Sfinx: dertien essays over de man

by Maartje Laterveer (Editor), Mohammed Benzakour, Maurits de Bruijn

'Een vrouw wordt niet als vrouw geboren, maar tot vrouw gemaakt,' schreef Simone de Beauvoir. Maar hoe zit het met de man? In vergelijking met de talloze reflecties en analyses van vrouwen en vrouwelijkheid, is het wat mannen en mannelijkheid betreft opvallend stil gebleven. Hoog tijd voor een essaybundel die daar verandering in brengt. In Sfinx buigen dertien mannelijke essayisten zich over onderwerpen als vriendschap en vaderschap, verantwoordelijkheid en schaamte, ongenaakbaarheid en kwetsbaarheid, macht en kracht en de complexiteit van mannelijkheid. In een tijd waarin volgens sommigen 'de man geen echte man meer kan zijn', is het noodzakelijk om na te denken over de vraag: Wat maakt de man?

Met essays van Mohammed Benzakour, Maurits de Bruijn, Maxim Februari, Peter Giesen, Martin de Haan, Lotfi El Hamidi, Thomas Heerma van Voss, Hans Hogenkamp, Rutger Lemm, Jan van Mersbergen, Tjeerd Posthuma, Casper Thomas en Nathan Vos

Genres: Nonfiction

176 pages, Paperback

First published February 13, 2020

Reviews

[Beatrix]

Vorig jaar heb ik erg genoten van Wolf, en nu, een jaar later, is er Sfinx! Sfinx is een bundel van 13 essays samengesteld door Maartje Laterveer, waarin 13 mannelijke essayisten op zoek gaan naar het antwoord op de vraag: Wat maakt de man? Met essays van Mohammed Benzakour, Maurits de Bruijn, Maxim Februari, Peter Giesen, Martin de Haan, Lotfi El Hamidi, Thomas Heerma van Voss, Hans Hogenkamp, Rutger Lemm, Jan van Mersbergen, Tjeerd Posthuma, Casper Thomas en Nathan Vos.

'Sfinx' is een eerlijke en verhelderende bundel waarin de essayisten zichzelf en de wereld om hen heen kritisch bevragen in de heersende opvattingen over hoe 'dé man' zou moeten zijn. Dit aan de hand van alledaagse en herkenbare onderwerpen als vaderschap, kwetsbaarheid, macht, schaamte, verantwoordelijkheid en de invloed die nature, nurture en cultuur hierop hebben.

Mijn 3 favoriete essays waren die van Hans Hogenkamp, Lotfi El Hamidi en Tjeerd Posthuma. Hans Hogenkamp richt zich op de verandering van heersende stereotypen in slechts enkele generaties en het traditionele beeld van 'De man als jager'. Wat geef je mee in de opvoeding van je eigen kinderen wanneer dit beeld van 'de man' zo aan verandering onderhevig is?

Lotfi El Hamidi werpt een kritische blik op de traditionele misogynische cultuur die binnen veel Islamitische landen nog steeds het uitgangspunt is. Wanneer dit de norm blijkt te zijn, welke verwachtingen roept dit dan op bij de mannen binnen die cultuur, en hoe is deze vicieuze cirkel dan te doorbreken?

Het essay van Tjeerd Posthuma wist me te raken vanwege het kwetsbare en persoonlijke karakter. Hij schrijft pijnlijk eerlijk over de schaamte die hij ervoer tijdens een onvrijwillige verhouding met een oudere man die misbruik maakte van zijn positie, en de steeds herhalende patronen van schaamte over het niet kunnen voldoen aan het traditionele beeld van de man.

En zo zou ik nog wel even door kunnen gaan, want het fijne aan 'Sfinx' is juist de grootse verscheidenheid aan onderwerpen, wat maakt dat iedere lezer hier weer iets anders uit zal halen. ❤👌

[Maurits de Bruijn]

Is dit not done?

[Robin Ronner]

"Ik wil het niet hebben over man of vrouw, alleen over verantwoordelijkheid en evenwicht."
Heel mooi boek, 13 verschillende perspectieven op het "feminisme voor de man", om het zo maar te noemen. Goed geschreven en veel stof tot nadenken.

[Mirte Geerts]

3.5 sterren. Interessant, leerzaam en fijn om te lezen. Verder niet mega mind blowing of vernieuwend, vandaar 3.5 sterren.

[Marije van der Kooij]

2,5* misschien? Het merendeel viel erg tegen.

[Caro]

Hans Hogenkamp (47-48), over zijn zonen

"Ik kan duidelijk maken dat ze iemands grenzen altijd moeten respecteren, maar het is aan de meisjes die zij gaan tegenkomen om die grenzen te stellen, en ik ga ervan uit dat die meisjes daartoe in staat zijn. Als ik zou vertellen dat meisjes niet zo goed weten wat ze willen, voed ik het oude cliché van jonge vrouwen als schaapachtige, handelingsonbekwame wezens. Bovendien klinkt daarin door dat jongens wél weten wat ze willen, namelijk seks. Ik wil hen niet toespreken vanuit die stereotiepe aanname. Ik wil hun de ruimte geven waar ze recht op hebben, namelijk de ruimte om zelf ook niet zo goed te weten wat ze willen."

[Max van Dijk]

Ieder die dit boek leest heeft een mooie mogelijkheid tot introspectie. Mannen èn vrouwen. Als je die mogelijkheid niet overweegt ben je onopzettelijk vastgeroest of vertoon je archaïsch gedrag.