What do you think?
Rate this book
聶氏 #3
ทั่นฮวาในดวงใจ
เพราะความเรียงอันยอดเยี่ยมทำให้ ‘นาง’ มาเป็นทั่นฮวา และจำต้องปกปิดความจริงที่ว่าตนเองคือสตรีเอาไว้ ทว่า... เขากลับรู้ได้ด้วยเพียงการสบตากับนางคราแรก
ถานอู่ฟูผู้ที่ขี้เกียจใช้สมองเป็นที่สุด ได้ใช้สมองของนางเพียงน้อยนิดเพื่อสอบเข้าเป็นขุนนาง แต่ก็จำต้องหาที่พึ่งพิงที่น่าจะฝากชีวิตไว้ได้ ซึ่งตัวเลือกแรกของนางก็คือ ‘เขา’ คุณชายสกุลเนี่ย เมื่ออยู่กับเขาที่ขึ้นชื่อว่า ‘ยึดชาติบ้านเมืองเป็นที่ตั้ง’ และเถรตรงเป็นที่สุดแล้วนางก็ไม่มีสิ่งใดที่ต้องกลัว เว้นแต่เพียง ‘ตัวเขา’ เองนั่นล่ะ!
เพราะความจริงแล้วคนผู้นี้กลับมีความลับมืดดำอยู่ อีกด้านที่ไม่มีผู้ใดรู้แต่ในยามที่นางกำลังจะตาย กลับใช้อุบายเพียงเล็กน้อยรอดตัวจากมีดสั้น ของเขามาได้และชีวิตของทั้งสองก็ต้องพัวพันกัน อย่างมิอาจจะแยกออกจากกันได้อีกต่อไป!
ถานอู่ฟูผู้ที่ขี้เกียจใช้สมองเป็นที่สุด ได้ใช้สมองของนางเพียงน้อยนิดเพื่อสอบเข้าเป็นขุนนาง แต่ก็จำต้องหาที่พึ่งพิงที่น่าจะฝากชีวิตไว้ได้ ซึ่งตัวเลือกแรกของนางก็คือ ‘เขา’ คุณชายสกุลเนี่ย เมื่ออยู่กับเขาที่ขึ้นชื่อว่า ‘ยึดชาติบ้านเมืองเป็นที่ตั้ง’ และเถรตรงเป็นที่สุดแล้วนางก็ไม่มีสิ่งใดที่ต้องกลัว เว้นแต่เพียง ‘ตัวเขา’ เองนั่นล่ะ!
เพราะความจริงแล้วคนผู้นี้กลับมีความลับมืดดำอยู่ อีกด้านที่ไม่มีผู้ใดรู้แต่ในยามที่นางกำลังจะตาย กลับใช้อุบายเพียงเล็กน้อยรอดตัวจากมีดสั้น ของเขามาได้และชีวิตของทั้งสองก็ต้องพัวพันกัน อย่างมิอาจจะแยกออกจากกันได้อีกต่อไป!
256 pages, Paperback
First published July 1, 1999
2 people are currently reading
18 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
April 28, 2020
เริ่มต้นอ่านด้วยความคาดหวัง ก่อนค่อย ๆ โดนความผิดหวังทับถมเป็นชั้น ๆ จบด้วยความรู้สึกว่า อิ๊บอ๋ายแล้ว ดันซื้อมาทั้งชุด... เริ่มต้นก็ลางไม่ดีซะแล้ว แล้วที่เหลือละ ฮือ
เป็นผลงานของอวี๋ฉิงที่ไม่มีกลิ่นอายของอวี๋ฉิงอย่างที่เราคุ้นกัน ด้วยความที่เป็นผลงานแรก ๆ ของอวี๋ฉิงด้วยแหละ คิดว่าน่าจะเป็นช่วงที่ยังหาตัวตน ยังมีหลายอย่างที่ยังทำได้ไม่ดี และไม่ลงตัว
อ่านไม่ยากเลยค่ะ ตรงกันข้าม ง่ายจนเกินไปด้วยซ้ำ จนอยากจะขอร้องว่าช่วยทำให้เรื่องหนักแน่นน่าเชื่อถือกว่านี้หน่อยเถิด อันนี้มันช่างแสนเบาบาง ขาดเหตุผล และเลื่อนลอยจนเกือบจะว่างเปล่าเหลือเกิน
เริ่มต้นด้วยฉากนางเอกที่ปลอมตัวเป็นชายเข้ามาสอบเป็นบัณฑิตได้เป็นทั่นฮวาพบพระเอกครั้งแรก พระเอกก็จับพิรุธนางเอกได้ทันทีว่านางเป็นผู้หญิง แต่ก็ไม่ยอมปริปาก ปล่อยให้นางเอกเข้าใจผิด ๆ ว่าตัวเองปลอมตัวแสนจะแนบเนียน (ซึ่งก็อาจจะจริง เพราะในเรื่องมีพระเอกเพียงคนเดียวที่ดูออก) ส่วนพระเอกก็ได้แต่ระแวงว่านางเอกจะนำภัยมาสู่ตัวเลยไม่อยากไปยุ่งเกี่ยว แต่นางเอกเธอปักความเชื่อว่าถ้าอยู่กับพระเอกต้องปลอดภัยแน่นอน เลยพยายามหาทางยึดเกาะไว้ คนหนึ่งอยากหนี คนหนึ่งอยากหาที่พึ่ง ไป ๆ มา ๆ นางเอกดันไปเหยียบจุดตายพระเอกเข้าเลยเกือบได้ตายจริง พระเอกที่ดูเมตตาอารีมีอีกโฉมหน้าคือโหดอำมหิตคิดจะกำจัดนางเอกทิ้ง แต่นางเอกก็อาศัยไหวพริบบวกดวงยื่นข้อเสนอว่าตนจะคอยเป็นคนคอยช่วยเหลืออยู่ข้างกายพระเอก สุดท้ายพระเอกก็ยอมปล่อยนางให้อยู่ข้างกาย เรื่องราวราบเรียบสลับวุ่นวายจนเวลาผ่านไปหลายปี เจออุปสรรค พระเอกเริ่มรู้ตัวว่ารักนางเอกฉันชายหญิง นางเอกเล่นตัวนิดหน่อย เจออุปสรรคอีกนิด สุดท้ายรักกัน แฮปปี้เอนดิ้ง
โอรู้สึกว่าผู้เขียนปักธงใส่ตัวละครมากไป แต่ไม่สามารถใส่เหตุผลมารองรับได้เพียงพอ หรือน่าเชื่อถือพอ พอทำได้ไม่ถึง อะไรที่ปักไว้ มันก็อ่อนยวบไปหมด
อย่างการที่บอกว่าพระเอกเป็นคนรักชาติบ้านเมือง รักมาก ยึดมั่นมาก ใครที่จะมาเป็นอุปสรรคต่อแผนการฮีไม่ลังเลที่จะกำจัดทิ้งหมด มุ่งมั่นแบบประหลาด ๆ พอเรื่องอธิบายเหตุผล เราก็อ่านแบบ ฮะ แค่เนี้ยเหรอ
อย่างการที่นางเอกเสี่ยงตายปลอมตัวเป็นผู้ชายมารับราชการ สุดท้ายมาทำตัวชิล ๆ อยู่ไปวัน ๆ บอกว่านางฉลาดแต่เป็นคนขี้เกียจ ขี้เกียจทุกอย่าง ชอบกิน แต่ขี้เกียจตื่น ชอบของดี ๆ แพง ๆ แต่ขี้เกียจหาเงิน สมองดีแต่ขี้เกียจใช้สมอง ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย กิน ๆ นอน ๆ ให้พระเอกคอยซัพพอร์ต อ่านแล้ว แบบ... นางมาทำอะไรเนี่ย ซึ่งในเรื่องก็เฉลยเหตุผล ซึ่งในสายตาโอ ก็พอฟังได้ แต่น้ำหนักมันน้อยมากเมื่อเทียบกับช่วงเวลาที่เธอทิ้งตัว
บอกพระเอกฉลาดมาก นางเอกฉลาดมาก แต่วิธีคิด การกระทำ มันไม่ไปด้วยกันเลย
บอกพระเอกโหด ชนิดที่ว่าพระเอกจะฆ่านางเอกหลายรอบ แต่บทจะดี ก็คือดีแบบปล่อยให้นางทำตามใจ พะเน้าพะนอนางสุด ๆ แบบที่ชวนสงสัยว่านางเอกไปป้ายยาอะไรพระเอกไว้
บอกนางเอกเป็นคนเดียวที่อ่านพระเอกออก เข้าใจพระเอก พระเอกเลยรู้สึกว่านางเอกพิเศษ แต่บทมันไม่มีอะไรชวนให้เรารู้สึกพิเศษแบบที่พระเอกรู้สึกเลย
เรื่องไม่มีพัฒนาการของตัวละคร มีแต่อะไรไม่รู้ที่ยัดมาใส่แบบงง ๆ กระโดดไปกระโดดมา วุ้ย การสร้างเรื่องน่ะ ไม่ใช่อะไรง่าย ๆ อย่างแค่พูดอะไรลอย ๆ ชี้นิ้วส่ง ๆ แล้วคนอ่านจะพยักหน้าคล้อยตามหรอกนะ
โอจดมาเลย ณ บทที่ห้า (เวลาในเรื่องคือผ่านไปสามปี) ทุกอย่างยังเหมือนย่ำอยู่กับบทแรก คือ 1. พระเอกเสียดายที่นางเอกเป็นเป็นผู้หญิง (ไม่งั้นนะ นางต้องรับราชการสร้างชื่อให้สำนัก สร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่ บลา ๆ ) 2. โอ๊ะ ฆ่านางดีกว่า (อยู่ไปก็รังแต่จะทำให้วุ่นวายและเสียเรื่องนะแม่นาง) 3. นางเอกบอกกับตัวเองว่าพระเอกไม่มีทางรู้ว่าตัวเองเป็นผู้หญิง (ก็ฉันช่างเป็นสุดยอดนักปลอมตัว ยังไม่เคยมีใครจับได้เลยนะยะ พระเอกจะจับได้ไง)
มีเปิดตัวละครที่น่าจะเป็นพระเอกในเรื่องถัด ๆ ไปด้วย ก็ตามชื่อชุดแหละ คุณชายสกุลเนี่ย น่าจะเป็นน้อง ๆ พระเอกเรื่องนี้ คือพระเอกเรื่องนี้เป็นพี่คนโต แต่บทเปิดตัวละครก็ทำได้ไม่น่าสนใจ หรือรู้สึกว่ามันจะเป็นเนื้อเดียวกันแต่อย่างใด
สรุปคือโอผิดหวัง น้ำหนักเหตุผลน้อย ตัวละครไม่มีพัฒนาการ ไม่น่าเชื่อถือ ไม่มีเสน่ห์ ไม่น่าจดจำ ในแง่ของความสัมพันธ์ความรักกันก็อ่อน 1 ดาว
เป็นผลงานของอวี๋ฉิงที่ไม่มีกลิ่นอายของอวี๋ฉิงอย่างที่เราคุ้นกัน ด้วยความที่เป็นผลงานแรก ๆ ของอวี๋ฉิงด้วยแหละ คิดว่าน่าจะเป็นช่วงที่ยังหาตัวตน ยังมีหลายอย่างที่ยังทำได้ไม่ดี และไม่ลงตัว
อ่านไม่ยากเลยค่ะ ตรงกันข้าม ง่ายจนเกินไปด้วยซ้ำ จนอยากจะขอร้องว่าช่วยทำให้เรื่องหนักแน่นน่าเชื่อถือกว่านี้หน่อยเถิด อันนี้มันช่างแสนเบาบาง ขาดเหตุผล และเลื่อนลอยจนเกือบจะว่างเปล่าเหลือเกิน
เริ่มต้นด้วยฉากนางเอกที่ปลอมตัวเป็นชายเข้ามาสอบเป็นบัณฑิตได้เป็นทั่นฮวาพบพระเอกครั้งแรก พระเอกก็จับพิรุธนางเอกได้ทันทีว่านางเป็นผู้หญิง แต่ก็ไม่ยอมปริปาก ปล่อยให้นางเอกเข้าใจผิด ๆ ว่าตัวเองปลอมตัวแสนจะแนบเนียน (ซึ่งก็อาจจะจริง เพราะในเรื่องมีพระเอกเพียงคนเดียวที่ดูออก) ส่วนพระเอกก็ได้แต่ระแวงว่านางเอกจะนำภัยมาสู่ตัวเลยไม่อยากไปยุ่งเกี่ยว แต่นางเอกเธอปักความเชื่อว่าถ้าอยู่กับพระเอกต้องปลอดภัยแน่นอน เลยพยายามหาทางยึดเกาะไว้ คนหนึ่งอยากหนี คนหนึ่งอยากหาที่พึ่ง ไป ๆ มา ๆ นางเอกดันไปเหยียบจุดตายพระเอกเข้าเลยเกือบได้ตายจริง พระเอกที่ดูเมตตาอารีมีอีกโฉมหน้าคือโหดอำมหิตคิดจะกำจัดนางเอกทิ้ง แต่นางเอกก็อาศัยไหวพริบบวกดวงยื่นข้อเสนอว่าตนจะคอยเป็นคนคอยช่วยเหลืออยู่ข้างกายพระเอก สุดท้ายพระเอกก็ยอมปล่อยนางให้อยู่ข้างกาย เรื่องราวราบเรียบสลับวุ่นวายจนเวลาผ่านไปหลายปี เจออุปสรรค พระเอกเริ่มรู้ตัวว่ารักนางเอกฉันชายหญิง นางเอกเล่นตัวนิดหน่อย เจออุปสรรคอีกนิด สุดท้ายรักกัน แฮปปี้เอนดิ้ง
โอรู้สึกว่าผู้เขียนปักธงใส่ตัวละครมากไป แต่ไม่สามารถใส่เหตุผลมารองรับได้เพียงพอ หรือน่าเชื่อถือพอ พอทำได้ไม่ถึง อะไรที่ปักไว้ มันก็อ่อนยวบไปหมด
อย่างการที่บอกว่าพระเอกเป็นคนรักชาติบ้านเมือง รักมาก ยึดมั่นมาก ใครที่จะมาเป็นอุปสรรคต่อแผนการฮีไม่ลังเลที่จะกำจัดทิ้งหมด มุ่งมั่นแบบประหลาด ๆ พอเรื่องอธิบายเหตุผล เราก็อ่านแบบ ฮะ แค่เนี้ยเหรอ
อย่างการที่นางเอกเสี่ยงตายปลอมตัวเป็นผู้ชายมารับราชการ สุดท้ายมาทำตัวชิล ๆ อยู่ไปวัน ๆ บอกว่านางฉลาดแต่เป็นคนขี้เกียจ ขี้เกียจทุกอย่าง ชอบกิน แต่ขี้เกียจตื่น ชอบของดี ๆ แพง ๆ แต่ขี้เกียจหาเงิน สมองดีแต่ขี้เกียจใช้สมอง ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย กิน ๆ นอน ๆ ให้พระเอกคอยซัพพอร์ต อ่านแล้ว แบบ... นางมาทำอะไรเนี่ย ซึ่งในเรื่องก็เฉลยเหตุผล ซึ่งในสายตาโอ ก็พอฟังได้ แต่น้ำหนักมันน้อยมากเมื่อเทียบกับช่วงเวลาที่เธอทิ้งตัว
บอกพระเอกฉลาดมาก นางเอกฉลาดมาก แต่วิธีคิด การกระทำ มันไม่ไปด้วยกันเลย
บอกพระเอกโหด ชนิดที่ว่าพระเอกจะฆ่านางเอกหลายรอบ แต่บทจะดี ก็คือดีแบบปล่อยให้นางทำตามใจ พะเน้าพะนอนางสุด ๆ แบบที่ชวนสงสัยว่านางเอกไปป้ายยาอะไรพระเอกไว้
บอกนางเอกเป็นคนเดียวที่อ่านพระเอกออก เข้าใจพระเอก พระเอกเลยรู้สึกว่านางเอกพิเศษ แต่บทมันไม่มีอะไรชวนให้เรารู้สึกพิเศษแบบที่พระเอกรู้สึกเลย
เรื่องไม่มีพัฒนาการของตัวละคร มีแต่อะไรไม่รู้ที่ยัดมาใส่แบบงง ๆ กระโดดไปกระโดดมา วุ้ย การสร้างเรื่องน่ะ ไม่ใช่อะไรง่าย ๆ อย่างแค่พูดอะไรลอย ๆ ชี้นิ้วส่ง ๆ แล้วคนอ่านจะพยักหน้าคล้อยตามหรอกนะ
โอจดมาเลย ณ บทที่ห้า (เวลาในเรื่องคือผ่านไปสามปี) ทุกอย่างยังเหมือนย่ำอยู่กับบทแรก คือ 1. พระเอกเสียดายที่นางเอกเป็นเป็นผู้หญิง (ไม่งั้นนะ นางต้องรับราชการสร้างชื่อให้สำนัก สร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่ บลา ๆ ) 2. โอ๊ะ ฆ่านางดีกว่า (อยู่ไปก็รังแต่จะทำให้วุ่นวายและเสียเรื่องนะแม่นาง) 3. นางเอกบอกกับตัวเองว่าพระเอกไม่มีทางรู้ว่าตัวเองเป็นผู้หญิง (ก็ฉันช่างเป็นสุดยอดนักปลอมตัว ยังไม่เคยมีใครจับได้เลยนะยะ พระเอกจะจับได้ไง)
มีเปิดตัวละครที่น่าจะเป็นพระเอกในเรื่องถัด ๆ ไปด้วย ก็ตามชื่อชุดแหละ คุณชายสกุลเนี่ย น่าจะเป็นน้อง ๆ พระเอกเรื่องนี้ คือพระเอกเรื่องนี้เป็นพี่คนโต แต่บทเปิดตัวละครก็ทำได้ไม่น่าสนใจ หรือรู้สึกว่ามันจะเป็นเนื้อเดียวกันแต่อย่างใด
สรุปคือโอผิดหวัง น้ำหนักเหตุผลน้อย ตัวละครไม่มีพัฒนาการ ไม่น่าเชื่อถือ ไม่มีเสน่ห์ ไม่น่าจดจำ ในแง่ของความสัมพันธ์ความรักกันก็อ่อน 1 ดาว
October 24, 2019
อ่านแล้วรู้สึกว่างเปล่าพิกล
มันไม่มีอะไรชวนให้ติดตามเลยอะ
นางเอกปลอมเป็นผู้ชายไปเป็นรับราชการ แล้วขอไปอาศัยอยู่บ้านพระเอก
พระเอกจับได้ตั้งแต่แรก แต่ไม่ได้เปิดเผย นางเอกก็คิดว่าเขาไม่รู้
ผ่านไปเป็นหลายปี พระเอกก็ค่อยๆรักกัน แต่นางเอกยังนึกว่าพระเอกไม่รู้เพศที่แท้จริงของนาง
ความจริงพล็อตมันก็โอเคอยู่นะ
แต่มันเสียตรงรายละเอียดน้อยไป ไอ้ที่บอกว่ารักกันนู่นนี่ มันไม่มีรายละเอียด เหมือนพูดมาลอยๆ แทนที่จะมีโมเมนต์พระ-นางให้มันเหมือนนิยายรักหน่อยก็แทบไม่มี แอบงงว่าตกลงพระเอกไปชอบนางเอกที่ตรงไหน
เรื่องพระเอกเป็นคนดี มีความฝันยิ่งใหญ่จะต้องทำให้ราชสำนักดีขึ้น ช่วยเหลือประชาชนอะไรนั่นก็ดูเลื่อนลอย
สรุปว่าอ่านจบไปแบบงงๆ
มันไม่มีอะไรชวนให้ติดตามเลยอะ
นางเอกปลอมเป็นผู้ชายไปเป็นรับราชการ แล้วขอไปอาศัยอยู่บ้านพระเอก
พระเอกจับได้ตั้งแต่แรก แต่ไม่ได้เปิดเผย นางเอกก็คิดว่าเขาไม่รู้
ผ่านไปเป็นหลายปี พระเอกก็ค่อยๆรักกัน แต่นางเอกยังนึกว่าพระเอกไม่รู้เพศที่แท้จริงของนาง
ความจริงพล็อตมันก็โอเคอยู่นะ
แต่มันเสียตรงรายละเอียดน้อยไป ไอ้ที่บอกว่ารักกันนู่นนี่ มันไม่มีรายละเอียด เหมือนพูดมาลอยๆ แทนที่จะมีโมเมนต์พระ-นางให้มันเหมือนนิยายรักหน่อยก็แทบไม่มี แอบงงว่าตกลงพระเอกไปชอบนางเอกที่ตรงไหน
เรื่องพระเอกเป็นคนดี มีความฝันยิ่งใหญ่จะต้องทำให้ราชสำนักดีขึ้น ช่วยเหลือประชาชนอะไรนั่นก็ดูเลื่อนลอย
สรุปว่าอ่านจบไปแบบงงๆ
September 2, 2019
อ่านไปก็งงไป ไม่ใช่งงเพราะงานอวี๋ฉิง
แต่งงว่าใช่งานอวี๋ฉิงเหรอ???
เป็นงานย่อยง่าย ๆ .. ง่ายมาก ๆ จนงงว่า point คืออะไร
มีข้ามทีละ 2 ปี 4 ปี บางเรื่องเว้น ๆ ไว้ จนสงสัยว่า จะไปโผล่ที่เรื่องอื่นหรือเปล่า
เห็นคำนำว่า เป็นเล่มแรก ๆ ของคนแต่ง
ก็ไม่ได้ไม่สนุก แต่ไม่ใช่งานอวี๋ฉิงที่คุ้นเคยเลย
อ่านได้เพลิน ๆ ค่ะ
แต่งงว่าใช่งานอวี๋ฉิงเหรอ???
เป็นงานย่อยง่าย ๆ .. ง่ายมาก ๆ จนงงว่า point คืออะไร
มีข้ามทีละ 2 ปี 4 ปี บางเรื่องเว้น ๆ ไว้ จนสงสัยว่า จะไปโผล่ที่เรื่องอื่นหรือเปล่า
เห็นคำนำว่า เป็นเล่มแรก ๆ ของคนแต่ง
ก็ไม่ได้ไม่สนุก แต่ไม่ใช่งานอวี๋ฉิงที่คุ้นเคยเลย
อ่านได้เพลิน ๆ ค่ะ
September 27, 2022
คะแนนที่ให้คือ 1/5 ค่า
ถานอู่ฟูตั้งใจที่จะปลอมตัวเป็นผู้ชายเพื่อไปสอบเป็นทั่นฮวา แล้วนางก็ทำสำเร็จ แต่เพื่อความอยู่รอดนางจึงต้องยอมปลอมตัวเป็นผู้ชายต่อไปพร้อมกับหาที่พึ่งพิง เนี่ยชังหมิงจึงตกเป็นเป้าหมายของเธอเพียงแค่ว่าเขาเป็นคนที่รักชาติบ้านเมืองอย่างที่สุด แต่ทว่าเนี่ยชังหมิงกลับดูออกตั้งแต่แรกว่าถานอู่ฟูเป็นผู้หญิง เขาเลยพยายามตีตัวออกห่างจากนางเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงปัญหาต่างๆ ถานอู่ฟูจึงต้องควักไม้ตายต่างๆออกมาเพื่อที่จะอยู่ข้างๆเนี่ยชังหมิงให้ได้
ต้องขอชมสำนักพิมพ์แจ่มใสที่ทำหน้าปกหนักสือเล่มนี้ออกมาได้สวยมาก อันที่จริงหน้าปกมากกว่ารักก็สวยทุกเล่มอยู่แล้วก็เลยโดนตกอยู่ตลอด เรื่องนี้ได้มาตอนที่แจ่มใสลดราคา 50% ค่ะ ได้มาเกือบทั้งเซ็ต ขาดไปหนึ่งเล่มเพราะว่าอ่านเรื่องย่อแล้วไม่ค่อยน่าสนใจ หลังจากได้มาไว้ในครอบครองแล้วก็ดองไว้นานเลยค่ะ ในที่สุดก็ได้ฤกษ์หยิบออกมาอ่านซักที
หลังจากที่อ่านหนังสือเล่มนี้จบก็รู้สึกดีใจมากเลยค่ะ เพราะว่าเป็นหนังสือที่น่าเบื่อ เรียบง่ายแบบไม่มีจุดที่ทำให้รู้สึกตื่นเต้นเลยแม้แต่จุดเดียว ไม่มีอารมณ์ร่วมกับหนังสือเลย ถานอู่ฟูเป็นตัวละครที่ขี้เกียจและเลื่อนลอยตามเรื่องย่อหลังปกจริงๆค่ะ ให้อารมณ์เหมือนข้าราชการที่เข้างานสายแต่เลิกงานตรงเวลา ผลงานไม่มีแต่เส้นใหญ่เหลือเกินเพราะอยู่บ้านเนี่ยชังหมิง เป็นลักษณะนิสัยที่เหนื่อยต่อการอ่านสุดๆ ยังไม่พอเหตุผลบางอย่างในบางเหตุการณ์ที่ถานอู่ฟูพูดออกมาก็ดูจะอ่อนมากๆ ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยังไม่โดนไล่ออก อาจจะเป็นเพราะเส้นสายของนางก็เป็นได้ ส่วนเนี่ยชังหมิงก็ตามใจถานอู่ฟูจนนางไม่เคยได้เรียนรู้นิสัยของการเป็นคนที่ไม่ถูกตามใจ รู้ทั้งรู้ว่าถานอู่ฟูขี้เกียจแต่ก็ยังไม่ทำอะไร มันอะไรกันนี่!
นอกจากตัวละครที่ทำให้อรรถรสในการอ่านลดลงแล้ว ประมาณเกือบท้ายเล่มที่เกิดเหตุการณ์ (เกือบจะ) ตื่นเต้นขึ้นกับถานอู่ฟู แล้วเหมือนเนื้อเรื่องบางส่วนขาดหายไปในหนังสือ ส่วนนี้ไม่แน่ใจว่าต้นฉบับคือไม่ได้อธิบายส่วนนี้ไว้หรือว่าแปลตกไป ทั้งนี้ทั้งนั้น ด้วยความที่หนังสือก็ไม่ได้ดีเลิศอะไร การค้นพบนี้ก็เลยเกิดอาการชินชา ที่น่าเศร้าที่สุดคือเล่มนี้เป็นเล่มแรกของเซ็ตคุณชายสกุลเนี่ย แล้วเราดันซื้อมาหลายเล่มมาพร้อมกัน เริ่มกลัวแล้วค่ะว่าเล่มต่อไปจะออกมาเป็นแบบไหน
บทสรุปก็คือพออ่านจบแล้วก็จบเลย เนื้อหาทั้งหมดถูกสมองลบออกไปหมดแล้วค่ะ ไม่เหลืออะไรให้จดจำนอกจากความจืดชืดของหนังสือ ก็ต้องมาลุ้นกันค่ะว่าเล่มที่เหลือจะมาในธีมแบบเดียวกันไหม โดยส่วยตัวแล้วไม่ค่อยอยากจะแนะนำ แต่ถ้าใครอยากลองก็ไม่ติดขัดค่ะ
ติดตาม Biblioteca di VIolet เพิ่มเติมได้ที่:
Instagram
YouTube
Facebook
ถานอู่ฟูตั้งใจที่จะปลอมตัวเป็นผู้ชายเพื่อไปสอบเป็นทั่นฮวา แล้วนางก็ทำสำเร็จ แต่เพื่อความอยู่รอดนางจึงต้องยอมปลอมตัวเป็นผู้ชายต่อไปพร้อมกับหาที่พึ่งพิง เนี่ยชังหมิงจึงตกเป็นเป้าหมายของเธอเพียงแค่ว่าเขาเป็นคนที่รักชาติบ้านเมืองอย่างที่สุด แต่ทว่าเนี่ยชังหมิงกลับดูออกตั้งแต่แรกว่าถานอู่ฟูเป็นผู้หญิง เขาเลยพยายามตีตัวออกห่างจากนางเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงปัญหาต่างๆ ถานอู่ฟูจึงต้องควักไม้ตายต่างๆออกมาเพื่อที่จะอยู่ข้างๆเนี่ยชังหมิงให้ได้
ต้องขอชมสำนักพิมพ์แจ่มใสที่ทำหน้าปกหนักสือเล่มนี้ออกมาได้สวยมาก อันที่จริงหน้าปกมากกว่ารักก็สวยทุกเล่มอยู่แล้วก็เลยโดนตกอยู่ตลอด เรื่องนี้ได้มาตอนที่แจ่มใสลดราคา 50% ค่ะ ได้มาเกือบทั้งเซ็ต ขาดไปหนึ่งเล่มเพราะว่าอ่านเรื่องย่อแล้วไม่ค่อยน่าสนใจ หลังจากได้มาไว้ในครอบครองแล้วก็ดองไว้นานเลยค่ะ ในที่สุดก็ได้ฤกษ์หยิบออกมาอ่านซักที
หลังจากที่อ่านหนังสือเล่มนี้จบก็รู้สึกดีใจมากเลยค่ะ เพราะว่าเป็นหนังสือที่น่าเบื่อ เรียบง่ายแบบไม่มีจุดที่ทำให้รู้สึกตื่นเต้นเลยแม้แต่จุดเดียว ไม่มีอารมณ์ร่วมกับหนังสือเลย ถานอู่ฟูเป็นตัวละครที่ขี้เกียจและเลื่อนลอยตามเรื่องย่อหลังปกจริงๆค่ะ ให้อารมณ์เหมือนข้าราชการที่เข้างานสายแต่เลิกงานตรงเวลา ผลงานไม่มีแต่เส้นใหญ่เหลือเกินเพราะอยู่บ้านเนี่ยชังหมิง เป็นลักษณะนิสัยที่เหนื่อยต่อการอ่านสุดๆ ยังไม่พอเหตุผลบางอย่างในบางเหตุการณ์ที่ถานอู่ฟูพูดออกมาก็ดูจะอ่อนมากๆ ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยังไม่โดนไล่ออก อาจจะเป็นเพราะเส้นสายของนางก็เป็นได้ ส่วนเนี่ยชังหมิงก็ตามใจถานอู่ฟูจนนางไม่เคยได้เรียนรู้นิสัยของการเป็นคนที่ไม่ถูกตามใจ รู้ทั้งรู้ว่าถานอู่ฟูขี้เกียจแต่ก็ยังไม่ทำอะไร มันอะไรกันนี่!
นอกจากตัวละครที่ทำให้อรรถรสในการอ่านลดลงแล้ว ประมาณเกือบท้ายเล่มที่เกิดเหตุการณ์ (เกือบจะ) ตื่นเต้นขึ้นกับถานอู่ฟู แล้วเหมือนเนื้อเรื่องบางส่วนขาดหายไปในหนังสือ ส่วนนี้ไม่แน่ใจว่าต้นฉบับคือไม่ได้อธิบายส่วนนี้ไว้หรือว่าแปลตกไป ทั้งนี้ทั้งนั้น ด้วยความที่หนังสือก็ไม่ได้ดีเลิศอะไร การค้นพบนี้ก็เลยเกิดอาการชินชา ที่น่าเศร้าที่สุดคือเล่มนี้เป็นเล่มแรกของเซ็ตคุณชายสกุลเนี่ย แล้วเราดันซื้อมาหลายเล่มมาพร้อมกัน เริ่มกลัวแล้วค่ะว่าเล่มต่อไปจะออกมาเป็นแบบไหน
บทสรุปก็คือพออ่านจบแล้วก็จบเลย เนื้อหาทั้งหมดถูกสมองลบออกไปหมดแล้วค่ะ ไม่เหลืออะไรให้จดจำนอกจากความจืดชืดของหนังสือ ก็ต้องมาลุ้นกันค่ะว่าเล่มที่เหลือจะมาในธีมแบบเดียวกันไหม โดยส่วยตัวแล้วไม่ค่อยอยากจะแนะนำ แต่ถ้าใครอยากลองก็ไม่ติดขัดค่ะ
ติดตาม Biblioteca di VIolet เพิ่มเติมได้ที่:
YouTube
March 11, 2022
เล่มเปิดอาจจะโหวงๆหน่อยๆ เพราะอ่านจบเราก็โหวง5555 ยังไงดีคือก็อ่านเพลินๆได้ค่ะ พล็อตก็เเบบนางเอกปลอมเป็นชาย(ซึ่งก็ค่อนข้างเห็นมาเยอะเเหะๆ) พระเอกฉลาด รู้อยู่เเล้วเเค่ไม่พูด นานมากค่ะะ กว่าจะรักกันได้เนี่ยย เนื้อเรื่องกลางเล่มเเอบเอื่อยมาก จนเราเกือบเทเเล้วค่ะ เเต่ฮึบต่อ5555 เเต่เซ็ทนี้เล่ม2 สนุกมากกกกนะคะๆๆๆ เชียร์ค่ะะะ ถึงเล่มเเรกจะทำให้ผิดหวังนิสๆก็เถอะ
September 15, 2019
กว่าจะสมหวัง พระเอกก็ผมขาวรอคอยนางมาเกือบ 10 ปี ขัดใจสายสุขนิยมนิดหน่อย แต่โดยรวมน่ารัก
Displaying 1 - 6 of 6 reviews