What do you think?
Rate this book
Oregon
Stijn wordt door zijn goede vriend Philip uitgenodigd om samen af te reizen naar een afgelegen hut in de bossen van het Amerikaanse Oregon. Stijn wil er werken aan zijn debuutroman over een mysterieuze vliegtuigkaper die ooit verdween op dit grondgebied, Philip aan de opvolger van zijn veelgeprezen bestseller. Daar, in die koude, stille omgeving, rijzen bij Stijn langzaam twijfels aan de intenties van zijn reisgenoot.
192 pages, Paperback
Published August 21, 2019
71 people want to read
About the author
Jori Stam
4 books13 followersJori Stam (1987) groeide op in de polder en studeerde Nederlandse taal en cultuur aan de Universiteit van Amsterdam. Zijn verhalen verschenen in verschillende literaire tijdschriften. In 2014 werd hij genomineerd voor de Opium Verhalenwedstrijd en de VPRO Bagagedrager en won hij de Kerstprijsvraag van Propria Cures. Een volstrekt nutteloos mens is zijn debuut.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 22 of 22 reviews
October 4, 2019
Van uitgeverij Atlas ontving ik Oregon, het romandebuut van Jori Stam, in ruil voor een recensie.
Het boek is dunner dan ik had verwacht, nog geen 200 pagina's en heeft een foto op de voorkant die mijn lief de uitroep ontlokte: 'Als ik het boek ga lezen, doe ik er een kaft omheen'. De kaft heeft inderdaad een verontrustende foto op de voorkant. Het laat een haas met hoorns en rode ogen zien, opgezet zoals een hertenkop. Na het lezen van het boek kan ik niet anders zeggen dan dat de kaft past bij de inhoud van het verhaal en dat ik deze dus niet zou veranderen.
Stijn en Philip zijn oude studievrienden. Ooit deden ze bijna alles samen en hadden beide de droom om een beroemd schrijver te worden. Philip is inmiddels in deze missie geslaagd. Hij heeft een bestseller geschreven en is een graag geziene gast in verschillende talkshows. Daarnaast heeft hij een lieve vrouw gevonden en een kind gekregen. Stijn is niet zo gelukkig. Zijn eerste boek laat nog op zich wachten en zijn vriendin heeft het uitgemaakt.
Dan vraagt Philip of Stijn met hem mee wil om te gaan schrijven in een afgelegen hut in de bossen van Oregon (Amerika). Philip wil in alle rust schrijven aan zijn nieuwe boek en Stijn kan zich dan onderdompelen in de wereld van de mysterieuze vliegtuigkaper D.B. Cooper, die in deze bossen verdween. Cooper is de man waarover Stijn zijn boek wil schrijven.
Na het lezen van de eerste pagina twijfelde ik of ik wel verder wilde lezen. De introductie van Stijn liet een man zien met een onvriendelijk en oordelend wereldbeeld: springers zijn egoïstisch en gezette vrouwen zijn 'veel te zwaar' en moeten zich 'omhoog takelen'. Ik vroeg me af of dit het karakter van de hoofdpersoon was, of dat hier ook de schrijver doorheen sprak.
Gelukkig las ik door en bleek het een goede introductie in de wereld van Stijn te zijn. Stijn heeft het moeilijk met de wereld en met zichzelf en probeert krampachtig om alles zo te structureren dat hij zijn leven kan overzien.
Philip is Stijn zijn tegenpool. Alles lijkt hem aan te komen waaien en hij maakt zich nergens druk om. Waar Stijn alles tot in de puntjes plant, laat Philip de dingen gewoon gebeuren. Philip gedraagt zich als een verwend kind en laat zich de zorg van Stijn heerlijk aanleunen.
De omgeving waarin het verhaal zich afspeelt, de winterse bossen van Oregon, geeft aan het verhaal een verstilde en spannende sfeer. De hut die al jaren niet onderhouden lijkt, de voetstappen en peuken in de sneeuw die van niemand afkomstig lijken te zijn, het kraken van de bevroren takken maken dat de sfeer van het verhaal steeds meer spookachtig wordt. En uiteindelijk blijkt dat de verteller van het verhaal misschien niet helemaal te vertrouwen is.
Ondanks de spookachtige sfeer is het boek ook grappig. Alles lijkt mis te gaan. Zelfs de meegebrachte dvd blijkt onder de krassen te zitten. Dit zorgde voor het nodige gegrinnik van mijn kant.
Een goed geschreven, prettig lezend en spannend boek, dat mij verbijsterd achterliet. Wat heb ik nou gelezen?
Het boek is dunner dan ik had verwacht, nog geen 200 pagina's en heeft een foto op de voorkant die mijn lief de uitroep ontlokte: 'Als ik het boek ga lezen, doe ik er een kaft omheen'. De kaft heeft inderdaad een verontrustende foto op de voorkant. Het laat een haas met hoorns en rode ogen zien, opgezet zoals een hertenkop. Na het lezen van het boek kan ik niet anders zeggen dan dat de kaft past bij de inhoud van het verhaal en dat ik deze dus niet zou veranderen.
Stijn en Philip zijn oude studievrienden. Ooit deden ze bijna alles samen en hadden beide de droom om een beroemd schrijver te worden. Philip is inmiddels in deze missie geslaagd. Hij heeft een bestseller geschreven en is een graag geziene gast in verschillende talkshows. Daarnaast heeft hij een lieve vrouw gevonden en een kind gekregen. Stijn is niet zo gelukkig. Zijn eerste boek laat nog op zich wachten en zijn vriendin heeft het uitgemaakt.
Dan vraagt Philip of Stijn met hem mee wil om te gaan schrijven in een afgelegen hut in de bossen van Oregon (Amerika). Philip wil in alle rust schrijven aan zijn nieuwe boek en Stijn kan zich dan onderdompelen in de wereld van de mysterieuze vliegtuigkaper D.B. Cooper, die in deze bossen verdween. Cooper is de man waarover Stijn zijn boek wil schrijven.
Na het lezen van de eerste pagina twijfelde ik of ik wel verder wilde lezen. De introductie van Stijn liet een man zien met een onvriendelijk en oordelend wereldbeeld: springers zijn egoïstisch en gezette vrouwen zijn 'veel te zwaar' en moeten zich 'omhoog takelen'. Ik vroeg me af of dit het karakter van de hoofdpersoon was, of dat hier ook de schrijver doorheen sprak.
Gelukkig las ik door en bleek het een goede introductie in de wereld van Stijn te zijn. Stijn heeft het moeilijk met de wereld en met zichzelf en probeert krampachtig om alles zo te structureren dat hij zijn leven kan overzien.
Philip is Stijn zijn tegenpool. Alles lijkt hem aan te komen waaien en hij maakt zich nergens druk om. Waar Stijn alles tot in de puntjes plant, laat Philip de dingen gewoon gebeuren. Philip gedraagt zich als een verwend kind en laat zich de zorg van Stijn heerlijk aanleunen.
De omgeving waarin het verhaal zich afspeelt, de winterse bossen van Oregon, geeft aan het verhaal een verstilde en spannende sfeer. De hut die al jaren niet onderhouden lijkt, de voetstappen en peuken in de sneeuw die van niemand afkomstig lijken te zijn, het kraken van de bevroren takken maken dat de sfeer van het verhaal steeds meer spookachtig wordt. En uiteindelijk blijkt dat de verteller van het verhaal misschien niet helemaal te vertrouwen is.
Ondanks de spookachtige sfeer is het boek ook grappig. Alles lijkt mis te gaan. Zelfs de meegebrachte dvd blijkt onder de krassen te zitten. Dit zorgde voor het nodige gegrinnik van mijn kant.
Een goed geschreven, prettig lezend en spannend boek, dat mij verbijsterd achterliet. Wat heb ik nou gelezen?
September 3, 2019
Had geen idee wat ik kon verwachten, maar het bleek zo'n boek dat je in twee dagen uithebt omdat je maar door blijft lezen. Super sfeervol en spannend, blijft nog lang rondzingen in je hoofd. Aanrader!
October 14, 2019
~Het verhaal over de reis naar Oregon
Als Stijn wordt uitgenodigd door zijn studievriend Philip, zegt hij geen nee. Ze gaan samen naar Amerika-Oregon, zodat ze beide 2 weken lang aan een boek kunnen schrijven. Stijn is bezig met zijn debuut, over een verdwenen vliegtuigkaper. Philip is zijn opvolger aan het schrijven. Hij heeft al bekendheid verworven, met zijn eerdere boek en zijn columns.
Op het vliegveld moet Stijn even wachten op Philip, die hij kent vanuit zijn studententijd. Stijn zijn relatie is nog niet lang voorbij. Hij moet nog vaak aan haar denken en hoopt met deze reis tevens zijn hoofd leeg te kunnen maken. Sinds Philip een vriendin heeft en een baby, gaat het allemaal niet zo snel meer. Vandaar dat Stijn ook al even zit te wachten. Wat ook geldt voor de vriendschap. Met deze reis hoopt Stijn de vriendschap weer een impuls te kunnen geven. Of dat lukt?
~De elementen zijn bizar en vol controle
Hoofdkarakter in dit boek is Stijn. In de ik-stijl lezen we over hoe hij de reis perfect in elkaar heeft gezet. En gezien Philip niet veel luxe wenst, boekte Stijn een blokhut in de dichte bossen van Oregon. Philip blijkt totaal niet op zijn vriend Stijn te lijken en al gauw krijg je als lezer een raar gevoel. Stijn geeft de indruk dat ze dikke vrienden zijn, maar is dat wel zo? Philip is een soort bonvivant. Wat blijkt uit zijn handelen, hij doet wat hem gunstig lijkt. Claimt zijn schrijfhoek en gaat aan de slag.
De personages worden heel goed beschreven en hebben voldoende diepgang. Stijn blikt veel terug, naar de tijd met zijn vriendin. Het leek er op dat, hoe harder hij zijn best deed, hoe minder het met de relatie ging. Mogelijk had Stijn dit helemaal niet in de gaten. Het blijft maar in zijn hoofd spoken.
De sfeer wordt goed weergegeven, zeker eenmaal in de hut, die er sober uitziet. En helemaal niet oogt, als voorheen op de foto's. Het is erg stil, ruikt er muf en Stijn hoort geluiden. En ziet buiten sporen. Het verhaal krijgt een beetje grimmige sausje. Gekraak en geluiden en al die gedachten in zijn hoofd, de controle die er niet meer is, geven dan een bizarre twist in het verhaal. Het einde is meesterlijk.
~Conclusie
Jori Stam heeft een prachtig debuut afgeleverd. Als lezer ga je mee in het hoofd van Stijn, wat hij meemaakt en hoe hij is. Hij houdt van controle en vooraf opgemaakte plannen. Zijn vriend is dit totaal niet. Die doet wat hij wil en "slodder-vost" er op los. Auteur Stam heeft een zeer fijne schrijfstijl gebruikt, voor dit boek. Dat de auteur speelt met verbeelding, waan en werkelijkheid, is zeker waar. En is ook zeer goed gelukt.
Oregon is een prachtig, waanzinnig en grimmig debuut. Van Jori Stam gaan we nog veel horen!
~Waardering: 5 sterren.
Het lezen van dit boek was een waar cadeautje. Het einde was te bizar. Van deze auteur gaan we zeker nog wat horen, daar ben ik van overtuigd.
Als Stijn wordt uitgenodigd door zijn studievriend Philip, zegt hij geen nee. Ze gaan samen naar Amerika-Oregon, zodat ze beide 2 weken lang aan een boek kunnen schrijven. Stijn is bezig met zijn debuut, over een verdwenen vliegtuigkaper. Philip is zijn opvolger aan het schrijven. Hij heeft al bekendheid verworven, met zijn eerdere boek en zijn columns.
Op het vliegveld moet Stijn even wachten op Philip, die hij kent vanuit zijn studententijd. Stijn zijn relatie is nog niet lang voorbij. Hij moet nog vaak aan haar denken en hoopt met deze reis tevens zijn hoofd leeg te kunnen maken. Sinds Philip een vriendin heeft en een baby, gaat het allemaal niet zo snel meer. Vandaar dat Stijn ook al even zit te wachten. Wat ook geldt voor de vriendschap. Met deze reis hoopt Stijn de vriendschap weer een impuls te kunnen geven. Of dat lukt?
~De elementen zijn bizar en vol controle
Hoofdkarakter in dit boek is Stijn. In de ik-stijl lezen we over hoe hij de reis perfect in elkaar heeft gezet. En gezien Philip niet veel luxe wenst, boekte Stijn een blokhut in de dichte bossen van Oregon. Philip blijkt totaal niet op zijn vriend Stijn te lijken en al gauw krijg je als lezer een raar gevoel. Stijn geeft de indruk dat ze dikke vrienden zijn, maar is dat wel zo? Philip is een soort bonvivant. Wat blijkt uit zijn handelen, hij doet wat hem gunstig lijkt. Claimt zijn schrijfhoek en gaat aan de slag.
De personages worden heel goed beschreven en hebben voldoende diepgang. Stijn blikt veel terug, naar de tijd met zijn vriendin. Het leek er op dat, hoe harder hij zijn best deed, hoe minder het met de relatie ging. Mogelijk had Stijn dit helemaal niet in de gaten. Het blijft maar in zijn hoofd spoken.
De sfeer wordt goed weergegeven, zeker eenmaal in de hut, die er sober uitziet. En helemaal niet oogt, als voorheen op de foto's. Het is erg stil, ruikt er muf en Stijn hoort geluiden. En ziet buiten sporen. Het verhaal krijgt een beetje grimmige sausje. Gekraak en geluiden en al die gedachten in zijn hoofd, de controle die er niet meer is, geven dan een bizarre twist in het verhaal. Het einde is meesterlijk.
~Conclusie
Jori Stam heeft een prachtig debuut afgeleverd. Als lezer ga je mee in het hoofd van Stijn, wat hij meemaakt en hoe hij is. Hij houdt van controle en vooraf opgemaakte plannen. Zijn vriend is dit totaal niet. Die doet wat hij wil en "slodder-vost" er op los. Auteur Stam heeft een zeer fijne schrijfstijl gebruikt, voor dit boek. Dat de auteur speelt met verbeelding, waan en werkelijkheid, is zeker waar. En is ook zeer goed gelukt.
Oregon is een prachtig, waanzinnig en grimmig debuut. Van Jori Stam gaan we nog veel horen!
~Waardering: 5 sterren.
Het lezen van dit boek was een waar cadeautje. Het einde was te bizar. Van deze auteur gaan we zeker nog wat horen, daar ben ik van overtuigd.
April 26, 2020
Wat doe je op zaterdagmorgen eerst? 'Oregon' uitlezen, omdat gisteravond de slaap het won van het toch wel bizarre verhaal.
Oregon, een staat, een groot ruig gebied in de VS. Als je in de omgeving bent geweest, spreken verhalen die zich daar afspelen nog meer tot de verbeelding. Een voorstelling bij enorme ruimte, onherbergzaamheid, kleinere populatie dan ons land.
Verbeelding: wat is waar, wat is fake in 'Oregon'?
Een vraag die verschillend kan worden geïnterpreteerd. Ook na de laatste punt.
Twee schrijvers gaan in the middle of nowhere twee weken werken aan hun boek. De vriendschap is verwaterd door relaties. De hut staat eenzaam ergens in berggebied en minder luxe dan voorgespiegeld. Het moet het gebied zijn waar ooit een vliegtuigkaper is omgekomen. De twee zijn tegenovergesteld in karakter en handelen - daar waar de één tot in het irritante ordelijk is, is de ander een sloddervos. De één is een gevierd succesvol schrijver, de ander probeert aan de bak te komen en gaat van opdracht naar schnabbel. De ene een vrouw en kind, de ander een verbroken relatie, waaraan tot in het enge toe hersenspinsels in het hoofd blijven rondspoken. Wat de één heeft, ontbeert de ander.
Eerst heb je nog enige sympathie voor Stijn, de ik-verteller, maar hoe verder je leest, hoe meer paranoïde hij lijkt te worden of mogelijk al is. Ofschoon Philip als zelfgenoegzaam persoon ook niet de onverdeelde sympathie ontvangt. Want welk spel speelt hij als zgn. vriend die meer dan gewone contacten lijkt te onderhouden met ex-vriendin Kirsten van Stijn? Welke rol speelt Lisbeth in dit geheel? Veel speelt of speelde zich af in de VS. Wordt er geprofiteerd van Stijn zijn neurotische persoonlijkheid, zijn onwetendheid of hebben we hier te maken met een gespleten persoonlijkheid? Eén persoon met twee levens? Een jackolope? Vlees noch vis, geen haas geen hert? Fictief? Waanbeelden?
Wie het weet mag mij het zeggen.
In de VS zijn ze zeer fan van plaatselijke verhalen met creepy randjes. En dan ineens bedenk ik dat in het boek staat: 'Een liefdesverhaal met een duister randje'. Komt het verhaal als de gevonden parachutelijnen dan toch bij elkaar? Nee. Of toch wel.
Dit kan een sleutel zijn: de hoofdpersoon uit het boek in wording die het verhaal vertelt 'Ik ben zijn studieobject, al ver voordat de reis begon. Een muis die zelf naar het laboratorium is gelopen en het kooitje op slot heeft gedaan.'
Oregon, een staat, een groot ruig gebied in de VS. Als je in de omgeving bent geweest, spreken verhalen die zich daar afspelen nog meer tot de verbeelding. Een voorstelling bij enorme ruimte, onherbergzaamheid, kleinere populatie dan ons land.
Verbeelding: wat is waar, wat is fake in 'Oregon'?
Een vraag die verschillend kan worden geïnterpreteerd. Ook na de laatste punt.
Twee schrijvers gaan in the middle of nowhere twee weken werken aan hun boek. De vriendschap is verwaterd door relaties. De hut staat eenzaam ergens in berggebied en minder luxe dan voorgespiegeld. Het moet het gebied zijn waar ooit een vliegtuigkaper is omgekomen. De twee zijn tegenovergesteld in karakter en handelen - daar waar de één tot in het irritante ordelijk is, is de ander een sloddervos. De één is een gevierd succesvol schrijver, de ander probeert aan de bak te komen en gaat van opdracht naar schnabbel. De ene een vrouw en kind, de ander een verbroken relatie, waaraan tot in het enge toe hersenspinsels in het hoofd blijven rondspoken. Wat de één heeft, ontbeert de ander.
Eerst heb je nog enige sympathie voor Stijn, de ik-verteller, maar hoe verder je leest, hoe meer paranoïde hij lijkt te worden of mogelijk al is. Ofschoon Philip als zelfgenoegzaam persoon ook niet de onverdeelde sympathie ontvangt. Want welk spel speelt hij als zgn. vriend die meer dan gewone contacten lijkt te onderhouden met ex-vriendin Kirsten van Stijn? Welke rol speelt Lisbeth in dit geheel? Veel speelt of speelde zich af in de VS. Wordt er geprofiteerd van Stijn zijn neurotische persoonlijkheid, zijn onwetendheid of hebben we hier te maken met een gespleten persoonlijkheid? Eén persoon met twee levens? Een jackolope? Vlees noch vis, geen haas geen hert? Fictief? Waanbeelden?
Wie het weet mag mij het zeggen.
In de VS zijn ze zeer fan van plaatselijke verhalen met creepy randjes. En dan ineens bedenk ik dat in het boek staat: 'Een liefdesverhaal met een duister randje'. Komt het verhaal als de gevonden parachutelijnen dan toch bij elkaar? Nee. Of toch wel.
Dit kan een sleutel zijn: de hoofdpersoon uit het boek in wording die het verhaal vertelt 'Ik ben zijn studieobject, al ver voordat de reis begon. Een muis die zelf naar het laboratorium is gelopen en het kooitje op slot heeft gedaan.'
September 1, 2019
Aangenaam verrast door deze debuutroman! Apart verhaal waarbij je de hele tijd aanvoelt dat er íéts is wat niet klopt, maar wat dan?! Dit debuut verdient een mooi podium!
April 26, 2020
Het soort van boek waarvoor de hashtag #wukdefuk is uitgevonden.
Een controlefreak trekt naar Oregon om het boek, waar hij al zo lang mee worstelt, af te werken; dit samen met een bevriende succesvolle auteur. Hij blikt terug op het verleden, maar is door zijn dwang zo hard in het heden aanwezig dat het een man zonder toekomst lijkt. En dan blijkt hij ook totaal de grip op het heden te verliezen.
Het soort van hoofdpersonage dat ik graag eens door Nicolas Cage vertolkt zou zien!
Een controlefreak trekt naar Oregon om het boek, waar hij al zo lang mee worstelt, af te werken; dit samen met een bevriende succesvolle auteur. Hij blikt terug op het verleden, maar is door zijn dwang zo hard in het heden aanwezig dat het een man zonder toekomst lijkt. En dan blijkt hij ook totaal de grip op het heden te verliezen.
Het soort van hoofdpersonage dat ik graag eens door Nicolas Cage vertolkt zou zien!
October 8, 2019
Van Uitgeverij Atlas ontving ik de debuutroman Oregon.
Oregon gaat over de twee oude studievrienden Stijn en Philip. Ze waren onafscheidelijk, maar het contact is de laatste tijd verwaterd. Philip heeft een druk bestaan met een vrouw en kind en hij heeft een bestseller geschreven. De relatie van Stijn is verbroken door zijn ex-vriendin en het wil maar niet lukken met het schrijven van zijn debuutroman over het leven van de mysterieuze vliegtuigkaper D.B. Cooper.
Philip vraagt of Stijn met hem mee wilt naar een afgelegen hut in de bossen van Oregon, Amerika. Dit is het gebied waar D.B. Cooper is verdwenen en waar Stijn zich kan storten op het schrijven van zijn roman. Philip zelf wil in alle rust gaan werken aan zijn nieuwe boek.
Al snel wordt duidelijk dat Philip en Stijn elkaars tegenpolen zijn. Stijn is bang om de controle los te laten en probeert alles bijna dwangmatig te plannen en te structureren, terwijl Philip zich nergens druk over lijkt te maken. Eenmaal aangekomen in de afgelegen hut ontstaan er al vrij snel wrijvingen tussen de twee vrienden. Philip stort zich direct op het schrijven van zijn roman, maar hij doet erg mysterieus over waar zijn nieuwe boek over gaat. Als Stijn hiernaar vraagt, reageert hij ontwijkend en geïrriteerd.
Het verhaal wordt verteld vanuit Stijn. Als lezer leer je Stijn kennen door flashbacks over zijn vriendschap met Philip en de relatie met zijn ex-vriendin. Het is echter de vraag of Stijn een betrouwbare verteller is. Het lijkt erop dat er gaten in het verhaal zitten en dat hij niet helemaal eerlijk is.
De koude en eenzame hut in de bossen van Oregon geeft een spookachtige sfeer aan het verhaal. Er lopen voetsporen door de sneeuw rondom de hut die van niemand lijken te zijn, ’s nachts begint de boiler te tikken en er staan mysterieuze data op een kelderluik geschreven. Deze setting en de gedachten van Stijn die steeds wantrouwender worden, zorgen ervoor dat de spanning in het boek oploopt. Ik heb het boek dan ook in één keer uitgelezen. Ik kon het gewoon niet wegleggen en ik wilde weten wat er zou gaan gebeuren. En toen.. Was het boek uit. Je blijft na het lezen van Oregon zitten met vragen waar geen antwoorden op zijn.
Jori Stam heeft een verbijsterend en spannend boek geschreven waarin dat je aanvoelt dat er iets niet klopt. Maar wat dat ‘iets’ nou precies is.. Daar komen we nooit achter.
4 van de 5 sterren.
Oregon gaat over de twee oude studievrienden Stijn en Philip. Ze waren onafscheidelijk, maar het contact is de laatste tijd verwaterd. Philip heeft een druk bestaan met een vrouw en kind en hij heeft een bestseller geschreven. De relatie van Stijn is verbroken door zijn ex-vriendin en het wil maar niet lukken met het schrijven van zijn debuutroman over het leven van de mysterieuze vliegtuigkaper D.B. Cooper.
Philip vraagt of Stijn met hem mee wilt naar een afgelegen hut in de bossen van Oregon, Amerika. Dit is het gebied waar D.B. Cooper is verdwenen en waar Stijn zich kan storten op het schrijven van zijn roman. Philip zelf wil in alle rust gaan werken aan zijn nieuwe boek.
Al snel wordt duidelijk dat Philip en Stijn elkaars tegenpolen zijn. Stijn is bang om de controle los te laten en probeert alles bijna dwangmatig te plannen en te structureren, terwijl Philip zich nergens druk over lijkt te maken. Eenmaal aangekomen in de afgelegen hut ontstaan er al vrij snel wrijvingen tussen de twee vrienden. Philip stort zich direct op het schrijven van zijn roman, maar hij doet erg mysterieus over waar zijn nieuwe boek over gaat. Als Stijn hiernaar vraagt, reageert hij ontwijkend en geïrriteerd.
Het verhaal wordt verteld vanuit Stijn. Als lezer leer je Stijn kennen door flashbacks over zijn vriendschap met Philip en de relatie met zijn ex-vriendin. Het is echter de vraag of Stijn een betrouwbare verteller is. Het lijkt erop dat er gaten in het verhaal zitten en dat hij niet helemaal eerlijk is.
De koude en eenzame hut in de bossen van Oregon geeft een spookachtige sfeer aan het verhaal. Er lopen voetsporen door de sneeuw rondom de hut die van niemand lijken te zijn, ’s nachts begint de boiler te tikken en er staan mysterieuze data op een kelderluik geschreven. Deze setting en de gedachten van Stijn die steeds wantrouwender worden, zorgen ervoor dat de spanning in het boek oploopt. Ik heb het boek dan ook in één keer uitgelezen. Ik kon het gewoon niet wegleggen en ik wilde weten wat er zou gaan gebeuren. En toen.. Was het boek uit. Je blijft na het lezen van Oregon zitten met vragen waar geen antwoorden op zijn.
Jori Stam heeft een verbijsterend en spannend boek geschreven waarin dat je aanvoelt dat er iets niet klopt. Maar wat dat ‘iets’ nou precies is.. Daar komen we nooit achter.
4 van de 5 sterren.
January 20, 2020
Dit debuut begint veelbelovend: het zet het hoofdpersonage Stijn neer als iemand die het moeilijk heeft met de wereld, met zijn leven en misschien vooral met zichzelf. Vooral in contrast met zijn ex Kirsten en zijn 'beste vriend' Philip is hij een beetje een kneusje. Al jaren denk hij aan een debuutroman, maar hij heeft niet de discipline om zich er echt aan te zetten. Een tripje naar Oregon met Philip moet soelaas bieden. Samen logeren ze er in een boshut die de winterse kou maar net kan buitenhouden, terwijl Stijn herinneringen ophaalt aan zijn relatie en de daaropvolgende relatiebreuk, aan zijn vriendschap met Philip en aan zijn leven dat zich tussendoor afspeelde. Hij maakt vuurtjes, schiet op lege flesjes en stelt het schrijven van zijn roman steeds uit. Intussen houdt hij Philip angstvallig in de gaten: wat schrijft hij? Waarom communiceert hij nog met Kirsten? Wat vertelt hij over Stijn aan zijn vriendin?
De roman bouwt heel veel spanning op, maar uiteindelijk blijkt die leeg te zijn. Stam weet de losse eindjes niet te verbinden. Alsof hij een Stijntje doet en zelf bang is geworden om zijn creatie af te maken. Ik heb mijn schouders er eens bij opgehaald.
De roman bouwt heel veel spanning op, maar uiteindelijk blijkt die leeg te zijn. Stam weet de losse eindjes niet te verbinden. Alsof hij een Stijntje doet en zelf bang is geworden om zijn creatie af te maken. Ik heb mijn schouders er eens bij opgehaald.
October 8, 2019
Als ik het de afgelopen weken niet zo absurd druk had gehad dan was dit echt een boek dat ik in één keer uit had kunnen lezen. Het is heel vlot geschreven en vanaf de eerste pagina zat ik al er al helemaal in en wilde ik alleen maar verder lezen. Naar mijn mening gebeurt er heel veel tussen de regels door. Toen ik op 2/3 van het boek was vroeg ik mijzelf af waarom ik de hele tijd het gevoel had dat ik zo’n duister boek aan het lezen was. Feitelijk gebeurde er namelijk niets wat heel eng was, maar toch brengt Jori Stam al direct vanaf het begin dat duistere gevoel naar boven, waardoor je alleen maar door wil lezen.
Ik zou je aanraden om zonder al te veel voorkennis dit boek in te duiken, en je er helemaal door te laten meenemen.
Na het lezen van dit boek heb ik zelf wel echt de behoefte om er met iemand over te praten, ik heb zóveel vragen! Als ik het boek in één emoji zou moeten omschrijven dan zou het deze zijn: 🤯. Ik denk dat ‘Oregon’ om die reden ook uitermate geschikt is om met een boekenclub te lezen, hier kan je zo veel discussies over voeren. Iedereen zal ook zijn eigen interpretatie hebben van bepaalde gebeurtenissen.
Ik zou je aanraden om zonder al te veel voorkennis dit boek in te duiken, en je er helemaal door te laten meenemen.
Na het lezen van dit boek heb ik zelf wel echt de behoefte om er met iemand over te praten, ik heb zóveel vragen! Als ik het boek in één emoji zou moeten omschrijven dan zou het deze zijn: 🤯. Ik denk dat ‘Oregon’ om die reden ook uitermate geschikt is om met een boekenclub te lezen, hier kan je zo veel discussies over voeren. Iedereen zal ook zijn eigen interpretatie hebben van bepaalde gebeurtenissen.
Read
August 2, 2025Een vervelend boek. De hoofdpersoon ziet zichzelf veel te scherp. De opbouw is gek, want wordt zogenaamd 'verklaard' als Philips boek, maar alles heeft dezelfde stijl, hoezo? Blijft over de schrijfwijze van Stam. Die is keurig. En saai. Waar is de durf, de vernieuwing? Echt slecht is dit boek niet, maar het is 'n soort lange schrijfoefening.
September 30, 2019
Ik mis iets.
Aja.
Een einde.
Een einde dat niet leest alsof de auteur niet wist hoe het moest eindigen.
En het dus maar laat doodbloeden.
Of doodvriezen.
Stam leidt je nochtans vakkundig richting laatste bladzijden, om het dan onverhoeds op te geven.
Losse eindjes blijven los.
En dus valt er geen touw aan vast te knopen.
Aja.
Een einde.
Een einde dat niet leest alsof de auteur niet wist hoe het moest eindigen.
En het dus maar laat doodbloeden.
Of doodvriezen.
Stam leidt je nochtans vakkundig richting laatste bladzijden, om het dan onverhoeds op te geven.
Losse eindjes blijven los.
En dus valt er geen touw aan vast te knopen.
August 30, 2019
Intrigerend boek dat ik in een mum van tijd uitgelezen heb!
September 6, 2019
Achterelkaar uitgelezen!! Goede sfeer beschrijving waardoor je het gevoel hebt over de schouder mee te kijken. Een einde om over na te denken!!
January 26, 2026
Stijn & Philip kennen elkaar al sinds hun studententijd. In de daaropvolgende jaren is er echter een hoop veranderd.
Philip is plotsklap vader geworden en combineert dit met een succesvolle carrière als auteur.
Stijn zag zijn toekomst daarentegen uiteenspatten toen zijn relatie met Kirsten op de klippen liep.
De vrienden besloten om samen naar een afgelegen plaats in Oregon, Amerika te trekken om daar in alle rust aan hun nieuwe project te werken en hun vriendschap terug wat nieuw leven in te blazen.
Op de creativiteit van Philip lijkt de omgeving een positieve invloed te hebben. Stijn heeft het echter een stuk moeilijker en zit constant met zijn ex Kirsten in zijn hoofd.
Wanneer de dagen verstrijken, valt het Stijn op dat Philip zich vreemd gedraagt. Hij lijkt niks te willen lossen over zijn nieuwe boek en is opvallend geïnteresseerd in de breuk tussen Stijn en Kirsten.
Hoewel ik het boek zeker niet slecht vond, had ik toch een ander einde verwacht. Ik blijf immers nog met een aantal vragen en onduidelijkheden achter.
Het boek bevat afwisselend fragmenten uit het heden (wanneer Stijn & Philip samen in Amerika zijn) en uit het verleden (toen Stijn & Kirsten nog een koppel vormden). Enerzijds zorgt dit ervoor dat je een inkijk krijgt in het leven / verleden van Stijn. Anderzijds vond ik het hierdoor juist een beetje langdradig worden.
De schrijfstijl zorgt ervoor dat het verhaal vlot leest en dat je je een voorstelling kunt maken van wat er beschreven wordt.
Philip is plotsklap vader geworden en combineert dit met een succesvolle carrière als auteur.
Stijn zag zijn toekomst daarentegen uiteenspatten toen zijn relatie met Kirsten op de klippen liep.
De vrienden besloten om samen naar een afgelegen plaats in Oregon, Amerika te trekken om daar in alle rust aan hun nieuwe project te werken en hun vriendschap terug wat nieuw leven in te blazen.
Op de creativiteit van Philip lijkt de omgeving een positieve invloed te hebben. Stijn heeft het echter een stuk moeilijker en zit constant met zijn ex Kirsten in zijn hoofd.
Wanneer de dagen verstrijken, valt het Stijn op dat Philip zich vreemd gedraagt. Hij lijkt niks te willen lossen over zijn nieuwe boek en is opvallend geïnteresseerd in de breuk tussen Stijn en Kirsten.
Hoewel ik het boek zeker niet slecht vond, had ik toch een ander einde verwacht. Ik blijf immers nog met een aantal vragen en onduidelijkheden achter.
Het boek bevat afwisselend fragmenten uit het heden (wanneer Stijn & Philip samen in Amerika zijn) en uit het verleden (toen Stijn & Kirsten nog een koppel vormden). Enerzijds zorgt dit ervoor dat je een inkijk krijgt in het leven / verleden van Stijn. Anderzijds vond ik het hierdoor juist een beetje langdradig worden.
De schrijfstijl zorgt ervoor dat het verhaal vlot leest en dat je je een voorstelling kunt maken van wat er beschreven wordt.
April 10, 2021
Mooi verhaal met goede karakteruitweiding. Verhaal voelt niet 'af'. Wat is er met Kirsten gebeurd? En het contact tussen haar en philip (en zijn boek). Het laat zich raden, maar toch voelt het eind alsof de schrijver geen geloofwaardige voortzetting van het verhaal wist. Kies dan voor waanzin of voor wraak. Nu is het net niets.
November 17, 2025
Stam heeft er een fan bij! Ik dit boek aansluitend op De verdwijning van Sieger Somerman, wat me heel aangenaam heeft verrast en ook dit boek heeft me overtuigd. Goed geschreven, fascinerende personages en heerlijke suspense. Stam is een aanwinst voor onze literatuur!
January 18, 2024
Wat een bedroevend einde. Maak gewoon je verhaal
af
Zie, zo moeilijk is het niet :)
af
Zie, zo moeilijk is het niet :)
July 28, 2020
Oregon zit knap in elkaar en dat geldt met name voor de laatste dertig pagina’s; het einde leest vlot en is een en al (literaire) actie. Tijdens het laatste deel kun je het boek niet naast je neerleggen. Alles daarvoor voelt echter als een lange, onvermijdelijke inleiding waar je doorheen moet. Je weet dat de hoofdstukken op een bepaalde manier in elkaar steken en in elkaar vervlochten zijn, maar de daadwerkelijke inhoud van die hoofdstukken is niet interessant genoeg. Elke keer dat ik Kirstens naam in de eerste paragraaf van het hoofdstuk zag, had ik de neiging het hoofdstuk te skippen. Ik was al vrij snel Kirsten-moe.
Helaas maakte dat Oregon voor mij een boek dat veel belooft, oppert en start, maar er uiteindelijk weinig mee doet. Elke tien pagina’s dacht ik weer: nu moet het toch gaan aantrekken, nu start de sensatie en word ik verbluft door hoe slim het allemaal in elkaar zit en hoezeer de hints (Kirsten) van belang zijn voor het plot. Jij weet dat er iets speelt en de hoofdpersoon, Stijn, weet het ook, maar de weg naar het einde toe verloopt enorm traag. De spanning die wordt opgebouwd rond de vliegreis en de aankomst in de bossen van Oregon, en de ‘zou het een thriller worden’ gedachte die bij elke vermelding van Cooper naar boven drijft, raak je met elke hoofdstuk die niet over het heden gaat kwijt. De geopperde intrige verliest je interesse; een intrige die overigens alleen in mijn hoofd bestond.
Jori Stam heeft een simpele straight-to-the-point manier van schrijven die vlot leest. Hij levert geen prachtige zinnen die me als quotes zijn bijgebleven, maar er zat snelheid in de eenvoud. De inzet van magisch realisme en de waanideeën haalt het niet bij wat ik zo waardeer van andere schrijvers. De kunst van dit verhaal zit in het concept. Als de opbouw interessanter was geweest, had ik het hoger gewaardeerd.
Met Oregon, dat genomineerd is voor de Hebban Debuutprijs 2020, levert Jori Stam een verhaal met een goed concept en een sterk laatste deel, nadat teveel verloren wordt in het begin en midden van het verhaal. Vanuit mijn enthousiasme over (mijn opvatting) van hoe het verhaal in elkaar steekt, zou ik Oregon vier sterren geven. Vanwege de uitvoering krijgt het er drie, met de vermelding dat ik een volgende boek van deze auteur zeker een kans ga geven.
Helaas maakte dat Oregon voor mij een boek dat veel belooft, oppert en start, maar er uiteindelijk weinig mee doet. Elke tien pagina’s dacht ik weer: nu moet het toch gaan aantrekken, nu start de sensatie en word ik verbluft door hoe slim het allemaal in elkaar zit en hoezeer de hints (Kirsten) van belang zijn voor het plot. Jij weet dat er iets speelt en de hoofdpersoon, Stijn, weet het ook, maar de weg naar het einde toe verloopt enorm traag. De spanning die wordt opgebouwd rond de vliegreis en de aankomst in de bossen van Oregon, en de ‘zou het een thriller worden’ gedachte die bij elke vermelding van Cooper naar boven drijft, raak je met elke hoofdstuk die niet over het heden gaat kwijt. De geopperde intrige verliest je interesse; een intrige die overigens alleen in mijn hoofd bestond.
Jori Stam heeft een simpele straight-to-the-point manier van schrijven die vlot leest. Hij levert geen prachtige zinnen die me als quotes zijn bijgebleven, maar er zat snelheid in de eenvoud. De inzet van magisch realisme en de waanideeën haalt het niet bij wat ik zo waardeer van andere schrijvers. De kunst van dit verhaal zit in het concept. Als de opbouw interessanter was geweest, had ik het hoger gewaardeerd.
Met Oregon, dat genomineerd is voor de Hebban Debuutprijs 2020, levert Jori Stam een verhaal met een goed concept en een sterk laatste deel, nadat teveel verloren wordt in het begin en midden van het verhaal. Vanuit mijn enthousiasme over (mijn opvatting) van hoe het verhaal in elkaar steekt, zou ik Oregon vier sterren geven. Vanwege de uitvoering krijgt het er drie, met de vermelding dat ik een volgende boek van deze auteur zeker een kans ga geven.
October 15, 2019
Oregon is de eerste roman van Jori Stam, nadat hij in 2015 debuteerde met de verhalenbundel Een volstrekt nutteloos mens.
De ik-persoon Stijn gaat met zijn vriend en collega-auteur Philip naar een boshut in Oregon, om daar allebei aan hun nieuwe boek te werken. Philip is bekend van zijn columns en heeft al een bestseller geschreven, terwijl Stijn werkt aan zijn debuut over D.B. Cooper, iemand die in 1971 een vliegtuig kaapte, dat vliegtuig met een parachute en tweehonderdduizend dollar verliet, en waar nooit meer iets van is vernomen. Een zeer interessant verhaal, dat oa volgens Wikipedia echt gebeurd is. De vriendschapsrelatie tussen Stijn en Philip, die ooit zo mooi begon tijdens hun studietijd in Utrecht, lijkt nu afgekoeld te zijn. Naast de vertellingen rondom hun verblijf in Oregon neemt het boek je mee in de gebeurtenissen rondom de relatiebreuk tussen Stijn en zijn voormalige vriendin Kirsten. En uiteindelijk blijken deze verhaallijnen veel met elkaar te maken te hebben.
Het boek is redelijk dun, en dat is jammer. De schrijfstijl van Jori Stam bevalt zo goed dat het boek daarom alleen al een stuk dikker had mogen zijn. Aan het begin van het boek zit je als lezer met verschillende verwachtingen en vragen, bijvoorbeeld over de afbeelding op de kaft. Je voelt al heel snel aan dat de schrijfvakantie geen succes gaat worden. Heel treffend worden de verschillen tussen Stijn en Philip beschreven. Door het grootste gedeelte van het boek ga je met veel gemak en een grote vaart heen. De laatste hoofdstukken roepen daarentegen veel vragen op, waardoor ik na het dichtslaan van het boek in verwarring na bleef denken over de gebeurtenissen. Ik kan nu niet meteen uitleggen wat er aan de hand is. Aan de ene kant vind ik het prettig dat je je vinger er niet helemaal op kan leggen, en past dit goed bij literatuur, maar persoonlijk vind ik het erg jammer dat ik het laatste gedeelte niet helemaal snap. Wellicht dat bij een tweede keer lezen de kwartjes wel gaan vallen.
Ondanks dat ik na het lezen met een hoop vragen en daardoor een kleine teleurstelling in mezelf achterbleef, heb ik voornamelijk erg genoten van dit boek, en vind ik het een aanrader. Ik hoop dat er meerdere romans van Jori Stam zullen volgen en tenslotte ben ik nieuwsgierig of het raadsel rond D.B. Cooper ooit nog wordt opgelost. Dit smaakt naar meer!
De ik-persoon Stijn gaat met zijn vriend en collega-auteur Philip naar een boshut in Oregon, om daar allebei aan hun nieuwe boek te werken. Philip is bekend van zijn columns en heeft al een bestseller geschreven, terwijl Stijn werkt aan zijn debuut over D.B. Cooper, iemand die in 1971 een vliegtuig kaapte, dat vliegtuig met een parachute en tweehonderdduizend dollar verliet, en waar nooit meer iets van is vernomen. Een zeer interessant verhaal, dat oa volgens Wikipedia echt gebeurd is. De vriendschapsrelatie tussen Stijn en Philip, die ooit zo mooi begon tijdens hun studietijd in Utrecht, lijkt nu afgekoeld te zijn. Naast de vertellingen rondom hun verblijf in Oregon neemt het boek je mee in de gebeurtenissen rondom de relatiebreuk tussen Stijn en zijn voormalige vriendin Kirsten. En uiteindelijk blijken deze verhaallijnen veel met elkaar te maken te hebben.
Het boek is redelijk dun, en dat is jammer. De schrijfstijl van Jori Stam bevalt zo goed dat het boek daarom alleen al een stuk dikker had mogen zijn. Aan het begin van het boek zit je als lezer met verschillende verwachtingen en vragen, bijvoorbeeld over de afbeelding op de kaft. Je voelt al heel snel aan dat de schrijfvakantie geen succes gaat worden. Heel treffend worden de verschillen tussen Stijn en Philip beschreven. Door het grootste gedeelte van het boek ga je met veel gemak en een grote vaart heen. De laatste hoofdstukken roepen daarentegen veel vragen op, waardoor ik na het dichtslaan van het boek in verwarring na bleef denken over de gebeurtenissen. Ik kan nu niet meteen uitleggen wat er aan de hand is. Aan de ene kant vind ik het prettig dat je je vinger er niet helemaal op kan leggen, en past dit goed bij literatuur, maar persoonlijk vind ik het erg jammer dat ik het laatste gedeelte niet helemaal snap. Wellicht dat bij een tweede keer lezen de kwartjes wel gaan vallen.
Ondanks dat ik na het lezen met een hoop vragen en daardoor een kleine teleurstelling in mezelf achterbleef, heb ik voornamelijk erg genoten van dit boek, en vind ik het een aanrader. Ik hoop dat er meerdere romans van Jori Stam zullen volgen en tenslotte ben ik nieuwsgierig of het raadsel rond D.B. Cooper ooit nog wordt opgelost. Dit smaakt naar meer!
October 8, 2019
Voor de club van echte lezers mocht ik dit boek lezen, het debuut van Jori Stam. Het boek toont op de voorkant een haas met een kapot oor en horens. Deze haas komt in het boek terug en het boek is net als het boek heel apart. Er wordt een tegenstelling gecreëerd tussen Philip en Stijn, goede vrienden. Philip is een man die alles mee heeft een vrouw en een kind gevonden in Amerika, een populair schrijver, iemand die van het leven geniet en het leven neemt zoals het komt. Aan de andere kant Stijn, iemand die heel geordend leeft van lijstjes en planning. Stijn is zijn grote liefde kwijt geraakt aan Amerika en wil heel graag schrijver worden. Hij is gefascineerd door een mysterieuze vliegtuigkaper die verdwenen is in Oregon en wil daar een verhaal over schrijven. Philip nodigt Stijn uit om samen in een afgelegen hut rustig te schrijven aan hun boeken.
De tegenstelling worden daar alleen maar groter. Stijn raakt helemaal in de war van geluiden, voetstappen en peuken in de sneeuw, maar ook van het door Philip afwijken van het schema voor het eten dat Stijn helemaal van te voren had bedacht. Opvallend is ook dat Philip het beste voor zich zelf uitzoekt, het beste bed, het beste schrijfplekje enzovoort.
In het boek wordt de spanning opgebouwd maar het slot laat je verward achter en de opgebouwde spanning loopt leeg als een luchtballon. Toch heb ik me prima vermaakt met het boek en met de bijzondere zinnen zoals 'we zijn een uitheemse bacterie die zojuist door witte bloedcellen zijn ontdekt' om een situatie in een Amerikaans restaurant te beschrijven en hoe vreemd Stijn zich daar voelt. Of zoals deze 'Toen we na een uur eindelijk het hobbelige stadsdoolhof achter ons lieten en de snelweg op reden, zag ik Philip in slaap vallen. Zelfs met zijn opgevouwen origamibenen in een ongemakkelijke stoel was hij zo vertrokken. Zijn wang plakte tegen het raam en zijn mond hing een beetje open. In het raam zag ik hoe het spiegelbeeld van zijn gezicht gespiest werd door voorbijrazende takken langs de weg.'
Kortom, de schrijfstijl is prettig, de hoofdstukken kort maar de eventuele dubbele betekenis kon ik er niet uithalen. Misschien dat ik daarvoor het boek nog eens zou moeten lezen. Wel een knap debuut, een schrijver om in de gaten te houden.
De tegenstelling worden daar alleen maar groter. Stijn raakt helemaal in de war van geluiden, voetstappen en peuken in de sneeuw, maar ook van het door Philip afwijken van het schema voor het eten dat Stijn helemaal van te voren had bedacht. Opvallend is ook dat Philip het beste voor zich zelf uitzoekt, het beste bed, het beste schrijfplekje enzovoort.
In het boek wordt de spanning opgebouwd maar het slot laat je verward achter en de opgebouwde spanning loopt leeg als een luchtballon. Toch heb ik me prima vermaakt met het boek en met de bijzondere zinnen zoals 'we zijn een uitheemse bacterie die zojuist door witte bloedcellen zijn ontdekt' om een situatie in een Amerikaans restaurant te beschrijven en hoe vreemd Stijn zich daar voelt. Of zoals deze 'Toen we na een uur eindelijk het hobbelige stadsdoolhof achter ons lieten en de snelweg op reden, zag ik Philip in slaap vallen. Zelfs met zijn opgevouwen origamibenen in een ongemakkelijke stoel was hij zo vertrokken. Zijn wang plakte tegen het raam en zijn mond hing een beetje open. In het raam zag ik hoe het spiegelbeeld van zijn gezicht gespiest werd door voorbijrazende takken langs de weg.'
Kortom, de schrijfstijl is prettig, de hoofdstukken kort maar de eventuele dubbele betekenis kon ik er niet uithalen. Misschien dat ik daarvoor het boek nog eens zou moeten lezen. Wel een knap debuut, een schrijver om in de gaten te houden.
January 16, 2020
Spannende roman die heerlijk om te lezen was. Afgelopen zomer ben ik zelf in Oregon geweest. Hierdoor kon ik me heel goed voorstellen hoe de omgeving er uit ziet. Zowel boek als bestemming zijn aanraders.
January 7, 2020
Very good debute. The character of Stijn is well described and made me laugh sometimes because he's so arranged. The setting in Oregon and what happend there or could happen is excited.
Displaying 1 - 22 of 22 reviews