Krewni

Komisarz Kruk #3

by Piotr Górski

Piekło jest puste, a wszystkie diabły są tutaj.
William Szekspir: Burza

Zwłoki młodej kobiety zostają znalezione w jednym z gdańskich domów. Ktoś ją udusił, a ciało upozował. Prowadzący czynności śledcze komisarz Sławomir Kruk, odkrywa, że krótko przed śmiercią kobieta wpadła na ślad pewnej tajemnicy.

Krewni zmarłej nie chcą współpracować z policją, której nie ufają. Prowadzą własne śledztwo, sami zamierzają też wymierzyć mordercy sprawiedliwość. Pełni żalu i nienawiści, nie cofną się przed niczym.

Kruk musi się spieszyć, nie może dopuścić, by to krewni ofiary dopadli mordercy jako pierwsi.

432 pages, Paperback

First published July 17, 2019

Reviews

[Johnson · Rating 4 out of 5]

Nie zatrzymując się na chwilę w sensacyjnym pędzie fabularnym kryminalnych historii komisarza Kruka, Piotr Górski również i w trzecim tomie daje dowód umiejętności pisarskich ani na jotę nie ujmując poprzednim częściom. Komisarz Sławomir Kruk niestrudzenie dąży do wyjaśnienia zagadki będącej clue powieści, z tym, że w tym tomie jest to nieco dynamiczniej, szybciej, bardziej sensacyjnie. Za to bez uszczerbku dla jakości. Czy czytać? A można. Jak najbardziej. Jeszcze jak!

[Logana · Rating 4 out of 5]

Kruk rozpoczyna nowe śledztwo. W mieszkaniu Dariusza Koniecznego zostają znalezione zwłoki jego siostrzenicy Basi Malewskiej. Sprawca odciął dziewczynie dłoń i włożył pod głowę, jakby spała.
Kruk zostaje skierowany na terapię do policyjnej psycholog Moniki Paczulskiej.

Tak jak we wcześniejszych tomach, tak i teraz śledztwo jest niezwykle zagmatwane. Nic nie jest tym, czym się początkowo wydaje. Nie można stwierdzić, która z licznego grona bohaterów jest szczera, a która inscenizuje wcześniej zaplanowany teatrzyk.

To, co początkowo wzięłam za finał wątku kryminalnego, okazał się plot twistem. Autor zmienił perspektywę i odwrócił optykę dotychczasowych wydarzeń. Świetne kryminalne śledztwo zostało wyjaśnione, ale będzie miało kontynuację w kolejnym tomie, gdyż ustalenia Kruka wywróciły się do góry nogami.

Trzeci tom nie zwalnia tempa.

[Maćkowy · Rating 5 out of 5]

Ta seria jest niesamowita, nie wiem jak autorowi udaje się utrzymać w ryzach tak zawiłą fabułę, ale kurczę, robi to po mistrzowsku. Ponad to w "Krewnych" jest jeszcze więcej mroku, brudu i moralnej zgnilizny niż w dwóch poprzednich, a komisarz Kruk jest przez to coraz bliżej obłędu i jeszcze bardziej samotny. Jak już pisałem, fabuła jest zawiła, tak zwiła, że przypomina mi się scena z jakiegoś programu dokumentalnego o policjantach ze słynnym, memicznym już, cytatem: "To który ku*wa jest synem kogo?! To jest syn, a to Edek. No to Edek jest na emeryturze czy Sławek ? Edek! A Sławek ? Sławek nie... Sławek ile ma lat?". Nic tylko brać, czytać i zachwycać się maestrią Piotra Górskiego, najlepszego autora kryminałów w Polsce.

[Trzcionka · Rating 4 out of 5]

Bardzo wciągająca seria. Kolejny tom i kolejny raz nie jestem zawiedziona.
Tutaj mamy zupełnie nową zbrodnię - zabójstwo młodej dziewczyny uwikłanej w tajemnicze zbrodnie. Im dalej w las tym więcej zagadek, wątpliwości i wątków. Autor znów bardzo dobrze sobie radzi w prowadzeniu całkiem skomplikowanej historii z mnóstwem dobrze zbudowanych bohaterów. Samo zakończenie nie robi takiego wrażenia jak w dwóch poprzednich tomach, ale nie mam tego za złe autorowi, bo jest nadal bardzo dobre. Jak już się wgryzłam w historię to ciężko było się oderwać od tej historii i choć dumałam nad finałem to się go nie domyśliłam. Za to zawsze będzie wielki plus. Autor ma dobre, wielowarstwowe i dopracowane pomysły, umie kreślić bohaterów, trzymać czytelnika w napięciu i go zaskoczyć. Solidny warsztat zawsze się obroni, nawet jak pomysł nie będzie najlepszy.
Muszę napisać, że jestem zniesmaczona tym, że tacy autorzy przechodzą bez echa, a beztalencia typu Mróz mają się świetnie. Taki chyba poziom i klimat w polskim społeczeństwie.

[Mona · Rating 4 out of 5]

To trzecia część historii kryminalnej o Kruku i chyba ta część najbardziej mi się podobała. Górski po raz kolejny udowodnił, że potrafi pisać świetną literaturę rozrywkową. Było tu kilka podknieńć językowych ale relaks z czytania naprawdę przedni. Autor ma całą fabułę przemyślaną, nie ma tu udziwnień czy przypadków, jest za to bardzo spójny związek przyczynowo - skutkowy. Jeżeli ktoś lubi dobry polski kryminał to polecam.

Myślę, że wydawnictwa mógłby się bardziej postarać z promocją autora, bo Górski wie jak pisać a niewiele osób o tym wie.

[Rudolfina (czytacz.pl) · Rating 3 out of 5]

BEZ LANSU
Komisarz Kruk powrócił po raz trzeci i po raz trzeci nie zawiódł.

Hołdując zasadzie – do trzech razy sztuka – nie mam wyjścia. Muszę przyznać, że trzecia udana książka z rzędu, to już nie może być przypadek. Jednak z wygłaszaniem opinii, że mamy kolejnego, naprawdę dobrego autora kryminałów, jeszcze się powstrzymam. Obawiam się, że gdyby moja wypowiedź dotarła jakimś cudem do mainstreamu, mogłabym tylko zdolnemu pisarzowi zaszkodzić.

O Piotrze Górskim pisałam pochlebnie już przy okazji jego poprzednich powieści z serii o komisarzu Kruku, więc żeby się nie powtarzać, nie będę tym razem wystawiać zasłużonej laurki. Ufam, że uda mu się napisać jeszcze kilka dobrych książek, zanim ktoś nie wpadnie na pomysł, żeby go wylansować. Jeszcze się bowiem nie zdarzyło, aby lans wpłynął konstruktywnie na wenę twórczą. Niejeden polski autor przecież bardzo dobrze się zapowiadał, a kiedy już przestał się zapowiadać i został wypchnięty na szerokie wody, zaczął się w nich topić. Przyczyny pewnie są różne: a to terminy gonią, a to wydawnictwo domaga się nowych bestsellerów, a to presja, żeby być ciągle lepszym, bo już nie wystarczy utrzymywać ten sam poziom, a to rosnące przekonanie o własnej genialności. Efekty zawsze są takie same - o autorze jest wszędzie głośno, sprzedaje coraz więcej książek, tylko poziom tych książek systematycznie spada. Przepraszam za tę przydługą dygresję, tylko pozornie odbiegającą od tematu.

A teraz ad rem. Czytając „Krewnych” odczuwałam lekkie zmęczenie autora swoim bohaterem. Intryga nadal precyzyjnie przemyślana, dramaturgia nie zawodzi, jesteśmy zręcznie prowadzeni na manowce. Przez cały czas mamy wrażenie, że przecież już wszystko wiemy, że rozwiązanie będzie oczywiste, a okazuje się, że jednak daliśmy się zaskoczyć. I tylko ten Kruk taki jakiś coraz bardziej wypalony, coraz mniej wyrazisty. Przydałaby się facetowi w życiu jakaś pozytywna zmiana.

Z niecierpliwością czekam na kolejną powieść Piotra Górskiego.

www.czytacz.pl

[Adriana · Rating 5 out of 5]

Bardzo rzadko zdarza mi się czytać całą serię pod rząd, ale jakoś wyjątkowo historia Kruka przypadła mi do gustu. Pierwsze dwie części były naprawdę dobre, ale ta to jak dla mnie mistrzostwo. Pan Piotr Górski zdecydowanie awansował do mojej top listy autorów kryminałów.

[Joanna · Rating 3 out of 5]

Pod koniec trochę przekombinowane, ale znów czytało się przyjemnie.

[CzasoStrefa · Rating 5 out of 5]

Rodzina to podstawa społeczeństwa. W niej uczymy się funkcjonować w otaczającym nas świecie. Przyswajamy umiejętności, przydatne w dorosłym życiu. Co jednak, jeśli zawiedzie? Co się stanie, jeśli zawiodą nas najbliższe nam osoby? Krewni to już trzeci tom fantastycznej jak dla mnie serii o komisarzu Kruku. Po poprzednich dwóch częściach myślałam, że nic już mnie nie zaskoczy. Oh, jak bardzo się myliłam! Mam wrażenie, że co książka, to więcej trupów. I to zawsze w śledztwach prowadzonych przez Kruka, lub takich, z którymi jest bezpośrednio związany. Bestialska zbrodnia Zaczynamy pozornie spokojnie, bo od widoku pokoju w pewnym mieszkaniu. W tym pomieszczeniu, na łóżku, leży dziewczyna. Wydaje się jakby spała, ale to tylko pozory. To jej morderca tak ją ucharakteryzował. Dodatkowo odciął jej dłoń, z którą obszedł się po całym mieszkaniu. Mnóstwo krwi i bestialstwo, z jakim dokonano tej zbrodni, poruszyło nawet samego Kruka. Choć komisarz rzadko ukazuje swoje emocje na miejscu przestępstwa to widać było, że nie jest bez serca. Im bardziej wsiąkał w śledztwo, tym więcej rzeczy pozornie nie pasowało, zresztą podobnie jak mi. Niby małe szczegóły, jednak razem zapalały jedną wielką lampę z napisem „Coś tu ewidentnie nie gra!” Niestety osoby w otoczeniu Kruka wydawały się tego nie zauważyć. Nawet wręcz przeciwnie – zachęcały bohatera do odpuszczenia pewnych aspektów, nie zrobienia pewnych rzeczy. Jednak Kruk, jak to on, nie poddał się i nie dał się wrzucić pod przysłowiowy pantofel. Myślę, że nawet osoby mu bliższe jakkolwiek przyzwyczaiły się do jego wyskoków i rezygnowania z pewnych ogólnie przyjętych norm. Czasami wisi nad nim widmo konsekwencji jego często nieprzemyślanych działań, ale zawsze jakoś udaje mu się wykaraskać. Trochę jak nasz polski Rambo – leci przed siebie i nie ogląda się na to, co za nim. Wracając do morderstwa… Nie tylko nasz protagonista pragnie znaleźć sprawcę tego bestialstwa. Rodzina ofiary prowadzi własne dochodzenie, co utrudnia czasem policyjne postępowanie. Mieszanie w dowodach, zastraszanie świadków i jeszcze adwokat. Bezwzględny, zdolny do wszystkiego, ziszczenie wszystkiego, co najgorsze w tym zawodzie. Sam mówił, że za pieniądze jest gotów wszystko zrobić, aby jego klient wygrał rozprawę. Kilkukrotnie podczas fabuły książki zmieniał stronę w postępowaniu, ze względu na finansowe korzyści z tego płynące, ale też dlatego, że czuł się nietykalny, ze swoimi znajomościami i pewnością siebie. Jak wiadomo, taka postawa nie prowadzi do niczego dobrego, ale czy to się spełniło, to już musicie się przekonać sami.
Więcej na: CzasoStrefa

[Nina · Rating 4 out of 5]

Komisarz Sławomir Kruk z wydziału zabójstw gdańskiej policji nie jest szeryfem. Choć na ogół któraś z jego hipotez okazuje się trafna, bywa że za późno, co prowadzi do kolejnych zbrodni. Przez kilkanaście lat służby nie oswoił się ze skutkami brutalności przestępców, szczególnie gdy jak w Krewnych zmasakrowaną ofiarą morderstwa jest młodziutka śliczna dziewczyna. Już w przeszłości trudno mu było w podobnych sytuacjach zachować zimną krew wobec podejrzanych. Jest świadom, że przełożeni mają rację, że ma problemy ze sobą i potrzebuje psychologicznej pomocy. A tym razem w środowisku objętym dochodzeniem dzieją się rzeczy straszne, odkrywane są kolejne ofiary. Mimo że nie jest to jakaś zorganizowana grupa przestępcza, wydaje się, że nikt spośród osób indagowanych nie jest całkiem niewinny. Groza i bezsilność!

Jest to dobry kryminał, dobrze napisany i skonstruowany, z kilkoma zwrotami akcji i utrzymującym się do końca napięciem. Tyle że, jeśli o mnie chodzi, przyjemność z lektury miałam wątpliwą. Atmosfera od początku jest gęsta i mroczna, na co składa się zarówno osobowość protagonisty, jak i szeroko rozumiana sceneria. W poprzednich częściach serii z Krukiem podobało mi się wyczucie Piotra Górskiego w portretowaniu różnych kręgów środowiskowych. Tutaj wykreował autor specyficzną grupę, której członkowie powiązani są relacjami rodzinnymi, zawodowymi, sąsiedzkimi bądź koleżeńskimi. Ale mimo takiej pozornej różnorodności jest to w gruncie rzeczy grupa homogeniczna, motorem działania tych ludzi jest nienawiść i zemsta. Co gorsza, problemy Sławomira Kruka wydają się wynikać z głębokiego przekonania, że jego cały świat taki jest, a on cokolwiek by robił zawsze będzie przegrany. Coraz trudniej przychodzi mi znajdować przyjemność w tak jednoznacznie pesymistycznym przekazie gatunkowej powieści.

[Czytatnik · Rating 4 out of 5]

Młoda dziewczyna zostaje znaleziona martwa w domu swojego wuja. Uduszono ją, a ciało upozorowano tak, aby wyglądała jakby tylko spała. Ktoś odciął jej dłoń, a następnie starannnie oczyścił i obciął paznokcie. Śledztwo prowadzi komisarza Kruka do dwójki przyjaciół, Antego i Leona, którzy jakiś czas temu włamali się do tego samego domu, aby dziewczynę zastraszyć. Tylko, że wtedy mieli jeszcze trzeciego towarzysza, a w domu zamiast dziewczyny zastali jej wujka. Dochodzenie w sprawie tego morderstwa nie jest jednak tak proste i łatwe jak mogłoby się z początku wydawać. Pozornie niezwiązane ze sobą wydarzenia układają się w coraz bardziej niepokojącą całość, a po drodze z różnych szaf (i nie tylko) zaczynają wypadać trupy. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy Kruk odkrywa, kto w rzeczywistości wyreżyserował wszystkie te wydarzenia. I że dla niego również przeznaczono rolę w tej sztuce.

Całość dostępna pod adresem: http://zapach-ksiazek.pl/piotr-gorski...

[Natalia · Rating 4 out of 5]

Czekam na kolejne części.

[Magdalena Kajka · Rating 4 out of 5]

Od pierwszej części poziom nie spada.

[Ania Wieczerzak · Rating 1 out of 5]

Jakoś nie wciągnęła mnie i ciężko się czyta.

[micusiowo · Rating 2 out of 5]

Jakiś zastój po dwóch poprzednich.
Taka książka do brnięcia - a nie do czytania.