Znaki obecności szatana we współczesnym świecie

by Leon Cristiani, Jarosław Irzykowski (Translator)

Najgłębszym pragnieniem diabła jest przekonanie nas o jego nieistnieniu. Traktując to znane stwierdzenie Baudelaire'a jako punkt wyjścia, Leon Cristiani dostarcza nam przekonujących dowodów, iż diabeł nie tylko istnieje, ale nadal manifestuje swoją obecność, nie mniej niż w minionych stuleciach. Z uwagi na skrupulatność, z jaką autor dokumentuje wciąż aktualne przypadki nawiedzenia i kuszenia, książka ta zalicza się do najlepszych, jakie poświęcono temu zagadnieniu. Żadna z osób badających dziś sprawy opętania i egzorcyzmów nie może zlekceważyć tej fascynującej i zajmującej książki.

Genres: Religion, Nonfiction, Christianity, Theology

254 pages, Paperback

First published June 1, 1977

Reviews

[Adam Carnehl · Rating 4 out of 5]

Cristiani was a Corsican Catholic theologian, biographer, and prelate (Monsignor) who died in 1971, leaving behind a long list of books and articles, mostly on the subjects of Reformation history and saints' lives. This book is from 1959 and is quite eclectic. Beginning with an introduction on the Bible's picture of Satan and the demons, Cristiani quickly shifts to Luther's view of demonology, which Cristiani believes was more of an unhealthy and superstitious obsession, before jumping to St John Vianney's experience of satanic attacks; then he includes a somewhat puzzling chapter on the satanic "copy cat" visions following Bernadette's vision at Lourdes; then one on the nature of demonic possession itself; next several famous possessions (Antoine Gay, the lads at Illfurth, etc.); and several less famous (though more contemporary) possessions; also a chapter on a current case of possession with an ongoing exorcism at the time of the book's publication; then a chapter on the presence of Satan in the modern world; one on the strange Luciferian movements of the 20th century; and, finally, a brief look at the overall method and mentality of Satan.

Cristiani covers much ground; while many books have been written by exorcists or witnesses to exorcisms, Cristiani, who was a seminary professor and doctor of theology, offers valuable reflections on the Bible's narratives of the devil and demons, particularly Genesis 3 and Matthew/Luke 4. Cristiani's critique of Luther is a bit odd; for the writer, Luther is too devil-obsessed. He asserts this with a few scattered remarks on Luther's accounts of seeing the devil as a black boar and believing that the devil could impregnate women who invited him to do so. I think Cristiani overlooks Luther's essentially pre-modern views and takes him to task not because of the reformer's actual insights but because of Cristiani's anti-Reformation tendencies. What the writer left out is also very important; though Luther believed entirely in the powers of the devil, he nevertheless declared "One little word can fell him!"

Read in tandem with other, more ancient (John Cassian, Evagrius) books as well as more contemporary (21st century) books on demonology and exorcism, Cristiani's will have its sort of strange yet valuable place. His conclusion? Satan is capable of mass possession and is practicing just that in the modern world of mass genocide covered up by massive lies. Wherever there is murder and lies (see John 8:44), the devil is present. The "evidence" from Cristiani is just this, as well as the well-documented exorcisms he includes from the 17th through 20th centuries. For a world which no longer accepts the existence of a supernatural being called the devil or Satan, such a book is a necessity. As Baudelaire said, "The devil's deepest wile is to persuade us that he does not exist."

[Benjamin Stahl · Rating 4 out of 5]

This one, for me, was another of those ultra-traditional pre-Vatican II gems I could only really expect to come across on my father-in-law's bookshelf than any business-savvy Christian bookshop of the 21st century. But, given its darker subject matter, it actually is quite a surprising, dare I say nouveau-moderne, experience. Having been published just as the 1950s were bowing out, it predates the sensational, "Satanic Panic" antics associated with The Exorcist, The Omen and Rosemary’s Baby by more than a decade. Yet, despite a few false early steps where it fails to hold much gravity - the "Cure de Ars" section did not particularly move or frighten me - there are later on some pretty evocative and lively depictions of demonic possession.

Also, given its age, I think the writer deserves credit for maintaining a good balance between genuine belief in the devil, and a modern scepticism that recognises the murky interplay and often total presence of mental illness in its more extreme forms, which unfortunately and famously havel ed to the tragic if (I should hope) well-intentioned torments inflicted those suffering mental afflictions without a trace of the infernal. (It is, nonetheless, a facaitinging and never quite clearcut question how the two can interact, feed of and sustain, or wholly be confused with one another, and there are some brilliant books out there that attempt to explore it: Huxley's Devils of Loudun is a remarkable and unsettling example I name as my favorite).

I would also say that this is one of those books where, instead of failing to match its initial promise, it transcends its initial weaknesses and turns into a very thoughtful, theologically intricate and daring rumination on the deeper causes of possession, or Satanic influence.
In fact, I actually wrote a fair amount about this aspect of the book, but for some reason the draft saved only came up to the point, so fuck it.

[Megan · Rating 2 out of 5]

A fun enough read in the first half, with its stories of possessions and holy visitations, but it certainly isn’t proof of anything.

[denudatio_pulpae · Rating 1 out of 5]

"Dziś jednak diabeł posługuje się innymi narzędziami niż za czasów św. Piotra Chryzologa, a może i tymi samymi, tyle że w nowej postaci. Wspominaliśmy już o kinie, i to powinno wystarczyć. Nie ma potrzeby rozpisywać się na temat straszliwego upodlenia powieści, ulubionego gatunku literackiego tak wielu naszych bliźnich - powieści, których popularność wydaje się zależeć od wpisanej w nie szpetoty.

Dla prawdziwego chrześcijanina oczywistym jest fakt, iż większość poczytnych współczesnych powieści, nasyconych ponurym i opacznym "realizmem", nader wiele wspólnego ma z satanizmem.

Jak najbardziej zasadne będzie więc przypomnienie proroczych słów, jakie św. Paweł skierował do Tymoteusza, swojego ucznia: "Przyjdzie bowiem chwila, kiedy zdrowej nauki nie będą znosili, ale według własnych pożądań - ponieważ ich uszy świerzbią - będą sobie mnożyli nauczycieli. Będą się odwracali od słuchania prawdy, a obrócą się ku zmyślonym opowiadaniom." (2 Tm 4, 3-4),
Ad fabulas convertentur! Język łaciński określa zmyślone opowiadania i romanse jednym słowem: fabulae - bajki.

Iluż naszych bliźnich sposobu na życie poszukuje wyłącznie w takich powieściach, częstokroć służących jedynie podrażnieniu zmysłów i niezdrowej wyobraźni".

Tak sobie myślę, że ten portal jest pełen satanistów. Czytania powieści się zachciało, bezbożnicy! Ja to już w ogóle mam przechlapane, bo jeszcze słucham złej muzyki i mam dwa koty w domu. No i zadaję za dużo pytań, to nie jest mile widziany kierunek.

Książka ta jest, podobnie jak dzieła Amortha, przeznaczona raczej dla ludzi wierzących, chociaż tytuł mógłby sugerować co innego - miało być przecież przedstawienie dowodów na obecność szatana we współczesnym świecie. Coś chyba nie wyszło, albo po prostu mnie nie przekonują niektóre argumenty. Nie uznałabym jej też za rzetelne źródło informacji o czymkolwiek, a już na pewno nie o opętaniach, demonach i nawet samym szatanie, o którym przecież miała być głównie mowa. W tym temacie to już chyba lepiej przeczytać "Wyznania egzorcysty". Chociaż niektóre tezy z obydwu książek się wzajemnie wykluczają, więc już sama nie wiem.

"Dzisiaj mówi się tylko o podboju, i to nie tylko świata, ale nawet przestrzeni międzygwiezdnych. I wszystko to jest jedynie mędrkowaniem, próżną demonstracją siły, gdyż mamy do czynienia tylko z marnością i rozpaczą.
Liczba ludzi wzrasta w takim tempie, że niepokoi to mężów stanu, a naukowców liczących ilu nas jeszcze zdoła wykarmić ta planeta, przeraża myśl, iż za czterdzieści lat, a może i wcześniej, do zaspokojenia potrzeb samych tylko Chin potrzeba będzie "miliona milionów misek ryżu". [...] Taki jest efekt ubóstwienia człowieka. Choć raczej należałoby tu mówić o jego "uszatanowieniu". Fałsz i sprzeczności, oto pierwsze znaki obecności szatana we współczesnym świecie".

Oj tam, oj tam, zaraz niepokojąco wzrastająca liczba ludności na świecie. Dobrze, że kiedy tworzono tę książkę, nikt jeszcze nie słyszał o programie 500+, pewnie też byłby ogłoszony "szatańskim".

A tak w ogóle to Chiny według tej książki są opętane. Serio, cytuję: "Chiny są opętane. Włada nimi szatan". Ma rozmach, nie da się ukryć.
2/10

[Nihou · Rating 4 out of 5]

Reading about le curé d’Ars was fascinating, as were the stories of curious phenomena around Lourdes. I almost wish that Cristiani had stuck to those narrative episodes as I found the other chapters odd. In some places it was like he had left out details that were perhaps in his own head but the reader needed help in putting it all together. There were some conclusions regarding the influence of the demonic that could have borne some entertainment of alternative hypotheses. All in all interesting but could have done with better editing.