าเอาชนะได้ถึงจะให้ไป ไม่งั้นคือไปตาย เฉิงเฉียนทุ่มสุดตัว เวินหย่าสอนเฉิงเฉียนจนเกิดการตื่นรู้ หลังจากนั้นยังเอาหยกรวมวิญญาณออกมาจากร่างตัวเองมามอบให้เฉิงเฉียนคิดว่ามีประโยชน์กว่า
ทางด้านเหยียนเจิงหมิงเป็นห่วงเฉิงเฉียน อยากออกไปหา แต่ก็เพราะมีโจวหานเจิ้งมายังเกาะร้างเช่นกัน ทุกคนจึงต้องร่วมมือกัน หลี่อวิ๋นสร้างค่ายกล เหยียนเจิงหมิงต้องคอยช่วย หานยวนสลักยันต์เป็นนกสอดแนมอย่างง่าย จนตอนเช้าโจวหานเจิ้งคิดจากไปแต่กลับเห็นว่านกสอดแนมฝีมืออ่อนหัดทำให้ไม่ห่วงอีกต่อไป ตอบโต้อย่างรวดเร็ว ระหว่างนั้นเป็นเฉิงเฉียนตามมาใช้หยกรวมวิญญาณสะกดพลังโจวหานเจิ้ง จนสามารถเอาชนะได้กำลังจะฆ่าทิ้งกลับถูกหานยวนที่ถูกโจวหานเจิ้งวาดวิญญาณแทงทะลุอกจากด้านหลังจนตายทั้งอย่างนั้น แต่ก็ยังกำจัดโจวหานเจิ้งได้อย่างที่ตั้งใจ ส่วนหานยวนหนีลงทะเลหายไปไม่เหลือร่องรอย เหยียนเจิงหมิงเสียใจจนมีจิตมาร ดีที่หลี่อวิ๋นระงับได้ทัน เมื่อทุกอย่างผ่านไปก็สัญญาว่าจะนำร่างเฉิงเฉียนกลับไปฝังที่เขาฝูเหยา
หนึ่งร้อยปีผ่านไป หุบหมิงหมิง เฉิงเฉียนเผชิญเคราะห์สวรรค์ เพราะตัวเองอยู่ในหยกรวมวิญญาณนานสี่สิบเก้าปีผ่านเคราะห์มนุษย์ เคราะห์พิภพแล้ว จากนั้นเวินหย่าได้นำมาให้ถังเจิ่นช่วยเหลือหาสถานที่บำเพ็ญตนที่บึงน้ำแข็งอีกห้าสิบปีจนได้กายหยาบ เผชิญเคราะห์สวรรค์เป็นจิตปฐม ถังเจิ่นที่เอาความทรงจำของเฉิงเฉียนมานำมาคืนให้เฉิงเฉียน
ส่วนทางด้านเหยียนเจิงหมิงออกจากเกาะร้าง เขาฝูเหยาก็กลับไม่ได้ ทางบ้านตระกูลเหยียนก็ตายกันหมดแล้ว ตอนนี้เป็นคุณชายโกยเงินอีกครั้งเพิ่งรุ่งเรืองขึ้นมาไม่กี่ปีที่ผ่านมาจากการเปลี่ยนที่อยู่ไปทั่วเช่นกัน
เมื่อเฉิงเฉียนได้ความทรงจำคืนมาก็คิดจะไปตามหาศิษย์พี่ศิษย์น้องที่เขาฝูเหยา ระหว่างนั้นจะจัดการปีศาจที่มาทำให้ชาวบ้านในหมู่บ้านเดือดร้อน เมื่อเฉิงเฉียนไปดูก็รู้สึกว่าเป็นตะเกียงกัดก่อนวิญญาณ จึงตามไปและเริ่มคิดว่าในปีนั้นเจี่ยงเผิงถูกชักนำเข้ามรรคาปีศาจได้อย่างไร
พวกสุ่ยเคิงตามหาหานยวนมาตลอด สุ่ยเคิงมากับหลี่อวิ๋นก่อน และเห็นเฉิงเฉียนก็คิดว่าเหมือนศิษย์พี่เล็กแต่ยังไม่ปักใจ แต่ตัวเองก็ตามไปหลังจัดการตะเกียงกัดกร่อนวิญญาณเฉิงเฉียนก็ไปที่เขาฝูเหยาทันที แต่หาทางเข้าไม่ได้ เพราะเขาปิดตามคำสั่งตราเจ้าสำนัก จนตอนนี้เหยียนเจิงหมิงก็ยังหาทางคลายผนึกไม่ได้
เฉิงเฉียนมาพบกับค่ายกลด้านล่างเขาฝูเหยาและคนผู้หนึ่งที่เหมือนเป็นหนึ่งร่างสองวิญญาณ นั้นคือหานยวน และในที่สุดศิษย์พี่ศิษย์น้องทั้งหมดก็มาพบกันเพราะสุ่ยเคิง ทำให้เหยียนเจองหมิงและหลี่อวิ๋นตามมา
หานยวนหนีไปอีกครั้ง ทั้งหมดกลับหมู่บ้านเขา ที่เรียกหมู่บ้านเขาเพราะมีลักษณะคล้ายเขาฝูเหยาแต่มันไม่ใช่ แล้วเหยียนเจิงหมิงก็คิดว่าถึงเวลาแล้วที่จะประกาศแก่ภายนอกจึงเรียกเป็นหมู่บ้านเขาฝูเหยา
หลังจากพบเฉิงเฉียน เหยียนเจองหมิงเข้าไปในตราเจ้าสำนักอีกครั้ง เห็นกลอนคน กลอนดิน กลอนฟ้า ครั้งนี้พบปรมาจารย์กับสวีอิงจือ และคาดเดาได้ว่าในตอนนั้นเกิดอะไรขึ้น ปรมาจารย์ไม่อยากให้สำนักขาดเลยหาหนทางที่เป็นไปไม่ได้ และหินสมใจนึก หินก้อนนั้นที่ทุกคนตามหาคือก้อนหินที่อยู่ในเรือนชิงอันของเฉิงเฉียนนั้นเอง
หลี่อวิ๋นมาบอกเรื่องค่ายกลของหานยวนบอกว่าเป็นวิชานอกรีตของนักเดินทางฝันร้าย ปีศาจบำเพ็ญที่อาศัยอยู่แดนใต้ ทั้งหมดตกลงใจเดินทางไปดูกัน
เมื่อมาถึงยังได้ยินเรื่องของเจดีย์หงส์ชาด สวีอิงจือหนึ่งในสี่เมธี ยังไงก็ต้องไปดู ระหว่างทางยังเกิดเหตุกับลูกผู้ดีมีเงินที่มาหาเรื่องเพราะอยากได้นกสุ่ยเคิง แต่เพราะเฉิงเฉียนจัดการ เกิดไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ หยิบธงมังกรจริงออกมา เฉิงเฉียนชิงธงมังกรจริงมาได้ ลูกผู้ดีมีเงินผูกแค้น แต่ทำอะไรไม่ได้ ทั้งยังโดนมารในใจเข้าสิง
พวกเฉิงเฉียนเดินทางไปเจดีย์หงส์ชาด ยังไม่ถึงขึ้นสิบห้าค่ำแต่ก็มีคนออกมาเรียกเข้าในเจดีย์เป็นที่อิจฉา ชายชราเอาเหรียญทองแดงสามเหรียญที่เจ้านายฝากเอาไว้มาให้ ก่อนที่เจดีย์จะต้านทานไม่อยู่ และตอนนั้นมารในใจที่สิงอยู่ในลูกผู้ดีมีเงินก็แอบตามเข้ามา และกระตุ้นมารในใจของเหยียนเจิงหมิง เฉิงเฉียนต้องใช้แท่งน้ำแข็งสะกดเอาไว้คิดว่าผ่านไปหลายปีก็จะสลายไปเอง ไม่คิดว่าไม่นานเจดีย์หงส์ชาดจะถล่ม มังกรน้ำจะกลายเป็นมังกร ส่วนทางด้านเฉิงเฉียนคิดจ��ฉลองวันไหว้พระจันทร์เหมือนวัยเด็ก กินเหล้าแค่จิบเดียวก็เมาแล้ว สุ่ยเคิงกำลังเปลี่ยนร่างเป็นกระเรียนแดง ถังเจิ่นเดินทางมาและบอกเรื่องราว ส่วนปีศาจในใจเข้าสู่มรรคา ใช้ร่างเป็นพาชนะ รวมเป็นมังกรปีศาจ ตอนนี้จะใช้กระดูกกระเรียนแดงเป็นสันหลัง
เฉิงเฉียนสู้กับมังกรปีศาจ ตอนแรกคิดว่าสร้างภาพลวงตาหานยวนแต่คือร่างจริง เฉิงเฉียงจึงรู้ว่าหานยวนเข้าสู่มรรคาปีศาจไปแล้ว และคิดได้ว่าในแต่ละรุ่นของสำนักจะต้องมีคนเข้าสู้มรรคาปีศาจ
ระหว่างนั้นสุ่ยเคิงเรียกเคราะห์สวรรค์มา เหล่าศิษย์พี่ช่วยสุ่ยเคิงป้องกันเคราะห์สวรรค์รวมทั้งหานยวนที่ตอนแรกจะเอากระดูกสุ่ยเคิงด้วย เมื่อเคราะห์สวรรค์ผ่านไป หานยวนก็จากไป
ถังเจิ่นอยากได้เพลิงหัวใจน้ำแข็งเฉิงเฉียนเลยไปช่วยเอามา เฉิงเฉียนแยกจากเหยียนเจิงหมิงครั้งแรกหลังกลับมาพบกัน ทั้งคู่รู้สึกว่าควรอยู่ห่างกันสักพัก เพราะมารในใจของเหยีนเจิงหมิงเกี่ยวข้องกับเฉิงเฉียน
เฉิงเฉียนได้เพลิงหัวใจน้ำแข็งมาและยังช่วยศิษย์ของหมู่บ้านเขาพยัคฆ์ขาวเอาไว้ ระหว่างทางพบอาวุโสใหญ่โถงเต่าทมิฬ คนที่หนีไปได้ตอนมังกรปีศาจปรากฏตัวใส่ร้ายว่าเฉิงเฉียนสังหารคุณชายน้อย ของโถงเต่าทมิฬ อาสุโวใหญ่อยากใช้กำลังกดดันเฉิงเฉียน เฉิงเฉียนไม่ยอมก้มหัว ทั้งยังมียันต์หุ่นเชิดของศิษย์พี่ใหญ่ป้องกันอยู่ทำให้รับพลังแทน เป็นอาวุโสใหญ่แต่แพ้แล้วยังเจ้าเล่ห์ล้อมจับเฉิงเฉียนและใช้กลโกง จับไปแท่นจับเซียน ส่วนเหยียนเจิงหมิงก็รู้ทันทีว่าเฉิงเฉียนเกิดเรื่อง
เขาสิบมณฑล แท่นจับเซียน เฉิงเฉียนถูกขังอยู่ในกลอนขังมังกลอน ได้พบกับจี่เชียนหลี่ที่ดูเหมือนรู้เรื่องราวมากมาย ทำให้เฉิงเฉียนคิดบางอย่างได้ ก่อนที่ทุกคนจะมา เฉิงเฉียนไม่ยอมรับว่าตัวเองเป็นคนของสำนักฝูเหยา แต่โดนอาวุโสใหญ่หยางเต๋อเฉิงบีบอยูตลอด จนเหยียนเจิงหมิงที่เร่งรุดมาตามการแจ้งข่าวของถังเจิ่นได้ยิน ประกาศตัวว่าเป็นสำนักฝูเหยา เหยียนเจิงหมิงเป็นผู้ฝึกกระบี่ ถึงสภาวะออกกระบี่แล้ว ตอนนี้ยังใช้วิชาเร่งสภาวะ ทำให้เรือนจิตตนแว้งกัด หลังช่วยเฉิงเฉียนก็สลบไป
เฉิงเฉียนหาวิธีช่วยเหยียนเจิงหมิง ไม่สนใจการเปลี่ยนแปลงโลกภายนอก เดินทางไปหุบลืมทุกข์ตามหาอาจารย์และปรมาจารย์ถงหรู ตอนแรกหาทางเข้าไม่ได้ ในที่สุดก็เข้าไปได้ เพราะหุบลืมทุกข์คือสถานที่ความตายของโลกมนุษย์ ได้รู้เรื่องราวของปรมาจารย์ และได้รับการชี้แนะจนคิดได้ว่าจะช่วยศิษย์พี่ใหญ่อย่างไร อาจารย์และปรมาจารย์ก็บอกว่ามาคราวหน้าก็ไม่เจอแล้ว
เมื่อกลับไป เฉิงเฉียนสามารถทำให้เหยียนเจิงหมิงฟื้นได้เพราะเข้าถึงสภาวะคืนฝัก ทั้งสามโลกคงมีเพียงเจ้าสำนักเหยียนที่เห็นความใสซื่อบนใบหน้าของเฉิงเฉียนได้

หลังอ่านเล่ม 2 :
เนื้อเรื่องเข้มข้นขึ้นกว่าเล่มหนึ่ง ที่ปูพื้นเรื่องมาตลอด มีซาบซึ้ง เศร้าจนร้องไห้น้ำตาไหลบ้าง ขำ ฮา และในที่สุดก็ได้รู้เบื้องหลังของอาจารย์ และปรมาจารย์ที่ไม่ยอมบอกเล่า มีโมเมนต์ที่น่ารักๆ และรู้ว่าอีกคนเป็นห่วงแค่ไหน จริงๆทั้งสองรู้แล้วว่าอีกฝ่ายห่วงตนขนาดไหน และกลัวว่าอีกฝ่ายจะห่วงยังไง คือดีมากๆๆๆค่ะ สนุก แนะนำเลย ไม่ผิดหวังแน่นอน ชอบเรื่องนี้เลยทีเดียวค่ะ ไม่ออกแนวเทพเซียนแบบโลกเซียน แต่คือโลกการบำเพ็ญเพียร สำนักเต๋าเป็นอีกขั้นของมนุษย์สามัญชน มีเรื่องราว โลกมนุษย์ โลกปีศาจ มาดูบทสรุปกันค่ะว่าอะไรยัง ตอนนี้ยังเดาโพพระเอก นายเอกไม่ออกเลย มาลองเดากันค่ะ มันดูแล้วน่าจะๆทั้งคู่เลยทีเดียว

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 3 out of 5]

อาจจะเพราะสั่งสมประสบการณ์มาจากเล่มแรกหรืออาจจะเพราะคุ้นชินกับสำนวนแล้ว ทำให้รู้สึกอ่านได้สะดวกขึ้น และอ่านได้ไวขึ้นกว่าเล่มแรก

เล่มนี้มีสีสัน มีความรู้สึก มีหลายๆสิ่งให้จับต้องได้ ตัวละครผ่านวัยเยาว์ ผ่านสุข ผ่านเศร้า ผ่านการจากเป็นและผ่านการจากตาย ทำให้เติบโตขึ้น

มีซับน้ำตาบ้างในจุดของการพรากจาก เหมือนเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวฝูเหยา ปริศนาที่ทิ้งปมไว้ในเล่มแรกเริ่มขมวดเข้าหากันทีละอย่างผ่านการเดินทางของตัวละคร จุดนี้ทำให้คนอ่านตามติดต่อไปว่าเพราะอะไร เหตุใด และทำไม ซึ่งก็ต้องตามไปอ่านต่อในเล่มสาม

ไปค่ะ สู้! แต่ก็ยังปวดไมเกรนอยู่ ไรเนี่ย

หลังอ่านเพิ่มเติม: https://wp.me/p6yYEv-J5

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เป็นรอยต่อระหว่างความเป็นเด็กและผู้ใหญ่ ยังคงเน้นการผจญภัยแต่เพิ่มเติมความรักที่คลุมเครือและไม่เหมาะสมของพี่ใหญ่เจ้าแม่เหนียนและศิษย์น้องสามเสี่ยวเฉียน ที่มีพ่อสื่อแม่สื่ออย่างศิษย์น้องรองจอมเจ้าเล่ห์และน้องหญิงลูกครึ่งมารฟ้าที่โตแต่ตัวคอยช่วยลุ้นช่วยเชียร์เช่นเดิม

#สูญเสีย เปิดเรื่องบนเกาะมังกรเขียวของหนึ่งในสี่เมธีที่ถูกสำนักโหราศาสตร์ทรยศจนเจ้าเกาะต้องส่งทีมเด็กให้หนีเอาตัวรอดก่อนที่ตัวเองจะตาย แต่แล้วคนร้ายก็หนีมาอยู่บนเกาะร้างเดียวกัน เฉิงเฉียวที่เก่งขึ้นกระทันหันสังหารคนร้ายสำเร็จแต่กลับถูกศิษย์น้องสี่ที่ถูกคนร้ายลงคาถาลอบฆ่าลับหลัง ช่วงนี้ดราม่าหน่อย รู้เลยว่าพี่ใหญ่พระเอกที่เป็นหนุ่มเจ้าสำอางสำรวยปากร้ายเสียใจหนักมากที่ต้องเสียน้องไป 2 คนพร้อมกัน ด้วยภาระเจ้าสำนักตกยากและน้องอีกสองที่ไม่เก่งเรื่องบู๊ ซ้ำยังบ้านเก่าคหบดีถูกทลายราบเป็นหน้ากลองได้เปลี่ยนพระเอกเป็นคนละคน ทั้งขยันฝึกวิชากระบี่ ทั้งขยันหาเงินทอง ทำทุกอย่างเพื่อหวังว่าวันนึงจะหาทางเปิดฝูเหยา ทำตามคำขอก่อนตายก่อนเสี่ยวเฉียนว่า "อยากกลับบ้าน"

แน่นอนว่านายเอกรอดตาย!!! สาเหตุหลักคือวิญญาณหลอมรวมกับหยกศักดิ์สิทธิ์ที่เพื่อนของอาจารย์มอบไว้ให้ก่อนจากกัน แล้วได้ #ถังเจิ๋น ผู้บำเพ็ญครึ่งคนครึ่งผีช่วยไว้ทำให้นายเอกสามารถฟื้นร่างหลังเก็บตัวในบึงน้ำแข็งหลังจากเวลาผ่านไปเกือบร้อยปี กลายเป็นหนุ่มมาดน้ำแข็งตัวเย็นที่ออกจากหุบเขาเพื่อบุกรังปีศาจชิงเพลิงหัวใจน้ำแข็งตอบแทนบุญคุณให้ถังเจิ่น เรื่องราวหลังจากนั้นจนจบเล่มสามต้องอ่านไปพักไป เพราะมีความซับซ้อนนามธรรมเหนือจินตนาการค่อนข้างเยอะ มีฉากน่ารักผ่อนคลายน้อย นายเอกได้พบพี่น้องร่วมสำนักโดยบังเอิญพร้อมกับที่ทุกคนได้รู้ว่ามังกรปีศาจสองวิญญาณที่เป็นฝ่ายมารก่อเรื่องทางแดนใต้คือศิษย์น้องสี่ ธีมหลักนึงคือพระเอกที่พยายามห้ามใจตัวเองจนเกิดเป็นปีศาจในใจ ในขณะที่นายเอกเริ่มไม่แน่ใจตัวเองว่าคิดอะไรกับศิษย์พี่ อีกธีมนึงคือพล็อตหลักสืบเนื่องตั้งแต่คนรุ่นก่อน เมื่อทีมฝูเหยาได้พบสี่เมธีคนที่สองที่ได้รับมอบหมายให้มอบสิ่งบอกใบ้ที่ต้องใช้เปิดสำนักก่อนหมดอายุขัย แต่งานนี้เกิดเหตุวุ่นวายเพราะ��ังกรปีศาจที่มาร่วมวงได้ฆ่าลูกชายคนเดียวของสี่เมธีคนที่3

ช่วงที่พระนายเว้นระยะห่างเพื่อดูใจตัวเองก็มีเหตุให้นายเอกถูกสำนักฝ่ายเมธีที่3 จับกุมและลงมือจนบาดเจ็บสาหัส พระเอกผู้ซึมเศร้าและเพ้อหาน้องสามมาร่วมร้อยปีเลยตัดสินใจข้ามขั้นการฝึกวิชาเพื่อช่วยนายเอกจนธาตุไฟเข้าแทรก งานนี้สลับเป็นนายเอกทำทุกวิถีทางให้ว่าที่สามีฟื้นแม้จะต้องเฉือนจิตปฐมให้บางส่วน คำจำเพาะค่อนข้างเยอะ โดยรวมแล้วคิดว่าพันสารทอ่านสบายกว่าตรงที่เคลียร์ตัวละครไปเรื่อยๆ แต่เรื่องนี้ตัวละครหรือฉากที่เอ่ยถึ���น้อยนิดในช่วงแรกกลายเป็นคีย์สำคัญในเล่มจบ ตัวละครหลอกเยอะ บทด้านอื่นของพระนายและพี่น้องทีมฝูเหยาเลยไม่มีรายละเอียดให้ชวนซึ้งหรือชวนฮาเท่าที่คาดไว้

[Tippy Chee · Rating 4 out of 5]

เล่มสอง บู๊หนักหน่อย ตลกไม่ค่อยออกกันซะแล้ว จัดดราม่าซะหนักเลย แต่ก็ไม่ได้ต้องลุ้นอะไรมาก แหม่ ของมันรู้ๆ กันอยู่ ตัวเอกจะตายง่ายๆ ได้ไงอ่ะ แต่แม่พีต้าก็เขียนบทซะโหดจัง เจ้แม่รับบทหนักสุดๆ เลย สงสารเลยนะเนี่ย แต่นับว่าเป็นบทที่ช่วยพัฒนาตัวละครได้ดีล่ะ จากศิษย์พี่ใหญ่ไม่เอาไหน ในเล่มแรก ตอนนี้กลายเป็นเจ้าสำนักตัวจริงอย่างสมศักดิ์ศรีแล้วน๊า

สองคนก็โตขึ้น อายุเข้าหลักร้อยกันไปแล้ว เริ่มเข้าบทความสัมพันธ์ศิษย์พี่ศิษย์น้องกันซะที แหม่ มันเรียกได้ว่า complicated จริงๆ เสี่ยวเฉียนก็อยากเลี้ยงศิษย์พี่ผู้มีนิสัยองค์หญิงใหญ่ให้สุขสบายแบบบุรุษหน้าขาว ส่วนเจ้แม่ก็เริ่มมีเสียอาการเวลาอยู่กับเสี่ยวเฉียน อยากเอ็นดูน้องแบบใกล้ชิดโดยไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร ฮาๆๆ มันลุ้นอยู่นะะ

แต่จะว่าไป จนถึงจบเล่มสอง บรรยากาศของสองคนนี้ มันก็ยังเป็นรักแบบพี่น้องอยู่ดีนะ มันเหมือนเป็นความเห็นอกเห็นใจกันมากกว่าจะเป็นความอยากครอบครองอ่ะ แล้วด้วยความซึนขั้นเทพ ปากไม่ตรงกับใจกันทั้งคู่ด้วยเนี่ย นึกไม่ออกจริงๆ ว่าสุดท้ายจะสารภาพกันท่าไหน ฮาๆๆ

งานของพีต้า เด่นเรื่องพล็อตและการวางความสัมพันธ์ตัวละครซับซ้อนแฮะ แต่โดยภาพรวมยังเข้าใจง่าย ถึงจะเริ่มมีตัวละครหลายฝ่าย แต่ก็ไม่ได้มากเกินจนจับต้นชนปลายไม่ถูกอะไรขนาดนั้น วิธีการเล่าเรื่องก็ไปตามลำดับเวลา ไม่ได้ย้อนไปมา ส่วนที่มึนจริงๆ คือฉากแฟนตาซี จิตกระบี่ จิตปฐม นั่นต่างหาก แบบว่า มันนึกอะไรไม่ออกเลยจริงๆ ความเหนือจินตนาการที่แท้ มันเหมือนจะเจ๋งนะ แต่เราคงไร้ความสามารถเองแหละ เฮ้ออ เรื่องนี้มันควรจะมีอนิเมออกมาสักภาคสองภาคจริงๆ

สรุปเล่มสอง ค่อนข้างอ่านยากขึ้น ด้วยฉากแฟนตาซีแบบเน้นๆ พล็อตเริ่มยุ่ง ดราม่าเยอะ ความวายไม่ปรากฏ แต่ด้วยความที่ยังมีอีกหลายๆๆ ปมค้างคาอยู่ ไงก็ต้องตามลุ้นกันต่อล่ะ

[ME mew desu · Rating 4 out of 5]

เล่ม 2 สนุกกว่าเล่ม 1 มากกกกแบบมากๆ ทุกคนอย่าพึ่งเท ลองแข็งใจอ่านเล่ม 1 ให้จบแล้วจะพบว่าลิ่วเหยาคือนิยายที่สนุกมากๆเล่มนึงเลย เล่มนี้จะพาเราเข้าสู่ช่วงเติบโตของเด็กๆฝูเหยากันแล้ว แต่ละคนคือเก่งและมีความสามารถขึ้นจากเดิมมากๆ แถมพอปมต่างๆมันเริ่มเฉลยออกมา เนื้อเรื่องก็สนุกขึ้นด้วย เราว่าพอลิ่วเหยาเข้าเนื้อเรื่องหลักแล้วก็เป็นนิยายเล่มนึงที่ดำเนินเรื่องดีนะ ไม่ค่อยมีช่วงน่าเบื่อด้วย ในส่วนคสพ.เจ้าแม่กับน้องเฉิง เราว่ายังค่อนข้างเบาบางเมื่อเทียบกับฟีลมิตรภาพของเด็กๆ แต่ก็รับรู้ได้จากการกระทำนะว่าเค้ารักกันชอบกัน แต่ก็ยังไม่มีใครกล้าพูดออกไปตรงๆซักที ไปรอฟรินฉากหวานๆเล่ม 3 กันต้อออ (ไม่รู้จะมีไหมนะ5555)

ปล.ส่วนตัวเราก็ยังคิดว่าลิ่วเหยาอ่านยากอยู่ดี เพราะหนึ่งเราไม่ชินแนวฝึกเซียน+ศัพท์ฝึกเซียนเข้าใจยากอยู่นิดหน่อย สองคือบางประโยคที่แปลมาก็ค่อนข้างแปลกและซับซ้อน ต้องพึ่งพิงบริบทข้างเคียงว่าหมายถึงอะไรเหมือนต้องแปลไทยเป็นไทยอีกรอบ คือเราจะกวาดตาอ่านผ่านๆไม่ได้ ต้องตั้งใจอ่าน ไม่งั้นจะอ่านไม่รู้เรื่องเลย😵‍💫

[Ning · Rating 4 out of 5]

ยิ่งอ่าน ก็ยิ่งยาก .. แล้วตามสถิติ คือเล่มสุดท้ายจะต้องโค่ดยาก เริ่มหวันใจ ฮาา

เล่มนี้ ตัวละครโตละ จากเล่มแรก ที่ตัวละคร ค่อนข้างอ่อนด๋อยมาก สู้อะไรใครก็แพ้
มาเล่มนี้ คือค่อนข้างเก่งเทพมาก ๆ (แต่ยังแพ้พวกบอสทั้งหลายอยู่) แต่ก็เจ็บหนักหลายรอบอยู่เหมือนกัน

ด้านความรัก อันนี้ตอนแรก งงนิดหน่อย ไม่รู้ไปรักกันไหน
แต่พอผ่าน ๆ ไป การบรรยาย การแสดงออกของตัวละคร คือแบบ โหยยย ... เค้าขาดกันไม่ด้ายยยยย

เรื่องความยาก อันนี้บอกเลย ยากมาก .. ไม่ว่าจะสำนวน หรือ ตัวเรื่องเอง
แต่อ่านเพลินมาก อ่านไม่ท้อเลย

ตอนนี้รอเล่มจบ แต่รู้สึกดีเหมือนกัน ที่ต้องรอ รู้สึกเหมือนได้พัก
ไม่ต้องกลัวลืม เพราะต่อให้อ่านต่อกัน ก็จำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว ฮาาาาา

[orangejasmine · Rating 4 out of 5]

เล่มสองมันมาว่ะ

หลังจากหนีตายกันจ้าละหวั่นออกมาจากเกาะมังกรเขียวในเล่มแรก ไอ้เราก็คิดว่าจะรอดกันแล้ว ที่ไหนได้ เรื่องมันเศร้า แต่ก็เศร้าไม่นานแหละค่ะ แล้วก็กลับไปเป็นแก๊งเด็กตลกเหมือนเดิม เนื้อหาเป็นช่วงที่เสี่ยวเฉียนอยู่เกาะหมิงหมิง กับเหล่าศิษย์ที่เหลืออยู่กันอีกที กลับมาเจอกัน แล้วก็ไปผจญภัยด้วยกันต่อ ภัยใหญ่ด้วยรอบนี้ เพราะต้นเหตุเภทภัยก็ศิษย์ร่วมสำนักนี่แหละ นอกจากนั้นศิษย์พี่ใหญ่ที่ตอนนี้เป็นเจ้าสำนักแล้วยังต้องหาทางปลดล็อคเขาฝูเหยาอีก เพราะก่อนลงเขามาอาจารย์ล็อคไว้ใหญ่มาก และเหมือนสวรรค์จะคิดว่าเขายังลำบากไม่พอ เพิ่มปัญหาเรื่องปีศาจในใจมาให้เขาอีก เป็นศิษย์พี่เจ้าสำนักนี่ไม่ง่ายเลยจริงๆ

จากเล่มแรกที่เราใช้เวลายาวนานมากกว่าจะจบ เล่มสองสปีดดีขึ้นค่ะ เริ่มชินกับสำนวนภาษาแล้ว แต่ก็ยังนานอยู่สำหรับการอ่านหนังสือสามร้อยกว่าหน้า 5555555 เล่มนี้ปัญหาอยู่ที่เราเองแล้วค่ะ คือเราลืมเนื้อเรื่องเป็นบางจุด พอมันถูกพูดถึงอีกครั้งที่หลังแล้วเราลืม เลยต้องคอยพลิกกลับไปหาอ่าน

เล่มนี้เราอ่านสนุกแล้วค่ะ เรียกว่าครบรสเลย สุข เศร้า เหงา รัก เหนื่อย ท้อ บู๊ บุ๋น มาหมด ตอนเศร้าก็คือ เศร้ามากจนน้ำตาไหลตาม ประโยคหมัดฮุคเลยคือ ศิษย์พี่ ข้าอยากกลับบ้าน อ่านแล้วซึมเลย

นอกจากนั้นยังได้เห็นเด็กๆ ที่เติบโตขึ้นเป็นร้อยปีแน่ะ ซึ่งกว่าจะผ่านอะไรมาได้ก็เรียกว่าชีวิตสาหัสไม่แพ้กันเลยแต่ละคน ปมต่างๆ ก็เริ่มกระจ่างขึ้นมาบ้างหลังจากทิ้งให้เราสงสัยกันในเล่มแรกทั้งเรื่องตัวละคร และเรื่องราวในอดีต

สุดที่รักเบอร์หนึ่งของเราในเล่มนี้ก็ยังเป็นเหยียนเจิงหมิงอยู่ จากเล่มแรกที่แค่น่าหมั่นไส้ เล่มสองเพิ่มความน่าเห็นใจเข้าไปอีก ชีวิตลำบาก อย่างที่บอกเป็นศิษย์พี่เจ้าสำนักมันไม่ง่ายเลย แต่ก็มีปันใจไปให้เสี่ยวเฉียนนิดนึงเพราะน้องเท่มากเลยค่ะเล่มนี้ เก่งขึ้นเยอะมาก และยิ่งรู้ว่าน้องผ่านอะไรมาตอนแยกกับเดอะแก๊งก็คือ น้องสุดยอดมาก เด็กๆ คนอื่นก็ชอบค่ะ น้องสุ่ยเคิงเล่มนี้ก็โตเป็นนกแล้ว หลี่อวิ๋นขาดไม่ได้ ไม่งั้นศิษย์พี่ใหญ่เป็นโรคซึมเศร้าแน่นอน ส่วนหานยวนก็ทั้งน่าสงสารและน่าเ��็นใจ เพิ่มเติมคือยังไม่เข้าใจเส้นทางชีวิตน้องเท่าไหร่อยู่ค่ะ

และใช่ค่า เราได้เริ่มเห็นเลิฟไลน์ของเหยียนเจิงหมิงกับเสี่ยวเฉียนของเขาแล้วค่า นิยายเรื่องนี้ก็เป็นนิยายรักอยู่เหมือนกันนะคะ แม้ตอนนี้จะยังเป็นรักเขาข้างเดียวของคุณพี่เขาอยู่ก็ตาม

[RHEA · Rating 5 out of 5]

สนุกกกกก วางไม่ลงเลย กลมกล่อมไปหมด ในความดราม่ามีความตลก สิ่งหนึ่งที่เป็นเอกลักษณ์มากๆ ของเรื่องนี้คือความตลกร้าย ทั้งบทพูด ทั้งการเล่าเรื่อง แฝงความตลกร้ายเยอะมากๆ

แอบกรี๊ดความถากถางของเส่วเฉียน วงวารศิษย์พี่ใหญ่ และเอ็นดูสุ่ยเคิงมากๆๆ น่ารักกก ส่วนศิษย์พี่สองเกือบจะเหมือนเป็นคนปกติคนเดียวในสำนัก บทจืดจางนิดหน่อย แต่ขาดไม่ได้นะ ไม่งั้นศิษย์พี่ใหญ่สติแตกไปละ ส่วนหานยวนนี่รอดูว่าจริงๆ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมไปทางนั้น แล้วอดีตของปรมาจารย์กับอาจารย์นี่อะไร จะมีเฉลยมั้ย อยากใส่ใจ

[Heather Cat · Rating 5 out of 5]

I am loving this story. The flow of the plot and the growth of the characters is some of Priest's best. Though the main two will never be my favorite couple of hers, they are absolutely wonderful and deserve 300 years of peace and love after all the shit they've been through.

[Kritya Lee · Rating 3 out of 5]

เราอ่าน LINE รีวิวของเล่มหนึ่งที่บอกว่าเล่มนั้นช้าเพราะปูเรื่องเยอะ ส่วนตัวว่าเล่มสองนี่แหละของจริงเล่มแรกยังดูมีการพัฒนาการของตัวละครที่เข้าใจจับต้องได้ถึงแม้ยังจะไม่ค่อยเข้าใจเหตุผลมากนัก แต่พอมาเล่นสอง ตัวละคร กระโดดไปโตเลยทีเดียว และกลุ่มต่างๆที่วางไว้ก็พึ่งแง้มหน้าออกมาให้ดูเท่านั้น

[AP · Rating 5 out of 5]

เทียบกับเล่มหนึ่งแล้ว ชอบเล่มนี้มากกว่ามากๆเลยค่ะ สนุกมาก แต่อ่านยากเหมือนเดิมค่ะ อ่านได้ค่อนข้างช้าเพราะต้องค่อยๆตีความ รักเด็กๆสำนักฝูเหยามากเลย เล่มนี้ความเป็นครอบครัวชัดเจนขึ้นมากๆ

[Suwannee Duangmanee · Rating 5 out of 5]

อ่านสนุก เรื่องราวร้าย/ดี เกิดขึ้นต่อเนื่อง ทำให้ตัวละครมีความพัฒนา

[Faelyn]

โตกันหมดแล้ว แต่ละคนก็มีทางเดินของตัวเอง อะไรจะเป็นยังไงต่อไปก็ลุ้นที่เล่มสุดท้ายละ

[Panchaya · Rating 4 out of 5]

4.5 คมในฝักที่แท้ ความ slow burn ที่อัดแน่นในเล่มแรก พอถึงเวลาสำแดงฤทธิ์ ก็เล่นเอาวางไม่ลงเลย เล่มนี้สนุกมาก

[Sabrina Rios · Rating 4 out of 5]

Divino

[น้อนเว่ย · Rating 4 out of 5]

สนุกมากมึง พอจบด้วยการตัดขั้วหัวใจแล้ว จากนั้นแม่งโคตรสนุก อยากให้5ดาวแต่แปลเหี้ยมากจริงๆ แปลผิดแปลถูกมั่วไปหมด แต่สนุกรับรอง มึงต้องตั้งสติอ่านเพื่อน