What do you think?
Rate this book
Miasto w morzu i inne utwory poetyckie
Edgar Allan Poe (1809-1849) to najwybitniejszy poeta amerykańskiego romantyzmu. Arcymistrz formy, niezrównany stylista, a także twórca o otchłannej, mrocznej wyobraźni. W swoich wierszach i poematach – podobnie jak w opowieściach grozy – opiewał miłość i piękno, ale też dzielił się tym, czego nie poskąpiło mu krótkie, tragiczne życie: smutkiem, tęsknotą i lękiem przed śmiercią.
Za życia nie doczekał się pełnego uznania. Krótkotrwałą sławę poetycką przyniósł mu Kruk, jeden z najsłynniejszych poematów wszech czasów. Dziś Poe zaliczany jest w poczet najwybitniejszych poetów języka angielskiego.
Niniejszy wybór klasycznych przekładów Poego to pierwsza w Polsce dwujęzyczna edycja jego poezji.
Za życia nie doczekał się pełnego uznania. Krótkotrwałą sławę poetycką przyniósł mu Kruk, jeden z najsłynniejszych poematów wszech czasów. Dziś Poe zaliczany jest w poczet najwybitniejszych poetów języka angielskiego.
Niniejszy wybór klasycznych przekładów Poego to pierwsza w Polsce dwujęzyczna edycja jego poezji.
152 pages, Paperback
Published January 1, 2019
8 people are currently reading
106 people want to read
About the author
Edgar Allan Poe
9,797 books28.7k followersThe name Poe brings to mind images of murderers and madmen, premature burials, and mysterious women who return from the dead. His works have been in print since 1827 and include such literary classics as The Tell-Tale Heart, The Raven, and The Fall of the House of Usher. This versatile writer’s oeuvre includes short stories, poetry, a novel, a textbook, a book of scientific theory, and hundreds of essays and book reviews. He is widely acknowledged as the inventor of the modern detective story and an innovator in the science fiction genre, but he made his living as America’s first great literary critic and theoretician. Poe’s reputation today rests primarily on his tales of terror as well as on his haunting lyric poetry.
Just as the bizarre characters in Poe’s stories have captured the public imagination so too has Poe himself. He is seen as a morbid, mysterious figure lurking in the shadows of moonlit cemeteries or crumbling castles. This is the Poe of legend. But much of what we know about Poe is wrong, the product of a biography written by one of his enemies in an attempt to defame the author’s name.
The real Poe was born to traveling actors in Boston on January 19, 1809. Edgar was the second of three children. His other brother William Henry Leonard Poe would also become a poet before his early death, and Poe’s sister Rosalie Poe would grow up to teach penmanship at a Richmond girls’ school. Within three years of Poe’s birth both of his parents had died, and he was taken in by the wealthy tobacco merchant John Allan and his wife Frances Valentine Allan in Richmond, Virginia while Poe’s siblings went to live with other families. Mr. Allan would rear Poe to be a businessman and a Virginia gentleman, but Poe had dreams of being a writer in emulation of his childhood hero the British poet Lord Byron. Early poetic verses found written in a young Poe’s handwriting on the backs of Allan’s ledger sheets reveal how little interest Poe had in the tobacco business.
For more information, please see http://en.wikipedia.org/wiki/Edgar_al...
Just as the bizarre characters in Poe’s stories have captured the public imagination so too has Poe himself. He is seen as a morbid, mysterious figure lurking in the shadows of moonlit cemeteries or crumbling castles. This is the Poe of legend. But much of what we know about Poe is wrong, the product of a biography written by one of his enemies in an attempt to defame the author’s name.
The real Poe was born to traveling actors in Boston on January 19, 1809. Edgar was the second of three children. His other brother William Henry Leonard Poe would also become a poet before his early death, and Poe’s sister Rosalie Poe would grow up to teach penmanship at a Richmond girls’ school. Within three years of Poe’s birth both of his parents had died, and he was taken in by the wealthy tobacco merchant John Allan and his wife Frances Valentine Allan in Richmond, Virginia while Poe’s siblings went to live with other families. Mr. Allan would rear Poe to be a businessman and a Virginia gentleman, but Poe had dreams of being a writer in emulation of his childhood hero the British poet Lord Byron. Early poetic verses found written in a young Poe’s handwriting on the backs of Allan’s ledger sheets reveal how little interest Poe had in the tobacco business.
For more information, please see http://en.wikipedia.org/wiki/Edgar_al...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
December 5, 2021
Jest w tych wierszach coś niepowtarzalnego, budzącego niepokój i zachwycającego.
March 19, 2023
To bez wątpienia bardzo dobra poezja, ale też bardzo odległa od tej, którą lubię najbardziej.
October 31, 2022
I nigdy anioły, co w niebie królują,
Ni czarnych demonów rój zły,
Nie mogły oderwać jej duszy od mojej,
Ni mojej od Annabel Lee.
Poematy Edgara Allana Poe są dość abstrakcyjne i posiadają mało konkretów, a bardziej autor skupia się na tworzeniu obrazów w głowie czytelnika, barw i przestrzeni. Zazwyczaj takie poezje do mnie nie przemawiają, jednak tutaj nie mogłam się oprzeć tej niesamowitej i upiornej atmosferze. Zwłaszcza, że ten strach łączy się u Poe z dużą dawką tęsknoty, miłości i wiary, wiary w to, że dusza nie do końca odchodzi. To moja druga lektura tego twórcy i zawsze kończę je z poczuciem satysfakcji i zrozumienia, naszego małego paktu.
Od strony estetycznej tom jest przepiękny. Posiada cudowne, pobudzające wyobraźnię ilustracje; książka zawiera też wersje oryginalne poematów. W swoich egzemplarzach znajdziecie również małą niespodziankę!
Kruk mi odrzekł: "Nigdy już!"
PS. Biegnijcie oglądać "Edgar Allan Poe's Murder Mystery Dinner Party" autorstwa Shipwrecked Comedy na kanale Youtube!! Idealne na Halloween!!
Ni czarnych demonów rój zły,
Nie mogły oderwać jej duszy od mojej,
Ni mojej od Annabel Lee.
Poematy Edgara Allana Poe są dość abstrakcyjne i posiadają mało konkretów, a bardziej autor skupia się na tworzeniu obrazów w głowie czytelnika, barw i przestrzeni. Zazwyczaj takie poezje do mnie nie przemawiają, jednak tutaj nie mogłam się oprzeć tej niesamowitej i upiornej atmosferze. Zwłaszcza, że ten strach łączy się u Poe z dużą dawką tęsknoty, miłości i wiary, wiary w to, że dusza nie do końca odchodzi. To moja druga lektura tego twórcy i zawsze kończę je z poczuciem satysfakcji i zrozumienia, naszego małego paktu.
Od strony estetycznej tom jest przepiękny. Posiada cudowne, pobudzające wyobraźnię ilustracje; książka zawiera też wersje oryginalne poematów. W swoich egzemplarzach znajdziecie również małą niespodziankę!
Kruk mi odrzekł: "Nigdy już!"
PS. Biegnijcie oglądać "Edgar Allan Poe's Murder Mystery Dinner Party" autorstwa Shipwrecked Comedy na kanale Youtube!! Idealne na Halloween!!
October 3, 2020
Kocham mojego starego ale kochała bym go bardziej gdyby nie wziął ślubu z trzynastolatką
March 30, 2020
This book takes me to secret places I have never been before.
Those poems play with imagination. They are just splendid. Polish transportations are on the highest level. I truly recommend this book.
“Of the moon, down The Valley of shadow ride, Boldly ride”
Those poems play with imagination. They are just splendid. Polish transportations are on the highest level. I truly recommend this book.
“Of the moon, down The Valley of shadow ride, Boldly ride”
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 4, 2023
3 listopada 2020 (wstawiam teraz, bo powoli usuwam te same treści z instagrama):
Opowiadań Poego nie miałam jeszcze okazji czytać, ale jego poezja... damn.
Najbardziej urzekła mnie "Annabel Lee” oraz wszystkim znany poemat „Kruk”.
Miłość obsesyjnie kojarzyła się autorowi ze śmiercią. W eseju „Filozofia kompozycji”, który jest autokomentarzem do „Kruka”, Poe twierdził z fałszywym cynizmem, że śmierć pięknej kobiety to najbardziej poetyczny temat na świecie. Sam, w przeciągu swojego tragicznego życia, stracił kilka ukochanych kobiet (Elizę Poe, Jane Stanard, Frances Allan, Virginię Poe) - cierpienie spowodowane tymi stratami odzwierciedla w swoich dziełach.
Jeśli chodzi o „Annabel Lee” to nie jestem zdolna do opisu świetności tego dzieła... nie mogę znaleźć odpowiednich słów. NAPRAWDĘ, PO PROSTU PRZERWIJCIE CZYTANIE MOJEGO POSTU I ZAPOZNAJCIE SIĘ Z WIERSZEM, PROSZĘ (NAJLEPIEJ W ORYGINALNEJ ANGIELSKIEJ (PIĘKNEJ) WERSJI) 😩❤️
Najczęstszym motywem w poezji Poego - oczywiście oprócz śmierci i miłości - jest prawdopodobnie paranoja/szaleństwo - motyw szczególnie widoczny w poemacie „Kruk”. Śmierć ukochanej podmiotu lirycznego - Leonory - napawa go eschatologicznym lękiem. Mężczyzna nie może dociec czy jego sympatia jest szczęśliwa w tym innym świecie (pozagrobowym). Żałobnik żyje w udręce - jego istnienie znalazło się na granicy pomiędzy życiem a śmiercią.
Tragiczne losy Poego Bolesław Leśmian opisuje tak: „Życie Edgara Poego było jednym z tych cichych, żmudnych i beznadziejnie bolesnych dramatów, których ocenę i odsłonę publiczną rozumnie i celowo zrzeszone społeczeństwo odsuwa starannie na męczeńską chwilę przedwczesnej śmierci zbytecznego bohatera, pozwalając mu cierpieć i ginąć samopas, oraz pilnie odwracając oczy od "krwawych scen", gdyż widok ich mógłby niepotrzebnie zakłócić rozzuchwalony ład zbrodniczej codzienności - ład, który jest wszakże sumieniem społeczeństwa. Ponętną ofiarą tego ładu, potajemnym łupem tego sumienia był wielki poeta, któremu zabrakło na ziemi tyle nawet miejsca, ile go zgarnia żebrak w przytułku noclegowym”.
Opowiadań Poego nie miałam jeszcze okazji czytać, ale jego poezja... damn.
Najbardziej urzekła mnie "Annabel Lee” oraz wszystkim znany poemat „Kruk”.
Miłość obsesyjnie kojarzyła się autorowi ze śmiercią. W eseju „Filozofia kompozycji”, który jest autokomentarzem do „Kruka”, Poe twierdził z fałszywym cynizmem, że śmierć pięknej kobiety to najbardziej poetyczny temat na świecie. Sam, w przeciągu swojego tragicznego życia, stracił kilka ukochanych kobiet (Elizę Poe, Jane Stanard, Frances Allan, Virginię Poe) - cierpienie spowodowane tymi stratami odzwierciedla w swoich dziełach.
Jeśli chodzi o „Annabel Lee” to nie jestem zdolna do opisu świetności tego dzieła... nie mogę znaleźć odpowiednich słów. NAPRAWDĘ, PO PROSTU PRZERWIJCIE CZYTANIE MOJEGO POSTU I ZAPOZNAJCIE SIĘ Z WIERSZEM, PROSZĘ (NAJLEPIEJ W ORYGINALNEJ ANGIELSKIEJ (PIĘKNEJ) WERSJI) 😩❤️
Najczęstszym motywem w poezji Poego - oczywiście oprócz śmierci i miłości - jest prawdopodobnie paranoja/szaleństwo - motyw szczególnie widoczny w poemacie „Kruk”. Śmierć ukochanej podmiotu lirycznego - Leonory - napawa go eschatologicznym lękiem. Mężczyzna nie może dociec czy jego sympatia jest szczęśliwa w tym innym świecie (pozagrobowym). Żałobnik żyje w udręce - jego istnienie znalazło się na granicy pomiędzy życiem a śmiercią.
Tragiczne losy Poego Bolesław Leśmian opisuje tak: „Życie Edgara Poego było jednym z tych cichych, żmudnych i beznadziejnie bolesnych dramatów, których ocenę i odsłonę publiczną rozumnie i celowo zrzeszone społeczeństwo odsuwa starannie na męczeńską chwilę przedwczesnej śmierci zbytecznego bohatera, pozwalając mu cierpieć i ginąć samopas, oraz pilnie odwracając oczy od "krwawych scen", gdyż widok ich mógłby niepotrzebnie zakłócić rozzuchwalony ład zbrodniczej codzienności - ład, który jest wszakże sumieniem społeczeństwa. Ponętną ofiarą tego ładu, potajemnym łupem tego sumienia był wielki poeta, któremu zabrakło na ziemi tyle nawet miejsca, ile go zgarnia żebrak w przytułku noclegowym”.
November 25, 2021
Wybitne i fascynujące posłowie Macieja Płazy - daję za nie gwiazdkę więcej.
April 2, 2023
Jestem oczarowana poezją Edgara, pewnie sięgnę po więcej
June 28, 2019
https://wiewiorkawokularach.blogspot....
Nazwisko Edgara Allana Poe kojarzy chyba każda osoba, która czyta. Amerykański pisarz z początku XIX wieku znany jest przede wszystkim jako autor krótkich form, jak również wierszy. Twórca romantyczny pisał głównie utwory przesycone grozą, ale z drugiej strony potrafił też sięgnąć po komedię i satyrę, a ponadto jest uznawany za twórcę powieści detektywistycznej. Jego chyba najbardziej znanym utworem jest Kruk, o którego fenomenie świadczy chociażby jego wykorzystanie w różny sposób w popkulturze. Mnie również nie był obcy ten geniusz, dlatego skusiłam się na lekturę utworów zebranych przez wydawnictwo Vesper w tomie o tytule Miasto w morzu i inne utwory poetyckie.
Od strony technicznej należy się ogromna pochwała wydawnictwu Vesper za sposób wydania książki. Liczący sobie trochę ponad 150 stron tomik zawiera oprócz nowych, polskich tłumaczeń również oryginalną wersję angielską tekstu, a także reprodukcje litografii Hugo Steiner-Prag, które zostały udostępnione przez Leo Baeck Institute z Nowego Jorku. Ilustracje są klimatyczne, podkreślają nastrój utworów i pomagają zrozumieć ich sedno. Dzięki nim lektura jest o wiele ciekawsza i dużo bardziej pochłania czytelnika. Dla mnie osobiście, jako filologa, ciekawą opcją była możliwość porównania tekstu angielskiego z polskim, co pozwala na docenienie kunsztu tłumaczy, ponieważ w wielu wierszach Poego dużą rolę gra rytm i jego utrata w tłumaczeniu sprawiłaby kompletną dewastację samego utworu. Dodatkową i ważną częścią jest posłowie autorstwa Macieja Płazy, w którym zostaje przybliżona biografia poety, a także przedstawione najistotniejsze motywy jego twórczości, które przewijają się również w utworach przedstawionych w Mieście w morzu...
Nie będę tu roztrząsać każdego wiersza, ponieważ uważam, że każdy czytelnik inaczej odbierze dany utwór, sugerując się swoją wrażliwością i doświadczeniami życiowymi. Chciałabym jednak przedstawić Wam te wiersze, które wywarły na mnie największe wrażenie: jest to tytułowe Miasto w morzu, Dzwony i, oczywiście, Kruk.
Miasto w morzu przedstawia zatopione miasto, niegdyś świetne i bogate, teraz opuszczone i niszczejące stopniowo. Na szczycie jednej z wież widać siedzącą Śmierć, która przejęła panowanie nad miastem, doprowadzając do jego upadku. Nastrój grozy i atmosfera rozkładu są obecne od pierwszej do ostatniej linijki tekstu i napawają czytelnika niepokojem, skłaniając do refleksji nad przemijalnością życia i nieuchronnością śmierci.
W Dzwonach opisane są różne typy dzwonów, które opisują różne etapy ludzkiego życia – począwszy od narodzin, przez ślub aż do śmierci. Największą zaletą tego wiersza jest jego melodyjność i to, jak odzwierciedla bicie dzwonów, które towarzyszą każdemu opisanemu tu wydarzeniu z życia człowieka. Konwencja niby-ludowej ballady, tak ulubiona przez romantyków, tworzy dodatkowy nastrój wokół utworu, dzięki czemu czyta się go niemalże rytmicznie.
Kruk to, moim zdanie, istny majstersztyk. Wielkie ptaszysko, prześladujące bohatera swoją obecnością i krakaniem, jest symbolem śmierci i jej nieuchronności. Kruk kroczy po całym domu tuż za podmiotem lirycznym, opowiadającym o tym, co się dzieje, tak samo, jak śmierć kroczy tuż za każdym człowiekiem. Groza podkreślona krakaniem i obwieszczaniem Nevermore! przez ptaka jest obecna niemal namacalnie w tekście i napełnia czytelnika niepokojem i lękiem o przyszłość.
Edgar Allan Poe był twórcą niemalże genialnym, niedocenionym przez mu współczesnych. Sukces spotkał go dopiero po śmierci, gdy uznano jego spuściznę. Jest to też postać tragiczna, a tragizm jej losów jest widoczny w twórczości poety. Jego nieodwzajemnione uczucia do kobiet, które szybko go opuszczały, umierając, fascynacja śmiercią i grozą, romantyczna wizja świata to główne cechy i motywy twórczości tego pisarza, będące jego znakiem rozpoznawczym i do tej pory eksplorowane w popkulturze współczesnego świata.
Nazwisko Edgara Allana Poe kojarzy chyba każda osoba, która czyta. Amerykański pisarz z początku XIX wieku znany jest przede wszystkim jako autor krótkich form, jak również wierszy. Twórca romantyczny pisał głównie utwory przesycone grozą, ale z drugiej strony potrafił też sięgnąć po komedię i satyrę, a ponadto jest uznawany za twórcę powieści detektywistycznej. Jego chyba najbardziej znanym utworem jest Kruk, o którego fenomenie świadczy chociażby jego wykorzystanie w różny sposób w popkulturze. Mnie również nie był obcy ten geniusz, dlatego skusiłam się na lekturę utworów zebranych przez wydawnictwo Vesper w tomie o tytule Miasto w morzu i inne utwory poetyckie.
Od strony technicznej należy się ogromna pochwała wydawnictwu Vesper za sposób wydania książki. Liczący sobie trochę ponad 150 stron tomik zawiera oprócz nowych, polskich tłumaczeń również oryginalną wersję angielską tekstu, a także reprodukcje litografii Hugo Steiner-Prag, które zostały udostępnione przez Leo Baeck Institute z Nowego Jorku. Ilustracje są klimatyczne, podkreślają nastrój utworów i pomagają zrozumieć ich sedno. Dzięki nim lektura jest o wiele ciekawsza i dużo bardziej pochłania czytelnika. Dla mnie osobiście, jako filologa, ciekawą opcją była możliwość porównania tekstu angielskiego z polskim, co pozwala na docenienie kunsztu tłumaczy, ponieważ w wielu wierszach Poego dużą rolę gra rytm i jego utrata w tłumaczeniu sprawiłaby kompletną dewastację samego utworu. Dodatkową i ważną częścią jest posłowie autorstwa Macieja Płazy, w którym zostaje przybliżona biografia poety, a także przedstawione najistotniejsze motywy jego twórczości, które przewijają się również w utworach przedstawionych w Mieście w morzu...
Nie będę tu roztrząsać każdego wiersza, ponieważ uważam, że każdy czytelnik inaczej odbierze dany utwór, sugerując się swoją wrażliwością i doświadczeniami życiowymi. Chciałabym jednak przedstawić Wam te wiersze, które wywarły na mnie największe wrażenie: jest to tytułowe Miasto w morzu, Dzwony i, oczywiście, Kruk.
Miasto w morzu przedstawia zatopione miasto, niegdyś świetne i bogate, teraz opuszczone i niszczejące stopniowo. Na szczycie jednej z wież widać siedzącą Śmierć, która przejęła panowanie nad miastem, doprowadzając do jego upadku. Nastrój grozy i atmosfera rozkładu są obecne od pierwszej do ostatniej linijki tekstu i napawają czytelnika niepokojem, skłaniając do refleksji nad przemijalnością życia i nieuchronnością śmierci.
W Dzwonach opisane są różne typy dzwonów, które opisują różne etapy ludzkiego życia – począwszy od narodzin, przez ślub aż do śmierci. Największą zaletą tego wiersza jest jego melodyjność i to, jak odzwierciedla bicie dzwonów, które towarzyszą każdemu opisanemu tu wydarzeniu z życia człowieka. Konwencja niby-ludowej ballady, tak ulubiona przez romantyków, tworzy dodatkowy nastrój wokół utworu, dzięki czemu czyta się go niemalże rytmicznie.
Kruk to, moim zdanie, istny majstersztyk. Wielkie ptaszysko, prześladujące bohatera swoją obecnością i krakaniem, jest symbolem śmierci i jej nieuchronności. Kruk kroczy po całym domu tuż za podmiotem lirycznym, opowiadającym o tym, co się dzieje, tak samo, jak śmierć kroczy tuż za każdym człowiekiem. Groza podkreślona krakaniem i obwieszczaniem Nevermore! przez ptaka jest obecna niemal namacalnie w tekście i napełnia czytelnika niepokojem i lękiem o przyszłość.
Edgar Allan Poe był twórcą niemalże genialnym, niedocenionym przez mu współczesnych. Sukces spotkał go dopiero po śmierci, gdy uznano jego spuściznę. Jest to też postać tragiczna, a tragizm jej losów jest widoczny w twórczości poety. Jego nieodwzajemnione uczucia do kobiet, które szybko go opuszczały, umierając, fascynacja śmiercią i grozą, romantyczna wizja świata to główne cechy i motywy twórczości tego pisarza, będące jego znakiem rozpoznawczym i do tej pory eksplorowane w popkulturze współczesnego świata.
March 28, 2024
Cóż można napisać o Poe, co jeszcze nie zostało powiedziane? Nazywany geniuszem, jego twórczości poświęcane są liczne seminaria, właściwie stworzył gatunek powieści detektywistycznej, był jednym z prekursorów science-fiction, inspirował setki twórców, od pisarzy, przez muzyków po autorów mang. Kruk pozostaje jednym z najsłynniejszych poematów ever, a sam Poe jest bohaterem ogromu dzieł popkultury: filmów, książek czy komiksów. W jednym z nich pisarz współpracuje z... Batmanem.
Krótko mówiąc: Klasyk przez duże K. A jak klasyk, to trzeba szanować, gdyż „wielkim poetą był”.
No, oczywiście nie trzeba, ale znać wypada. Ja poznawanie zacząłem od tomiku „Miasto w morzu i inne utwory poetyckie”, który dostałem kiedyś na urodziny. Nie znam się na poezji, ale lubię ją czytać, a nawet nie tyle czytać, co czuć. Nie zastanawiam się nad sensem, nie analizuję, tylko obserwuję swoje emocje.
Do takiego czytania, czy właściwie odczuwania, Poe jest idealny. To niemal jak bezpośredni transfer emocji, jakaś tajemna technologia wkładająca mi do głowy obrazy, uczucia, lęki i tęsknoty. A ów tomik pobudza wyobraźnię jeszcze bardziej, gdyż okraszony jest posępnymi, sugestywnymi, mistycznymi ilustracjami autorstwa Hugo Steinera-Praga. Grafiki dodatkowo oddziałują na czytelnika i doskonale oddają klimat utworów Poego.
Czy Poe to rzeczywiście geniusz, szafir pośród kamieni, a jego twórczość to lustro odbijające ludzkie lęki, przewodnik po labiryncie niemożliwej do uniknięcia żałoby, mapa do poruszania się po zakamarkach ludzkiej egzystencji? Nie mam pojęcia. Mogę tylko powiedzieć, że mnie jego twórczość porusza.
Na koniec podzielę się dedykacją, jaką dostałem w książce (dzięki Kamil!):
„Dla Edka z okazji 28 urodzin,
żeby dni, które są do dupy
dzięki temu tomikowi
były chociaż poetyckie”
Spełniło się!
Krótko mówiąc: Klasyk przez duże K. A jak klasyk, to trzeba szanować, gdyż „wielkim poetą był”.
No, oczywiście nie trzeba, ale znać wypada. Ja poznawanie zacząłem od tomiku „Miasto w morzu i inne utwory poetyckie”, który dostałem kiedyś na urodziny. Nie znam się na poezji, ale lubię ją czytać, a nawet nie tyle czytać, co czuć. Nie zastanawiam się nad sensem, nie analizuję, tylko obserwuję swoje emocje.
Do takiego czytania, czy właściwie odczuwania, Poe jest idealny. To niemal jak bezpośredni transfer emocji, jakaś tajemna technologia wkładająca mi do głowy obrazy, uczucia, lęki i tęsknoty. A ów tomik pobudza wyobraźnię jeszcze bardziej, gdyż okraszony jest posępnymi, sugestywnymi, mistycznymi ilustracjami autorstwa Hugo Steinera-Praga. Grafiki dodatkowo oddziałują na czytelnika i doskonale oddają klimat utworów Poego.
Czy Poe to rzeczywiście geniusz, szafir pośród kamieni, a jego twórczość to lustro odbijające ludzkie lęki, przewodnik po labiryncie niemożliwej do uniknięcia żałoby, mapa do poruszania się po zakamarkach ludzkiej egzystencji? Nie mam pojęcia. Mogę tylko powiedzieć, że mnie jego twórczość porusza.
Na koniec podzielę się dedykacją, jaką dostałem w książce (dzięki Kamil!):
„Dla Edka z okazji 28 urodzin,
żeby dni, które są do dupy
dzięki temu tomikowi
były chociaż poetyckie”
Spełniło się!
November 17, 2023
Poezja.. Jedni lubią i zaczytują się w niej, inni uciekają przed nią. Ja na pewno za nią nie przepadam. Mam uraz ze szkoły, bo interpretacja wierszy i zachwycanie się opisem jakiegoś widoku gór i dyskusja co mogą oznaczać żółte firanki w opisywanym wierszu pokoju to nie dla mnie. Ale nie mogłam przejść obojętnie obok wierszy Poego o których tyle dobrego słyszałam. Kupiłam ten tomik i przepadłam. Czytałam już go tyle razy a ciągle mnie zaskakuje, cały czas przenosi do innych światów i zachwyca tragicznymi historiami.. moim ulubionym wierszem jest Kruk i jego ciężka, dusząca atmosfera. Do tego w tomiku są piękne grafiki oraz posłowie które nieco rzuca światło na twórczość Poego i jego wiersze. Polecam gorąco nawet tym którzy nie lubią poezji!
July 21, 2024
Piękny poetycki taniec miłości ze śmiercią. Utwory, do których można wracać bez końca. Skoczne, melodyjne, a jednocześnie tak niepokojące. Ciekawie było porównać wersje oryginalne z tłumaczeniami. Duży plus za posłowie redaktora, które przybliża biografię autora i omawia różne motywy występujące w wierszach. Polecam nawet osobom, które za poezją nie przepadają.
November 8, 2020
A beautifully published volume of the most popular poems by Edgar Allan Poe. The classic of the classics of American poetry did not disappoint me with his linguistic craftsmanship. I recommend it to all lovers of romantic and gothic poetry.
March 16, 2023
Amerykańska poezja z XIX wieku,
Nie czytało się tego ani trochę trudno, ani też długo. Niby najlepszy amerykański poeta romantyzmu, ale jak dla mnie ziom się śćpał po tym jak po kolei żony mu zdychały i losowe słowa ze sobą mieszał,,,
Nie czytało się tego ani trochę trudno, ani też długo. Niby najlepszy amerykański poeta romantyzmu, ale jak dla mnie ziom się śćpał po tym jak po kolei żony mu zdychały i losowe słowa ze sobą mieszał,,,
September 25, 2020
Bardzo dobre wiersze. Twórczość Poego jest niesamowita!
June 24, 2022
Wciąż staram sie przekonywać do poezji, rozumieć ją i polubić.
May 27, 2023
CUDOWNE KOCHAM CHCE WIĘCEJ
Read
August 8, 2022mega.
Displaying 1 - 18 of 18 reviews