What do you think?
Rate this book
Het spel van leugens
Op de avond dat Eva bij Peter, haar man en minister van Justitie, wegvlucht, rijdt ze haar tweejarige zoontje Aron op de oprit dood. Peter stelt voor tegen de politie te vertellen dat het kind ontvoerd is. Op die manier is zijn carrière gered en zal Eva niet worden veroordeeld.
Maar dan moet Eva wel bij hem blijven.
Zeventien jaar later, op de avond dat Peter tot minister-president benoemd wordt, staat Aron voor de deur.
Maar dan moet Eva wel bij hem blijven.
Zeventien jaar later, op de avond dat Peter tot minister-president benoemd wordt, staat Aron voor de deur.
- GenresThriller
350 pages, Paperback
Published August 1, 2020
1 person is currently reading
83 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 32 reviews
August 21, 2020
Oké dankzij dit boek was mijn leesdip zo voorbij. Man wat een sterke psychologische thriller! Zo sterk en beeldend geschreven, je word volledig meegezogen in het verhaal, krijgt het idee dat je zelf gek wordt (hoe zit het nou), heftig en nadat ik een aantal hoofdstukken had gelezen kreeg mijn slapende zoontje een extra aai over zijn bol, zo leef je mee met de hoofdpersoon en zo erg wordt je meegezogen. Een aanrader!
October 1, 2020
3,5*. Best goed geschreven. Ik wilde telkens verder lezen want hoe zit het nou precies? Alleen het einde... Ik weet niet zo goed wat ik daar van moet vinden. Hierdoor ben ik ook een halve ster met de beoordeling gezakt.
September 16, 2020
Een boek dat mij niet kon bekoren. Er worden teveel herhalingen verteld en er zit totaal geen spanning in verwerkt.
July 31, 2022
Op zich geen slecht boek, maar ik vond het vooral verwarrend. Veel niet duidelijke flashbacks. Het had fijn geweest om ook te lezen vanuit een ander personage dan Eva. Pas op de allerlaatste bladzijde kom je achter te waarheid. Stukjes waarheid eerder in het verhaal hadden het spannender kunnen maken.
August 25, 2020
Anna West is het pseudoniem voor schrijfster Marja West. Marja werd geboren in Bakkum, Noord-Holland. In 2013 gooide ze haar leven om en ging schrijven.
“Als je maar lang genoeg liegt, wordt het een 2e natuur, nestelt het zich als vanzelf in je karakter.”
*Het verhaal
Op de avond dat Eva bij Peter, haar man en minister van Justitie, wegvlucht, rijdt ze haar tweejarige zoontje Aron op de oprit dood. Peter stelt voor tegen de politie te vertellen dat het kind ontvoerd is. Op die manier is zijn carrière gered en zal Eva niet worden veroordeeld. Maar dan moet Eva wel bij hem blijven.
Zeventien jaar later, op de avond dat Peter tot minister-president benoemd wordt, staat Aron voor de deur. Hoe is dit nu mogelijk?
*De elementen
De cover springt er uit, van te voren vraag je je af, wat doet dat bad-eendje daar in die rode massa? Aan het eind van het boek denk je: geniaal!
In de vertelperspectief van de ik-persoon lezen we over Eva, 43 jaar. Zij is getrouwd met Peter Ackerman, hij heeft een belangrijke functie als Minister van Justitie. Het is alweer 17 jaar geleden, toen hun zoontje Aron verdween. Via een tv-programma en verouderingsfoto proberen zij nogmaals te achterhalen wat er gebeurd is, en of er nieuwe tips zijn. De foto kan hem mogelijk terugbrengen. Tot grote verrassing van iedereen, is hij een paar dagen inderdaad teruggevonden. Wat gebeurde er al die tijd? Die vraag houd je als lezer de hele tijd bezig. Tot het hele eind.
*Onderhuidse spanning en zeer interessante personages
De ik-stijl kan een verhaal zeer dichtbij de lezer brengen. Echter in deze psychologische thriller blijft het hoofdkarakter soms op afstand. In het begin krijg je moeilijk grip op het verhaal. Dat komt mogelijk door Eva, maar kan ook met haar echtgenoot Peter te maken hebben, Hij wil graag perfectie van zijn vrouw in kleding en make-up. Zodat alles er prachtig uit ziet, ook al is dit niet zo. Er zijn zaken die geheim moeten blijven.
De karakters worden goed beschreven en zijn erg divers. Hoofdkarakter Eva leeft erg in zichzelf en mist Aron nog steeds. Dan staat hij opeens op de stoep. Een psychologisch spel kan beginnen. Eva denkt nog vaak aan de kleine Aron en ook aan haar eigen jeugdtijd. Dit geeft meer diepgang aan het leugendrama. Ook krijg je veel mee uit haar gedachten-gangen. Het rijmpje waar ze veel aan denkt geeft weer hoe ze zich soms voelt. De spanning die binnenskamers aanwezig is, loopt langzaam op. Er is zeker spanning merkbaar als Peter in de buurt is. Alles regisseert hij zoals hij het wil. De spanningsboog trekt pas hoog op, richting het einde. Wat erg mooi gedaan is.
*Conclusie
Anna West levert een zeer slimme psychologisch thriller af en laat haar lezers in het ongewisse. Wat is nu waarheid en wat niet? Is de jongen nu Aron of niet? Waarom heeft Eva geen warme gevoelens als ze hem ziet? Het puzzelen is begonnen, je wilt alleen maar verder naar alle antwoorden.
De schrijfstijl is even wennen, de ik-stijl en niet direct een klik. Maar dan begint het "spel vol leugens", worden de messen geslepen en kan je niet meer stoppen met lezen. Tot het spel gespeeld is!
Het spel van leugens is een zeer slimme psychologische thriller met een heerlijke plottwist!
Voor de lezers van B.A. Paris en A.J. Finn
Hartelijke groeten, Annette Overvoorde
Birdy's Boeken (blog), https://birdysboeken.blogspot.com/202....
“Als je maar lang genoeg liegt, wordt het een 2e natuur, nestelt het zich als vanzelf in je karakter.”
*Het verhaal
Op de avond dat Eva bij Peter, haar man en minister van Justitie, wegvlucht, rijdt ze haar tweejarige zoontje Aron op de oprit dood. Peter stelt voor tegen de politie te vertellen dat het kind ontvoerd is. Op die manier is zijn carrière gered en zal Eva niet worden veroordeeld. Maar dan moet Eva wel bij hem blijven.
Zeventien jaar later, op de avond dat Peter tot minister-president benoemd wordt, staat Aron voor de deur. Hoe is dit nu mogelijk?
*De elementen
De cover springt er uit, van te voren vraag je je af, wat doet dat bad-eendje daar in die rode massa? Aan het eind van het boek denk je: geniaal!
In de vertelperspectief van de ik-persoon lezen we over Eva, 43 jaar. Zij is getrouwd met Peter Ackerman, hij heeft een belangrijke functie als Minister van Justitie. Het is alweer 17 jaar geleden, toen hun zoontje Aron verdween. Via een tv-programma en verouderingsfoto proberen zij nogmaals te achterhalen wat er gebeurd is, en of er nieuwe tips zijn. De foto kan hem mogelijk terugbrengen. Tot grote verrassing van iedereen, is hij een paar dagen inderdaad teruggevonden. Wat gebeurde er al die tijd? Die vraag houd je als lezer de hele tijd bezig. Tot het hele eind.
*Onderhuidse spanning en zeer interessante personages
De ik-stijl kan een verhaal zeer dichtbij de lezer brengen. Echter in deze psychologische thriller blijft het hoofdkarakter soms op afstand. In het begin krijg je moeilijk grip op het verhaal. Dat komt mogelijk door Eva, maar kan ook met haar echtgenoot Peter te maken hebben, Hij wil graag perfectie van zijn vrouw in kleding en make-up. Zodat alles er prachtig uit ziet, ook al is dit niet zo. Er zijn zaken die geheim moeten blijven.
De karakters worden goed beschreven en zijn erg divers. Hoofdkarakter Eva leeft erg in zichzelf en mist Aron nog steeds. Dan staat hij opeens op de stoep. Een psychologisch spel kan beginnen. Eva denkt nog vaak aan de kleine Aron en ook aan haar eigen jeugdtijd. Dit geeft meer diepgang aan het leugendrama. Ook krijg je veel mee uit haar gedachten-gangen. Het rijmpje waar ze veel aan denkt geeft weer hoe ze zich soms voelt. De spanning die binnenskamers aanwezig is, loopt langzaam op. Er is zeker spanning merkbaar als Peter in de buurt is. Alles regisseert hij zoals hij het wil. De spanningsboog trekt pas hoog op, richting het einde. Wat erg mooi gedaan is.
*Conclusie
Anna West levert een zeer slimme psychologisch thriller af en laat haar lezers in het ongewisse. Wat is nu waarheid en wat niet? Is de jongen nu Aron of niet? Waarom heeft Eva geen warme gevoelens als ze hem ziet? Het puzzelen is begonnen, je wilt alleen maar verder naar alle antwoorden.
De schrijfstijl is even wennen, de ik-stijl en niet direct een klik. Maar dan begint het "spel vol leugens", worden de messen geslepen en kan je niet meer stoppen met lezen. Tot het spel gespeeld is!
Het spel van leugens is een zeer slimme psychologische thriller met een heerlijke plottwist!
Voor de lezers van B.A. Paris en A.J. Finn
Hartelijke groeten, Annette Overvoorde
Birdy's Boeken (blog), https://birdysboeken.blogspot.com/202....
June 25, 2025
Het spel van leugens is echt een psychologische thriller die goed in elkaar steekt, omdat het echt lang duurt voordat je snapt hoe het in elkaar steekt. Of je het dan ook echt allemaal gelooft, ja dat is een tweede vraag. De titel van het boek doet zich eer aan. Wel jammer dat je als lezer met een aantal vragen blijft zitten die niet worden beantwoord. Hiermee wordt het net geen rond verhaal.
July 3, 2025
In begonnen en toen dacht ik zal ik stoppen met lezen? Veel herhaling van gebeurtenissen. Je leest eigenlijk gewoon hoe de hoofdpersoon langzaam gek wordt. En op de laatste bladzijde de ontknoping die nogal tegenvalt.
March 7, 2021
Of je het nu wil of niet, dit boek doet iets met je! Je gelooft Eva als ze niet kan geloven dat haar zoon na 17 jaar is teruggekeerd, als ze het heeft over de mishandeling van haar man en dat iedereen zich in een complot begeeft om haar gek te maken. Je gaat er door de schrijfstijl in mee en hoopt maar dat ze weet te ontsnappen... maar ergens weet je ook dat Eva opgenomen is en dat er niet voor niets mensen bezorgd om haar zijn. Je grijpt je er daarin vast en wil weten wat de waarheid is, zo erg zelfs dat je gaat twijfelen of het wel helemaal goed met jezelf gaat.
Maar daarbij moet ik ook zeggen: het boek heeft 'maar' ong. 240 pagina's, maar korter had misschien net iets beter geweest. Nu wacht je op actie en vooral op antwoorden die pas ergens op het laatste zullen komen. Het einde is oke, maar laat mij toch wel met vragen zitten.
Maar daarbij moet ik ook zeggen: het boek heeft 'maar' ong. 240 pagina's, maar korter had misschien net iets beter geweest. Nu wacht je op actie en vooral op antwoorden die pas ergens op het laatste zullen komen. Het einde is oke, maar laat mij toch wel met vragen zitten.
April 25, 2021
Vanaf het begin boeit het boek meteen. Maar toch maar 3 sterren omdat ik het einde heel vreemd vind
November 15, 2023
Ik vond dat er geen spanning in het boek verwerkt zat. Het leek mij een interessant boek, maar dit is mij tegengevallen. Het einde was wel prima
August 21, 2020
Einde erg ontgoochelend.
March 13, 2024
Ik kwam er héél lastig doorheen. Op zich een goede verhaallijn, maar ik kon m'n aandacht er niet bijhouden
September 7, 2020
Marja West studeerde rechten aan de Open Universiteit en trok zowel binnen- als buitenland een tijdje rond. In 2013 besloot ze haar leven om te gooien door een carrière als schrijfster te beginnen. Twee jaar later verscheen haar debuut, de thriller Uitgeteld, waarmee ze de longlist voor de Diamanten Kogel haalde. In 2017 schreef ze Gelukkig zijn we familie, de eerste Nederlandse audio-soap. In augustus 2020 verscheen Het spel van leugens, dat ze onder het pseudoniem Anna West geschreven heeft. Onder haar eigen naam publiceert ze op Facebook ook korte verhalen.
Aron, het tweejarige zoontje van huidige minister van justitie Peter Ackerman en zijn vrouw Eva is om het leven gekomen. Peter heeft de politie verteld dat Aron ontvoerd was, vooral vanwege zijn carrière, maar ook om te voorkomen dat zijn vrouw veroordeeld zou worden. Het is nu zeventien jaar later en na een televisie-uitzending waarin een verouderingsfoto van hem werd getoond werd, staat Aron plotseling bij zijn ouders voor de deur. Eva kan echter niet geloven dat de jongen haar zoon is, ze is er immers van overtuigd dat hij in de tuin begraven ligt.
Hoe zou je zelf reageren als plotseling je kind voor de deur staat en je niet beter weet dan dat het lang geleden overleden is? Voor Eva is het in ieder geval verwarrend dat haar zoon Aron ineens is komen opdagen. Zover zelfs dat ze soms aan zichzelf begint te twijfelen. Die twijfel krijg je als lezer ook, want West heeft het verhaal dusdanig in elkaar gezet dat je je vanaf het begin afvraagt wie er gelijk heeft, Peter of Eva. Gedurende de plot stel je jezelf dan ook regelmatig de vragen ‘Leeft Aron werkelijk niet meer?’ of ‘Is hij dan toch ontvoerd?’. Als lezer zit je eigenlijk voortdurend in onzekerheid over het werkelijke lot van Aron. Dit is dan ook zo goed als zeker het effect dat de auteur heeft willen bereiken.
Het spel van leugens wordt verteld vanuit het perspectief van Eva en speelt zich vooral in het heden af. Zo nu en dan maakt het verhaal een sprong naar zeventien jaar eerder, waardoor de lezer geleidelijk aan steeds meer te weten komt wat zich destijds heeft afgespeeld. Een andere flashback, die terugvoert naar de jeugd van Eva, zorgt ervoor dat je haar nog wat beter leert kennen, maar maakt ook duidelijk dat ze, behalve het verlies van Aron, ook nog met een andere onverwerkte gebeurtenis te kampen heeft. Van alle personages is dat van Eva het meest uitgewerkt. Van de overige is dat in zekere zin ook niet nodig. Wat je over hen te weten komt, is namelijk ruim voldoende om je een beeld van hen te kunnen vormen.
De sfeer die na de terugkeer van Aron is ontstaan, wordt door West goed weergegeven. Vooral die in huize Ackerman, soms is het er ronduit grimmig, soms zelfs vijandig. Daarnaast worden de verschillende omstandigheden en locaties beeldend beschreven, alsof je je als lezer tussen de personages bevindt. De spanning die het verhaal kenmerkt, is vooral psychologisch, is al vanaf het eerste hoofdstuk aanwezig en gaat door tot en met het laatste.
Omdat de ontknoping in feite twee kanten op kan, is het niet te voorspellen welke de juiste is. Pas in het laatste hoofdstuk komt er een antwoord op enkele tijdens de plot ontstane vragen, hoewel er ook bij gezegd moet worden dat er ook een paar onbeantwoord blijven. Dat is jammer, want de lezer blijft immers niet graag met losse eindjes zitten. Ondanks dit licht onbevredigende gevoel is Het spel van leugens een psychologische thriller pur sang.
Aron, het tweejarige zoontje van huidige minister van justitie Peter Ackerman en zijn vrouw Eva is om het leven gekomen. Peter heeft de politie verteld dat Aron ontvoerd was, vooral vanwege zijn carrière, maar ook om te voorkomen dat zijn vrouw veroordeeld zou worden. Het is nu zeventien jaar later en na een televisie-uitzending waarin een verouderingsfoto van hem werd getoond werd, staat Aron plotseling bij zijn ouders voor de deur. Eva kan echter niet geloven dat de jongen haar zoon is, ze is er immers van overtuigd dat hij in de tuin begraven ligt.
Hoe zou je zelf reageren als plotseling je kind voor de deur staat en je niet beter weet dan dat het lang geleden overleden is? Voor Eva is het in ieder geval verwarrend dat haar zoon Aron ineens is komen opdagen. Zover zelfs dat ze soms aan zichzelf begint te twijfelen. Die twijfel krijg je als lezer ook, want West heeft het verhaal dusdanig in elkaar gezet dat je je vanaf het begin afvraagt wie er gelijk heeft, Peter of Eva. Gedurende de plot stel je jezelf dan ook regelmatig de vragen ‘Leeft Aron werkelijk niet meer?’ of ‘Is hij dan toch ontvoerd?’. Als lezer zit je eigenlijk voortdurend in onzekerheid over het werkelijke lot van Aron. Dit is dan ook zo goed als zeker het effect dat de auteur heeft willen bereiken.
Het spel van leugens wordt verteld vanuit het perspectief van Eva en speelt zich vooral in het heden af. Zo nu en dan maakt het verhaal een sprong naar zeventien jaar eerder, waardoor de lezer geleidelijk aan steeds meer te weten komt wat zich destijds heeft afgespeeld. Een andere flashback, die terugvoert naar de jeugd van Eva, zorgt ervoor dat je haar nog wat beter leert kennen, maar maakt ook duidelijk dat ze, behalve het verlies van Aron, ook nog met een andere onverwerkte gebeurtenis te kampen heeft. Van alle personages is dat van Eva het meest uitgewerkt. Van de overige is dat in zekere zin ook niet nodig. Wat je over hen te weten komt, is namelijk ruim voldoende om je een beeld van hen te kunnen vormen.
De sfeer die na de terugkeer van Aron is ontstaan, wordt door West goed weergegeven. Vooral die in huize Ackerman, soms is het er ronduit grimmig, soms zelfs vijandig. Daarnaast worden de verschillende omstandigheden en locaties beeldend beschreven, alsof je je als lezer tussen de personages bevindt. De spanning die het verhaal kenmerkt, is vooral psychologisch, is al vanaf het eerste hoofdstuk aanwezig en gaat door tot en met het laatste.
Omdat de ontknoping in feite twee kanten op kan, is het niet te voorspellen welke de juiste is. Pas in het laatste hoofdstuk komt er een antwoord op enkele tijdens de plot ontstane vragen, hoewel er ook bij gezegd moet worden dat er ook een paar onbeantwoord blijven. Dat is jammer, want de lezer blijft immers niet graag met losse eindjes zitten. Ondanks dit licht onbevredigende gevoel is Het spel van leugens een psychologische thriller pur sang.
September 2, 2020
In het boek “Het spel van leugens” maken we kennis met Eva en Peter. Hun zoontje is jong overleden. Maar dan staat er zeventien jaar later een jongen voor de deur die zegt hun zoon te zijn. Het begin van een verhaal waarin je als lezer meegezogen wordt.
Het verhaal wordt vanuit Eva vertelt. Eva komt nogal warrig over. Dat is ze natuurlijk ook. Denken dan je zoontje overleden is en dan zeventien jaar later staat hij voor je neus. Daar zou je inderdaad van in de war raken. Het is dan ook te begrijpen dat Eva haar twijfels heeft en daardoor het spoor lijkt bijster te raken. Als het jezelf zou overkomen, zou je ook aan jezelf gaan twijfelen. Meer kan ik er niet over kwijt. We willen natuurlijk niet te veel van het verhaal delen. Dat moet u zelf lezen.
De schrijfstijl is vlot en het hele verhaal is slim in elkaar gezet. Je maakt allemaal met Eva mee en daardoor wordt je ook wel eens op het verkeerde been gezet. Je krijgt als lezer ook net als Eva veel vragen. Op het einde vallen de uiteindelijk de puzzelstukjes op zijn plaats. Al heb je als lezer wel het gevoel dat het abrupt eindigt. Het voelt alsof er nog meer in had gezeten. Je blijft als lezer toch nog met wat onbeantwoorde vragen zitten.
Ondanks de vragen die je houdt, is het een heerlijk boek om te lezen, je kunt en wilt het niet wegleggen. Zeker een aanrader!
Het verhaal wordt vanuit Eva vertelt. Eva komt nogal warrig over. Dat is ze natuurlijk ook. Denken dan je zoontje overleden is en dan zeventien jaar later staat hij voor je neus. Daar zou je inderdaad van in de war raken. Het is dan ook te begrijpen dat Eva haar twijfels heeft en daardoor het spoor lijkt bijster te raken. Als het jezelf zou overkomen, zou je ook aan jezelf gaan twijfelen. Meer kan ik er niet over kwijt. We willen natuurlijk niet te veel van het verhaal delen. Dat moet u zelf lezen.
De schrijfstijl is vlot en het hele verhaal is slim in elkaar gezet. Je maakt allemaal met Eva mee en daardoor wordt je ook wel eens op het verkeerde been gezet. Je krijgt als lezer ook net als Eva veel vragen. Op het einde vallen de uiteindelijk de puzzelstukjes op zijn plaats. Al heb je als lezer wel het gevoel dat het abrupt eindigt. Het voelt alsof er nog meer in had gezeten. Je blijft als lezer toch nog met wat onbeantwoorde vragen zitten.
Ondanks de vragen die je houdt, is het een heerlijk boek om te lezen, je kunt en wilt het niet wegleggen. Zeker een aanrader!
January 9, 2021
Het spel van leugens, Anna West
Hoe raar zal het zijn als je overleden zoon ineens voor je neus staat. Peter een belangrijk politicus en later zelf minister van justitie is getrouwd met Eva. Samen hadden ze een zoontje Aron. Deze jongen komt door een ongeluk om het leven als hij 2 jaar oud is, maar om de carriere van Peter niet in gevaar te brengen houden ze vol dat hij ontvoerd is. Dan op een dag staat hij weer op de stoep 17 jaar jong. Wat is er aan de hand? Is het wel echt Aron? Hij was toch dood en begraven? Eva is labiel zou ze last hebben van wanen? Of is het toch Peter die behoorlijk dominant is en losse handjes heeft?
Het verhaal is heel simpel en eigenlijk ben je wat teleurgesteld als het boek uit is in eerste instantie. Maar dan besef je dat juist daardoor dit boek zo knap in elkaar zit en je het boek haast niet weg kan leggen. Dit is met recht een psychologische thriller die behoorlijk geloofwaardig is. Het verhaal is chronologisch opgebouwd met flashbacks naar het leven van Eva, haar jeugd, haar huwelijk, de geboorte van Aron en de periode daarna, de dag van het ongeluk. Zo vallen de puzzelstukjes langzaam op hun plaats. Ik vind het knap gedaan en hoop dat ze nog meer boeken gaat schrijven.
Hoe raar zal het zijn als je overleden zoon ineens voor je neus staat. Peter een belangrijk politicus en later zelf minister van justitie is getrouwd met Eva. Samen hadden ze een zoontje Aron. Deze jongen komt door een ongeluk om het leven als hij 2 jaar oud is, maar om de carriere van Peter niet in gevaar te brengen houden ze vol dat hij ontvoerd is. Dan op een dag staat hij weer op de stoep 17 jaar jong. Wat is er aan de hand? Is het wel echt Aron? Hij was toch dood en begraven? Eva is labiel zou ze last hebben van wanen? Of is het toch Peter die behoorlijk dominant is en losse handjes heeft?
Het verhaal is heel simpel en eigenlijk ben je wat teleurgesteld als het boek uit is in eerste instantie. Maar dan besef je dat juist daardoor dit boek zo knap in elkaar zit en je het boek haast niet weg kan leggen. Dit is met recht een psychologische thriller die behoorlijk geloofwaardig is. Het verhaal is chronologisch opgebouwd met flashbacks naar het leven van Eva, haar jeugd, haar huwelijk, de geboorte van Aron en de periode daarna, de dag van het ongeluk. Zo vallen de puzzelstukjes langzaam op hun plaats. Ik vind het knap gedaan en hoop dat ze nog meer boeken gaat schrijven.
June 22, 2021
Het spel van leugens is een eigenaardig steekspel tussen een vrouw en haar dominante man, met flarden uit het verleden die op regelmatig aan het verhaal worden toegevoegd. Hierdoor komen we meer te weten over wat er gebeurd is en hoe hun relatie totaal verziekt is. De beschrijving van deze stemmingen van Eva is heel knap gedaan. Ze neemt de lezer mee in een psychologisch steekspel wat er voor zorgt dat je door wilt lezen. Je krijgt medelijden met Eva, maar misschien is ze wel onderdeel van het probleem? Zit zij goed en liegt al de rest? Wie is die Aaron opgestaan uit de dood, als zij zegt dat het haar zoon niet is? Haar zoon is immers aan 2-jarige leeftijd overleden, haar man heeft hem zelf begraven in de tuin. De versie van haar man krijgen we echter niet te lezen en dat maakt het nog maar mysterieuzer. Een aanrader.
August 7, 2023
De schrijfstijl vind ik wat lastig te lezen. Maar de spanning zit er al vanaf hoofdstuk 1 in. De hoofdpersoon weet iets wat wij niet weten, en telkens worden er kleine hints gegeven. Je zit als lezer op het puntje van je stoel en hebt medelijden met de hoofdpersoon.
Ik heb het in 1 ruk uitgelezen. Ik ga geen spoilers geven, maar het is zo'n boek waar je hoofd van gaat tollen als je het uit hebt. Zo'n boek waarvan je denkt "Holy shit, wat kut, wat verschrikkelijk, maar wat goed geschreven".
Ik heb het in 1 ruk uitgelezen. Ik ga geen spoilers geven, maar het is zo'n boek waar je hoofd van gaat tollen als je het uit hebt. Zo'n boek waarvan je denkt "Holy shit, wat kut, wat verschrikkelijk, maar wat goed geschreven".
August 23, 2020
Een boek waarin ik werd meegezogen en dus ook in een ruk heb uitgelezen. De hoofdpersonages zijn goed opgebouwd en het psychologische aspect was altijd aanwezig. Ik twijfelde aan mijzelf en vertrouwde geen een personage. Ik was zoekende naar een ‘ergere plottwist’ dan die het uiteindelijk was. Daarom vier sterren. Het einde viel mij iets tegen en onvoldoende waardig voor het hoofdpersonage.
July 10, 2021
Rete spannend boek. Met moeite weg gelegd iedere avond. Sterk geschreven, je gaat overal aan twijfelen.
Maar: dat eind. Tja, binnen 2 hoofdstukken is het afgerond en blijf je met nogal wat vragen over. Jammer. Alsnog wel een aanrader, maar het eind is een beetje mwah. Alsof je cornettto geen chocola in het puntje heeft.
Maar: dat eind. Tja, binnen 2 hoofdstukken is het afgerond en blijf je met nogal wat vragen over. Jammer. Alsnog wel een aanrader, maar het eind is een beetje mwah. Alsof je cornettto geen chocola in het puntje heeft.
June 15, 2025
Interessante psychologishe thriller. Tot het laatste moment was het de vraag hoe het nou zit. Sterk geschreven vanuit de ik-persoon, wat maakt dat je op een gegeven moment zelf aan alles gaat twijfelen. Je moet er alleen wel "bij blijven", want voor even tussendoor is dit misschien, o.a. door de schrijfstijl misschien minder geschikt.
Read
February 15, 2021Op het einde van het boek komen we te weten dat de zoon nooit dood geweest is maar naar het ziekenhuis werd gebracht op de avond van de aanrijding. Nadien werd hij opgevangen door een vriendin van de echtgenoot en is hij daar grootgebracht.
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 26, 2021
i don't like this kind of thrillers. This book was well written but not for me.
June 11, 2022
Geen aanrader, boek is erg langdradig en werkt toe naar iets wat je al het hele boek zo wat weet. Totaal geen spanning in het boek te bekennen.
July 25, 2022
Een zeer mooie kaft die past bij het verhaal.
Een zeer spannend verhaal met een beklemmende sfeer.
Wat is de waarheid?
Wat is de leugen?
Wat is er 17 jaar geleden gebeurd?
Dus lezen!!!
Een zeer spannend verhaal met een beklemmende sfeer.
Wat is de waarheid?
Wat is de leugen?
Wat is er 17 jaar geleden gebeurd?
Dus lezen!!!
February 21, 2023
Tja, wat zal ik er van zeggen. Ik vond het regelmatig onduidelijk. Ik kan niet goed tegen het heen en weer in tijd. Niet mijn type boek.
June 3, 2023
Goed te lezen maar afschuwelijk triest.
December 6, 2023
Chaotisch
August 17, 2025
Vanuit de ik-vorm, zeer bijzonder beschreven.
Hele tijd blijf je je afvragen hoe het écht zit.
Hele tijd blijf je je afvragen hoe het écht zit.
January 8, 2021
Verslavende & spannende psychologische thriller. Na elk hoofdstuk denk je te weten hoe het zit, tot het volgende je alles weer in twijfel doet trekken. Want wat is er die avond zeventien jaar geleden nou echt gebeurd? Is de jongen die plots voor hun neus staat echt hun zoon? Aron ligt toch begraven in de achtertuin?
August 3, 2021
Het boek was soms heel moeilijk te volgen. Ook de vaak kinderachtige rijmpjes die soms ter sprake kwamen begreep ik niet altijd even goed.
Displaying 1 - 30 of 32 reviews