Το πρωινό είναι χαρούμενο, χειμωνιάτικο... Η μέρα πολύ ωραία για να εγκαταλείψει κάποιος αυτήν την πόλη, συμφωνείς; Φεύγω κι η άκαρδη έχει ένα ύφος σαν να σπάει πλάκα πίσω από την πλάτη μου. Όπως κάθε φορά βγήκα σέρνοντας τα πόδια μου από το σπίτι. Πριν κλείσω την πόρτα για τελευταία φορά κι αφήσω πίσω μου τις τρεις τελευταίες νύχτες, μπήκα άλλες δυο φορές μέσα και κοίταξα. Τάχα για να δω μήπως έχω ξεχάσει κάτι... Να 'ξερες πόσο με αποχαυνώνουν αυτό το σπίτι, αυτή η γέφυρα, αυτή η πλατεία, αυτή η πόλη! Μου φέρνουν μια ευχάριστη ζαλάδα, μια γλυκιά μέθη αντιληπτή, θαρρείς, με τις αισθήσεις. Από χτες βράδυ με βασανίζει η σκέψη της επιστροφής. Πάλι σιγομουρμουρίζω, τα χείλη μου σαλεύουν. Υπάρχουν, μάλιστα, στιγμές που λέω ότι θα 'ταν καλύτερα να μην είχαμε γνωριστεί ποτέ με την πόλη. Να μην είχα χωθεί δίπλα της, να μην είχα μυρίσει τη μοσχοβολιά της. Να μην είχαμε παίξει κρυφτό στις μυστικές γωνιές της. Θα ράγιζε, άραγε, τότε έτσι η καρδιά μου; Δε νομίζω.
Με ταξιδεψε σε μακρινα μερη με τις ομορφες αυτοτελεις ιστοριες του. Επισης η προσθηκη σκιτσων στο τελος της καθε ιστοριας ηταν μια πολυ ομορφη λεπτομερεια.
Gezi yazıları kıvamında bir kitap beklerken farklı şehirlerin kah arkada fon oluşturduğu kah öykülerin içine sızdığı bir kitap karşıma çıktı. Barselona ve İstanbul temalı bölümlere çok heyecanla başlayıp büyük hayal kırıklığıyla bitirdim. Özellikle Barselona'da mekan isimlerinde yapılan hatalar çok gözüme battı. Katalan başkentinde Flamenko ile özdeşleşen bir öykü aktarılması Barselona'nın turistik kalıp yargılarından öteye geçilemediğini ispatladı benim için. Şehrin ruhuna hiç uygun bir öykü olmamış. İstanbul bölümündeyse öykünün kurgusu çok kopuk geldi. Şehire haksızlık edilmiş gibi hissettim.
Beni en etkileyen bölümler Münih ve Dubai oldu.
Yazın plajda okumak için güzel bir kitap. Turistik bakış açısıyla şehirlerin fon oluşturduğu öyküler olarak okunursa sevilebilir. Bir çok öykü şehirlerin ruhunu öykülere aktaramamış ama fikir olarak dikkat çekici bir kitap.