With 150 photographs of famous people and ordinary folks, this engaging book uncovers the stories behind the pictures. There is more going on in most photographs than we usually see―hidden desires and fears, unspoken loves and hates, people's valiant efforts to camouflage themselves in the public world, and the inevitable leakage of their hopes and dreams and difficulties. Most of us do not see these aspects because, as Robert Akeret says, we do not know the vocabulary of photolanguage.
Here, using 150 photographs spanning 100 years, Akeret explores such themes as power, seduction, immortality, passion, and narcissism. Readers will find Frank Sinatra uncharacteristically off balance, O. J. Simpson smirking his way to freedom, Jodie Foster adored by her mother, Bill Clinton unconvincingly wagging a finger, and Bill Gates as the Wizard of Oz. The author shares his personal interpretations, teaching by example and inviting readers to join the fun. 148 black-and-white photographs. 148 black-and-white photographs
Robert U. Akeret received his doctorate in psychology from Columbia University and his certificate in psychoanalysis from the William Alanson White Institute where he trained with Rollo May and Erich Fromm. He has worked in the counseling services at Columbia University, the City College of New York, and is a past President of the Association of Psychoanalytic Psychologists.
نویسنده در پیشگفتار کتابش خواننده را به ''جهان تفسیرهای شخصی زبان عکس'' دعوت میکند؛ انتظار هم ندارد با تفسیرهای او موافق باشد بلکه امیدوار است در نهایت خواننده خود بتواند با دیدن عکس آنرا تفسیر کند. کتاب در مورد نگاه به عکسهاست. ابتدا عکس را میبینیم سپس شروع به تحلیل میکنیم. احتمالا نویسنده هم همین کار را کرده. ابتدا عکسی را دیده و سپس آنرا تفسیر کرده. اما ما خیلی از عکسهای کتاب را نمیبینیم و فقط تحلیل و تفسیر آن موجود است. احتمالا ناشر عزیزمان جوهر نداشتهاند یا جوهر هنگام چاپ آن عکسها تمام شده یا اصلا خواستهاند صرفهجویی کنند. خب بکنند، جوهر خودشان است. کتاب هم مال خودشان است. به ما چه.
حذف تعداد قابل توجهی از عکسهای این کتاب در چاپ فارسی، خوندنش رو به تجربهای دردناک تبدیل کرده. صفحات زیادی از کتاب به نقد عکسهایی سیاه شده که نه اثری ازشون هست و نه ارجاعی به عنوان یا نام عکاسشون.
کتابی که خیلی خوندنیه و نکات بسیار خوبی داره اما نسخهی ترجمه شده انقدر سانسور شده که در خیلی از جاها باید عکسها رو تجسم کرد! پیشنهاد میکنم نسخهی اصلی کتاب رو پیدا کنید و بخونید.
I probably read this book upwards of a dozen times as a kid, sitting on the floor in the adult nonfiction stacks at Central Library in Little Rock. I can see why it fascinated me, especially as a kid with limited cultural touchstones. This book is the first place I ever heard of OJ Simpson, Princess Diana, Tianamen Square, and Soon Yi Prevain. The author was a talented writer, and the content felt accessible. It holds up excellently as a fun read, but not a scientifically accurate (or socially acceptable) bit of writing. I kind of can’t imagine it being interesting to someone who didn’t read it as a kid:
در حالی دارم برای این کتاب مطلب مینویسم که برای بار سوم اما اینبار با یه دید جدید این کتاب رو تموم کردم.
کتابی که نویسنده، مخاطب رو با خوانشی هستیشناسانه و روانکاوانه در عکاسی آشنا میکنه. برای من که علاقه زیادی به نقد روانشناسی دارم، این سبک کتابا خیلی جذابند. نویسنده با بخش بندی کتاب به چند مفهوم، که تلفیقی از علم و هنر و بیشتر به قول خودش هنر، به خوانش عکسهایی میپردازه، که عکسهای معروف از عکاسان معروف نیستن و بیشتر عکس های آلبومی و یا عکس های کاندید و بحث بر انگیز اند.
زبان عکس، بیشتر به ماجرای پشت عکس ها بر میگرده که قابلیت خوانش از طریق خود عکس را هم میتواند داشته باشد. و ما را با این مسئله روبرو میکند که دانستن داستان جاری در پشت یک عکس چقدر مارا به درک عکس میتواند نزدیک کند.
در جایی از کتاب عکسی از مراسم تشییع جنازه رهبر ایران، خمینی را به عنوان اوج شوریدگی جمعی یک ملت بررسی میکنه، که برای من جالب توجه بود، چون از قول خود نویسنده این شوریدگی شرق میانه در غرب و یا حتی شرق، چیزیست بس عجیب و غیر قابل درک. غرب شوریدگی را درون خود میریزد و شرق میانه، آن را تا حد از هوش رفتگی به نمایش میگذراد.
از قسمتهای دیگر جذاب کتاب، بررسی چند بیمار و درمان آن ها با روش عکس درمانی بود! البته که خود نویسنده از همچین اصطلاحی استفاده نمیکنه، اما بازبینی عکسها در کار رواندرمانی بیماران او تاثیر بسیاری ایفا کرد و در جایی مینویسد این بازبینی شروع روند موفق امیز درمان است.
This book is fascinating. It's very fun and simple. If you're a photographer and you want to find interesting things in people's gesture and learn body language a little as well as use it in your shots, I highly recommend it.
حیف که نبودِ عکسهای حذف و دستکاری شده همچنان آزاردهنده است و حق طبیعی دیدن عکس مربوط به متنهای در کتاب از خواننده سلب شده. یا باید عکسها رو از اینترنت پیدا کرد و تطبیق داد و یا کتاب ِ بهزبان اصلی رو تهیه کرد و دید. بههر حال از خوندن کتاب لذت بردم.
رابرت اکرت روانپزشک در این کتاب به تحلیل عکس ها پرداخته است. او معتقد است که از طریق عکس ها می توان به آرزوها و ترس های پنهان، عشق و نفرت و در واقع احساسات افراد پی برد. البته برای تحلیل درست عکس ها معتقد است که باید به درستی بدانیم عکس در چه شرایطی گرفته شده است و از داستان عکس آگاه باشیم. از طریق تحلیل عکس ها می توان به روانکاوی بیماران پرداخت. در این کتاب تحلیل عکس ها از جنبه روانپزشکی و روانکاوی است نه تحلیل از جنبه عکاسی و هنری.