Η Θεοδώρα έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια. Έπρεπε να μεγαλώσει την αδερφή της, να βοηθήσει τη μάνα της, να πάρει ακόμη και το ρόλο του πατέρα που έφυγε νωρίς από κοντά τους. Όμως, δεν σταμάτησε να διεκδικεί τα όνειρά της. Αποφάσισε να σπουδάσει και να πάει ενάντια στα πρέπει της κλειστής κοινωνίας, σκληραίνοντας τη στάση της απέναντι στη ζωή που ήθελε να τη λυγίσει.
Ωστόσο, όταν ο έρωτας της χτύπησε απρόσμενα την πόρτα, εκείνη έκανε το λάθος να ακολουθήσει την καρδιά της. Μέσα από το καρδιοχτύπι γεννήθηκε ο καρπός μιας μεγάλης αγάπης. Η αποκάλυψη της ταυτότητας του αγαπημένου της, όμως, την οδηγεί σε δρόμους που δεν φανταζόταν ποτέ της πως θα διαβεί. Η αγάπη χάθηκε μέσα από τα χέρια της γιατί έπρεπε να προστατέψει την οικογένειά της. Μόνη διέξοδος, η φυγή…
Τριάντα χρόνια μετά, η Λυδία κρατάει στα χέρια της το ημερολόγιο της θείας της και ένα κλειδί. Ο θάνατός της δεν τη συγκίνησε σχεδόν καθόλου. Ζούσε χρόνια στην Αμερική και ήταν πάντα απόμακρη από όλους, σαν να μην την ένοιαζαν οι άνθρωποι. Διαβάζοντάς το, ανακαλύπτει την αλήθεια της και όλα όσα αρνιόταν να παραδεχτεί. Μια ιστορία που δείχνει πως το πραγματικό πρόσωπο της ζωής πολλές φορές είναι τόσο σκληρό, που δεν μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε.
Η ιστορία μιας γυναίκας που αγάπησε πραγματικά και πληγώθηκε τόσο πολύ, που έκανε τα αδύνατα δυνατά για να ξεφύγει. Μπορεί η ιστορία της να σβήστηκε από τις μνήμες όλων, όχι όμως και από την καρδιά της. Γιατί όπου κι αν πας, αυτό που νιώθεις θα σε ακολουθεί για πάντα.
Η Θεοδώρα η ηρωίδα της ιστορίας μας, είναι ένα κορίτσι που μεγάλωσε νωρίς αφού μετά τον θάνατο του πατέρα της πρέπει να στηρίξει την οικογένεια της. Να βοηθήσει την μητέρα της, να σταθεί δίπλα της στις δυσκολίες να βοηθήσει στο μεγάλωμα της αδερφή της. Καλή μαθήτρια στο σχολείο του χωριού της, αποφασίζει να σπουδάσει και να διεκδικήσει τα όνειρα της για μια καλύτερη ζωή έξω από τα όρια του χωριού της. Ένας μεγάλος έρωτας που δεν πρόλαβε να ανθίσει και θυσιάστηκε στο βωμό της αγάπης για την οικογένεια, οδηγεί την Θεοδώρα στην φυγή αφήνοντας πίσω της εκτός από τον αγαπημένο της και τον καρπό της αγάπης τους. Φεύγει από την Ελλάδα και δεν ξαναγυρίζει ποτέ πίσω, όσο και αν η αδερφή της της ζητάει επίμονα να την δει. Μοναδική επαφή με την οικογένεια της ,τα γράμματα που ανταλλάσσει με την αδερφή της και η Λυδία η ανιψιά της που την επισκέπτεται δυο φορές στην Αμερική σε μικρή ηλικία. Μετά από χρόνια έχοντας φτιάξει αμύθητη περιουσία στην Αμερική και ζώντας απόμακρη από όλους, φεύγει από την ζωή και η Λυδία η μοναδική της κληρονόμος βρίσκεται να κρατάει στα χέρια της το ημερολόγιο της θείας της. Μέσα από τις σελίδες του ανακαλύπτει τον πραγματικό χαρακτήρα της Θεοδώρας, την πληγωμένη της καρδιά που προσπαθούσε τόσα χρόνια να ξεχάσει την μοναδική της αγάπη, αυτή που εγκατέλειψε γιατί πάνω από όλα έβαλε την αγάπη και την ευτυχία της αδερφής της. Η ιστορία μιας γυναίκας που δεν συμβιβάστηκε στα στενά όρια της επαρχίας, αγωνίστηκε για την μόρφωση της που εκείνη την εποχή ήταν ακατόρθωτο για τα κορίτσια του χωριού , αγάπησε αληθινά και πληγώθηκε τόσο πολύ, έκανε πέτρα την καρδιά της και μόνη της διέξοδος η φυγή. Έκανε τα πάντα για να ξεχάσει , απαρνήθηκε την ευτυχία της , κλείδωσε μέσα στην ψυχή ότι πιο αγνό είχε , σκλήρυνε τον χαρακτήρα της και έγινε απρόσιτη για όλους, όμως πάντα και μέχρι το τέλος η αγάπη την ακολουθούσε......
Η Ευθυμία Αθανασιάδου μετά από το "στο σεντούκι της ψυχής μου" απείχε από τη συγγραφή και ομολογουμένως περίμενα πώς και πώς το νέο της μυθιστόρημα. "Τα όνειρα που κράτησα για μένα" αν και άργησαν ,άξιζε η αναμονή . Πρόκειται για ένα βαθιά κοινωνικό μυθιστόρημα που είναι γεμάτο συναισθήματα αλλά και ηθικές αξίες που αφορούν στην αγάπη, στην πίστη, στην οικογένεια. Από τις πρώτες μέρες κυκλοφορίας του βρέθηκε στα χέρια μου και το εξώφυλλο μαγνήτισε το βλέμμα μου. Γλυκό και τρυφερό σαν την ίδια τη συγγραφέα, όπως διαφαίνεται η προσωπικότητά της μέσα από τη γραφή της και τις ιστορίες που μας παραδίδει. Η Θεοδώρα αποτελεί βράχο για τη μητέρα και την αδερφή της. Μορφώνεται και πάντα μοχθεί για να καταφέρει να προκόψει στην ανδροκρατούμενη κοινωνία. Ερωτεύεται και ζει κάτι παράφορο αλλά συνάμα όπως θα αποδειχτεί καταστροφικό που θα την πληγώσει για πάντα. Έτσι ,φεύγει μόνιμα στην Αμερική. Τριάντα έξι χρόνια μετά ,η Λυδία μια επιτυχημένη συγγραφέας γίνεται κληρονόμος της πλούσιας θείας της ,με την οποία οι σχέσεις της δεν είναι καλές. Παράλληλα, γίνεται κοινωνός των μυστικών της ,καθώς διαβάζει το ημερολόγιό της. Τελικά, σ αυτές τις σελίδες της κατάθεσης ψυχής της θείας της,γίνεται η αποκατάσταση της αλήθειας και πολλές αναίτιες συμπεριφορές ερμηνεύονται . Πέφτουν οι μάσκες και η Λυδία θα πρέπει να διαχειριστεί τη νέα πραγματικότητα.. Άραγε θα τα καταφέρει; Είναι ένα μυθιστόρημα ύμνος στην αδερφική αγάπη και τον έρωτα. Όλα τα πρόσωπα είναι καμωμένα με ρεαλισμό και κατανοείς τα θέλω και τις πράξεις τους. Με κάποιους ένιωσα φίλη και συνοδοιπόρος σ αυτό το ταξίδι. Τους συμπόνεσα και τους αποκωδικοποίησα. Κάποιες φορές καταλαβαίνουμε πως η ζωή είναι σκληρή και άδικη με κάποιους αλλά στο τέλος δικαιώνονται. Η ηθογράφηση των ηρώων είναι διεισδυτική . Παράλληλα , οι εξελίξεις και οι ανατροπές είναι αμείωτης έντασης και δε καταλαβαίνει πόσο γρήγορα και αδηφάγα διαβάζεις τις σελίδες του. Η πλοκή είναι σφιχτοδεμένη και τα γεγονότα συγκλονίζουν και συγκινούν. Είναι τραγικά πρόσωπα που η στάση ζωής τους αποπνέουν αξιοπρέπεια και σεβασμό. Η γραφή , η οποία είναι απλή και στρωτή γεννά συναισθήματα. Με άγγιξε πολύ η ιστορία της Θεοδώρας και της Λυδίας. Με συγκίνησαν και αισθάνθηκα πως είχαν στοιχεία από μένα. Πόσες φορές βάλαμε τα πρέπει πάνω από εμάς για να μην πληγώσουμε όσους αγαπάμε; Πολλές...όμως ποτέ δεν είναι αργά για να κοιτάξουμε εμάς...και όσο και αν η ζωή αργεί να μας δώσει τα δώρα της ,δε θα μας λησμονήσει. Τα όνειρα που πλέκεις ,θα τα ζήσεις.
Όταν τα "πρέπει" μπαίνουν πάνω από τα "θέλω" αναγκάζεσαι να γίνεις σκληρός, να αποστασιοποιηθείς για να μπορέσεις να ανταπεξέλθεις στην πραγματικότητα. Έτσι και η Θεοδώρα αναγκάστηκε να απομακρυνθεί από όλους και από όλα, ακόμα και από τον ίδιο της τον εαυτό, από τα συναισθήματά της για να μπορέσει να προχωρήσει, όταν όλα γύρω της διαλύονταν. Κλείστηκε σε μια γυάλινη σφαίρα και έπεισε τον εαυτό της ότι ήταν απρόσβλητη από τη ζωή και τους ανθρώπους γύρω της, ότι δεν αγαπά κανέναν και τίποτα, ώστε να μην πονά στην απώλειά τους. Φτάνει όμως μια στιγμή στη ζωή της που ανακαλύπτει ότι έχασε τη ζωή την ίδια. Αρνούμενη τους αγαπημένους της και τα συναισθήματά της, τι νόημα είχε τελικά η ζωή της; Ένα μυθιστόρημα που συγκινεί. Που δίνει τροφή στη σκέψη. Που βγάζει τόσα συναισθήματα, όσα προσπαθούσε να απωθήσει η πρωταγωνίστρια. Απλό, αλλά πραγματικά υπέροχο!!!
Δυνατό, συγκινητικό, γεμάτο έντονα συναισθήματα και μηνύματα... Σε κάνει να αναλογίζεσαι τι έχει πραγματικά νόημα στη ζωή σου... Ένα βιβλίο για την αγάπη (μητρική, πατρική, αδερφική, ερωτική, φιλική, κάθε μορφής αγάπη...). Για όνειρα, σκέψεις και προβληματισμούς που κρατάς βαθιά μέσα σου και αργά ή γρήγορα έρχονται στην επιφάνεια, όσο κι αν προσπαθείς να τα αποφύγεις... Αλήθειες που αρνείσαι να παραδεχτείς, που παλεύεις να κρατήσεις κρυμμένες, ακόμη και από τον ίδιο σου τον εαυτό, μα όμως φτάνει η στιγμή να τις φανερώσεις γιατί μόνο έτσι τελικά θα λυτρωθείς. Εξαιρετική σκιαγράφηση χαρακτήρων, μπορεί να διαφωνείς με πράξεις και ενέργειες των ηρώων, αλλά στο τέλος τους κατανοείς και δικαιολογείς τη στάση και τις αποφάσεις τους... Άραγε υπάρχει η μοίρα ή όλα είναι τυχαία στη ζωή μας; Απολαυστικό ανάγνωσμα, σε αφήνει στο τέλος με μία γλύκα και ένα αίσθημα γαλήνης. ❤️ Το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Συγχαρητήρια στη συγγραφέα! Θα αναζητήσω και άλλα της έργα.